ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 47 ชีวิตที่สุขสบายอย่างถึงที่สุด้

คาถาหลอมลมปราณ เป็นเพียงแค่คาถาวิเศษขั้นพื้นฐาน ที่สุด้ ไม่เพียงแต่เด้มกรุ่นเลมกของตระกูลเนี่ยเท่านั้นที่ฝึก คาถาบทนี้ เด้มกแทบจะทุกคนที่อยู่ในขอบเขตหลอมลมปราณคาถา วิเศษที่ฝึกฝนตั้งแต่เด้มกกมล้วนเป็นคาถาหลอมลมปราณ

นี่คือคาถาวิเศษที่เข้าใจได้้ง่ายซึ่งช่วยวางรากฐานให้กับ เด้มกๆ

ก่อนหน้าที่จะเข้าสู่ท้ายสวรรค์ เด้มกหนุ่มสาวของหอหลิง เป่า สำานักหลิงอวิ๋น หุบเขาเทาและอารามเสวียนอู้ต่างกมฝึกคาถา หลอมลมปราณเป็นหลัก

คาถาวิเศษที่ง่ายและเหมนได้้ทั่วไปเช่นนี้ ตามหลักแล้วจะไม่ มหัศจรรย์มากเท่าไหร่นัก

ทว่าคราวนี้เมื่อเนี่ยเทียนโคจรคาถาหลอมลมปราณ กลับ สัมผัสได้้ถึงกระแสอบอุ่นมากมายหลายเส้นที่ไหลมารวมตัวกันที่ มหาสมุทรวิญญาณในจุด้ตันเถียนอย่างรวด้เรมว

จากการนอนหลับลึกก่อนหน้านี้ พละกำาลังของเขาจึงฟื้น คืนกลับมาแล้ว เมื่อสำารวจกระแสจิตที่อยู่ภายใน เขาสัมผัสได้้อย่าง ชัด้เจนว่ามหาสมุทรวิญญาณของเขา…กำาลังค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น!

ท่ามกลางการรับสัมผัสจากจิตวิญญาณของเขา มหาสมุทร วิญญาณคือกลุ่มเมฆหมอกที่ขุ่นมัว

กลุ่มเมฆหมอกนั้นวนเวียนรอบพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ เมื่อ เขาต้องการ สามารถโยกย้ายมันออกมาจากในมหาสมุทรวิญญาณ ผ่านเส้นเอมนและชีพจร ผ่านตำาแหน่งใด้ๆ กมตามในร่างกาย จากนั้นกม เปลี่ยนมาเป็นวิชาวิเศษมหัศจรรย์มากมาย

มหาสมุทรวิญญาณคือต้นกำาเนิด้พลังงานของผู้ฝึก ลมปราณ เป็นสาเหตุที่ทำาให้ผู้ฝึกลมปราณแขมงแกร่ง และกมเป็นจุด้ที่ ทำาให้ผู้ฝึกลมปราณแตกต่างไปจากคนธรรมด้า

ผู้ฝึกลมปราณที่อยู่ในขอบเขตหลอมลมปราณ คำาว่าฝึก ลมปราณกมคือรับเอาพลังวิญญาณฟอาด้ินเข้ามาในมหาสมุทร วิญญาณอย่างต่อเนื่อง ให้มหาสมุทรวิญญาณที่เป็นด้ั่งกลุ่มเมฆ หมอกค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

มหาสมุทรวิญญาณสามารถมองเป็นภาชนะที่ใช้บรรจุพลัง วิญญาณ

ยิ่งมหาสมุทรวิญญาณขยายใหญ่ แน่นอนว่าพื้นที่ที่ สามารถบรรจุพลังวิญญาณได้้กมยิ่งมีเยอะ พลังงานที่ผู้ฝึกลมปราณ สามารถโยกย้ายมาใช้ได้้กมเยอะตามไปด้้วย

โด้ยทั่วไปแล้ว มีเพียงมหาสมุทรวิญญาณที่มีพลังวิญญาณ อยู่เตมเปี่ยมจนไม่สามารถหลอมปราณวิญญาณเข้าไปในมหาสมุทร วิญญาณแล้วเท่านั้น ผู้ฝึกลมปราณถึงจะสามารถใช้ปราณวิญญาณ ฟอาด้ินนอกเหนือจากนั้นมาเตมเติมมหาสมุทรวิญญาณ เปลี่ยนแปลง เพื่อยกระด้ับให้กับ “ภาชนะ” นี้ ทำาให้มันยิ่งขยายใหญ่ สามารถ บรรจุพลังวิญญาณได้้มากขึ้น

ปกติแล้วเมื่อใช้การดู้ด้ซับปราณวิญญาณฟอาด้ินเข้ามาใน มหาสมุทรวิญญาณ เพื่อขยายมหาสมุทรวิญญาณให้ใหญ่ขึ้น เขา แทบจะไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงใด้ๆ ของมหาสมุทรวิญญาณ

เพราะการฝึกบำาเพมญตบะครั้งหนึ่ง ปราณฟอาด้ินที่หลอม ออกมามีขีด้จำากัด้ มหาสมุทรวิญญาณที่ขยายใหญ่เด้ิมทีจึงน้อยยิ่ง กว่าน้อย

ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป มีเพียงฝึกฝนอย่างยากลำาบาก เป็นเวลาหนึ่งเด้ือนเท่านั้น เขาถึงพอจะสัมผัสได้้ว่าปริมาณของ มหาสมุทรวิญญาณเพิ่มมากขึ้น

การฝึกบำาเพมญตบะล้วนใช้หน่วยปีมาคำานวณ การฝ่าทะลุ ขอบเขตเลมกๆ ของการหลอมลมปราณแต่ละครั้งอย่างน้อยจำาเป็น ต้องใช้เวลาหนึ่งปี

ฝึกบำาเพมญตบะไม่ยากลำาบากมากพอ พรสวรรค์ไม่เพียง พอ มักจำาเป็นต้องใช้ระยะเวลาหลายปีถึงจะฝ่าทะลุขอบเขตเลมกๆ ขอบเขตหนึ่งไปได้้

เด้ิมทีการบำาเพมญตบะหนึ่งเด้ือน เขาถึงจะมองออกถึงการ เปลี่ยนแปลงของมหาสมุทรวิญญาณ

ตอนนี้เมื่อใช้กระแสไออุ่นเหล่านั้นมาหลอมรวมใน มหาสมุทรวิญญาณ เขากลับมองเหมนทันใด้ว่ามหาสมุทรวิญญาณที่มี ลักษณะราวกับกลุ่มเมฆหมอกก้อนนั้นของเขา กำาลังแผ่ขยายทอด้ ยาวออกไป

เหมนได้้ชัด้ว่ามหาสมุทรวิญญาณกำาลังอยู่ในช่วงขยาย ขนาด้!

อีกทั้งในขั้นตอนของการค่อยๆ ขยายขนาด้นี้ เขายังสัมผัส ได้้อย่างชัด้เจนมากอีกด้้วย

นี่คือประสบการณ์มหัศจรรย์ที่ไม่เคยเกิด้ขึ้นมาก่อน!

“เนื้อของสัตว์วิเศษแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังงาน! พลังงานเหล่า นั้นกมคือปราณวิญญาณที่ผ่านการหล่อหลอมมาจากสัตว์วิเศษ หลัง จากกลั่นหลอมปราณวิญญาณให้บริสุทธิ์แล้วถึงจะแผ่ขยายมายัง เลือด้เนื้อได้้”

“พลังงานเหล่านั้นกมคือพลังงานบริสุทธิ์ที่ผ่านการกลั่น หลอม เข้มข้นยิ่งกว่าปราณวิญญาณฟอาด้ินเด้ี่ยวๆ ซะอีก!”

“เนื้อสัตว์วิเศษช่างเป็นสิ่งบำารุงได้้มากยิ่งนัก! ไม่เพียงแต่มี ผลในการชุบหลอมเรือนกายของข้า ยังทำาให้ข้าเปลี่ยนแปลง มหาสมุทรวิญญาณให้กว้างใหญ่ขึ้น ทำาให้ความเรมวในการฝึกบำาเพมญ ตบะของเขาเพิ่มขึ้นพรวด้พราด้!”

เขาตระหนักรู้ได้้อย่างรวด้เรมว ใช้คาถาหลอมลมปราณที่ เป็นพื้นฐานที่สุด้ นำาพลังงานในเลือด้เนื้อที่มาจากสัตว์วิเศษซึ่งกำาลัง ก่อกำาเนิด้ขึ้นในช่องท้องรับเข้าไปไว้ในมหาสมุทรวิญญาณ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เมื่อเขาสัมผัสไม่ได้้แล้วว่ามี พลังงานแผ่ออกมาจากช่องท้อง เขาถึงได้้หยุด้การบำาเพมญตบะ

และการบำาเพมญตบะครั้งนี้กลับทำาให้มหาสมุทรวิญญาณ ของเขาขยายกว้างออกไปถึงหนึ่งในสิบส่วน!

ตอนนี้เขาอยู่ในขั้นหลอมลมปราณหก ด้้วยความเรมวใน การบำาเพมญตบะปกติของเขาตอนที่อยู่ตระกูลเนี่ย เขาอาจจำาเป็นต้อง ใช้เวลาหนึ่งเด้ือนครึ่งถึงจะได้้ถึงระด้ับนี้

คิด้จะฝ่าทะลุไปถึงหลอมลมปราณเจมด้ มหาสมุทรวิญญาณ ของเขาในตอนนี้จำาเป็นต้องขยายใหญ่ไปอีกหนึ่งเท่า เพื่อให้ มหาสมุทรวิญญาณบรรจุพลังวิญญาณเพิ่มมากขึ้นอีกหนึ่งเท่า

หากเขาฝึกบำาเพมญตบะอยู่ที่ตระกูลเนี่ยตลอด้เวลา ต่อให้ ฝึกฝนอย่างยากลำาบากทั้งวันทั้งคืน อย่างน้อยกมต้องใช้เวลาหนึ่งปี ครึ่งถึงจะเหยียบย่างเข้าสู่ขั้นที่เจมด้ได้้

ทว่าเขาแค่สวาปามเนื้อสัตว์วิเศษอย่างบ้าคลั่งมื้อเด้ียว เท่านั้น พอฝึกบำาเพมญตบะแค่ครั้งเด้ียว มหาสมุทรวิญญาณกมขยาย ไปถึงหนึ่งส่วน นี่เท่ากับการตั้งหน้าตั้งตาฝึกอย่างยากลำาบากของเขา ที่ตระกูลเนี่ยเป็นเวลาหนึ่งเด้ือนทีเด้ียว! “โลกมายามรกต ถือว่าข้าคิด้ถูกแล้วที่มา!”

ก่อนหน้าที่จะมาที่นี่ เขาไม่แน่ใจนัก เพียงแค่มองโลกมายา มรกตเป็นเพียงการขัด้เกลาตัวเองครั้งหนึ่ง

เด้ิมนึกว่าปราณวิญญาณฟอาด้ินในโลกมายามรกตนั้น เบาบาง อีกทั้งเขาจำาเป็นต้องต่อสู้กับสัตว์วิเศษบ่อยๆ พลังวิญญาณ ในมหาสมุทรวิญญาณของสัตว์วิเศษอาจอยู่ในสภาวะชักหน้าไม่ถึง หลังอย่างน่าสงสารมาเป็นเวลายาวนาน

เขาไม่เคยคิด้เรื่องการเพิ่มขอบเขตตบะของตัวเองในโลก มายามรกต

จนกระทั่งยามนี้ เมื่อเขาพบว่าในเลือด้เนื้อของสัตว์วิเศษ เหล่านั้นสามารถเพิ่มความเรมวในการบำาเพมญตบะของเขาให้สูงขึ้นได้้

อย่างรวด้เรมว เขาถึงได้้มีเปอาหมายอย่างแท้จริง ตระหนักได้้ว่าการ ประลองในโลกมายามรกตนั้นช่วยเหลือเขาได้้มากแค่ไหน

หลังจากที่พวกอันอิ่งฟื้นตัวกันอย่างสมบูรณ์แบบแล้วกม พยายามตามไปสังหารงูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์ที่อยู่ในจุด้ลึกของเกาะน้ำา แขมงใหม่อีกครั้ง

น่าเสียด้ายที่ดู้เหมือนว่างูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์นั้นจะซ่อนตัว เสียแล้ว พวกเขาหาอยู่ในเกาะน้ำาแขมงเป็นเวลาสิบกว่าวันกมยังไม่ สามารถหางูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์เจอ

ระหว่างนั้นพวกเขาได้้เจอสัตว์วิเศษระด้ับหนึ่งที่อยู่ กระจัด้กระจายบางส่วน

สัตว์วิเศษระด้ับหนึ่งเหล่านั้น เมื่อถูกพวกเขาล้อมโจมตีกม ล้วนถูกสังหารไปทีละตัว

เนื้อนุ่มลิ้นรสเลิศของสัตว์วิเศษกลายมาเป็นอาหารของทุก คน ถูกพวกเขานำามาแบ่งกันกิน

แรด้เกราะน้ำาแขมงตัวหนึ่งหนักหลายร้อยจินเกือบถึงพันจิน พวกเขาที่สูญเสียฉินซุ่นและจู่ฟางไปหลงเหลือกันอยู่แค่สิบสามคน

ปริมาณอาหารของสิบสามคนนี้มากสุด้กมแค่เนื้อสัตว์ร้อยจิ นเท่านั้น

พวกเขาทุกคนไม่สามารถพกพาเอาเนื้อหนักร้อยจินติด้ตัว ไปทั่วทุกแห่งขณะที่กำาลังตามหางูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์ซึ่งอยู่ในสภาพ บาด้เจมบสาหัสได้้

อีกอย่างทุกระยะเวลาช่วงหนึ่งพวกเขากมจะฆ่าสัตว์วิเศษ ตัวใหม่ได้้

นี่ทำาให้ทุกวันเนี่ยเทียนสามารถเขมือบกินเนื้อสัตว์ใน ปริมาณที่น่ากลัวได้้มากพอ

เมื่อตระหนักได้้ว่าเนื้อสัตว์ช่วยในการบำาเพมญตบะของเขา สามารถเพิ่มพูนขอบเขตของเขา ความจุในการกินที่น่าหวาด้ผวา ของเนี่ยเทียนจึงระเบิด้ออกอย่างเตมที่

ทุกวัน เนื้อสัตว์วิเศษที่เขากินคนเด้ียวมากพอๆ กับ ปริมาณรวมของคนสิบสองคนที่เหลือ!

หลายวันมานี้ เรื่องที่เขาทำาในทุกวันกมคือกำาจัด้เนื้อสัตว์ วิเศษที่ทุกคนกินเหลืออย่างสิ้นซาก

หากเป็นในส่วนที่กินไม่หมด้จริงๆ เขากมจะพยายามพกไป ด้้วยให้ได้้มากที่สุด้ เพื่อให้เขากินได้้อย่างบ้าคลั่งต่อไปในเวลาที่ยังไม่ เจอสัตว์วิเศษตัวใหม่

พวกอันอิ่งขี้เกียจพกเนื้อสัตว์วิเศษปริมาณมากติด้ตัวไป ด้้วย เพราะเป็นไปได้้มากว่าการต่อสู้ครั้งต่อไปจะจับสัตว์วิเศษได้้ มากกว่าเด้ิม

แน่นอนว่าหากโชคร้ายจริงๆ ผ่านไปวันสองวันแล้วกมยังไม่ เจอสัตว์วิเศษ แน่นอนว่าพวกเขาย่อมต้องการอาหาร

ด้ังนั้นเนี่ยเทียนจึงกลายมาเป็นคนที่ช่วยพกพาเนื้อสัตว์ วิเศษแห้งให้กับทุกคน

เวลานี้ ความสามารถในการแบกรับอันน่าตื่นตะลึงของ เนี่ยเทียนกมค่อยๆ เป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน

เนี่ยเทียนที่แบกเนื้อสัตว์วิเศษหลายร้อยจินเด้ินตามพวก เขามา กลับไม่แสด้งให้เหมนถึงความเหนมด้เหนื่อยแม้แต่นิด้เด้ียว ยังคง ก้าวเด้ินอย่างแขมงแรงมั่นคงราวกับบินเช่นเด้ิม

พวกเขาที่ไม่แน่ชัด้ถึงสาเหตุ ค่อนข้างพอใจกับความ “หนักเอาเบาสู้” ของเนี่ยเทียนอยู่มาก รู้สึกว่ามีคนแบบนี้ช่วยเป็นก องหนุนอยู่แนวหลังให้กับพวกเขา ทั้งยังช่วยพกเอาอาหารที่มากพอ ให้พวกเขากินไปอีกหลายวันแบบนี้ อันที่จริงแล้ว…กมถือว่าไม่เลวที เด้ียว

แม้แต่พวกถงฮ่าวที่ก่อนหน้านั้นไม่พอใจในตัวเนี่ยเทียน เมื่อรู้สึกหิวโหยในยามที่ไม่เจอสัตว์วิเศษหลายวัน พอได้้กินเนื้อสัตว์

วิเศษที่หนักอึ้งราวภูเขาซึ่งเนี่ยเทียนแบกมา กมไม่มองเขาด้้วยสายตา ขุ่นเคืองใจอีก

“เยี่ยมไปเลย!”

“การเด้ินทางมาโลกมายามรกตครั้งนี้ อาจเป็น ประสบการณ์ที่มีความสุขที่สุด้ที่ข้าได้้เจอในชีวิตนี้เลย!”

“วันนี้! มหาสมุทรวิญญาณขยายไปอีกหนึ่งส่วนแล้ว หาก ลองคำานวณดู้ ระด้ับการขยายของมหาสมุทรวิญญาณเพิ่มขึ้นมาตั้ง เก้าส่วนเตมเมื่อเทียบตอนก่อนเข้ามา!”

“อีกสองวัน! แค่ให้เวลาข้าอีกสองวัน ข้ากมจะฝ่าทะลุหลอม ลมปราณขั้นเจมด้!”

ทุกวันเนี่ยเทียนจะจมจ่อมอยู่กับความปิติยินด้ีที่มีล้นพ้น แอบพึงพอใจอยู่กับตัวเอง

ทุกวันเขาล้วนสัมผัสได้้ถึงความก้าวหน้าของร่างกายตัว เอง!

งานหนักที่น่าตกใจอย่างการแบกเนื้อสัตว์วิเศษหนักหลาย ร้อยจินเช่นนี้ เด้ิมทีกมคือการฝึกฝนพลังกล้ามเนื้ออย่างหนึ่ง

เขารู้ด้ีว่าด้้วยร่างกายของเขา การแบกภาระหนักเช่นนี้ถือ เป็นการฝึกฝนที่พอด้ิบพอด้ี

ด้้านหนึ่งแบกเนื้อหนักหลายร้อยจินเพื่อฝึกฝนพลังกล้าม เนื้อ อีกด้้านหนึ่งอาศัยการกินเนื้อสัตว์วิเศษอย่างต่อเนื่องมา เปลี่ยนแปลงมหาสมุทรวิญญาณ และถือโอกาสทำาให้กล้ามเนื้อ แขมงแกร่งขึ้นด้้วย นี่ทำาให้ชีวิตช่วงนี้ของเขามีรสชาติขึ้นมาเยอะมาก

—เขาถึงขั้นอยากอยู่ในสภาวะเช่นนี้ตลอด้ไปด้้วยซ้ำา

งูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์อะไร กิ้งก่าด้ินอะไร การประลองโลก มายามรกตอะไร ของรางวัลนอกโลกเหล่านั้นล้วนไม่สำาคัญสำาหรับ เขา

เพราะเขาสามารถสัมผัสได้้ทุกเวลานาทีว่าตัวเองกำาลัง แขมงแกร่งขึ้นทุกขณะ!

วันนี้ ขณะที่พวกอันอิ่งนั่งพักผ่อนล้อมรอบกองไฟ คุยโว โอ้อวด้กันอย่างสนุกสนาน เนี่ยเทียนที่กำาลังนั่งเคลื่อนไหวคาถา หลอมลมปราณห่างจากพวกเขาไปสิบเมตร ร่างพลันสั่นเยือก ด้วงตาที่ลืมขึ้นมาเตมไปด้้วยความเบิกบานอย่างบ้าคลั่ง

“หลอมลมปราณขั้นเจมด้!”