ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 535 สร้างค่ายกล

“คนที่เพิ่งจากไปใช่เสวียนเข่อแห่งหอหันปิงหรือไม่?”

ตอนที่ต่งลี่ลดตัวลงมาจากกลางอากาศสูงก็มองไกลๆ มาเห็นคนทั้งสี่ ที่ออกไปจากที่แห่งนี้ นางเองก็รู้จากคำเตือนของเนี่ยเทียนแล้วว่าพวกคน ของหอหันปิงยังซ่อนตัวอยู่ ดังนั้นถึงได้ถามเช่นนี้

“อืม” เนี่ยเทียนพยักหน้า “เสวียนเข่อซ่อนตัวอยู่นานมาก เขาเองก็ อยากขโมยของเชลยศึกเหมือนกัน แต่ว่าหลังจากที่เขาได้แหวนเก็บของ ของวิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูาไปแล้วก็ยอมจากไปอย่างว่าง่าย”

“ว่าง่าย?” ต่งลี่ยิ้มหวาน “เสวียนเข่อที่ข้ารู้จักไม่ใช่คนว่าง่ายนะ”

“ข้าทำให้เขาว่าง่ายเอง” เนี่ยเทียนตอบพร้อมรอยยิ้ม

“เฮอะงั้นก็ถูกต้องแล้ว” ต่งลี่เข้าใจได้ทันที “แต่ว่าขอบเขตที่เจ้า แสดงออกมาไม่ได้น่ากลัวเท่าใดนัก ที่เสวียนเข่อผู้นั้นรู้สถานการณ์ เพราะ รู้พลังในการต่อสู้ที่แท้จริงของเจ้าใช่หรือไม่?”

“เสวียนเข่อเป็นคนที่ได้กลิ่นอันตรายอย่างเฉียบไว มีความสามารถใน การรับสัมผัสถึงวิกฤตอย่างน่าตะลึงเป็นพิเศษ” เนี่ยเทียนสีหน้าเคร่งขรึม น้อยๆ “นับตั้งแต่ที่ข้าเผยตัว เสวียนเข่อก็คอยปรามคนทั้งสามอย่าง ต่อเนื่อง ข้าว่าเขาเองก็น่าจะไม่มีความมั่นใจมากพอว่าจะจัดการกับเรา สองคนได้ และภายหลังเขาจำตัวตนของข้าได้…”

“เขารู้ตัวตนของเจ้า?” ต่งลี่ตะลึง

“ไม่เป็นไร” ดวงตาเนี่ยเทียนฉายแววเย็นเยียบ “ในเมื่อที่นี่ไม่มีเขต สามัญและเขตลี้ลับ ข้าจึงไม่กังวลเรื่องอะไร”

“แต่ก็ยังต้องระวังตัวนะ” ต่งลี่เองก็ไม่พูดเกลี้ยกล่อมอะไรมาก และ ในที่สุดเส้นสายก็มองมายังซากศพหงส์ดำตัวนั้น ดวงตาคู่งามจึงฉาย ประกายวิบวับ “หงส์ดำระดับแปด!”

“อู้!”

นางลดตัวลงตรงหัวของหงส์ดำที่จมอยู่ท่ามกลางกองหิน ก่อนจะ นั่งขัดสมาธิลงไป วิญญาณสัตว์หงส์ดำที่ถูกเรียกออกมาจากในร่างของ นางสยายปีกอยู่กลางอากาศ ทั้งร้องหวีดหวิวเศร้าอาลัย

พลังวิญญาณดำมืดหลายกลุ่มบินออกมาจากในร่างของต่งลี่อย่าง เงียบเชียบ ก่อนจะแทรกซึมลงไปในศพของหงส์ดำ

นางตรวจสอบดูอยู่พักหนึ่งก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ทั้งตะลึงทั้งดีใจ “เนี่ย เทียน ศพของหงส์ดำตัวนี้ มีประโยชน์มหาศาลต่อทั้งข้าและทั้งวิญญาณ สัตว์ของข้า! แต่ว่าหากคิดจะชุบหลอมพลังงานและจิตวิญญาณที่ หลงเหลืออยู่ในศพของมันก็อาจต้องใช้เวลาหลายวัน ระหว่างนั้นข้าจะ พยายามอย่างเต็มที่ กลัวก็แต่ว่า…”

“เจ้าทำเต็มที่เลย เรื่องอื่นๆ มอบให้ข้าเป็นคนจัดการเอง” เนี่ยเทียน กล่าวเสียงทุ้มหนัก

ดวงตาของต่งลี่เป็นประกายสดใส มองเขาด้วยสายตาลึกล้ำครั้งหนึ่ง แล้วพยักหน้าพูด “ถ้าอย่างนั้นก็ฝากด้วย”

เนี่ยเทียนขบคิดอยู่ชั่วครู่ก็หยิบเอากิ่งไม้เจ็ดสิบสองกิ่งออกมาจากใน แหวนเก็บของ พวกมันบินวนไปรอบซากศพของหงส์ดำตัวใหญ่ที่นอน หมอบอยู่ท่ามกลางกองหิน ก่อนที่เขาจะปักกิ่งไม้เหล่านั้นลงไปบนพื้นหิน แข็งกระด้าง

กิ่งไม้โปร่งแสงถูกเขากรอกพลังวิญญาณพืชหญ้าเข้าไปจึงเปล่งแสงสี เขียวแวววาว

พื้นดินที่แข็งทนทานประหนึ่งโลหะ เมื่อถูกกิ่งไม้ปักลงไปก็ถูกแทง ทะลุลงไปเกือบครึ่ง

ร่างของเนี่ยเทียนเคลื่อนไหวรวดเร็วประดุจวิญญาณ ในที่สุดก็เอากิ่ง ไม้ทั้งเจ็ดสิบสองกิ่งปักกระจายเป็นวงกว้างตามวิธีการที่จำได้ และสุดท้าย ก็จัดวางค่ายกลได้สำเร็จ

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ข้างศพของสัตว์ปฐพีแตก เพื่อปูองกันการโจมตี จากหงเหอเขาก็ได้สร้างค่ายกลขึ้นมาอีกครั้ง

เพียงแต่ว่าค่ายกลนั้นแน่นหนาอย่างมาก กระจายตัวอยู่ห่างจากกาย เขาไปแค่หนึ่งเมตร

ค่ายกลกิ่งไม้ครั้งนี้กระจายตัวเป็นวงกว้างมากเป็นพิเศษ ขยายใหญ่ เป็นหลายร้อยเท่าจากค่ายกลคราวก่อน

วินาทีที่ค่ายกลก่อตัวได้สำเร็จ เขาก็มองเห็นว่าลายเส้นต้นไม้ด้านใน กิ่งไม้แวววาวซึ่งปักลงไปในพื้นดินได้รับพลังงานบางอย่างชักจูงจึงลอยมา อยู่บนปลายกิ่งไม้อีกครั้ง

นาทีถัดมาม่านแสงสีเขียวเข้มชั้นหนึ่งที่บางประดุจปีกจั๊กจั่น ทว่ากลับ กว้างขวางอย่างถึงที่สุดก็ปกคลุมอยู่บนอากาศเหนือร่างหงส์ดำไว้จนมิด

ลายเส้นต้นไม้ประหนึ่งควันสีเขียวเป็นกลุ่มๆ ที่ลอยขึ้นมายังม่านแสง บางเบา คล้ายคลื่นน้ำที่กระเพื่อมช้าๆ ทำให้ม่านแสงนั้นมองดูเหมือน ได้รับพลังงานลึกลับอย่างที่สิ้นสุดมิได้

เมื่อค่ายกลก่อตัวสำเร็จ สนามแม่เหล็กลึกลับระลอกหนึ่งก็พลัน บังเกิดขึ้น

เนี่ยเทียนที่เชี่ยวชาญเวทลับพืชหญ้าสัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่า ท่ามกลางพุ่มไม้ และท่ามกลางพืชพรรณบางชนิดที่เขาไม่เคยพบเห็นมา ก่อนมีพลังพืชหญ้าอ่อนจางถูกค่ายกลนั้นชักนำให้เข้ามารวมกันช้าๆ

ม่านแสงสีเขียวที่บางดุจปีกจั๊กจั่นพอได้รับการบำรุงจากพลังพืชหญ้า หลายพันหลายหมื่นเสี้ยวก็ค่อยๆ เพิ่มความทนทาน เปลี่ยนมาเป็น แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

“ค่ายกลสร้างสำเร็จจึงเป็นฝุายดูดดึงเอาพลังพืชหญ้าที่อยู่รอบด้านมา ช่วยเพิ่มพลานุภาพให้กับเขตอาคม…” เนี่ยเทียนมองอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาก็ ค่อยๆ เปล่งประกาย

ไม่จำเป็นต้องให้เขาเพิ่มพลังพืชหญ้าเข้าไปมากมายนัก เขตอาคมม่าน แสงของค่ายกลก็เป็นฝุายดูดซับพลังพืชหญ้ามาทำให้ค่ายกลกิ่งไม้โคจรได้ ด้วยตัวเอง

ค่ายกลที่ลึกลับเกินคาดเดาเช่นนี้ทำให้เนี่ยเทียนดีใจอย่างมาก รู้ว่ากิ่ง ไม้ที่เขาได้มาจากแผ่นดินลอยตัวผืนนั้นซุกซ่อนความลับของพืชหญ้า เอาไว้

“เนี่ยเทียน นี่ก็คือความลับที่เจ้าได้มาใช่ไหม?”

ต่งลี่ที่อยู่ใต้ม่านแสงสีเขียวจิตใจสุขสงบ รู้สึกเพียงว่าความรู้สึกเหนื่อย ล้าจากการที่ห้อตะบึงมาตลอดทางได้ จางหายไปช้าๆ

อยู่ในค่ายกลทำให้ไม่ได้รับการรุกรานจากภายนอก แถมด้านในยังมี พลังชีวิตเข้มข้นอีกด้วย

คนอยู่ข้างนอกหากคิดบุกเข้ามาจะถูกกั้นขวางจากเขตอาคมม่านแสง สีเขียวและถูกผลักดันออกไป อีกทั้งอาจจะยังถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ สาหัสด้วย

คนที่อยู่ข้างในถูกเขตอาคมม่านแสงสีเขียวปกปูองเอาไว้ ทั้งยังอยู่ใน พื้นที่ที่มีจิงชี่พืชหญ้าเข้มข้น จิตวิญญาณจึงสงบนิ่ง ระหว่างที่หายใจก็รับ เอาพลังวิญญาณพืชหญ้ามาช่วยฟื้นฟูบาดแผลในร่างกายอย่างเป็น ธรรมชาติไปด้วย

เพียงแค่รับสัมผัสนิดหน่อย ต่งลี่ก็รู้ว่าขณะที่นางชุบหลอมพลังซึ่ง หลงเหลืออยู่ในหงส์ดำระดับแปดเบื้องใต้ม่านแสงสีเขียว นางไม่เพียงแต่ ไม่ได้รับผลกระทบ ทั้งยังสามารถช่วยให้จิตใจนางสงบและบาดแผลฟื้นตัว อีกด้วย

“รีบทำเวลาเข้าเถอะ” เนี่ยเทียนกล่าว

“ได้” ต่งลี่รับคำอย่างว่าง่าย ในที่สุดก็หลับตารวบรวมสมาธิเพื่อช่วง ชิงเอาโชควาสนาครั้งใหญ่ดุจฟูาที่เป็นของนางเพียงผู้เดียว

เมื่อม่านแสงสีเขียวก่อตัวขึ้นสำเร็จ วิญญาณสัตว์หงส์ดำตัวที่ลอยตัว อยู่ก็รู้สึกกระวนกระวาย

แต่ไม่นานมันก็รู้ว่าม่านแสงสีเขียวนั้นมีขึ้นเพื่อปกปูองมันและต่งลี่

ไม่นานเงาวิญญาณที่ชัดเจนของมันก็ค่อยๆ อ่อนจาง ก่อนจะปกคลุม ไปยังซากศพหงส์ดำระดับแปด

เนี่ยเทียนมองมาด้วยสายตาใคร่รู้ก็พบว่าตอนที่เงาของมันสัมผัสโดน ซากหงส์ดำระดับแปดก็เหมือนน้ำที่ผสานเข้ากับมหาสมุทรใหญ่ ค่อยๆ จมแทรกลงไปในร่างของหงส์ดำที่ตายไปแล้ว

ครู่เดียวหงส์ดำตัวนั้นที่ถูกต่งลี่ชุบหลอมก็หายวับเข้าไปในศพหงส์ดำ อย่างไร้ร่องรอย

เมื่อเห็นว่าต่งลี่และวิญญาณสัตว์ของนางลงมือช่วงชิงศพหงส์ดำระดับ แปดตัวนี้มาได้อย่างราบรื่น เนี่ยเทียนจึงนั่งลงไปที่เดิมแล้วใช้จิตวิญญาณ สื่อสารกับทิพย์จักษุเก้าข้างที่กระจายอยู่ในรัศมีหลายลี้

เขาพอจะวางใจได้แล้ว ไม่ว่าใครก็ตามที่เข้ามาใกล้เพื่อหมายจะช่วง ชิงศพหงส์ดำระดับแปดตัวนี้ก็ล้วนต้องถูกสังหารให้สิ้น

เขาเฝูาพิทักษ์อย่างเงียบเชียบ

ผ่านไปหนึ่งเค่อ ผู้ฝึกลมปราณสามคนที่มาจากสำนักเทียนเหยียนแห่ง อาณาจักรคุนหลัวก็ห้อทะยานเข้ามาปรากฏอยู่ในเส้นสายตาของทิพย์ จักษุข้างหนึ่ง

คนสามคนนี้มีเพียงคนเดียวที่เป็นต้นสวรรค์ช่วงกลาง ที่เหลืออีกสอง คนล้วนเป็นช่วงต้น

ดูจากท่าทางดีใจทั้งยังเร่งร้อนของพวกเขา เนี่ยเทียนก็รู้ว่าพวกเขา ต้องได้ข่าวจากทางภูเขาสายฟูา รู้ว่าที่แห่งนี้มีศพของหงส์ดำระดับแปดตัว หนึ่งซึ่งสามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบให้ผู้ที่มีเขตวิญญาณขั้นสูงสุดเลื่อนสู่ แดนว่างเปล่าได้

เนี่ยเทียนพลันกระตุ้นใช้ดาวเปล่งประกาย ขณะที่พวกเขายังอยู่ห่าง จากหงส์ดำไปไกล เนี่ยเทียนก็เป็นฝุายเปิดการต่อสู้ก่อน

ไม่นานนักเขาก็ลากเอาศพของคนทั้งสามจากสำนักเทียนเหยียนที่ถูก ดาราเพลิงกาฬแทงทะลุมาวางไว้ข้างๆ ศพของคนจากวิมานสวรรค์และ ภูเขาสายฟูา

ก่อนที่เขาจะหยิบเอาหินวิเศษออกมาฟื้นฟูพลังพลางนั่งให้การพิทักษ์ เงียบๆ

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วยามก็มีผู้ฝึกลมปราณของภูเขาสายฟูาที่ย้อนกลับมา ปรากฏตัวอีกครั้ง

เขาจึงใช้ดาวเปล่งประกายอีกรอบ

ไม่นานก็มีศพของภูเขาสายฟูาอีกหนึ่งคนถูกเขาลากมากองไว้

ใช้วิธีการเช่นนี้ เขารอให้ต่งลี่ชุบหลอมศพของหงส์ดำให้สำเร็จ พลาง อาศัยทิพย์จักษุลงมือกับคนที่ปรากฏตัวอย่างทันท่วงทีไปด้วย

เวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไป พริบตาเดียวหนึ่งวันก็หมดสิ้นลง

วันเดียวนี้เขาสังหารคนติดต่อกันไปแล้วห้าคน ห้าคนนั้นมีทั้งคนของ วิมานสวรรค์ ภูเขาสายฟูาและสำนักเทียนเหยียน ขอบเขตส่วนใหญ่อยู่ที่ ต้นสวรรค์ช่วงต้นและกลาง มีแค่คนเดียวที่เป็นช่วงท้าย

ศพที่กระจายอยู่ข้างกายเขาเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ จนมีสิบกว่า ศพแล้ว

ไอสังหารเข้มข้นล้อมวนอยู่รอบกายเขา เขาไม่ได้ตรวจสอบแหวนเก็บ ของที่ได้รับมา ยังคงหลับตาพยายามฟื้นคืนพลังวิญญาณให้ได้โดยเร็ว ที่สุดเพื่อรอโอกาสชิงลงมือ

วันที่สองมีผู้ฝึกลมปราณสองคนจากลัทธิอูตู๋ทยอยกันมาถึง แล้วก็ถูก เนี่ยเทียนสังหารอย่างง่ายดาย

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง หยางคันจากตำหนักเทพเพลิงและหลิวเจี้ยนจาก วังวิญญาณก็ปรากฏตัวที่นี่

ทว่าสองคนเผยโฉมหน้าได้ไม่นาน ทิพย์จักษุข้างหนึ่งก็มองเห็นซูหลิน และผู้ที่มีเขตต้นสวรรค์ช่วงท้ายของวิมานสวรรค์ที่หนีไปผู้นั้นจากอีก ทิศทางหนึ่ง พวกเขากำลังขยับเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกันฝุายของภูเขาสายฟูาและสำนักเทียนเหยียนก็มีคนมา เพิ่มอีก และต่างก็ตรงดิ่งมายังศพหงส์ดำระดับแปดตัวนี้

พริบตาเดียวเนี่ยเทียนก็มองเห็นคนสามกลุ่มมาจากสามทิศทาง

และดูเหมือนว่าทั้งสามฝุายต่างก็รู้เรื่องศพของหงส์ดำจึงเร่งรุด เดินทางมาอย่างรวดเร็ว

เนี่ยเทียนที่คิดจะไล่ฆ่าไปทีละกลุ่มกังวลว่าตอนที่เขาต่อสู้ ทางฝุาย ของ ต่งลี่จะเกิดเรื่องไม่คาดคิด ใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งเขาจึงเลือกเฝูารออยู่ที่นี่

ครู่เดียวคนของทั้งสามกลุ่มก็ทยอยกันมาถึง

พอพวกเขามาถึงแล้วเห็นศพที่กระจายเกลื่อนอยู่ข้างกายเนี่ยเทียน ต่างก็พากันหน้าเปลี่ยนสี ก่อนจะใช้สายตาที่เหมือนมองเห็นตัวประหลาด จ้องเขม็งมายังเนี่ยเทียน