ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 641 หัวมู่คืนสติ

เมื่อเซี่ยอี้จากไป พวกจ้าวลั่วเฟิง ตงหลิงต่างก็ก้มหน้าก้มตาจากไป อย่างรวดเร็วด้วยสีหน้ามืดคล้ำ

จงเจิงมองแผ่นหลังของจ้าวลั่วเฟิงแล้วพลันรู้สึกว่า ด้วยศึกครั้งนี้… วิมานสวรรค์จึงเดินเข้าสู่ความตกต่ำ

ศึกนี้วิมานสวรรค์เสียหายจนยากที่จะประมาณการณ์ได้ ค่ายกล วาสนาห้าธาตุถูกทำลาย เขตสามัญและเขตลี้ลับจำนวนมากที่ยังอยู่ใน วิมานสวรรค์ต่างก็ถูกสังหารจนสิ้น

เขตสามัญและเขตลี้ลับเหล่านั้นต่างก็เป็นคนที่ผ่านการปลูกฝังมา หลายพันหลายหมื่นปีของวิมานสวรรค์ แต่กลับไม่มีใครหนีรอดไปได้ แม้แต่คนเดียว

รากฐานของวิมานสวรรค์ก็เสียหายอย่างสาหัสเพราะศึกครั้งนี้

ต่อให้ผู้เฒ่าประหลาดคนนั้นของวิมานสวรรค์จะฝ่าสู่แดนว่างเปล่าได้ สำเร็จ วิมานสวรรค์ก็ต้องสูญเสียฐานะสูงส่งเกินผู้ใดไป เพราะว่า…ต่อให้ผู้ เฒ่าประหลาดคนนั้นเลื่อนสู่แดนว่างเปล่าได้จริงก็อาจจะไม่สามารถ ต้านทานการโจมตีดับฟ้าดินเมื่อครู่นี้ได้

และรากฐานของวิมานสวรรค์ก็อยู่ในอาณาจักรเสวียนเทียนมาโดย ตลอด ต่อให้วิมานสวรรค์จะก่อสร้างขึ้นมาใหม่ ขอแค่ยอดเขายักษ์ทั้งสาม นั้นยังอยู่ในอาณาจักรเสวียนเทียน ขอแค่เนี่ยเทียนใช้ค่ายกลทาง

ช้างเผือกที่พร่างพราวนั้นอีกครั้ง วิมานสวรรค์ก็ยังคงสามารถถูกโจมตีจน ดับสลายไปได้ในเสี้ยววินาที!

ยอดเขาทั้งสามคือวิธีการที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้ มัน ก็เป็นเหมือนมีดเล่มหนึ่งที่แขวนอยู่เหนือหัวคนของวิมานสวรรค์ทุกคน ใครก็ตามที่ทำให้เนี่ยเทียนโมโห เนี่ยเทียนก็สามารถควบคุมมีดแหลมคม เล่มนั้นมาโจมตีให้วิมานสวรรค์บาดเจ็บสาหัสได้ทุกเมื่อ

“ยุคสมัยที่วิมานสวรรค์ได้ยึดครองดินแดนดาวตกถึงคราวสิ้นสุดลง แล้ว” จงเจิงจากหอหันปิงถอนหายใจหนึ่งที ก่อนจะหันมามองเนี่ยเทียน ด้วยสายตาลึกล้ำ “นับแต่วันนี้เป็นต้นไป นี่ก็คือยุคสมัยของเจ้าเนี่ยเทียน แล้ว”

พวกต่งหวังหลิง หลี่มู่หยาง ลู่ย่วนซีที่ยังอยู่ที่นี่ต่างก็แสดงสีหน้าเห็น ด้วย

ไม่พูดถึงโครงกระดูกปีศาจเลือดซึ่งมีพลังการต่อสู้กร้าวแกร่ง ลำพัง เพียงแค่เนี่ยเทียนได้ครอบครองซากโบราณสถานที่พระราชวังโบราณ สะเก็ดดาวทิ้งไว้ในอาณาจักรเสวียนเทียน อาณาจักรหลีเทียนและ อาณาจักรเชียนแจว๋ ทุกสำนักที่อยู่ในสามอาณาจักรนี้ก็ได้แต่ทำตัวนอบ น้อมเคารพเนี่ยเทียนเป็นนาย

วิมานสวรรค์เองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น!

เมื่อเนี่ยเทียนก้าวเดินและลุกผงาดขึ้นมาทีละก้าว วันหนึ่งที่เขาเลื่อนสู่ เขตวิญญาณ ฟ้าดินแห่งนี้ยังจะมีใครกำราบเขาได้อีก?

แล้วนับประสาอะไรกับที่เบื้องหลังเนี่ยเทียนยังมีพวกหัวมู่ จงเจิง ต่ง หวังหลิงให้การปกป้องอย่างลับๆ ทั้งยังมีอูจี้ที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงเวลา ซึ่งอีกไม่นานอาจจะเลื่อนสู่เขตวิญญาณอีกคน

“ผู้อาวุโสทุกท่าน เราไปดูชนต่างเผ่าและท่านลุงหัวกันเถอะ” เนี่ย เทียนยิ้มน้อยๆ

“ถูกต้อง ตอนนี้เรื่องเร่งด่วนก็คือต้องจัดการพวกชนต่างเผ่าให้สิ้นซาก เสียก่อนแล้วค่อยว่ากัน” จงเจิงพยักหน้า

“ข้าไปส่งพวกเจ้าเอง” จ้าวซานหลิงยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นมือออกไป แหวกรอยแยกห้วงมิติเส้นหนึ่ง เพื่อให้พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาบินไปยังจุด ที่พวกชนต่างเผ่ารวมตัวกันอยู่อย่างพวกเซี่ยอี้

เงาร่างแต่ละเส้นบินเข้าไปในรอยแยกห้วงมิติแล้วทยอยกันหายวับไป

สุดท้ายก็เหลือแค่จ้าวซานหลิงและเนี่ยเทียนสองคนเท่านั้นที่ยังอยู่ที่ เดิม

“ไอ้หนู เจ้ามากบารมีเหมือนกันนี่นา” จ้าวซานหลิงหัวเราะเสียง แปร่ง “ไหนเจ้าลองบอกข้ามาตามตรงสิ เจ้าสามารถใช้ค่ายกลลับที่ พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้มาโจมตีอาณาจักรเสวียนเทียนได้ ตามใจชอบจริงรึ?”

เนี่ยเทียนหัวเราะแห้งๆ “ตอนนี้คงน่าจะยังไม่ได้กระมัง”

“พูดแบบนี้แสดงว่าเจ้าแค่ขู่ตงหลิงและเซี่ยอี้อย่างนั้นสิ?” จ้าวซานห ลิงตะลึงงัน

“ใช่แล้ว ข้าแค่ขู่พวกเขาเท่านั้น” เนี่ยเทียนเองก็ไม่ปิดบัง “ไม่ฉวย โอกาสนี้ข่มขู่พวกเขา แล้วจะต้องรอจนถึงเมื่อไหร่? แต่ว่าถึงแม้ครั้งนี้จะ กระตุ้นวิธีการที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้ได้โดยบังเอิญ เพราะการมาเยือนของเรือรบทางช้างเผือก ทว่าต่อไปรอจนขอบเขตข้าสูง พอและสามารถไขปริศนาแต่ละข้อได้แล้ว ข้าก็น่าจะสามารถควบคุม วิธีการทั้งหมดที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้ได้อย่างแท้จริง”

“เพราะอย่างไรซะ ของที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้ เดิมที ก็เป็นของข้าอยู่แล้ว”

จ้าวซานหลิงเงียบไปครู่แล้วจึงแสดงความคิดเห็น “เจ้าพูดถูกแล้ว ข้า ยังถึงขั้นรู้สึกได้ด้วยว่า ทุกสิ่งที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้ล้วน เตรียมไว้เพื่อบุตรแห่งดวงดาวอย่างเจ้า และยังมีความเป็นไปได้อีกข้อ หนึ่งที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้น…”

“ความเป็นไปได้อะไร?” เนี่ยเทียนถาม

“ตลอดทั้งดินแดนดาวตกล้วนเป็นสิ่งที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาว ทิ้งไว้ให้เจ้า นับแต่แรกเริ่ม เก้าอาณาจักรของดินแดนดาวตกก็คือสิ่งที่ พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้ให้กับบุตรแห่งดวงดาวอยู่แล้ว” จ้าว ซานหลิงถอนหายใจเบาๆ “ในเมื่อเจ้าได้การยอมรับจากพระราชวัง โบราณสะเก็ดดาว ผสานตราประทับสะเก็ดดาวทั้งสามดวงไว้ในร่าง ตัวเอง ไม่ช้าก็เร็ว เก้าอาณาจักรในดินแดนดาวตกก็ย่อมตกอยู่ในการ ควบคุมของเจ้า”

“ขอแค่เจ้าไม่ตายก่อนวัยอันควร เจ้าก็จะกลายมาเป็นเจ้านายเพียงผู้ เดียวของดินแดนดาวตกแห่งนี้!”

กล่าวจบ จ้าวซานหลิงก็พลันบินเข้าไปในรอยแยกห้วงมิติที่ลึกลับเส้น หนึ่ง

รอยแยกห้วงมิติเส้นนั้นเชื่อมโยงไปยังเทือกเขาฮว้านคงของ อาณาจักรเลี่ยคง นั่นคือสิ่งที่ซวีเฉิงทิ้งเอาไว้อย่างลับๆ ตั้งแต่เมื่อหลายพัน ปีก่อน ทว่าสุดท้ายกลับถูกชนต่างเผ่าค้นเจอ

พวกปาซือทัวเยื้องกรายเข้ามาในอาณาจักรเสวียนเทียนได้ก็เพราะ อาศัยรอยแยกห้วงมิติเส้นนั้น

ก่อนหน้านี้ไม่นาน สถานที่แห่งนี้ยังมีชนต่างเผ่าสายเลือดระดับเจ็ด คนหนึ่งนั่งบัญชาการณ์ เพื่อป้องกันไม่ให้จ้าวซานหลิงมาปิดผนึกมันได้

ทว่าเนื่องจากการปรากฏตัวของเรือรบทางช้างเผือก ผู้แข็งแกร่งชน ต่างเผ่าที่เฝ้าอยู่ที่นี่จึงจากไปอย่างไม่ลังเล

นั่นเป็นเพราะหลังจากที่เรือรบทางช้างเผือกเผยกาย ผู้แข็งแกร่งชน ต่างเผ่าผู้นั้นก็เข้าใจดีว่าไม่ว่ารอยแยกห้วงมิติเส้นนี้จะปิดผนึกหรือไม่ ก็ ล้วนไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อพวกเขา

พวกเขาล้วนสามารถอาศัยเรือรบทางช้างเผือกไปยังอาณาจักรใดๆ ในดินแดนดาวตกก็ได้ ไม่จำเป็นต้องพึ่งรอยแยกห้วงมิติอีกต่อไป

“ฟู่วๆ!”

เมื่อได้รับพลังจากจ้าวซานหลิง รอยแยกห้วงมิติเส้นนั้นก็ค่อยๆ ประสานตัวเข้าหากัน

ไม่นานจ้าวซานหลิงก็เดินออกมา มือทั้งคู่ของเขามีจุดแสงห้วงมิติ เปล่งวูบวาบ สีหน้าผ่อนคลาย “เอาล่ะ นับแต่ตอนนี้เป็นต้นไปก็สามารถ จับตะพาบในอ่างได้แล้ว ชนต่างเผ่าทั้งหมดที่รอดชีวิตจะต้องถูกฆ่าตาย อยู่ที่นี่”

เนี่ยเทียนเองก็เข้าใจดีว่าเมื่อปาซือทัวตายไป เรือรบทางช้างเผือก ระเบิดกระจัดกระจาย และชนต่างเผ่าหลายคนถูกซากเรือรบกระแทก ร่างจนแหลกสลาย ชะตาชีวิตของพวกชนต่างเผ่าก็ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า แล้ว

“ข้าจะไปดูอาการของท่านลุงหัวสักหน่อย” ทิ้งประโยคนี้ไว้ เนี่ย เทียนก็บินเข้าไปในรอยแยกห้วงมิติที่จ้าวซานหลิงเปิดทิ้งไว้และยังไม่ หายไป

ครู่เดียวเขาก็มาปรากฏกายอยู่ตรงสนามรบ และมองเห็นพวกผู้ แข็งแกร่งเขตวิญญาณเผ่ามนุษย์กำลังไล่ฆ่าชนต่างเผ่าไปทั่ว

บนพื้นดินมีหลุมยักษ์มากมายที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นซึ่งเกิดจากการที่ ถูกซากเรือรบกระแทกใส่ กลางหลุมยักษ์มีซากศพของชนต่างเผ่าอยู่ มากมาย

แม้แต่ภูตผีปีศาจที่สายเลือดหวนคืนบรรพบุรุษตนนั้นก็ยังถูกซากเรือ รบโจมตีมาโดน ซากศพที่ใหญ่โตมโหฬารของมันก็ถูกฝังอยู่กลางหลุมลึก ด้วย

เนี่ยเทียนรู้ดีว่าที่ภูตผีปีศาจสายเลือดระดับเจ็ดถูกโจมตีจนตายไปนั้น ไม่ได้เป็นเพราะคุณความชอบของซากเรือรบอย่างเดียวเท่านั้น

ในซากเรือรบที่กระจายว่อนไปแปดทิศยังมีอานุภาพของค่ายกล ดวงดาวลึกลับหลงเหลืออยู่ อานุภาพนั้นต่างหากถึงจะเป็นกุญแจสำคัญที่ คร่าชีวิตของภูตผีปีศาจระดับเจ็ด!

“ท่านลุงหัว!”

เนี่ยเทียนยืนอยู่บนร่างของโครงกระดูกปีศาจเลือด สายตาสอดส่ายไป แปดทิศ และในที่สุดก็มองเห็นจุดที่หัวมู่ยืนอยู่

หัวมู่ในเวลานี้ถูกเถาวัลย์ปีศาจสวรรค์หลายเส้นห่อหุ้มเรือนกาย คล้ายกลายมาเป็นไข่ขนาดใหญ่ยักษ์

เถาวัลย์ปีศาจสวรรค์สีดำสนิทซึ่งแหลมคมรัดพันร่างของหัวมู่ไว้อย่าง แน่นหนา และก็เหมือนว่าจะถูกซากเรือรบโจมตีเช่นกัน

ไข่ยักษ์ที่เกิดจากการรวมตัวกันของเถาวัลย์ปีศาจสวรรค์หลายชั้น เมื่อถูกโจมตีหนึ่งครั้งก็คล้ายบาดเจ็บสาหัส มีเถาวัลย์หลายเส้นที่ กลายเป็นเถ้าถ่าน และเถาวัลย์ปีศาจจำนวนมากก็ปริแตกออกจากกัน

เนี่ยเทียนตระหนักได้ทันทีว่าในซากเรือรบมีอานุภาพของค่ายกล ดวงดาวลึกลับหลงเหลืออยู่ แม้จะสังหารภูตผีปีศาจสายเลือดระดับเจ็ดได้ แต่กลับไม่สามารถสังหารหัวมู่ที่ถูกเถาวัลย์ปีศาจสวรรค์รัดพันไว้อย่าง แน่นหนาได้

“ฟิ้วๆๆ!”

เถาวัลย์ปีศาจสวรรค์แต่ละเส้นส่ายตวัดไปทั่วด้านคล้ายดอกไม้ปีศาจ ที่ผลิบานกะทันหัน

หัวมู่ที่ถูกซ่อนเอาไว้ด้านในสุดเดินออกมาอย่างไร้รอยขีดข่วน ภาพ เถาวัลย์ปีศาจสวรรค์ที่อยู่ตรงกลางหว่างคิ้วของเขาก็เปลี่ยนมาเป็นมืดมน ไร้แสง ก่อนจะค่อยๆ จมหายเข้าไปในร่างกายของเขา

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง เถาวัลย์ปีศาจขนาดใหญ่ยักษ์ก็ค่อยๆ หดตัวลง เหลือเป็นเพียงเถาวัลย์เส้นเล็กบางดั่งเส้นผมที่หดกลับเข้าในร่างของเขา

ดวงตาทั้งคู่ที่ปิดแน่นของหัวมู่พลันเบิกโพลง

ชั่วขณะที่เขาลืมตาขึ้นมานั้น เถาวัลย์ปีศาจสวรรค์กลางหว่างคิ้วของ เขาก็หายไปอย่างสิ้นเชิง

เนี่ยเทียนจึงเข้าใจโดยพลันว่า ลุงหัวที่เขาคุ้นเคยได้กลับคืนมาอีกครั้ง แล้ว

เพื่อปกป้องไม่ให้หัวมู่ถูกซากเรือรบโจมตีตาย เถาวัลย์ปีศาจสวรรค์ได้ สร้างการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดมาปกป้องหัวมู่เอาไว้

ทว่าเถาวัลย์ปีศาจสวรรค์ได้รับการโจมตีที่รุนแรงขนาดนี้ก็ทำให้มัน บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน อีกทั้งยังถูกบีบให้ต้องกลับเข้าไปจำศีลอยู่ในร่าง ของหัวมู่อีกช่วงระยะเวลาหนึ่ง และแน่นอนว่าด้วยเหตุนี้ วิญญาณของ หัวมู่จึงได้ฟื้นคืนกลับมาด้วย

ที่มันทำอย่างนี้เพราะเถาวัลย์ปีศาจสวรรค์รู้ดีว่าหากหัวมู่ตายเมื่อใด มันก็จะต้องได้รับความยากลำบากไม่ต่างกัน

ขอแค่หัวมู่ยังมีชีวิตอยู่ สักวันมันก็จะตื่นขึ้นมาและมีโอกาสที่จะยึด ครองเรือนกายนี้ของหัวมู่อีกครั้ง

“เกิดอะไรขึ้น”

หัวมู่สีหน้าเลื่อนลอย มองเขตวิญญาณเผ่ามนุษย์ที่ไล่ฆ่าชนต่างเผ่าไป ทั่ว และมองไปยังหลุมลึกมากมายที่มองไม่เห็นก้นด้วยความงงงัน

“คือว่า เรื่องมันยาวน่ะ” เนี่ยเทียนยิ้มน้อยๆ

“หายนะครั้งใหญ่ของอาณาจักรเสวียนเทียนถือว่าสิ้นสุดลงแล้ว เกรง ว่าชนต่างเผ่าคงหนีไม่รอดแม้แต่คนเดียว” ลู่ย่วนซีพลิ้วกายมาถึง เขามอง เนี่ยเทียนก่อนปราดหนึ่ง แล้วถึงพูดว่า “หากไม่มีเนี่ยเทียน สถานการณ์ คงกลับตาลปัตรไปจากนี้อย่างสิ้นเชิง และนี่จะกลายมาเป็นวันสิ้นโลกของ เผ่ามนุษย์เราทุกคน แต่เนี่ยเทียนได้อาศัยวิธีการของพระราชวังโบราณ สะเก็ดดาวมาคลี่คลายปัญหาทุกอย่างแล้ว”

“เนี่ยเทียน?” หัวมู่ตะลึงงัน

“ถูกต้อง เนี่ยเทียนนั่นแหละ เขาฉีกกระชากเมฆทะมึนที่ปกคลุม ดินแดนดาวตกทิ้งไปหมดแล้ว ทำให้แสงสว่างได้กลับคืนมาสู่เก้า อาณาจักรของดินแดนดาวตกอีกครั้ง” ลู่ย่วนซีปลงอนิจจัง “นึกไม่ถึงเลย ว่าช่วงเวลาที่เรากำลังจะเสียการควบคุม จะยังมีสิ่งที่พระราชวังโบราณ สะเก็ดดาวทิ้งไว้มาช่วยคลี่คลายวิกฤตทั้งหมดได้”

——