ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 69 กลับคืนสู่ที่เด้ิม

“โอาะ พละกำาลังเข้มข้นยิ่งนัก!”

จากอวี๋ถงมาได้้ไม่นาน เนี่ยเทียนกมสัมผัสได้้ถึงกระแสอบอุ่น ระลอกแล้วระลอกเล่าที่ก่อกำาเนิด้ขึ้นมาในลำาไส้และกระเพาะอาหาร

และเขากมเพิ่งกินเนื้อแห้งในถุงหนังของอวี๋ถงไปเพียงแค่ไม่ กี่จินเท่านั้น!

“น่าจะเป็นเนื้อสัตว์วิเศษระด้ับสอง! มีเพียงเนื้อสัตว์ระด้ับ วิเศษระด้ับสองเท่านั้นถึงจะเกิด้พลังงานเปี่ยมล้นได้้เช่นนี้! บางทีนี่ อาจจะเป็นสัตว์วิเศษระด้ับที่ร้ายกาจยิ่งกว่ากิ้งก่าด้ินกมได้้!”

เขาพลันตระหนักขึ้นมาได้้ว่า

ในโลกมายามรกตมีสัตว์วิเศษระด้ับสองทั้งหมด้สี่ตัว ไม่ ต้องสงสัยเลยว่างูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์นั้นแขมงแกร่งมากที่สุด้ ก่อน หน้าที่งูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์จะจากไป มันกมได้้แปรสภาพมาเป็นระด้ับ สามแล้ว

สัตว์วิเศษระด้ับที่สองที่เหลืออยู่ กิ้งก่าด้ินถูกพวก เจียงหลิงจูสังหารไปแล้ว อีกตัวหนึ่งอาจจะถูกเจิ้งปินกำาจัด้ที่เขต ภูเขาไฟ

เนื้อแห้งในถุงหนังของอวี๋ถง หากไม่พลาด้จากที่คาด้การณ์ น่าจะมาจากสัตว์วิเศษระด้ับสองตัวสุด้ท้าย

กระแสอบอุ่นเส้นแล้วเส้นเล่าแผ่ไปทั่วร่างของเนี่ยเทียน เรือนกายที่เหนื่อยล้าถึงขีด้สุด้ของเขา เมื่อได้้ความอบอุ่นของ พลังงานเหล่านั้นช่วยบำารุงจึงฟื้นตัวกลับมาอย่างรวด้เรมว

เขาที่เร่งรุด้เด้ินทางอยู่ตลอด้เวลาไม่สามารถนั่งนิ่งเพื่อเอา พลังงานเหล่านั้นหลอมรวมเข้าไปในมหาสมุทรวิญญาณได้้

ทว่าพลังงานที่กระจายไปทั่วเลือด้เนื้อกลับทำาให้พลังกาย ของเขาเตมเปี่ยม ไม่มีความรู้สึกหนักอึ้งเวลาก้าวเท้าอีกแล้ว

เขารู้ด้ีว่าขอแค่อวี๋ถงสามารถเคลื่อนไหวได้้ นางย่อมตาม มาไล่ฆ่าเขาอย่างไม่สนใจสิ่งใด้แน่นอน ด้ังนั้นเขาจึงไม่กล้าหยุด้ลง เพื่อใช้หินวิเศษมาฟื้นฟูมหาสมุทรวิญญาณที่แห้งขอด้

เขาคอยหยิบเอาแผนที่ที่ได้้มาจากหยวนเฟิงขึ้นมาอยู่ ตลอด้เวลา เมื่อแยกแยะทิศทางได้้กมก้มหน้าก้มตาห้อตะบึง

เขาล้มเลิกการเด้ินทางไปยังจุด้เชื่อมต่อระหว่างทะเลทราย ร้างและเขตภูเขาไฟแล้ว ล้มเลิกการตามหาพวกอันอิ่งและเจียงหลิง จู ตอนนี้เขาแค่คิด้อยากจะกลับไปยังทางเข้าของโลกมายามรกต เท่านั้น

เพราะเขารู้ว่าเป็นไปได้้มากที่คนของสำานักภูติผี และสำานักโลหิตจะยังคงอยู่ในส่วนลึกของทะเลทราย ไล่ฆ่าผู้รอด้ ชีวิตของสำานักหลิงอวิ๋นและหอหลิงเป่าอย่างบ้าคลั่ง

หากเขาเด้ินทางเข้าไปในจุด้ลึกของทะเลทราย เป็นไปได้้ มากว่าระหว่างทางจะเจอกับลูกศิษย์ของสำานักภูติผีและสำานักโลหิต

เขาที่ฝืนกระตุ้นหมัด้พิโรธอยู่ในสภาพย่ำาแย่ถึงขีด้สุด้ ตอน นี้มหาสมุทรวิญญาณของเขากลวงโบ๋ หากเจอกับคนของสำานักภูติผี และสำานักโลหิตเข้าจริงๆ เกรงว่าคงถูกฆ่าตายได้้อย่างง่ายด้าย

เขาไม่มีทางรนหาที่ตายเป็นแน่

เขาที่อาศัยเนื้อแห้งในถุงหนังที่แย่งมาจากอวี๋ถงค่อยๆ ฟื้นฟูพละกำาลังทีละนิด้ไม่กล้าเด้ินเตรมด้เตร่ ได้้แต่เร่งเด้ินทางอย่างต่อ เนื่อง

แล้วกมไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เขามองไกลๆ ไปเหมนเกาะ น้ำาแขมงมากมายหลายเกาะ จึงรู้ว่าใกล้จะผ่านทะเลทรายร้างไปได้้ แล้ว

ในความรู้สึกของเขา เวลาผ่านไปนานมาก เขารู้สึกว่าอ วี๋ถงน่าจะยังตามมาไม่ทัน

“ออกแรงฮึด้อีกหน่อย รอกลับเข้าไปในเขตเกาะน้ำาแขมงอีก ครั้งค่อยเริ่มให้หินวิเศษฟื้นคืนพละกำาลัง!” เขาแอบบอกกับตัวเอง

หนึ่งชั่วยามผ่านไป

เขาลากเรือนกายที่อ่อนล้าผ่านทะเลทรายร้างมาปรากฏอยู่ ในเขตเกาะน้ำาแขมงเยือกเยมนได้้ในที่สุด้

เขาหาหุบเขาเปลี่ยวร้างแห่งหนึ่งในเกาะน้ำาแขมงเกาะแรก ฝังร่างตัวเองไว้ในกองหิมะ หยิบเอาหินวิเศษออกมาฟื้นฟูพละกำาลัง

หากไม่มีหินวิเศษ อาศัยเพียงแค่ปราณวิญญาณฟอาด้ิน บางเบาในโลกมายามรกตมาบำาเพมญตบะ หากเขาคิด้จะเติมเตมพลัง วิญญาณที่สูญเสียไป อาจจำาเป็นต้องใช้เวลาหลายวัน

หินวิเศษ ต่อให้เป็นหินวิเศษระด้ับต่ำากมยังแฝงเร้นไว้ด้้วย พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์

ใช้หินวิเศษมาบำาเพมญตบะสามารถฟื้นฟูพละกำาลังได้้ รวด้เรมวยิ่งกว่ายืมใช้ปราณวิญญาณฟอาด้ินในโลกมายามรกตหลาย เท่านัก!

พลังวิญญาณบริสุทธิ์มากมายหลายเส้นที่ถูกด้ึงออกมาจาก ในหินวิเศษค่อยๆ ทยอยเข้าไปในมหาสมุทรวิญญาณทีละเส้น ความ รู้สึกโปร่งสบายเช่นนั้นทำาให้เนี่ยเทียนอยากจะไชโยโห่ร้องออกมา

“มิน่าก่อนหน้าที่คนพวกนั้นจะเข้ามาถึงได้้พกเอาหินวิเศษ มาด้้วย ใช้หินวิเศษมาบำาเพมญตบะ สบายกว่ากันเยอะเลย!”

หินวิเศษหนึ่งก้อน ในระยะเวลาแสนสั้น ถูกเขาด้ึงเอาพลัง วิญญาณออกไปจนเกลี้ยง มันจึงปริแตกกลายมาเป็นหินธรรมด้าก้อน หนึ่ง

เขาหยิบเอาก้อนที่สองออกมาอย่างรวด้เรมว

เพียงแค่ครึ่งชั่วยามเขากมใช้หินวิเศษหมด้ไปแล้วถึงเจมด้ ก้อน มหาสมุทรวิญญาณที่แห้งขอด้ของเขากมถูกบรรจุด้้วยพลัง วิญญาณเตมเปี่ยมใหม่อีกครั้ง

เมื่อพลังวิญญาณฟื้นคืน เขากมกลายมามีความมั่นใจอย่าง เตมที่ รู้ว่าเขาจะไม่ใช่เปอาหมายที่ใครกมกำาจัด้ได้้อย่างง่ายด้ายอีกแล้ว

ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ เขากมยังไม่กล้าเด้ินย้อนกลับไป ไม่คิด้ จะเผชิญหน้ากับอวี๋ถงอีกครั้ง

หลังจากจัด้ระเบียบตัวเองเลมกน้อย เขาจึงมุด้ออกมาจาก ในกองหิมะแล้วเด้ินทางต่อ

ตอนนี้เขาแค่อยากกลับไปที่ประตูโลกลับของโลกมายา มรกต รอคอยการมาถึงของผู้ที่โชคด้ีรอด้ชีวิตอยู่ที่นั่นเงียบๆ

งูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์จากไปแล้ว เกาะน้ำาแขมงจึงไม่ใช่สถาน ที่อันตรายอีก สัตว์วิเศษระด้ับหนึ่งที่อยู่กระจัด้กระจายตามมุมต่างๆ กมถูกคนของหอหลิงเป่าและหุบเขาเทาสังหารไปแล้วก่อนหน้านี้

เด้ิมที เขายังคิด้จะจับสัตว์วิเศษระด้ับหนึ่งมาอีกสักสอง สามตัวเพื่อขยายมหาสมุทรวิญญาณ น่าเสียด้ายที่ระหว่างที่เด้ินกลับ มา เขาไม่เจอสัตว์วิเศษระด้ับหนึ่งแม้แต่ตัวเด้ียว

เวลาผ่านไปอย่างรวด้เรมว เขาใช้แผนที่ผืนนั้นของหยวน เฟิงลอด้ทะลุเกาะน้ำาแขมง ในที่สุด้กมกลับมาถึงจุด้ตั้งต้น

ตรงตีนเขาที่ไม่รู้นาม ในกองหินกระจัด้กระจายแทรกซ้อน ไปด้้วยกระดู้กสัตว์สีขาวซีด้

ตรงจุด้ผนังหินเรียบรื่นแห่งหนึ่ง ชายหญิงสวมชุด้สีขาวเก้า คนล้อมวงกันอยู่ กัด้กินเนื้อสัตว์วิเศษพลางหัวเราะด้้วยความ สนุกสนานไปด้้วย

“ชุด้ขาว อารามเสวียนอู้…”

เมื่อเนี่ยเทียนมาถึง แค่มองไกลๆ ปราด้เด้ียวกมพบทันทีว่า เก้าคนนั้นล้วนเป็นผู้ประลองของอารามเสวียนอู้

มองเหมนผู้ประลองเก้าคนของอารามเสวียนอู้มาถึงก่อน กำาหนด้ เขากมทั้งตะลึงและทั้งด้ีใจ

ที่ด้ีใจกมคือ มีเก้าคนนี้อยู่ที่นี่ ต่อให้อวี๋ถงแห่งสำานักโลหิต ไล่กวด้มา เขากมไม่มีอะไรให้ต้องกลัวอีกแล้ว

เก้าคนของอารามเสวียนอู้มีเจิ้งปินผู้เป็นหัวหน้าอยู่ในนั้น ด้้วย หากอวี๋ถงเด้ินทางมาเพียงลำาพัง เขาที่ฟื้นตัวแล้วจะต้องทำาให้อ วี๋ถงเสียใจอย่างสุด้ซึ้งอย่างแน่นอน

มีคนเก้าคนของอารามเสวียนอู้อยู่ด้้วย เขาย่อมปลอด้ภัย ไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนอีกแล้ว

ทว่าการปรากฏตัวของคนทั้งเก้านี้กมหมายความว่าพวกอัน อิ่ง เจียงหลิงจูไม่ได้้ไปรวมตัวกับเจิ้งปินที่พรมแด้นระหว่างทะเล ทรายร้างและเขตภูเขาไฟ

ลำาพังเพียงแค่ฝีมือของอันอิ่งและเจียงหลิงจู เกรงว่าคง ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสำานักภูติผีและสำานักโลหิต แล้วกมไม่รู้ว่ามีคนถูกฆ่าไป แล้วกี่คน

“เอาะ!”

ขณะที่เขากำาลังเหม่อลอยครุ่นคิด้อยู่นั้นเอง หญิงสาว หน้าตางามแฉล้มคนหนึ่งของอารามเสวียนอู้ที่อยู่ด้้านข้างผนังหิน พลันสังเกตเหมนเขา

จนถึงตอนนี้เขากมยังคงเปลือยกายท่อนบน แถมบนร่างยังมี รอยแผลเป็นเลมกๆ ที่เริ่มตกสะเกมด้หลงเหลืออยู่

รอยแผลเหล่านั้นตัด้สลับกันแน่นขนัด้ เขาที่เอาแต่เร่งเด้ิน ทาง ไม่มีอารมณ์ให้ความสนใจภาพลักษ์ภายนอก หน้าตาสกปรก

มอมแมม สภาพกระเซอะกระเซิงเช่นนี้ บวกกับบาด้แผลมากมายที่ ตกสะเกมด้ราวกับงูตัวเลมก ขับให้ยามนี้เขายิ่งดู้ดุ้ร้ายมากขึ้น

“นั่นใคร?”

เจิ้งปินแห่งอารามเสวียนอู้ลุกพรวด้ขึ้นยืน จ้อง มองเขาด้้วยความเยมนชา

เจิ้งปินที่สวมอาภรณ์ขาวสะอาด้สะอ้าน สง่าผ่าเผย เด้ิมทีกม รูปงามหล่อเหลาอยู่แล้ว เมื่อเทียบกับเนี่ยเทียนที่ยามนี้สกปรก เลอะเทอะ กมดุ้จด้ั่งบุคคลสง่างามที่ปลด้ปล่อยแสงอาทิตย์สว่างจ้า

ตอนที่เจิ้งปินพูด้ ด้วงตาคู่งามของเด้มกสาวสามคนแห่ง อารามเสวียนอู้พลันหันมามองที่ร่างของเขา นัยน์ตาเตมไปด้้วย ความเลื่อมใสชื่นชม

ทว่าตอนที่พวกนางหันมามองเนี่ยเทียน สีหน้ากลับเปลี่ยน มาเป็นเยมนชา ความเลื่อมใสชื่นชมในด้วงตาพลันกลายมาเป็นความ รังเกียจ

“ข้ากมคือผู้ประลองของโลกมายามรกตเหมือนกัน เข้ามา พร้อมกับพี่หญิงอันอิ่ง” เนี่ยเทียนตอบกลับ พลางเด้ินเข้าไปใกล้พวก นางอย่างเป็นธรรมชาติไปด้้วย

“คนของหอหลิงเป่า?” เด้มกสาวใบหน้ารูปไข่คนหนึ่งสีหน้า ตื่นเต้น ด้วงตาทั้งคู่เปล่งประกาย กล่าว: “พวกเจ้าได้้สังหารงูเหลือม น้ำาแขมงยักษ์ในเขตเกาะน้ำาแขมงหรือไม่?”

ผู้ประลองทุกคนของอารามเสวียนอู้ที่ได้้ยินนางพูด้อย่างนี้ กมพากันสนใจขึ้นมา

เขตน้ำาแขมง ทะเลทรายร้าง เขตภูเขาไฟของโลกมายา มรกต ล้วนไม่ได้้อยู่ในแนวเส้นเด้ียวกัน

และกมด้้วยเหตุนี้ หลังจากที่อารามเสวียนอู้สังหารสัตว์ วิเศษตามเปอาหมายของพวกเขาได้้สำาเรมจแล้วจึงไม่ได้้กลับมาทาง ทะเลทรายร้างและเกาะน้ำาแขมง

พวกเขากลับมาจากทิศทางอื่น

เวลาผ่านไปนานมากแล้ว พวกเขารู้ว่าเวลานี้ต่อให้ไปที่ เกาะน้ำาแขมงและทะเลทรายร้างอีกกมยากที่จะสังหารงูเหลือมน้ำาแขมง ยักษ์และกิ้งก่าด้ินได้้ ด้ังนั้นจึงถอด้ใจไปนานแล้ว

กฎของโลกมายามรกตแค่ห้ามไม่ให้เข่นฆ่ากันเองเท่านั้น ไม่ได้้ห้ามเรื่องต่อสู้แย่งชิง

ที่พวกเขามาถึงที่นี่ตั้งแต่เนิ่นๆ บำารุงสุขภาพและสะสม กำาลังรอคอยอยู่อย่างเงียบๆ กมเพื่อคอยช่วงชิงเอาหัวของสัตว์วิเศษ มาจากอีกสามฝ่าย

เนี่ยเทียนที่เด้ินทางมาเพียงลำาพัง ในเมื่อเป็นคนของหอ หลิงเป่า ในสายตาของพวกเขากมถือเป็นลูกแกะที่รอวันถูกเชือด้

“เปล่า พวกเราไม่เจองูเหลือมน้ำาแขมงยักษ์” เนี่ยเทียน ขมวด้คิ้ว

ขณะที่เขาเพิ่งจะคิด้อธิบายเรื่องการปรากฏตัวของลูกศิษย์ สำานักภูติผีและสำานักโลหิต กมเหมนเจิ้งปินแห่งอารามเสวียนอู้แค่นเสียง หนึ่งครั้ง เอ่ยด้้วยใบหน้าเยมนเยียบ: “ค้นให้ทั่วตัวเขา จากนั้นจับเขา มัด้เอาไว้ เวลาที่พวกคนของหอหลิงเป่ากลับมา เขาจะได้้ไม่กลายมา เป็นกำาลังเสริมของหอหลิงเป่าแล้วหันมาเล่นงานพวกเรา”

“อืม ทำาตามที่พวกเราวางแผนกันไว้” ด้รุณีใบหน้ารูปไข่ กล่าวสนับสนุน

จากนั้นเด้มกหนุ่มชุด้ขาวสองคนของอารามเสวียนอู้กมลุก ผลุงขึ้นมาอย่างคึกคัก ไม่แม้แต่จะทักทายกมพุ่งเข้าใส่หมายจับตัวเนี่ย เทียนเอาไว้ก่อน

คนของอารามเสวียนอู้คิด้ว่าในเมื่อเนี่ยเทียนปรากฏตัว แล้ว พวกอันอิ่งจากหอหลิงเป่าย่อมตามมาด้้านหลังแน่นอน

พวกเขาต้องการจับตัวเนี่ยเทียนเอาไว้ก่อน เพื่อไม่ให้เนี่ย เทียนกลายเป็นกำาลังเสริมของอันอิ่ง