ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 724 จะท ำอะไรข้ำได้?

“เพี๊ยะๆๆ!”

โครงกระดูกปีศาจเลือดโบกมือที่กว้างใหญ่ตบลงไปบนอักขระสีทอง ราวกับไม้ตบแมลงวัน

อักขระสีทองที่ได้รับกระแสจิตวิญญาณจากเว่ยอวี้แฝงเร้นไว้ด้วย ความลึกลับแห่งพลังธาตุทองที่คมกริบ

ทว่าเมื่อโครงกระดูกปีศาจเลือดกระตุ้นพลังเลือดลมโบกมือใหญ่โต ของมัน อักขระสีทองพวกนั้นก็อ่อนแอจนเทียบไม่ติด ยังไม่ทันร่วงลงพื้นก็ แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เสียก่อน

ราวกับว่ากำลังขานรับเจตจำนงในการสังหารของเนี่ยเทียน ซาก วิญญาณดุร้ายหกตนที่บินออกมาจากก้นทะเลสาบซึ่งได้รับคำสั่งจาก วิญญาณอสูรในผลึกกลางหว่างคิ้วของเขาจึงบินกระโจนไปเข่นฆ่าผู้ที่ ขอบเขตต่ำของสามสำนัก

ซากวิญญาณปานประหนึ่งก้อนเมฆสีเทาเข้มที่พกพาเอาปราณแห่งจิต วิญญาณที่วังเวงชวนขนลุกกระโจนเข้ามาราวอินทรีล่าเหยื่อ

จิตวิญญาณของเขตต้นสวรรค์และเขตสามัญเดิมทีก็แบกรับการโจมตี จากซากวิญญาณหกดวงนั่นไม่ได้อยู่แล้ว ซากวิญญาณพวกนั้นจึงฉีก กระชากแนวปูองกันทางจิตวิญญาณของพวกเขาออกอย่างง่ายดายและ ตรงดิ่งเข้าไปยังจุดลึกในมหาสมุทรจิตวิญญาณของพวกเขา

“อ๊าก!”

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บดังออกมาจากปากของเขตต้นสวรรค์ และเขตสามัญของสามสำนัก มุมปาก รูจมูก ใบหูของพวกเขาล้วนมีควัน สีเทาเข้มลอยออกมา

เห็นได้ชัดว่าคนพวกนั้นถูกซากวิญญาณโจมตีมหาสมุทรจิตวิญญาณ ไปในเสี้ยววินาที

เมื่อจิตวิญญาณของพวกเขาถูกโจมตีให้แหลกสลาย ร่างจึงไร้ลม หายใจในบัดดาล

เรือนกายมากมายที่สูญเสียจิตวิญญาณอ่อนยวบลงไปกองอยู่กับคล้าย ไม่มีกระดูก ดวงตาไร้แววแห่งชีวิต

“เนี่ยเทียน!”

แม้แต่ฉู่เสวียนจีจากตระกูลฉู่ก็ถูกเขากระตุ้นความเดือดดาลจนคลุ้ม คลั่งขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกัน

คนตระกูลฉู่ของเขาที่มีเขตต้นสวรรค์และเขตสามัญสิบกว่าคนล้วนถูก ซากวิญญาณทั้งหกดวงสังหาร ถูกซากวิญญาณกลืนกินจิตวิญญาณ กลาย มาเป็นพลังในการต่อสู้ให้กับซากวิญญาณพวกนั้น

ฉู่เสวียนจีมองออกว่าเพราะประโยคที่ว่า “จงสังหารอย่างเต็มที่” ของ เนี่ยเทียน ถึงได้ทำให้ซากวิญญาณพวกนั้นเปิดฉากสังหารอย่างบ้าคลั่ง

เขาเชื่อว่าเป็นเพราะประโยคนี้ของเนี่ยเทียนถึงได้ทำให้พวกมันบ้า คลั่งขึ้นมา

“เป็นวิญญาณอสูรตรงกลางหว่างคิ้วเขาที่ควบคุมซากวิญญาณ มัน ต่างหากที่เป็นตัวกระตุ้นความดุร้ายของซากวิญญาณ” อินย่าหนันตะโกน เสียงหลง นางพยายามแก้ตัวแทนเนี่ยเทียน หวังว่าพวกฉู่เสวียนจีจะไม่ บุ่มบ่าม

น่าเสียดายที่มาถึงเวลานี้ ทั้งสองฝุายต่างก็ไม่มีอารมณ์มาพูดจากัน อย่างปรองดองอีกต่อไปแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นเนี่ยเทียนหรือเขตวิญญาณของสามสำนักต่างก็ตาแดงก่ำ ด้วยความโกรธเคือง

“เกรงว่าวิญญาณอสูรที่อยู่ตรงกลางหว่างคิ้วเขาคงแทรกซึมเข้าไปใน จิตวิญญาณของเขาแล้ว!” หงเสียนสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง ก่อน ตวาดกร้าว “เกรงว่าเขาในตอนนี้คงไม่ใช่เนี่ยเทียนอีกต่อไป แต่กลายมา เป็นหุ่นเชิดที่ถูกวิญญาณอสูรช่วงชิงร่างไปแล้ว! ทุกท่าน เรื่องมาถึงตอนนี้ เนี่ยเทียนผู้นี้คงช่วยไว้ไม่ได้อีกแล้ว ทำได้เพียงสังหารเขาโดยเร็วที่สุด”

“ต้องการอย่างนี้อยู่พอดี!” เว่ยอวี้ตกลงเป็นคนแรก

“ดี! ดีมาก!” เนี่ยเทียนแสยะปากยิ้มชั่วร้าย

พอเห็นว่าหงเสียน เว่ยอวี้สองคนไม่ยอมฟังเขาอธิบายก็ตัดสินไป เรียบร้อยแล้วว่าเขาถูกวิญญาณอสูรช่วงชิงร่างกาย ไร้จิตสำนึกเป็นของ ตัวเอง เป็นเพียงหุ่นเชิดที่ถูกวิญญาณอสูรยึดครองร่างกาย เขาที่เดือดจัด ก็กลับกลายมาเป็นหัวเราะ “งั้นก็คิดซะว่าข้าถูกวิญญาณอสูรช่วงชิงร่างก็ แล้วกัน! ข้าอยากจะรู้นักว่าพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้?”

“อู้ๆๆ!”

เส้นเลือดที่เกิดจากจิงชี่เลือดเนื้อบินออกมาจากในร่างของโครง กระดูกปีศาจเลือด เส้นเลือดเหล่านั้นยังมีเวทลับของสำนักโลหิตปนอยู่ ด้วย มันจึงกลายมาเป็นสนามแม่เหล็กที่สามารถทำให้เลือดลมยุ่งเหยิง ทำให้เลือดในร่างของสิ่งมีชีวิตไหลย้อนกลับ

เส้นเลือดสาดกระจายไปสี่ทิศ สนามแม่เหล็กลึกลับที่ทำให้เลือดไหล ย้อนกลับจึงก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

บนหินอุกกาบาต ผู้ฝึกลมปราณของสามสำนักที่สัมผัสได้ว่าจู่ๆ กระแสเลือดก็ไหลผิดปกติพลันหน้าเปลี่ยนสี

โครงกระดูกปีศาจเลือดก้าวยาวๆ มาหยุดอยู่ด้านหน้าเว่ยอวี้ ก่อนที่ เท้าใหญ่คล้ายหยกก้อนยักษ์ของมันจะกระทืบใส่เว่ยอวี้ราวกับต้องการบด ขยี้ฟูาดินให้แบนราบ

“ไป!”

กระบี่วิเศษสีทองในมือของเว่ยอวี้ปลดปล่อยประกายแสงสีทองอร่าม คล้ายน้ำตกสีทองที่ไหลทวนขึ้นไปบนฟูา

ท่ามกลางแสงสีทองนั้นมีอักขระสีทองจำนวนมากที่ทยอยกันลอย ขึ้นมา

อักขระสีทองเปล่งประกาย ก่อนจะจัดเรียงกันเป็นค่ายกลสีทองที่ ลึกลับค่ายหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ค่ายกลสีทองตั้งอยู่ในจุดลึกของม่านแสงสีทองกว้างใหญ่คอยดึงเอา พลังวิญญาณในร่างของเว่ยอวี้ออกมาอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างปราการ แหลมคมแหวกอากาศไปทั่วฟูาดิน

และในค่ายกลสีทองนั้นก็มีกระบี่วิเศษสีทองเล็กๆ อยู่เจ็ดเล่มซึ่งก่อตัว ขึ้นมาจากพลังงานบริสุทธิ์

กระบี่วิเศษสีทองเจ็ดเล่มต่อเรียงกันเป็นแถวยาวที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟูา

“สวบๆๆ!”

กระบี่สีทองแต่ละเล่มทยอยกันแทงเข้าไปในกระดูกฝุาเท้าของโครง กระดูกปีศาจเลือด กระบี่เล่มหนึ่งแตกกระจาย กระบี่สีทองเล่มใหม่ก็แผ่ พลังดุดันกว่าเดิมออกมา

กระบี่วิเศษสีทองเล็กๆ เจ็ดเล่มทยอยกันระเบิดออก เท้าที่เหยียบลง บนพื้นของโครงกระดูกปีศาจเลือดก็ถึงกับเกิดรอยปริร้าวบนกระดูกฝุา เท้า

ทว่าเท้าข้างนั้นกลับยังคงเหยียบลงมาราวภูเขาหนักอึ้ง

เว่ยอวี้หน้าเปลี่ยนสี เผ่นหนีไปในพริบตา ปากก็ตะเบ็งเสียงดังลั่น “เกรงว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เผ่าโครงกระดูกที่ถูกชุบหลอมตนนี้น่าจะมี ระดับแปด!”

หากเป็นแค่เผ่าโครงกระดูกระดับเจ็ด ต่อให้ถูกชุบหลอมเป็นหุ่นเชือด เลือดก็มิอาจต้านรับการโจมตีที่แหลมคมของเขาได้ และกระดูกฝุาเท้า ของมันต้องแตกทลายไปแล้ว

แต่กระดูกเท้าที่เป็นราวกับหยกของโครงกระดูกปีศาจเลือดตนนี้กลับ แค่ปรากฎรอยปริแตกเท่านั้น

นี่หมายความว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เผ่าโครงกระดูกตนนี้มีสายเลือด ระดับแปด ซึ่งอยู่เหนือการคาดเดาของเขาอย่างสิ้นเชิง

เผ่าโครงกระดูกนั้นคือหนึ่งในเผ่าที่มีเรือนกายแข็งแกร่งที่สุดในบรรดา ชนต่างเผ่าหลายพันหลายหมื่นเผ่า

หากกระดูกไม่สลายของเผ่าโครงกระดูกฝึกฝนไปถึงระดับสูง ความ แข็งแกร่งของมันจะเทียบเคียงได้กับโลหะที่แข็งที่สุดในโลก และเรือนกาย ของเผ่าโครงกระดูกก็คืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของพวกมัน ยากจะทำลาย ได้

เวทคาถาที่เว่ยอวี้เชี่ยวชาญนับว่าร้ายกาจมากพอแล้ว แต่กลับยังไม่ สามารถทำให้กระดูกเท้าของโครงกระดูกปีศาจเลือดแตกสลายได้ นี่จึงทำ ให้เขาทั้งตะลึงทั้งตกใจ

“หุ่นเชิดเลือดที่ตอนมีชีวิตอยู่มีสายเลือดระดับแปด…” หงเสียนสี หน้าหนักอึ้ง แล้วจึงพลันตวาดขึ้นว่า “ทุกคนจงร่วมมือกัน พวกเจ้าโจมตี หุ่นเชิดตัวนี้ ข้าจะจัดการกับเนี่ยเทียนเอง!”

ขาดคำของเขา หงเสียนก็นั่งลง ดวงตาที่สว่างไสวจับจ้องไปที่เนี่ย เทียน

จุดลึกในดวงตาของหงเสียนพลันมีตราประทับจิตวิญญาณของสัตว์ วิเศษเก่าแก่หลายตัวทยอยกันลอยขึ้นมา

ตราประทับสัตว์วิเศษพวกนั้นคล้ายเป็นเวทลับพิเศษที่เขาใช้ฝึกตน ปราณแห่งจิตวิญญาณที่เก่าแก่ เผด็จการ พลุ่งพล่านขุมหนึ่งพลันลอย ออกมาจากทั่วร่างของเขา

เนี่ยเทียนมองเขาปราดเดียวก็แอบตะลึง

ในสายตาของเขา หงเสียนในเวลานี้คล้ายสัตว์ดึกดำบรรพ์ขนาดใหญ่ ยักษ์ที่ได้รับพลังจิตวิญญาณเพิ่มพูน สัตว์ดึกดำบรรพ์นั้นมิอาจมองเห็นได้ ด้วยตาเปล่า แต่เขากลับรับสัมผัสได้ผ่านจิตวิญญาณ

เวทลับเช่นนี้แตกต่างกับคาถาวิญญาณสัตว์ของตระกูลต่ง ทว่า มหัศจรรย์ไม่ต่างกัน

ที่ไม่เหมือนกันก็คือคนส่วนใหญ่ของตระกูลต่งจะชุบหลอมวิญญาณ สัตว์แค่ดวงเดียว แต่เห็นได้ชัดว่าหงเสียนไม่ได้ชุบหลอมวิญญาณสัตว์แค่ ดวงเดียวเท่านั้น

เขารีบสร้างพลังจิตวิญญาณของสะเก็ดดาวขึ้นมา จุดลึกในดวงตาจึงมี สะเก็ดดาวเก้าดวงไหวระริก

ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นอย่างชัดเจนว่าวิญญาณที่แท้จริงของหงเสียน หลุดออกมาจากมหาสมุทรจิตวิญญาณ ก่อนจะถูกนกหลวนเหนี่ยว (คล้ายนกฟินิกส์) สองตัวสยายปีกพาบินออกมา แล้วก็ถูกกิเลนสีแดงฉาน ตัวหนึ่ง บวกกับงูยักษ์อีกตัวหนึ่งคอยคุ้มครอง พวกมันพาหงเสียนบินเข้า มาหาเขา

เนี่ยเทียนยกไข่มุกวิญญาณมืดขึ้นสูงโดยอัตโนมัติ หมายจะอาศัยไข่มุก วิญญาณมืดมาต้านทาน

ไข่มุกวิญญาณมืดคือวัตถุล้ำค่าของเผ่าอสูรกาย มีประโยชน์อัศจรรย์ ในการรับมือกับวิญญาณ ครั้งนี้เขาจึงฝากความหวังไว้ให้กับไข่มุก วิญญาณมืด

ทว่าเขาเพิ่งจะยกไข่มุกวิญญาณมืดขึ้น วิญญาณอสูรที่อยู่ในผลึกใส ทรงปริซึมกลางหว่างคิ้วเขาก็เกิดความผิดปกติอีกครั้ง

มันแผ่แสงวิญญาณสีเขียวขมุกขมัวมาห่อหุ้มไข่มุกวิญญาณมืดเอาไว้

ความลี้ลับที่ใช้ต้านทานจิตวิญญาณของไข่มุกวิญญาณมืดพลันถูก ระงับ ไร้ความมหัศจรรย์ใดๆ ให้พูดถึงอีกต่อไป

เนี่ยเทียนหน้าเปลี่ยนสีฉับพลัน

เขารู้ดีว่าวิญญาณอสูรให้อารมณ์เชิงลบหลากหลายประเภทมาสร้าง ผลกระทบให้แก่เขา ก็เพื่อให้เขาแตกหักกับคนของสามสำนัก หมายอาศัย กำลังของพวกหงเสียนมาโจมตีจิตวิญญาณของเขา

หากจิตวิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเมื่อไหร่ก็ยากที่จะรักษา ปราการในมหาสมุทรจิตวิญญาณไว้ได้อีก ทำให้มันสามารถแทรกซึมเข้า ไปได้อย่างง่ายดาย และจากนั้นก็ช่วงชิงร่างของเขาได้สำเร็จ

หงเสียนใช้เวทลับทางจิตวิญญาณของสำนักคุมสัตว์ก็เพื่อเล่นงาน มหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา นี่เห็นได้ชัดว่าสอดคล้องกับความต้องการ ของวิญญาณอสูรพอดี

มันจำกัดพลังของไข่มุกวิญญาณมืดก็เพื่อให้หงเสียนโจมตีวิญญาณที่ แท้จริงของเขาให้แหลกสลาย เพื่อที่มันจะได้กลายมาเป็นเจ้านายของ เรือนกายเขา

“การโจมตีทางจิตวิญญาณ!”

เนี่ยเทียนหน้าเปลี่ยนสี พยายามใช้ปณิธานที่แข็งแกร่งมาต้านทาน ความคิดส่วนลึกในจิตใจ หมายจะรักษาปณิธานในการต่อสู้เอาไว้ให้ ได้มากที่สุด

คำสั่งหนึ่งถูกส่งออกไปจากสมองของเขา

“ตึงๆๆ!”

โครงกระดูกปีศาจเลือดไม่ต่อสู้อีกต่อไป มันก้าวยาวๆ แหวกฝุาเข้าไป ในพื้นที่ที่คนขอบเขตต่ำของสามสำนักรวมตัวกันอยู่

ผู้ฝึกลมปราณเขตต้นสวรรค์และเขตสามัญแต่ละคนไม่ทันได้หลบ เลี่ยง จึงถูกเท้าใหญ่โตของโครงกระดูกปีศาจเลือดเหยียบจนเละเป็นก้อน เนื้อ

โครงกระดูกปีศาจเลือดห้อตะบึงไปราวสัตว์ยักษ์ที่บ้าคลั่ง พุ่งเข้าไป หาค่ายกลกำเนิดไม้โบราณของเนี่ยเทียนอย่างรวดเร็ว

ด้านหลังคือผู้แข็งแกร่งสามสำนักที่ร้องคำรามเดือดดาลและพุ่งเข้ามา โจมตีอย่างบ้าคลั่ง

เวทลับทางจิตวิญญาณที่หงเสียนปลดปล่อยออกมา วิญญาณที่แท้จริง ของเขาและวิญญาณสัตว์ดึกดำบรรพ์สี่ชนิดตามติดประชิดไม่ปล่อย

“ฟิ้วๆๆ!”

เนี่ยเทียนรวบรวมจิงชี่พืชหญ้าขึ้นมา โยนไข่มุกวิญญาณมืดที่ไร้ ประโยชน์เข้าไปเก็บในแหวนเก็บของ แล้วกวักมือเรียกกิ่งไม้ทั้งหมดให้ หายไปอย่างรวดเร็ว

“ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ!”

วิญญาณที่แท้จริงของหงเสียนส่งเสียงคำรามกร้าว แล้วพลันกลบทับ เข้ามาหาเขาราวกลุ่มควัน

ผลึกใสทรงปริซึมกลางหว่างคิ้วเนี่ยเทียนส่องแสงสีเขียววาบ ก่อนที่ เงาวิญญาณขมุกขมัวกลุ่มหนึ่งจะปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบคล้ายมารอ เตรียมรับช่วงดูแลมหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียน กลายมาเป็น เจ้านายคนใหม่

มันรอคอยช่วงเวลาที่มหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนถูกหงเสียน ทำลายอยู่เงียบๆ

“ฟิ้ว!”

กิ่งไม้กิ่งสุดท้ายถูกเนี่ยเทียนเก็บไว้ในแหวนเก็บของ พลังจิตวิญญาณ ของหงเสียนก็ได้แผ่ออกมาปกคลุมไปทั่วทิศแล้ว

ภายใต้การแทรกซึมจากมหาสมุทรจิตวิญญาณที่เต็มไปด้วยความดุ ร้าย คลุ้มคลั่ง กระหายเลือด สะเก็ดดาวเก้าดวงในมหาสมุทรจิตวิญญาณ ของเนี่ยเทียนก็พลันเจิดจ้าสว่างไสว!

“ดาวเปล่งประกาย!”

ช่วงเวลาคับขัน เนี่ยเทียนเรียกใช้พลังดวงดาวอย่างไม่ลังเล

ความเจ็บปวดแผ่ไปทั่วทุกอณูราวผิวเนื้อถูกฉีกทึ้ง ก่อนที่ร่างกายของ เนี่ยเทียนจะหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

“อู้!”

โครงกระดูกปีศาจเลือดอาศัยความเชื่อมโยงที่มีกับเขารับสัมผัสได้ถึง ตำแหน่งที่เขาหายตัวไป จึงบินพรวดออกจากหินอุกกาบาตอย่างรวดเร็ว

“วิชาการหายตัว!”

พวกเว่ยอวี้และฉู่เสวียนจีทยอยกันมาถึง พอเห็นว่าเนี่ยเทียนหายตัว ไปก็พากันร้องอุทานตกใจ

พวกเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็รีบไล่ตามทิศทางที่โครงกระดูกปีศาจเลือด ทะยานไป

หลังจากสูญเสียเปูาหมาย วิญญาณที่แท้จริงซึ่งถูกหงเสียนปลดปล่อย ออกมาก็กลับเข้าไปในร่างของเขาดังเดิม เขาลืมตาขึ้น ก่อนจะเรียกใช้ อาวุธวิเศษประเภทบิน ร่ายตบะเขตวิญญาณช่วงท้ายไล่ตามไปทันที

ซากวิญญาณหกดวงที่เดิมทีกำลังเข่นฆ่าผู้ฝึกลมปราณของสามสำนัก พอเห็นว่าเนี่ยเทียนหายตัวไป โครงกระดูกปีศาจเลือดบินไปที่อื่นก็ร้อง คำรามแล้วทะยานตามไปด้วย

“ฟิ้ว!”

วิหคเพลิงของเฉียวอวิ๋นซีก็สยายปีกเปลวเพลิงแล้วพุ่งตัวไปประดุจหิน อุกกาบาตติดไฟ

ผู้ฝึกลมปราณของสามสำนักที่เหลืออยู่ร้องเอะอะโวยวาย แต่ละคน เรียกอาวุธวิเศษประเภทบินออกมาแล้วจ้องเขม็งไปยังทิศทางที่โครง กระดูกปีศาจเลือดหนีไป แล้วไล่ตามติดไม่ปล่อย

“คนผู้นี้สังหารสหายของพวกเราไปมากมาย ทั้งยังฮุบเอาผลึกจิต วิญญาณไปคนเดียว เขาต้องตายสถานเดียวเท่านั้น!”

“อย่าให้เขาหนีไปได้! ยิ่งเป็นวิชาการหายตัวที่ร้ายกาจ พลังการโจมตี กลับก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น ตอนนี้เขาต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน! ขอแค่ตาม หุ่นเชิดเลือดนั่นไป ตามหาเขาเจอ เขาก็ต้องตายอย่างมิต้องสงสัย!”

“หุ่นเชิดเลือดของเขาสังหารศิษย์พี่ศิษย์น้องของเรา เราต้องให้เขาใช้ เลือดมาเซ่นสังเวยคนที่ตายไป!”

จิตสังหารของคนเหล่านั้นเด็ดเดี่ยว ลืมไปนานแล้วว่าหากไม่เพราะ เนี่ยเทียนมีน้ำใจให้พวกเขาเข้าไปหลบภัยในค่ายกลกำเนิดไม้โบราณ เกรง ว่าพวกเขาก็คงตายกันไปนานแล้ว

“ทำไมเรื่องถึงใหญ่โตถึงขั้นนี้ได้?”

บนหินอุกกาบาตมีเพียงแค่อินย่าหนันจากสำนักคุมสัตว์เท่านั้นที่ไม่ได้ ไล่ตามไป นางมองอาวุธวิเศษประเภทบินแต่ละลำรอบด้านด้วยความ เลื่อนลอย ดวงตาคู่สวยมีประกายขมขื่นเปล่งวาบ

“เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย เดิมทีที่เขาปล่อยให้ข้าขึ้นมาก็ เพื่อขอความช่วยเหลือ นึกไม่ถึงว่า…”

“เฮ้อ ผลึกจิตวิญญาณช่างชั่วร้ายจริงๆ…”

——