ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 73 เจ้านี่แหละที่ร้ายกาจที่สุด้!
ไม่นานนักเจียงหลิงจูกมหยุด้เด้ินแล้วหันกลับมามองเนี่ย เทียน
เจียงหลิงจูที่ได้้ด้ื่มน้ำาสะอาด้ไปแล้วหนึ่งเหยือกจึงมีพละ กำาลังกลับคืนมาไม่น้อย ด้วงตาสด้ใสเปล่งประกายวาววับ
สายตาของนางที่มองมายังเนี่ยเทียนแฝงไว้ด้้วยการจับผิด้ ทำาให้เนี่ยเทียนรู้สึกประหลาด้ชอบกล
เนี่ยเทียนหยุด้ชะงัก หันกลับไปมองข้างหลัง พบว่าผู้ ประลองเหล่านั้นของอารามเสวียนอู้ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของภูเขาได้้หาย ไปจากเส้นสายตาของเขาแล้ว
“คือว่า…” เจียงหลิงจูลังเลอยู่ครู่หนึ่งถึงได้้กล่าวว่า: “หยวนเฟิงและอวิ๋นซง เจ้าน่าจะเป็นคนสังหารใช่ไหม?”
เนี่ยเทียนใจหายวาบ ทว่าใบหน้ากลับไม่เผยพิรุธใด้ ถาม ด้้วยความประหลาด้ใจ: “ศิษย์พี่หญิง เจ้าอย่าขู่ข้าสิ ข้าจะฆ่าหยวน เฟิงและอวิ๋นซงได้้อย่างไร?”
เจียงหลิงจูคือไข่มุกเมมด้งามในฝ่ามือของเจียงจือซูเจ้าสำา นักหลิงอวิ๋น คือลูกศิษย์อันเป็นจุด้ศูนย์กลางของสำานักหลิงอวิ๋น ส่วน เนี่ยเทียนนั้นคือเด้มกจากตระกูลในสังกัด้ของสำานักหลิงอวิ๋น วันหน้า
หากเขาถูกสำานักหลิงอวิ๋นนำาตัวขึ้นเขา เนื่องจากเข้าสำานักช้ากว่า ยัง ไงกมต้องเรียกเจียงหลิงจูว่าศิษย์พี่หญิง
เขามั่นใจอย่างมากว่าก่อนที่ตัวเองจะอายุสิบห้าปี เขาต้อง ได้้กลายเป็นลูกศิษย์สำานักหลิงอวิ๋นอย่างแน่นอน ด้ังนั้นจึงเรียกล่วง หน้าก่อนเสียเลย
“เจ้านี่นะ ช่างใจกล้าบ้าบิ่นยิ่งนัก!” เจียงหลิงจูถลึงตาใส่ เขาหนึ่งที เอ่ยว่า: “อวิ๋นซงยังไม่เท่าไหร่ เขาตายไปกมไม่ใช่เรื่องใหญ่ อะไรนัก แต่หยวนเฟิงนั่น…ถูกหุบเขาเทามองเป็นเมลมด้พันธ์แล้ว ผู้ เฒ่าหลายคนของหุบเขาเทาล้วนให้ความสำาคัญกับเขา”
“เรื่องที่เจ้าฆ่าเขา หากถูกเปิด้โปง สำานักหลิงอวิ๋นของเรา กมคุ้มครองเจ้าไม่ได้้”
เนี่ยเสียนมีสีหน้าของผู้ที่ได้้รับความไม่เป็นธรรม “ข้าไม่ได้้ เป็นคนทำา”
“เจ้าหลอกเจิ้งปินได้้ แต่หลอกข้าไม่ได้้!” เจียงหลิงจูเริ่ม โมโหเด้ือด้แล้ว
“เจ้ามีหลักฐานอะไร?” เนี่ยเทียนหน้าไม่เปลี่ยนสี
เจียงหลิงจูมองเขาด้้วยสายตาลึกล้ำา อยู่ๆ กมหัวเราะขึ้นมา เบาๆ จากนั้นถึงได้้กล่าวว่า: “เจ้านี่นะ ช่างเกมบอารมณ์ได้้เก่งจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเพราะหยวนเฟิงและอวิ๋นซงบาด้เจมบหรือไม่ แต่เจ้า
ขอบเขตต่ำากว่าเขา เจ้าสามารถฆ่าเมลมด้พันธ์ของหุบเขาเทาได้้ ข้า ล่ะนับถือเจ้ามากจริงๆ”
“ข้าเปล่า” เนี่ยเทียนยังคงปฏิเสธ
“ปากแขมง!” เจียงหลิงจูแค่นเสียงหนึ่งครั้ง กล่าว: “บนร่าง ของหยวนเฟิงมีธงอยู่ผืนหนึ่ง ตอนนี้คงอยู่ในถุงผ้าคาด้เอวของเจ้า สินะ?”
เนี่ยเทียนตะลึง เงียบงันลงไปทันที
“ธงผืนนั้นคืออาวุธวิเศษขั้นสี่ชิ้นหนึ่ง ตอนที่พวกเราถูก สำานักโลหิตและสำานักภูติผีโอบล้อม เขาหยิบขึ้นมาต่อสู้ คลื่นพลัง วิญญาณที่ธงผืนนั้นแผ่ออกมาทำาให้ข้าเกิด้ความประทับใจอย่างลึก ซึ้ง ข้าไม่มีทางจำาผิด้แน่นอน”
เจียงหลิงจูถลึงตามองเขา ด้่าเบาๆ หนึ่งเสียง “เจ้าโง่” จากนั้นกมพูด้ต่อ: “อาวุธวิเศษระด้ับกลางขั้นสี่ไม่ใช่ของธรรมด้า ต่อ ให้ไม่มีพลังวิญญาณมากระตุ้น ขอแค่ไม่ถูกอาวุธพิเศษบางอย่าง อำาพราง มันกมจะปลด้ปล่อยคลื่นอ่อนๆ ออกมาด้้วยตัวเอง”
“คาถาวิเศษที่ข้าฝึกมีความพิเศษ ข้าสามารถสัมผัสกับ คลื่นพลังวิญญาณที่เลมกน้อยเบาบางอย่างถึงที่สุด้ได้้ และหลังจากที่ ข้าพูด้คุยกับเจิ้งปินจบ ด้้วยความที่อยู่ใกล้เจ้ามาก จึงสัมผัสได้้ถึง คลื่นเคลื่อนไหวเลมกน้อยที่มาจากธงผืนนั้น”
ไม่ให้โอกาสเนี่ยเทียนได้้อธิบาย เจียงหลิงจูกมกล่าว วิเคราะห์กับตัวเองต่อไป “ตามที่เจ้าเล่าก่อนหน้านี้ หากอวี๋ถงสังหาร หยวนเฟิงและอวิ๋นซง เจ้าย่อมไม่มีโอกาสเอาธงผืนนั้นที่อยู่บนตัว ของหยวนเฟิงมาได้้ หากเจ้าได้้มาก่อนหน้าที่อวี๋ถงจะมาถึง ในเมื่อ ตอนนั้นหยวนเฟิงยังมีชีวิตอยู่ มีหรือที่เขาจะมอบอาวุธวิเศษระด้ับ กลางขั้นสี่ให้กับเจ้า?”
“นอกเสียจากว่าเขาตายแล้ว เจ้าถึงจะสามารถเอาธงพื้น นั้นมาจากบนร่างของคนตายได้้”
“ด้ังนั้นก่อนหน้าที่เจ้าจะเจอกับนางมารอวี๋ถง เจ้ากมได้้ฆ่า หยวนเฟิงแล้วค้นเอาของบนร่างเขามาเรียบร้อยแล้ว”
พูด้ประโยคนี้จบ เจียงหลิงจูมองเขาอย่างภาคภูมิใจ ทำาท่า ทางราวกับต้องการบอกว่าดู้สิเจ้าจะยังแถไปได้้อย่างไรอีก
เนี่ยเทียนยิ้มเจื่อน เหมนว่าเจียงหลิงจูจับโกหกได้้ จึงแบมือ ทั้งสองข้าง กล่าว: “ศิษย์พี่หญิงร้ายกาจจริงๆ”
“นั่นมันแน่อยู่แล้ว!” เจียงหลิงจูเชิด้หน้า
“ตอนที่หยวนเฟิงกับอวิ๋นซงเจอข้ากมีท่าทางราวกับ หมาบ้า คิด้จะฆ่าข้าให้ได้้ ข้าถูกบีบให้ไร้ทางเลือก ด้้วยความจำาใจ ข้าจึงต้อง…” เนี่ยเทียนพยายามอธิบาย
“เอาเถอะๆ!” เจียงหลิงจูโบกมือ ขัด้ขวางการอธิบายของ เขา เอ่ย: “ใครจะไปมีอารมณ์อยากรู้สาเหตุ? เจ้าสองคนนั้นข้าเองกม ไม่ชอบขี้หน้าเหมือนกัน ฆ่าไปแล้วกมแล้วกันไป เพียงแต่ว่าต้องระวัง หน่อย อย่าให้ถูกจับได้้กมพอ อืม จำาไว้ ต้องยืนกรานคำาเด้ียวว่านางมา รอวี๋ถงแห่งสำานักโลหิตเป็นคนฆ่าพวกเขา”
“อ้อ” เนี่ยเทียนพยักหน้า
“เอาธงผืนนั้นและของทั้งหมด้ที่เป็นของหยวนเฟิงมาให้ข้า เจ้าห้ามพกมันติด้ตัวเด้มด้ขาด้” เจียงหลิงจูแบมือขอ
หลังจากรู้ว่าธงผืนนั้นปลด้ปล่อยคลื่นอ่อนจางอยู่ตลอด้ เวลา มีความเป็นไปได้้มากว่าจะทำาให้เขาตกอยู่ในสภาวะเสี่ยงภัย เนี่ยเทียนจึงหยิบเอาธงและแผนที่ที่ได้้มาจากร่างของหยวนเฟิงมอบ ให้นางอย่างไม่ลังเล
เจียงหลิงจูรับธงและแผนที่มา กด้ลงไปบนกำาไลหยกบนข้อ มือหนึ่งครั้ง ธงและแผนที่นั่นกมหายไปทันที
ด้วงตาเนี่ยเทียนเปล่งประกายน้อยๆ
“นี่คือสมบัติล้ำาค่าที่มีระด้ับสูงยิ่งกว่าถุงผ้าของเจ้ามากนัก หากไม่เป็นเพราะข้ามีท่านพ่อที่ด้ี กมคงไม่มีมีทางได้้กำาไลเช่นนี้มา ครอง” เจียงหลิงจูอธิบายลวกๆ หนึ่งประโยค “ถุงผ้าของเจ้าที่ใช้ เกมบธงและแผนที่ไม่สามารถสกัด้กั้นการไหลออกของคลื่นอ่อนจางใน
ถุงได้้ ต่อไปเมื่อเจ้าออกไปจากโลกมายามรกตแล้ว ผู้ที่มารอรับของ หุบเขาเทากมจะสัมผัสได้้ถึงธงในถุงผ้าของเจ้าทันที ถึงเวลานั้นไม่ว่า เจ้าจะอธิบายอย่างไรกมคงฟังไม่ขึ้น”
เนี่ยเทียนหน้าเปลี่ยนสี รีบเอ่ยอย่างเป็นการเป็นงาน: “ขอบคุณศิษย์พี่หญิง”
“ช้าเรมวเจ้ากมต้องได้้เป็นคนของสำานักหลิงอวิ๋นเรา ข้าช่วย เจ้าจึงเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว” เจียงหลิงจูยิ้มตาหยีแล้วจึงพูด้อีกว่า: “ยังมีอีก เจ้าถึงขนาด้ฆ่าหยวนเฟิง! บนตัวเจ้ายังซุกซ่อนความลับไว้ อีกมากมายแค่ไหน? รีบเล่าให้ข้าฟังซะด้ีๆ!”
“ไม่มีแล้ว!” เนี่ยเทียนรีบส่ายหัว
“หึ! นึกว่าข้าไม่รู้รึ?” เจียงหลิงจูกลอกตาใส่เขา พูด้อย่าง โกรธๆ: “วันนั้นที่ท่านพ่อข้ากลับมาจากตระกูลเนี่ยของพวกเจ้า บอกว่ามีเด้มกใจกล้าบ้าบิ่นคนหนึ่งที่ถึงขนาด้กล้าพูด้โกหกต่อหน้า ต่อตาเขา ตอนหลังข้าถึงได้้รู้จากปากของท่านอาลี่ว่าเจ้าหมอนั่นกม คือเจ้า!”
“ฟอาด้ินเป็นพยาน ข้าจะกล้าโกหกท่านเจ้าสำานักได้้ อย่างไร? ข้ากมแค่ตกใจจนจำาอะไรไม่ได้้กมเท่านั้น!” เนี่ยเทียนหด้หัว
“หยุด้เลย ในที่สุด้ข้ากมได้้รู้แล้ว ตระกูลเนี่ยของพวกเจ้า เจ้านี่แหละที่ร้ายกาจที่สุด้!” เจียงหลิงจูมองดู้แล้วเหมือนจะโกรธ แต่
ในความเป็นจริงแล้วไม่ได้้โกรธจริงๆ ในสายตาของนาง เนี่ยเทียนที่ สามารถฆ่าเมลมด้พันธ์ของหุบเขาเทาได้้ ในเมื่อเป็นคนของตระกูลเนี่ย นั่นกมเท่ากับเป็นลูกศิษย์สำานักหลิงอวิ๋นของพวกนาง
ได้้มีลูกศิษย์ที่เพิ่งจะอายุสิบขวบ แต่กลับกล้าหาญบ้าระห่ำา ทั้งยังเหี้ยมโหด้เช่นนี้ ถือเป็นความโชคด้ีอย่างใหญ่หลวงของสำานัก หลิงอวิ๋น!
นางแอบตัด้สินใจกับตัวเองแล้วว่า รอบนี้หากมีชีวิตรอด้ ออกไปจากโลกมายามรกต จะขอร้องท่านพ่อของนาง ต่อให้ต้องแหก กฎของสำานักหลิงอวิ๋น ยังไงกมต้องรับตัวเนี่ยเทียนขึ้นเขาก่อนกำาหนด้ ให้ได้้
นางรู้สึกได้้รำาไรว่า พวกอันซืออี๋จากหอหลิงเป่า และยังมี อันอิ่งกับพันเทา ดู้เหมือนว่าจะให้ความสำาคัญกับเนี่ยเทียนอย่างถึงที่ สุด้
—นางกลัวว่าหอหลิงเป่าจะชิงตัวเขาไปก่อน
“หอหลิงเป่า! คนของหอหลิงเป่ากมาแล้ว!” และเวลานี้ เอง อีกฝั่งหนึ่งของผู้เขา มีเสียงกรีด้แหลมของหันซินแห่งอาราม เสวียนอู้ด้ังลอยมา
“เอาตามนี้ก่อน รอจนเจ้าไปอยู่ในสำานักหลิงอวิ๋นแล้ว ข้า จะคืนธงให้กับเจ้า” เจียงหลิงจูกล่าวเสียงเบา
“ขอบคุณศิษย์พี่หญิง” เนี่ยเทียนเอ่ยด้้วยความจริงใจ
ในใจเขาเข้าใจด้ี หากเจียงหลิงจูไม่เกมบธงนั้นเอาไว้ในกำาไล ข้อมือก่อน ต่อไปเมื่อออกจากโลกมายามรกต เขาอาจจะถูกหุบเขา เทาเปิด้โปงคำาโกหกและแลกมาด้้วยหายนะที่นำาความตายสู่ตน
แม้ว่าเขาจะฉลาด้มากพอ แต่เนื่องจากความรู้ด้้านอาวุธ วิเศษระด้ับสูงของเขามีไม่มากพอ บวกกับที่ไม่มีอาวุธวิเศษใด้ๆ ติด้ตัว ไม่รู้ว่าอาวุธวิเศษที่ร้ายกาจสามารถปลด้ปล่อยคลื่นเคลื่อนไห วอ่อนๆ ออกมาได้้ตลอด้เวลา จนเกือบจะทำาพลาด้ครั้งใหญ่
ทั้งๆ ที่เจียงหลิงจูรู้ว่าเขาฆ่าหยวนเฟิงและอวิ๋นซง ทว่า นางไม่เพียงแต่ไม่กล่าวโทษ ทั้งยังช่วยปกปิด้ให้เขาด้้วย น้ำาใจครั้งนี้ เขาจด้จำาไว้ในใจแล้ว
“ไปดู้กันเถอะว่าใครมา” เจียงหลิงจูกล่าว
เนี่ยเทียนพยักหน้า คนทั้งสองไม่พูด้มากความอีก ไม่นานกม กลับมาถึงจุด้ที่ทุกคนรวมตัวกัน
“เนี่ยเทียน! เจ้ายังมีชีวิตอยู่!”
พันเทาของหอหลิงเป่าพอหันมาเหมนเขากมพุ่งเข้าหาด้้วย ความตะลึงระคนด้ีใจทันที ต่อยๆ ลงไปที่หน้าอกเขาแรงๆ หนึ่งหมัด้ “ข้านึกว่าเจ้าตายไปนานแล้ว!” พันเทาตาแด้งน้อยๆ เหมนได้้ชัด้ว่า ตื้นตันอย่างมาก
ในหอหลิงเป่า เขาเป็นคนที่ยอมรับเนี่ยเทียนมากที่สุด้ เขา รู้ความไม่ธรรมด้าของเนี่ยเทียน ในใจมองเนี่ยเทียนเป็นสหายร่วมรบ นานแล้ว
ตอนที่เนี่ยเทียนยืนยันจะจากไปให้ได้้ เขาเป็นคนที่ พยายามด้ึงรั้งเอาไว้อย่างสุด้กำาลัง เขาไม่อยากให้เกิด้เรื่องกับเนี่ย เทียนด้้วยใจจริง
“เหอเหอ ทุกคนไม่เป็นไรกมด้ีแล้ว” เนี่ยเทียนยิ้มสด้ใส พบ ว่านอกจากพันเทาแล้ว อันอิ่งและเจิ้งรุ่ย รวมไปถึงเจียงเหมียวต่างกม ปลอด้ภัยด้ี
“ไม่ใช่ทุกคนที่ปลอด้ภัย” ด้วงตาของอันอิ่งแห่งหอหลิง เป่ามืด้สลัวลง “มีแค่พวกเราสี่คนเท่านั้นที่มีชีวิตรอด้ พวกถงฮ่าว กัวฉี ล้วนตายกันหมด้แล้ว”
ได้้ยินอย่างนั้น เนี่ยเทียนกมถอนหายใจเบาๆ หนึ่งครั้ง เงียบ งันลง
YOU MAY ALSO LIKE
