ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 745 ไล่ไม่ไป

“แมลงกัดทองคือของดีเชียวล่ะ แมลงประเภทนี้จะกินโลหะหรือ ทองคำเป็นอาหาร ลำตัวเล็กๆ ของมันแข็งแกร่งเทียบได้กับเหล็กเทพเลย ทีเดียว”

สิ่งเปุยเฉินเอ่ยขึ้นเบาๆ สายตาเร่าร้อนของเขามองไปยังแมลงสีทอง อร่ามตัวนั้น “แมลงกัดทองสามารถผสานรวมเข้ากับอาวุธวิเศษได้แทบ ทุกชนิด สามารถเพิ่มระดับความมั่นคงและความคมให้กับวัตถุ ยิ่งเป็น แมลงกัดทองที่ระดับสูงก็จะยิ่งช่วยเพิ่มอานุภาพให้กับอาวุธได้มาก”

“สัตว์ดึกดำบรรพ์ประเภทนี้หาได้ยากยิ่ง นึกไม่ถึงว่าจะมีอยู่ใต้หิน อุกกาบาตก้อนนี้”

ขณะที่สิ่งเปุยเฉินพูดเขาก็คอยยื่นหน้าขึ้นมองไปข้างบนราวกลัวว่า กวานเหอจะสังเกตเห็น

“เจ้านี่พูดมากจริงๆ” เนี่ยเทียนสีหน้าไม่สบอารมณ์ ครั้นจึงเก็บเอา แมลงกัดทองขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือตัวหนึ่งมาไว้ในแหวนเก็บของ

ในเมื่อแมลงกัดทองและปลิงแทะกระดูกต่างก็เป็นแมลงดึกดำบรรพ์ ศพเล็กๆ ของมันก็น่าจะช่วยในการแปรสภาพของเลือดเนื้อแห่งชีวิตได้

แต่ว่าเมื่อมีสิ่งเปุยเฉินอยู่ด้วย เนี่ยเทียนจึงไม่รีบร้อนใช้การสูบดึงพลัง ชีวิตเพื่อดูดซับเอาจิงชี่เลือดเนื้อที่เหลืออยู่ในร่างของแมลงกัดทองมาชุบ หลอมสายเลือดแห่งชีวิต

และเขาเองก็ไม่ได้ลงมือขุดหินมากกว่าเดิมเพื่อหาแมลงกัดทองตัว อื่นๆ

ภายใต้การรับสัมผัสจากสายเลือดแห่งชีวิต เขาจึงรู้ว่าในหินอุกกาบาต ก้อนนี้ยังมีศพของแมลงกัดทองอยู่อีกมาก

ซึ่งหนึ่งในนั้นมีปราณลึกลับขุมหนึ่งที่น่าตะลึงอย่างยิ่ง แสดงว่านั่นต้อง เป็นแมลงกัดทองขั้นสูงสุดแน่นอน

ผู้ฝึกลมปราณของตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานไม่สามารถสัมผัสได้ ถึงแมลงกัดทองที่ซ่อนอยู่ลึกในหินอุกกาบาตก้อนนี้ได้ นั่นเป็นเพราะผู้ แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์ส่วนใหญ่ไม่มีสัมผัสที่เฉียบไวมากพอต่อพลังเลือดลม

อีกทั้งแมลงกัดทองก็ยังตัวเล็กมาก เมื่ออยู่กลางหินอุกกาบาต ปราณ เลือดลมจึงไม่ชัดเจน คนของสองฝุายจะหาไม่เจอก็ถือเป็นเรื่องปกติ

“ยังมีแมลงกัดทองตัวอื่นอีกไหม?” สิ่งเปุยเฉินถามเบาๆ

“น่าจะไม่มีแล้ว” เนี่ยเทียนท่าทีเรียบเฉย

“เจ้ารู้ได้ยังไงว่ามีแมลงกัดทองอยู่ด้านล่างนี้?”

“ข้าไม่มีอะไรจะพูด!”

“เฮ้อ”

สิ่งเปุยเฉินถอนหายใจเบาๆ หนึ่งทีด้วยสีหน้าเสียดาย ทว่ากลับไม่ ยอมจากไปง่ายๆ

พอเขาไม่ไป เนี่ยเทียนเองก็ไม่สามารถลงมือต่อได้ ผ่านไปครู่หนึ่งเขา ก็ไม่สนใจสิ่งเปุยเฉินอีก เพียงทะยานตัวขึ้นมาข้างบน

สิ่งเปุยเฉินคนนี้ทำให้เนี่ยเทียนรู้สึกแปลกๆ ทั้งๆ ที่เขาทำให้เว่ยอวี้ บาดเจ็บสาหัส ทั้งยังสังหารจิ้วจิ่วโจวในพื้นที่พิเศษของซวีหลิงจื่อ รวมถึง สังหารคนของสำนักสามกระบี่อีกไม่น้อย ทว่าสิ่งเปุยเฉินกลับมีท่าทีเฉย ชาได้ขนาดนี้

เนี่ยเทียนยังถึงขั้นรู้สึกว่าท่าทางโกรธเคืองที่สิ่งเปุยเฉินแสดงออกมา ตอนที่เห็นคนของสำนักหินทองถูกเขาสุขาวดีฆ่าตายก่อนหน้านี้คือการเส แสร้ง

ทั้งๆ ที่คนผู้นี้เป็นเมล็ดพันธ์สำคัญที่สำนักสามกระบี่ปลูกฝังเป็นพิเศษ ทั้งยังเป็นผู้นำของเด็กรุ่นเล็กเทียบเท่าเฉียวอวิ๋นซีกับอินย่าหนัน ทว่าเขา กลับไม่สนใจการตายของคนสำนักสามกระบี่

ก็เหมือนกับที่สิ่งเปุยเฉินมองเขาไม่ออก เขาเองก็มองสิ่งเปุยเฉินไม่ ออกเช่นกัน เขามักรู้สึกว่าเจ้าคนที่มองดูอ่อนโยนผู้นี้ซุกซ่อนความลับ เอาไว้มากมาย

“อู้!”

เขาครุ่นคิดพลางทะยานตัวกลับมายืนอยู่บนพื้นผิวของหินอุกกาบาต อีกครั้ง

กวานเหอที่ร่างอ้วนใหญ่เห็นว่าเขาปรากฏตัวก็กล่าวด้วยน้ำเสียงมึน ตึง “มีการค้นพบอะไรหรือไม่?”

เนี่ยเทียนส่ายหัว “ไม่มี”

“บอกเจ้าแต่แรกแล้วไงว่าพวกเราและตระกูลเจี่ยนต่างก็สำรวจอย่าง ละเอียดมาก่อนแล้ว ในเมื่อพวกเราไม่ค้นพบอะไร แล้วเจ้าจะค้นพบได้ อย่างไร?” กวานเหอเอ่ยเย้ยหยัน ก่อนจะขับอาวุธวิเศษประเภทบินพา พวกคนของตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานที่อยู่ตรงนั้นไปยังหินอุกกาบาต ที่พวกเฉียวอวิ๋นซี อินย่าหนันอยู่

“ฟิ้ว!”

สิ่งเปุยเฉินเห็นว่านางจากไปแล้วถึงได้โผล่หน้าออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วมาหยุดอยู่ข้างกายเนี่ยเทียน “แมลงกัดทองตัวนั้นขายให้ข้าได้ไหม? เจ้าเสนอราคามาได้เลย”

“เจ้าสนใจรึ?” เนี่ยเทียนถามอย่างแปลกใจ

“เฮอๆ ข้ามาจากสำนักสามกระบี่ อาวุธวิเศษที่เหมาะมือของข้าก็คือ กระบี่” สิ่งเปุยเฉินยิ้มอ่อนโยน “หลังจากที่ข้ากลับไปยังสำนักสามกระบี่ก็ สามารถไหว้วานให้ผู้แข็งแกร่งในสำนักเอาแมลงกัดทองตัวนั้นชุบหลอม เข้าไปในกระบี่วิเศษของข้าได้”

“ไม่ขาย!” เนี่ยเทียนปฏิเสธ

มีแมลงประหลาดที่สามารถช่วยให้สายเลือดของเขาแปรสภาพได้ รวดเร็ว เขาย่อมเก็บเอาไว้ มีหรือที่จะขายมันให้กับสิ่งเปุยเฉินเพียงเพื่อ หินวิเศษไม่กี่ก้อน

“เอ่อ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร” สิ่งเปุยเฉินหัวเราะแห้งๆ

วิหคเพลิงพลันบินมาทางนี้ เฉียวอวิ๋นซีที่สีหน้าไม่น่ามองสบถด่าเบาๆ

เนี่ยเทียนมองหินอุกกาบาตก้อนที่นางบินจากมา เขาก็มองเห็นได้ รำไรว่าอินย่าหนันสำนักคุมสัตว์มีสีหน้าดีใจอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าได้ ข้อตกลงร่วมกับตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวาน และนางกำลังสื่อสารกับงู เหลือมเลือดน้ำแข็งเพื่อช่วงชิงศพของงูเหลือมน้ำแข็งยักษ์ระดับแปดมา ให้กับมัน

“พวกเราไปกันเถอะ ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ยอมไปจากที่นี่เร็วๆ นี้หรอก” เฉียวอวิ๋นซีแค่นเสียงกล่าว

“ทำไมล่ะ? อินย่าหนันโน้มน้าวให้ตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานยก ศพงูเหลือมน้ำแข็งยักษ์ระดับแปดให้นางโดยรับรองว่าสำนักคุมสัตว์จะ ชดเชยให้ภายหลังได้แล้วหรือ?” สิ่งเปุยเฉินถาม

“อืม” เฉียวอวิ๋นซีไม่พอใจอย่างมาก “ข้าเองก็พูดกับตระกูลเจี่ยนและ ตระกูลกวานแล้วว่าขอแค่พวกเขายอมมอบสัตว์เพลิงฟูามาให้ สำนักไฟ ศักดิ์สิทธิ์ต้องตอบแทนพวกเขาอย่างงาม แต่สองตระกูลนั้นกลับไม่ยอม รับปาก พวกเขาคิดจะเก็บสัตว์เพลิงฟูาไว้ใช้เอง”

“อินย่าหนันเป็นฝุายบุกออกไปข่มขู่ให้เขาสุขาวดีล่าถอย คนของ ตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานจึงบาดเจ็บล้มตายกันน้อยลง มีคุณ ความชอบนี้อยู่ถึงทำให้ตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานยอมรับปาก เจ้า และข้าต่างก็ไม่ได้ออกแรงอะไร คิดจะเอาสัตว์เพลิงฟูานั่นมาครองย่อม เป็นไปไม่ได้” สิ่งเปุยเฉินไม่รู้สึกแปลกใจ “อีกอย่างพวกเขายอมยกงู เหลือมน้ำแข็งยักษ์ระดับแปดให้กับอินย่าหนันไปแล้ว พวกเขาจะยอมยก สัตว์เพลิงฟูาให้เจ้าได้อย่างไร?”

“พอที ข้าไม่อยากฟังเจ้าพูดมากอีกแล้ว!” เฉียวอวิ๋นซีอารมณ์ไม่ดีจึง คร้านจะฟังเขาวิเคราะห์ เพียงหันไปกวักมือให้เนี่ยเทียน บอกเป็นนัยให้ เนี่ยเทียนเข้าไปในวิหคเพลิง

“ไม่รีบร้อน” เนี่ยเทียนหรี่ตาลง “ข้าอยากอยู่ฝึกตนต่ออีกสักพัก หนึ่ง”

จบคำพูดของเขา มุมปากของสิ่งเปุยเฉินก็ยกยิ้มยินดี แล้วก็พูดคล้อย ตาม “ข้าเองก็อยากอยู่ฝึกตนต่อสักพัก!”

เฉียวอวิ๋นซีตะลึง เอ่ยถามอย่างสงสัย “พวกเจ้าสองคนคิดจะทำอะไร กันแน่?”

สิ่งเปุยเฉินเพียงยิ้มโดยไม่เอ่ยคำใด

เนี่ยเทียนลังเลไปครู่ ก่อนจะมองไกลๆ ไปยังคนของตระกูลเจี่ยนและ ตระกูลกวาน เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจทางด้านนี้ถึงได้เอ่ย ขึ้นเบาๆ “ใต้ฝุาเท้าของพวกเรามีแมลงกัดทอง”

“แมลงกัดทอง!” เฉียวอวิ๋นซีตกใจ

ดวงตาของสิ่งเปุยเฉินเป็นประกาย ในที่สุดก็แน่ใจว่าแมลงกัดทองที่ ซ่อนอยู่ใต้หินอุกกาบาตใต้ฝุาเท้าไม่ได้มีแค่ตัวเดียว

“ชู่ว์!” เนี่ยเทียนขยิบตา

เฉียวอวิ๋นซีสงบสติอารมณ์ได้ทันที นางพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ จากนั้น จึงพูดว่า “ตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวานคงไม่อยู่นานนัก พวกเขากลัวว่า ชนต่างเผ่าจะตามมา นอกจากนี้พวกเขายังรู้สึกว่าในหินอุกกาบาต

ใกล้เคียงอาจจะยังมีศพของสัตว์วิเศษตัวอื่นอยู่อีก จึงคิดจะไล่ตรวจสอบ ไปทีละก้อน”

“ด้วยความสามารถของตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวาน คิดจะเก็บศพ ของสัตว์เพลิงฟูาไปคงใช้เวลาไม่นานนัก พวกเราแค่รอเฉยๆ ก็พอ” สิ่งเปุ ยเฉินกล่าว

“ถ้าอย่างนั้นก็ตกลง”

คนทั้งสามส่งสายตาให้กันและได้ข้อตกลงร่วมกันอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงหยุดรออยู่บนหินอุกกาบาตก้อนนี้

เวลาล่วงผ่านไปเรื่อยๆ

เมื่อเสียงตูมตามดังก้อง หินอุกกาบาตก้อนที่ซ่อนร่างของสัตว์เพลิงฟูา เอาไว้ก็ถูกขุดออก

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง หินอุกกาบาตก้อนใหญ่ยักษ์นั่นก็ค่อยๆ ปริแตก ออกเพราะการลงมือของตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวาน และศพของสัตว์ เพลิงฟูาก็เริ่มเผยออกมา

สัตว์เพลิงฟูาระดับแปดที่ต่อให้เป็นแค่ซากศพก็ยังคงส่งคลื่นเลือดลม ที่เข้มข้นจนทำให้เนี่ยเทียนตกตะลึงได้อยู่ดี

ท่ามกลางปราณเลือดลมนั้นยังมีพลังงานความร้อนราวธารไฟที่ไหล บ่าปะปนมาด้วย แม้แต่วิญญาณวัตถุในเกราะมังกรเพลิงก็ยังตกตะลึงจน ต้องส่งข้อความบอกความปรารถนาให้เนี่ยเทียนทราบ

เพื่อชุบหลอมซากวิญญาณหกดวง เกราะมังกรเพลิงรวมไปถึง วิญญาณวัตถุต่างก็ต้องเผาผลาญพลังงานความร้อนไปไม่น้อย

มันเองก็วาดหวังว่าจะได้ครอบครองพลังงานร้อนแรงเพื่อฟื้นคืนพลังที่ เสียหายไป

สำหรับมันแล้ว สัตว์เพลิงฟูาระดับแปดก็คือของบำรุงชิ้นใหญ่

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ เนี่ยเทียนเพียงมองข้ามคำขอร้องของมัน ไม่ได้ ช่วยให้มันยึดครองสัตว์เพลิงฟูาระดับแปดมาจากมือของผู้แข็งแกร่ง ตระกูลเจี่ยนและตระกูลกวาน

ศพใหญ่โตของสัตว์เพลิงฟูาค่อยๆ หลุดออกมาจากหินอุกกาบาต ยัง ไม่ทันรอให้เนี่ยเทียนได้มองอย่างละเอียด สัตว์เพลิงฟูาตัวนั้นก็ถูก เจี่ยนก่าวใช้แหวนเก็บของที่มีพื้นที่กว้างใหญ่พอๆ กับแหวนเก็บของของ เนี่ยเทียนมาดูดมันเข้าไปข้างใน

จัดการกับสัตว์เพลิงฟูาเรียบร้อย กวานฉีแห่งตระกูลกวานก็บินเข้ามา “นังหนูเฉียว จะเดินทางไปพร้อมกับพวกเราหรือไม่?”

“น้ำใจข้ารับไว้ แต่พวกเรามากับอินย่าหนัน พวกเราต้องการรอไป พร้อมกับนาง” เฉียวอวิ๋นซีปฏิเสธ

“ก็ได้” กวานฉีพยักหน้ารับเบาๆ “พวกเราจะรักษาศพของสัตว์เพลิง ฟูาให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์แบบไปอีกระยะเวลาหนึ่ง หากโชคดีได้เจอกับผู้ อาวุโสเยว่แล้วเขามีข้อแลกเปลี่ยนที่ทำให้พวกเราสนใจได้มากพอ ไม่แน่ ว่าสัตว์เพลิงฟูานั่นก็อาจตกเป็นของเจ้า”

สีหน้าของเฉียวอวิ๋นซีเริ่มดีขึ้นมานิดหน่อย นางรีบกล่าวว่า “พวกเจ้า อย่ารีบร้อนใช้ศพของสัตว์เพลิงฟูาโดยพลการเด็ดขาด ในมือของผู้อาวุโส ใหญ่ต้องมีของดีที่เอามาแลกมันได้แน่นอน!”

“วางใจเถอะ พวกเราจะเก็บมันไว้ระยะหนึ่ง” กวานฉียิ้มรับแล้วจึง กลับไปยังจุดที่คนของสองตระกูลรวมตัวกันอยู่ ไม่นานแต่ละคนก็ขับ อาวุธวิเศษประเภทบินทยอยกันไปจากที่แห่งนี้

บนหินอุกกาบาตอีกก้อนหนึ่ง อินย่าหนันได้เข้าไปอยู่ข้างในหิน อุกกาบาตนานแล้ว และกำลังให้งูเหลือมเลือดน้ำแข็งไปชุบหลอมพลังที่ เหลืออยู่ของงูเหลือมน้ำแข็งยักษ์ระดับแปด

“พวกเขาไปกันแล้ว!” สิ่งเปุยเฉินหัวเราะร่า ยังไม่ทันรอให้เนี่ยเทียน ตั้งสติได้ เขาก็พลันลดตัวลงไปในหลุมที่เนี่ยเทียนหาเจอก่อนหน้านี้แล้ว เริ่มลงมือก่อนใคร

“เจ้านี่ไวเหลือเกินนะ!” เนี่ยเทียนแค่นเสียงเย็น

——