ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 856 สายเลือดแปรสภาพ!

ปราณเลือดสีเขียวเส้นนั้นที่อยู่ตรงหัวใจของเนี่ยเทียนจำศีลมานาน มากแล้ว จุดลึกของผลึกโซ่สายเลือดมีแสงสีเขียวมากมายเปล่งประกาย กำลังก่อตัวขึ้นมาด้วยความเร็วที่เห็นได้ชัด

แสงมากมายที่เปล่งประกายนั้นทำให้โซ่ผลึกสายเลือดที่เล็กละเอียด หลายเส้นเปลี่ยนมาเป็นหนาใหญ่แข็งแกร่ง

โซ่ผลึกสายเลือดรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกัน มันปลดปล่อยแสงวิเศษที่ เจิดจ้าบาดตา แสงสีเขียวที่ถูกกระตุ้นออกมาคล้ายนาบประทับสัจธรรม แห่งสายเลือดเอาไว้จึงมีสีสันประหลาดแปลกตา

“พลังชีวิตแข็งแกร่ง! แก่นเลือดเดือดพล่าน!”

พรสวรรค์ทางสายเลือดสองอย่างใหม่ทยอยกันนาบประทับลงในจิต วิญญาณของเนี่ยเทียน เขาแค่หรี่ตารับสัมผัสก็เหมือนจะเข้าใจความลับ ของพรสวรรค์ทางสายเลือดทั้งสองอย่างนั้นทันที

“พรสวรรค์ทางสายเลือดสองชนิด!”

เนี่ยเทียนที่ห่อตัวอยู่ในใบไม้หนาเป็นพุ่มดวงตาเป็นประกาย สีหน้าฮึก เหิม

นี่เป็นครั้งแรกที่หลังจากสายเลือดแห่งชีวิตแปรสภาพแล้วมีพรสวรรค์ ทางสายเลือดสองอย่างเกิดขึ้น

ในอดีต ทุกครั้งที่สายเลือดแปรสภาพจะมีพรสวรรค์เกิดขึ้นมาแค่ อย่างเดียวเท่านั้น

พรสวรรค์ห้าอย่างก่อนหน้านี้ได้แก่การถ่ายโอนพลังชีวิต การอำพราง พลังชีวิต การสูบดึงพลังชีวิต การชุบหลอมแก่นเลือดและการผสานรวม พลังชีวิต

ในการวิเคราะห์ของเนี่ยเทียน สายเลือดและการแปรสภาพห้าครั้ง แรกคล้ายจะหมายถึงการฝ่าทะลุทางสายเลือดในแต่ละครั้ง การแปร สภาพห้าครั้งหมายความว่าพรสวรรค์สายเลือดในร่างของเขาเลื่อนไปถึง ขอบเขตที่เทียบเท่ากับสายเลือดระดับห้าของชนต่างเผ่า

สายเลือดระดับห้ามีพลังการต่อสู้เทียบเคียงกับเขตสามัญของเผ่า มนุษย์

คราวนี้สายเลือดเกิดการแปรสภาพเป็นครั้งที่หกกะทันหัน จึงเลื่อน ไปสู่สายเลือดระดับที่หก ก็เทียบเคียงได้กับเขตลี้ลับของเผ่ามนุษย์อย่าง นั้นหรือ?

ตอนนี้มหาสมุทรวิญญาณจุดตันเถียนของเขาอยู่แค่ในระดับของเขต สามัญช่วงท้ายเท่านั้น คาดไม่ถึงว่าระดับสายเลือดที่เป็นตัวแทนของชน ต่างเผ่าจะเลื่อนระดับไปก่อนขั้นหนึ่ง

“สายเลือดระดับหกจะหมายความว่าต่อให้ข้าไม่ใช้เรือนกายที่มีพลัง วิญญาณของเผ่ามนุษย์ อาศัยเพียงแค่ปราณเลือดที่เดือดพล่านก็สามารถ ต่อสู้กับผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์เขตลี้ลับได้หรือเปล่า?”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง ก่อนจะทดลองพรสวรรค์สายเลือด อย่างแรก—พลังชีวิตแข็งแกร่ง!

เมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น พลังชีวิตอันยิ่งใหญ่ไพศาลก็เดือดพล่านออกมา จากในเลือดสด กระดูกและหัวใจของเขาทันที

พลังของเลือดลมที่เข้มข้นแผ่ออกมาจากรูขุมขนเล็กละเอียดทั่วร่าง เขา เลือดลมตรงผิวหนังชั้นนอกมีลักษณะเป็นควันเลือดที่คล้ายจะรวมตัว กันเป็นเลือดสด จากนั้นก็เกาะตัวแข็งจนกลายมาเป็นโครงสร้างเส้นใยที่มี ลักษณะเหมือนเปลือกแข็ง

เวลาเพียงสั้นๆ ทั่วร่างของเนี่ยเทียนก็เหมือนสวมเกราะที่เป็นเกล็ด ไม่ว่าจะเป็นใบหน้า ผิวหนัง หน้าท้องก็ล้วนมีโครงสร้างเส้นใยผิวหนังที่ พิเศษชั้นนั้นปรากฏขึ้นกลบทับ

ลายเส้นสีทองและสีเงินตัดสลับกันหนาแน่นเต็มพรืดไปทั่วโครงสร้าง เส้นใยที่คล้ายเกราะนั้น ทำให้ร่างของเนี่ยเทียนไม่เหมือนกับร่างของ มนุษย์

“ตึกๆ ตึกๆ!”

หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ก้อนเนื้อแต่ละก้อนของเขาปูดนูน ขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ ขยายใหญ่

เดิมทีเรือนกายของเขาก็แข็งแกร่งใหญ่โตอยู่แล้ว ตอนนี้พอกล้ามเนื้อ ปูดพองก็ยิ่งเหมือนสัตว์ร้ายคลุ้มคลั่งตัวหนึ่งที่มีรูปร่างเป็นคนซึ่ง ปลดปล่อยปราณแห่งความเผด็จการดุร้าย สายตาก็ยิ่งคมกริบน่ากลัว

จิงชี่เลือดเนื้อที่พลุ่งพล่านเดือดปะทุอยู่ในหลอดเลือดของเขาด้วย เสียงดังกังวานราวเสียงคลื่นในแม่น้ำที่ไหลบ่า

“ตูม!”

เมื่อเจอกับปราณเลือดอันบ้าคลั่งในร่างของเขา ต้นไม้ใหญ่ที่เขาซ่อน ตัวอยู่ก็เหมือนจะแบกรับน้ำหนักของเขาไม่ไหวจึงแตกกระจายออก

เนี่ยเทียนร่วงตุ้บลงมาบนพื้น

พลังงานขุมหนึ่งที่เหมือนต้องการการระบายเร่งด่วนพลุ่งพล่านไปทั่ว ร่างของเขา เขาจึงยกมือขึ้นตบไปยังต้นไม้โบราณสูงสิบกว่าเมตรที่อยู่ข้าง กาย

ลำต้นของต้นไม้โบราณนั่นมีขนาดใหญ่หนาเท่าปากบ่อขนาดยักษ์ ลำ ต้นไม้สีเทาเหลือบน้ำตาลก็ยิ่งแข็งแกร่งราวกับเหล็ก

ทว่าเมื่อเจอเขาตบลงไป ต้นไม้โบราณนั่นกลับเหมือนถูกสัตว์ปีศาจที่ เกรี้ยวกราดตัวหนึ่งพุ่งเข้าชนจนแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

ดวงตาเนี่ยเทียนเป็นประกายคมกริบ เลือดลมบินออกมาจากปลาย นิ้วคล้ายสายฟ้าสีแดงที่บินออกมา

“ตูมๆๆ!”

ต้นไม้สูงใหญ่มากมายที่มีเขาเป็นจุดศูนย์กลางต่างพากันระเบิด กิ่งไม้ ลำต้นปลิวว่อนเป็นเศษผง

เลือดลมจำนวนนับไม่ถ้วนไหล่กรากพลุ่งพล่านอยู่ในร่างของเขา เนี่ย เทียนสัมผัสได้ว่ามีพลังวิเศษเพิ่มเข้ามาในร่างอย่างต่อเนื่อง เลือดลมถูก เผาผลาญพร้อมๆ กับร่างของเขาที่พุ่งชนไปทั่วผืนป่า ความเร็วนั้นมากจน อากาศเกิดเสียงลั่นดัง “เปรี๊ยะๆ”

ต้นไม้โบราณหลายต้นล้วนถูกเขาชนจนระเบิดกระจาย สภาพผืนป่า แถบนั้นเละเทะพังสิ้น

“ตึง!”

เขาร่วงลงมาจากกลางอากาศสูง พลังวิเศษกรอกเทเข้าไปยังฝ่าเท้า พื้นดินที่แข็งแกร่งปานหินเหล็กถูกเหยียบกระแทกจนกลายเป็นหลุม ขนาดใหญ่ยักษ์

ก้อนหินข้างหลุมยักษ์พากันแตกกระจาย พลังที่หลงเหลืออยู่ยังคงแผ่ ลุกลามไปทั่วพื้นดินในขอบเขตหลายสิบเมตร

ราวกับว่าการตกลงมาจากอากาศสูงของเขาครั้งนี้เหมือนสัตว์ยักษ์ตัว หนึ่งที่หล่อหลอมจากเหล็กร่วงกระแทกลงมาบนพื้นดินอย่างแรง อานุภาพน่าตะลึงอย่างถึงที่สุด

“แก่นเลือดเดือดพล่าน!”

เนี่ยเทียนอารมณ์เบิกบาน ก่อนจะทดลองใช้พรสวรรค์ทางสายเลือด อย่างที่สอง

ตรงหัวใจ แก่นเลือดหยดหนึ่งที่เขาชุบหลอมขึ้นมาจากเลือดสด ประมาณหนึ่งร้อยหยดพลันเดือดพล่านแล้วเผาไหม้ตัวเองอย่างรุนแรง

พลังงานเลือดเนื้อที่ยิ่งเผด็จการบ้าคลั่งแผ่ออกมาจากแก่นเลือดหยด นั้นแล้วกรอกเทไปยังแขนขาและกระดูกทั่วร่างกายของเขา ทำให้พลัง การต่อสู้ของเขาไต่ทะยานขึ้นไปอีกครั้ง ราวกับว่าตัวเขาได้กลายมาเป็น สัตว์ยักษ์บรรพกาลที่พุ่งชนไปตามต้นไม้ในป่าอย่างงุ่นง่าน

“ตูมๆๆ!”

จิงชี่เลือดเนื้อที่เข้มข้นไหลบ่าออกมาจากในร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เหมือนมีลูกสายฟ้าจำนวนมากมาระเบิดลงบนพื้นดิน จนพื้นที่รอบ ด้านล้วนถูกแรงระเบิดกลบทับ

พลังงานที่แก่นเลือดหยดนั้นถ่ายโอนออกมาได้ถูกระบายทิ้งอย่าง เต็มที่ เป็นเหตุให้ท้องฟ้าและแผ่นดินบริเวณรอบๆ พื้นที่ที่เนี่ยเทียนอยู่ เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง

รอจนแก่นเลือดหยดนั้นถูกเนี่ยเทียนระเบิดออกมาอย่างไม่คิดชีวิต รัศมีร้อยเมตรรอบกายเขาก็ไม่มีต้นไม้โบราณเหลืออยู่แม้แต่ต้นเดียว

ต้นไม้ทุกต้นล้วนกลายมาเป็นเศษไม้ พื้นดินปรากฏเป็นหลุมลึก มากมาย ก้อนหินก็ถูกระเบิดจนกลายมาเป็นเม็ดทราย

“พอได้แล้ว!”

เนี่ยเทียนรีบหยุดตัวเอง ไม่ใช้แก่นเลือดใหม่ ไม่ใช้พรสวรรค์ของแก่น เลือดเดือดพล่านมาระบายความบ้าคลั่งอีกต่อไป

“วัตถุทุกอย่างในสนามรบสุ้ยเมี่ย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือพืชหญ้าก็ ล้วนแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด ไม่สามารถระเบิดแตกได้ง่ายๆ”

เขามองผืนป่าที่พังพินาศเละเทะ พอเห็นต้นไม้กลายเป็นเศษผง ก้อน หินกลายมาเป็นเม็ดทราย มุมปากก็คลี่ยิ้มออกกว้างแล้วหัวเราะเสียงดัง อย่างบ้าคลั่ง

เขาพลันเชื่อว่าเมื่อสายเลือดแปรสภาพได้ถึงระดับหก หลังจากที่พลัง ชีวิตแข็งแกร่งและแก่นเลือดเดือดพล่านถูกปลุกให้ตื่น ต่อให้เขาไม่มีพลัง วิญญาณแม้แต่เสี้ยวเดียว เขาก็ยังสามารถต่อกรกับชนต่างเผ่าสายเลือด ระดับหกได้อยู่ดี

ภายใต้พลังชีวิตแข็งแกร่ง ผิวหนังทั่วเรือนกายนี้ของเขาสามารถสร้าง ตัวเป็นเกราะขึ้นมาชั้นหนึ่ง ซึ่งช่วยปกป้องเขาได้อย่างเต็มที่ ทำให้เขาไม่ ถูกสิ่งของแหลมคมแทงทะลุร่างไปได้ง่ายๆ

“ฟิ้ว!”

กระบี่วิเศษแหลมยาวเล่มหนึ่งถูกเขาเรียกออกมา เขาไม่ได้ใช้ปราณ เลือดเนื้อที่เข้มข้น เพียงรวบรวมพลังวิญญาณส่วนหนึ่งจากโอสถวิญญาณ ให้ฟันลงไปที่แขนของตัวเอง

“เคร้ง!”

กระบี่วิเศษฟันลงบนแขน สะเก็ดไฟสาดกระเซ็น เสียงดังกังวานราว โลหะปะทะกันดังลั่น

ตรงแขนเขาที่มีเกราะชั้นนั้นป้องกันอยู่ทิ้งไว้เห็นเป็นเพียงแค่รอย บางๆ เส้นหนึ่งเท่านั้น

ผิวหนังของเขาไม่ได้ถูกฟันให้ปริแตก กระบี่ไม่ได้บาดลึกเข้าไปถึงเส้น เอ็นและกระดูกภายในของเขา

“พลังชีวิตแข็งแกร่งค่อนข้างคล้ายคลึงกับร่างไม่ตายของภูตผีปีศาจ และไม่ร่างไม่แตกสลายของเผ่าโครงกระดูก! ” เนี่ยเทียนดวงตาเป็น

ประกาย “และเวทไม้สวรรค์เกิดใหม่ที่ข้าฝึกก็มีการฝึกกระดูกผลึกใส อวัยวะซ่อนแฝงและเอ็นทนทานทำให้กระดูก หัวใจ เส้นเอ็นของข้า เปลี่ยนมาเป็นแข็งแกร่งมากขึ้น”

“พลังชีวิตแข็งแกร่งช่วยหล่อหลอมเลือดเนื้อในร่างกายข้า เรือนกาย นี้ของข้าจะมีพลังการต้านทานที่แข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ?”

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็ลองตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วจึงพบว่า เมื่อใช้พลังชีวิตแข็งแกร่ง ต่อให้เขาไม่ทำอะไรสักอย่าง ขอแค่รักษา สภาวะการเพิ่มความแข็งแกร่งเอาไว้ก็จะเผาผลาญจิงชี่เลือดเนื้อที่เข้มข้น ซึ่งกระจายอยู่ในร่างกายของเขาไปอย่างต่อเนื่อง

จิงชี่เลือดเนื้อเป็นเส้นๆ จะคอยกรอกเทเข้าไปยังเกราะที่เป็นเส้นใย ผิวหนังเหล่านั้นและคงสภาวะพิเศษให้เขาเอาไว้ตลอดเวลา

“ฟู่ว!”

เขาพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อนเก็บเอาพรสวรรค์พลังชีวิต แข็งแกร่งนี้กลับไป เปลี่ยนจากสภาวะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ กลับคืนสู่ปกติ

เมื่อจิงชี่เลือดเนื้อย้อนกลับมา กล้ามเนื้อที่ปูดนูนพองขยายของเขาก็ หดเล็กลง เกราะเส้นใยที่ลักษณะเหมือนเกล็ดก็หายวับเข้าไปในเลือดเนื้อ ด้วย

เขากลับมามีสภาพเป็นแบบเดิม

“ไม่เลว! แบบนี้ถึงจะใช้ได้!”

เนี่ยเทียนแหงนหน้าแผดเสียงหัวเราะดังลั่นอย่างสะใจ เสียงหัวเราะ ของเขาดังก้องอยู่ในผืนป่า

พอหยุดหัวเราะแล้วเขาก็ต้องร้อง “เอ๊ะ” เบาๆ หนึ่งที เขามองเห็น คนของสำนักจันทราวารีโดยสารอาวุธวิเศษประเภทบินเข้ามาใกล้

พวกเซี่ยหว่านถิงมุ่งหน้ามายังทิศทางเดียวกับเนี่ยเทียน พวกเขา ตามหลังมาช้าๆ โดยจงใจทิ้งระยะห่างกับพวกเนี่ยเทียน

ทว่าพวกเนี่ยเทียนหยุดฝึกตนอยู่ที่นี่ พวกเขาจึงตามมาทันในที่สุด

เซี่ยหว่านถิงยืนอยู่บนอาวุธวิเศษประเภทบิน มองผืนป่ารอบกายเนี่ย เทียนที่เหมือนถูกสัตว์ยักษ์ดุร้ายพุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง มองพื้นดินที่เต็มไป ด้วยหลุมลึก มองก้อนหินที่กลายเป็นเม็ดทราย และยังมีเศษไม้ที่ปลิวว่อน อยู่ในอากาศ หนังตานางก็กระตุกไม่หยุด

นางสัมผัสไม่ได้ถึงพลังวิญญาณใดๆ…

ไม่มีการใช้พลังวิญญาณ แต่กลับทำให้พื้นที่แห่งนี้คล้ายเกิดภัยพิบัติ ครั้งใหญ่ นี่หมายความว่าอะไร?

ลำพังเพียงเรือนกายของเนี่ยเทียนอย่างเดียวก็มีพลังที่ดุร้ายเกิด คาดคิดเช่นนี้ สามารถทำให้พื้นที่แห่งนี้เหมือนเจอภัยพิบัติ นี่ไม่น่าตะลึง มากไปหน่อยหรือ?

เซี่ยหว่านถิงหน้าเปลี่ยนสีอย่างหนัก ในสายตาของนาง เนี่ยเทียน แทบไม่ต่างไปจากสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่บ้าคลั่งน่ากลัว

“คือว่า สนามรบสุ้ยเมี่ยมีสถานที่แห่งหนึ่ง สำนักจันทราวารีของพวก เราไม่กล้าเดินทางไป หากเพิ่มพวกเจ้าเข้าไปด้วย…ก็อาจจะเป็นไปได้ ” เซี่ยหว่านถิงนิ่งคิดไปนานถึงกล่าวว่า “และก็มีเพียงบุคคลเช่นพวกเจ้า เท่านั้นที่ถึงจะต่อกรกับพวกตัวประหลาดของแต่ละฝ่ายได้อย่างแท้จริง”

“ที่ไหน?” เนี่ยเทียนถามอย่างตะลึง

——