ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 867 ไข่ประหลาดสีดำ

ไอเย็นแผ่อวลไปทั่วโพรงถ้า ศพผีที่ก่อนหน้านี้ยังเคลื่อนไหวได้ล้วนถูก พลังความเย็นจนร่างเกาะตัวเป็นน้าแข็ง

พลังความเย็นที่ล้อมวนอยู่บนร่างของศพผีน่าตะลึงที่สุด

ผนังของโพรงที่กว้างขวางเองก็เกาะตัวเป็นน้าแข็ง เมื่อศพผีถูกน้าแข็ง เกาะร่าง กลิ่นเหม็นเน่าชวนอาเจียนที่คละคลุ้งไปทั้งโพรงจึงเจือจางลงไป มาก

พลังความเย็นสุดขั้วของงูเหลือมเลือดน้าแข็งระดับแปดร้ายกาจอย่าง แท้จริง แทบจะจัดการปัญหาอย่างอยู่หมัดในเสี้ยววินาที

ทว่าเกล็ดน้าแข็งบนร่างของงูเหลือมเลือดน้าแข็งกลับใกล้จะแบกรับ การรุกรานของพลังงานสกปรกไม่ไหวอีกต่อไป

งูเหลือมเลือดน้าแข็งจึงกลับเข้ามาที่หน้าท้องของอินย่าหนัน กลายเป็นรอยสักสีด้าอีกครั้ง ปราณที่เดิมทีไหลบ่ารุนแรงก็ถูกกลบทับไป ทันใด

อินย่าหนันขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะรีบหยิบเอายาหลายเม็ดออกมา จากในแหวนเก็บของแล้วกลืนลงไปอย่างรวดเร็ว

งูเหลือมเลือดน้าแข็งเผาผลาญพลังงานไปไม่น้อย ทว่าตอนนี้พลังงาน ที่มันเผาผลาญไปได้ถูกยาที่นางกลืนลงท้องชดเชยให้แล้ว

มู่ปี้ฉงที่สวมผ้าคลุมหน้าเดินเหยียบไปบนพื้นที่เกาะตัวเป็นน้าแข็ง จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงต้าแหน่งที่มีแสงส่องออกมา

มือทั้งคู่ของนางโบกสะบัดกวาดร่างของศพผีที่กลายเป็นน้าแข็งไปอยู่ อีกฝั่งหนึ่ง

ศพผีที่ถูกน้าแข็งเกาะร่างยังไม่ตาย เพียงแค่สูญเสียความสามารถใน การเคลื่อนไหวไปชั่วคราวเท่านั้น

มู่ปี้ฉงไม่ได้ให้ความสนใจศพผีพวกนั้น เพียงแค่กวาดพวกมันออกไป เพื่อเปิดพื้นที่ให้ว่างโล่ง

บนพื้นมีแหวนเก็บของสีด้าอยู่วงเดียว

สิ่งที่ส่องแสงก็คือแหวนสีด้าวงนั้น

“แหวนห้วงมิติของชนต่างเผ่า” มู่ปี้ฉงยื่นนิ้วไปเก็บแหวนวงนั้นขึ้นมา ก่อนจะแทรกกระแสจิตวิญญาณกลุ่มหนึ่งเข้าไปแล้วเอาของข้างในนั้น ออกมา

“มีแค่ของชิ้นนี้ชิ้นเดียว”

ที่ถูกนางหยิบออกมาคือไข่สีด้าลักษณะเป็นทรงรีใบหนึ่ง

ไข่นั้นมีลักษณะเหมือนไข่ห่าน ยาวเกือบสองเมตร ส่องแสงสีด้า บริสุทธิ์

แสงสีด้าประเภทนี้คล้ายสามารถกลืนกินแสงสว่างทั้งหมดที่อยู่ใน โพรงได้ เพราะเมื่อไข่ใบนี้เผยกาย แสงสว่างที่สะท้อนจากน้าแข็งในถ้าก็ คล้ายจะหม่นมัวกะทันหัน

โพรงถ้าเปลี่ยนมาเป็นมืดสลัวในทันที

อินย่าหนันมีสีหน้ายินดี เดินเร็วๆ มาหยุดอยู่ข้างกายมู่ปี้ฉง ใช้มือกด ลงไปบนไข่ใบนั้น “น่าจะเป็นไข่ของสัตว์วิเศษหรือสัตว์บรรพกาลบาง ชนิด”

“ปราณมืดมิดเข้มข้นมาก แต่ไข่ใบนี้กลับไม่มีการฝักตัว น่าจะใกล้ตาย แล้ว” นางเอ่ยเบาๆ

เวลานี้เนี่ยเทียนและเซี่ยหว่านถิงก็เดินมาหยุดอยู่ข้างไข่ยักษ์นั่น เช่นกัน

เนี่ยเทียนยื่นมือไปแตะไข่ยักษ์สีด้าราวใคร่รู้ ทว่ากลับแอบปลดปล่อย สายเลือดแห่งชีวิตออกมา เขาสัมผัสได้ว่าด้านในไข่ยักษ์สีด้ามีเส้นใยเลือด เนื้อด้ารงอยู่ เห็นได้ชัดว่าด้านในเปลือกไข่มีสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่งที่ยังไม่ได้ ฟักตัว เพียงแต่ว่าเลือดลมของสิ่งมีชีวิตที่ว่านั้นไม่มากพอ จึงดูเหมือนว่า มันจะไม่มีทางฟักตัวได้อย่างแท้จริงไปตลอดกาล

อินย่าหนันมาจากส้านักคุมสัตว์ ความรู้ที่นางมีต่อสัตว์วิเศษ สัตว์ บรรพกาลจึงลึกซึ้งมากกว่าคนอื่นๆ

นางนิ่งคิดไปครู่ ก่อนพูดว่า “น่าเสียดาย”

“น่าเสียดายอะไร?” เนี่ยเทียนถาม

“หากไข่ยักษ์สีด้าใบนี้ฟักตัวออกมาได้ มันก็ค่อนข้างจะเหมาะสมกับ คนรักของเจ้าที่ชื่อต่งลี่อยู่มาก” อินย่าหนันกล่าวอย่างจริงใจ “วิชาที่คน รักของเจ้าฝึกตนคือพลังแห่งความมืดมิด พลังวิญญาณประเภทนี้หาได้

ยากยิ่ง ว่ากันว่ามันมีความมหัศจรรย์มากมาย วิชาของพลังมืดมิดยากที่ผู้ ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์จะเอามาฝึกได้ หากคิดจะท้าความเข้าใจอย่าง ลึกซึ้งถึงแก่นก็ยิ่งเป็นเรื่องยากเข้าไปใหญ่”

“แต่พวกชนต่างเผ่าหรือสัตว์บรรพกาลบางประเภทที่มีสายเลือด พิเศษ เมื่อเกิดมาก็จะมีพลังความมืดมิดอยู่กับตัว พลังความมืดมิด เหล่านั้นนาบประทับอยู่ในสายเลือดของชนต่างเผ่าและสัตว์บรรพกาลจึง มีติดตัวพวกมันมาตั้งแต่เกิด”

“ยกตัวอย่างเช่นเผ่าหงส์ของสัตว์บรรพกาล หงส์บางตัวเมื่อเกิดมา ใน สายเลือดก็มีพลังความมืดมิดอยู่แล้ว ซึ่งหงส์ประเภทนี้จะเรียกว่าหงส์ด้า”

“เผ่ามังกรที่เพิ่งเกิดใหม่บางส่วนก็มีพลังความมืดมิดให้ใช้ มังกร ประเภทนี้จะเรียกว่ามังกรด้า”

“และก็มีภูตผีปีศาจบางตนที่สายเลือดปะปนกัน ท้าให้มีพลังความมืด มิดนี้ด้วย”

“พลังงานบนโลกใบนี้มีหลากหลายจนนับไม่ไหว พลังแห่งความมืดมิด พลังแห่งแสงสว่าง พลังสองอย่างนี้ค่อนข้างจะหาได้ยาก แต่กลับเป็นพลัง ที่มีอานุภาพสูงมาก”

“ต่งลี่สามารถฝึกพลังแห่งความมืดมิดได้ถือเป็นเรื่องที่ท้าให้คนตก ตะลึงอย่างมาก หากไข่ยักษ์นี่ฟักตัวออกมาเป็นสัตว์วิเศษ และสัตว์วิเศษ นั้นก็มีสายเลือดแห่งความมืดมิดมาตั้งแต่เกิด มันก็น่าจะเหมาะสมกับนาง มาก”

“สัตว์วิเศษที่ส้านักคุมสัตว์ของพวกเราช่วยหาให้นางก็ยังเทียบกับ สัตว์แห่งความมืดมิดที่อาจจะฟักตัวออกมาจากไข่ใบนี้ไม่ได้”

อินย่าหนันพูดอย่างเสียดาย

เนี่ยเทียนหรี่ตาลง มองไข่ยักษ์สีด้าใบนั้นด้วยสายตาลึกล้า นิ่งเงียบไป ครู่ก็กล่าวว่า “ของสิ่งนี้ข้าจะเก็บไปเอง พวกเจ้ามีความเห็นต่างหรือไม่?”

“เจ้าคิดจะเอาไปให้คนรักของเจ้ารึ?” อินย่าหนันมีสีหน้าประหลาด “ข้าบอกแล้วไงว่าไข่ยักษ์สีด้าใบนี้แทบจะมองเป็นของที่ตายได้แล้ว ไม่มี ทางที่มันจะฟักตัวได้ส้าเร็จหรอก”

มู่ปี้ฉงและเซี่ยหว่านถิงเองก็พากันแสดงท่าทีว่าพวกนางไม่มีปัญหา หากเนี่ยเทียนคิดจะเก็บเอาไข่ยักษ์สีด้านี่ไป

“ต่อให้ไข่ยักษ์สีด้าฟักตัวออกมาไม่ได้ แต่ข้างในก็มีพลังแห่งความมืด มิดซ่อนเร้นอยู่” เนี่ยเทียนกล่าวเสียงเรียบ

“อ้อ เจ้าต้องการเอาไปให้นาง เพื่อให้นางดูดซับพลังแห่งความมืด มิดน่ะหรือ” อินย่าหนันพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจเจ้า แต่ตาม ความเห็นข้า พลังแห่งความมืดมิดที่อยู่ในไข่ยักษ์สีด้าใบนี้ก็จะค่อยๆ ไหล หายไปด้วยเช่นกัน รอจนเจ้าออกไปจากเทือกเขาฝังเลือดแล้วเอามันมอบ ให้ต่งลี่ ก็ไม่รู้ว่าจะมีพลังแห่งความมืดมิดเหลืออยู่เท่าไหร่”

“แค่นิดเดียวก็ยังดี” เนี่ยเทียนกล่าว

“เฮอะ ดูท่าผู้หญิงที่ชื่อต่งลี่คนนั้นคงจะเป็นคนที่เจ้าใส่ใจอย่างแท้จริง สินะ” อินย่าหนันเบ้ปาก “น่าเสียดายนัก นางเป็นแค่เผ่ามนุษย์ ทว่ากลับ

ฝึกวิชาพลังแห่งความมืดมิดที่เป็นวิชาชั่วร้าย หากฝึกได้อย่างลึกซึ้งย่อม เป็นเรื่องดี กลัวก็แต่ว่าต่อให้นางจะเผาผลาญพลังกายใจจนหมดก็ยังไม่ สามารถบรรลุสัจธรรมแห่งพลังความมืดมิดได้ และจะต้องเสียเวลาเปล่า ไปทั้งชีวิตน่ะสิ”

“เรื่องโชควาสนาไม่มีใครบอกได้อย่างชัดเจน ใครจะไปรู้ บางทีนาง อาจเจอเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเองก็เป็นได้” เนี่ยเทียนขมวดคิ้วแล้ว เอื้อมมือไปคว้าไข่ยักษ์สีด้านั่นมาเก็บไว้ในแหวนเก็บของ จากนั้นเขาก็หัน ไปมองศพที่เหลืออยู่ในโพรงแล้วพูดเรียบๆ “วัตถุทั้งหมดในร่างของคนที่ ตายไป ไม่ว่ามีระดับเท่าใด ข้าจะไม่ยื่นมือเข้าแทรกอีกแม้แต่ชิ้นเดียว”

“ลองหาดูเถอะ ไม่แน่ว่าอาจจะมีการค้นพบอะไรก็ได้” อินย่าหนัน เสนอแนะ

ขณะที่เนี่ยเทียนยืนนิ่งไม่ขยับ หญิงสาวสามคนก็ข่มกลั้นความ สะอิดสะเอียน อาศัยวัตถุประเภทกระบี่หรือกระบองมาควานหาวัตถุตาม ซากศพที่แหลกเละ แล้วก็หาแหวนเก็บของเจออีกหลายวง แหวน เหล่านั้นมีบางส่วนที่เป็นแหวนเก็บของของเผ่ามนุษย์ ทว่าที่มากกว่ากลับ เป็นแหวนห้วงมิติของชนต่างเผ่า

พวกนางเช็ดคราบเลือดบนแหวนออกแล้วแผ่กระแสจิตวิญญาณของ ตัวเองไปส้ารวจด้านใน

“มีวัตถุดิบบางอย่างที่มีแต่ชนต่างเผ่าถึงจะเอามาใช้ แล้วก็มีหัวใจกับ กระดูกของสัตว์วิเศษ นับว่าไม่เลว” อินย่าหนันโยนแหวนห้วงมิติสามวง เข้าแหวนตัวเองอย่างไม่มีเกรงใจ

มู่ปี้ฉงและเซี่ยหว่านถิงก็เจอแหวนกันคนละวง เมื่อตรวจสอบ เรียบร้อยพวกนางก็เก็บมันไปโดยไม่พูดอะไรสักอย่าง

ดวงตาของมู่ปี้ฉงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เห็นได้ชัดว่าของที่นาง ได้มาไม่ท้าให้นางพอใจนัก

กลับเป็นเซี่ยหว่านถิงที่เก็บแหวนของเผ่ามนุษย์ได้วงหนึ่งซึ่งเวลานี้ ก้าลังคลี่ยิ้มยินดี

“ศพผีพวกนี้ก็ไม่ต้องสนใจ พวกเราไม่จ้าเป็นต้องเปลืองแรงมาสังหาร พวกมันให้สิ้นซาก” อินย่าหนันมองช่องทางหลายเส้นที่ทอดยาวเข้าไปใน ภูเขา ก่อนจะเลือกเส้นหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจนัก “พวกเราเดินลงไปต่อ ดูสิว่า ข้างในถ้าแห่งนี้ยังมีของอะไรอีกหรือไม่”

คนทั้งสี่จึงเดินหน้าต่ออีกครั้ง

ระหว่างทางวิญญาณร้ายและศพผีที่พบเจอเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ ทุก ครั้งที่มีวิญญาณร้ายบินออกมา เนี่ยเทียนจะรอให้พวกมันเข้ามาใกล้ เสียก่อนแล้วค่อยหยิบไข่มุกวิญญาณมืดออกมาอย่างกะทันหัน

ไข่มุกวิญญาณมืดลงมือกลืนกินวิญญาณร้ายอย่างบ้าคลั่ง

ส่วนศพผีนั้นก็มีอินย่าหนันสามคนร่วมกันลงมือจัดการ แม้ว่าพวกเขา จะเคลื่อนที่ได้ช้า แต่ก็ไม่เจอกับปัญหายุ่งยากเกินรับมืออะไรมากนัก

ระหว่างนั้นเนี่ยเทียนยังได้ปลดปล่อยจิงชี่เลือดเนื้อของตัวเองเข้าไป ในไข่ยักษ์สีด้าใบนั้นด้วย

ตอนที่จิงชี่เลือดเนื้อของเขากรอกเข้าไปในไข่ยักษ์สีด้า สิ่งมีชีวิตในไข่ ที่ยังไม่ฟักตัวก็คล้ายต้นไม้ที่แห้งเหี่ยวมานานปีซึ่งได้รับน้าราดรด จึงยื้อ ชีวิตเอาไว้ได้ และจะไม่มีทางตายไปในระยะเวลาสั้นๆ นี้

เขารู้มาแต่แรกแล้วว่าสายเลือดแห่งชีวิตของเขามีประสิทธิภาพ มหัศจรรย์ที่ช่วยให้สิ่งที่ตายกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง

ตอนที่สายเลือดแห่งชีวิตของเขายังไม่ฟื้นตื่น แกนเลือดของเกราะ มังกรเพลิงก็อาศัยการดูดซับปราณเลือดของเขาอย่างเงียบๆ สุดท้ายถึงได้ ตื่นขึ้นมา

แก่นเลือดแต่ละหยดของเขายังท้าให้หัวใจของโครงกระดูกปีศาจเลือด สร้างโซ่ผลึกสายเลือดขึ้นมาใหม่ ท้าให้แกนเลือดของเกราะมังกรเพลิงเกิด การแปรสภาพ

ที่เขาขอไข่ยักษ์สีด้ามาจากพวกอินย่าหนันก็เพราะรู้ว่าปราณแห่งชีวิต ของเขาจะยื้อชีวิตของไข่ยักษ์นี้เอาไว้ได้

แต่เนื่องจากตอนนี้อยู่ในเทือกเขาฝังเลือด มีอันตรายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง อีกทั้งแก่นเลือดของเขาก็ยังมีจ้ากัด เขาจึงไม่ได้เอาแก่นเลือดที่ล้าค่ามา บ้ารุงไข่ยักษ์สีด้า

เขาครุ่นคิดว่าขอแค่รักษาพลังชีวิตของไข่ยักษ์สีด้าเอาไว้ได้ ไม่ให้มัน ตายไป รอวันหน้าออกไปจากเทือกเขาฝังเลือดแล้วค่อยใช้แก่นเลือดกับ มันอีกที ดูสิว่าจะท้าให้ไข่ยักษ์สีด้าใบนี้ฟักตัวออกมาได้ส้าเร็จหรือไม่

ไข่ยักษ์สีด้าใบนี้คือของขวัญที่เขาเตรียมจะมอบให้แก่ต่งลี่ เขาจึง ค่อนข้างให้ความส้าคัญกับมันอย่างมาก

ครึ่งวันต่อมา

พวกเขาที่เดินอยู่ในทางหินซึ่งตัดสลับกันซับซ้อน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงการ เข่นฆ่าดุเดือดดังลอยมา คนทั้งกลุ่มจึงเพิ่มความเร็วให้มากขึ้น

ขณะที่ขยับเข้าไปใกล้เสียงนั้น พวกเขาก็สังเกตเห็นว่ามีศพจ้านวน มากกว่าเดิม ศพเหล่านั้นมีทั้งของเผ่ามนุษย์ และมีทั้งของชนต่างเผ่า ซึ่ง ปริมาณเริ่มเพิ่มมากขึ้นทีละนิด หลายศพเหมือนเพิ่งตายไปได้ไม่นานจึง ยังคงมีเลือดลมแผ่ออกมา

เนี่ยเทียนไม่ได้เรียกให้โครงกระดูกปีศาจเลือดออกมาชุบหลอมเลือด ลมที่ไม่เด่นชัดพวกนั้น แต่รีบเพิ่มความเร็วทะยานไปพร้อมกับสามสาว

ไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงโพรงอีกแห่งหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าและ กว้างขวางยิ่งกว่า

ในโพรงนี้คล้ายเป็นพื้นที่ตรงกลางของเทือกเขาแห่งนี้ มีความสูงสิบ กว่าเมตร ขนาดพื้นที่ประมาณหลายสิบไร่

เผ่ามนุษย์และชนต่างเผ่าจ้านวนมากก้าลังต่อสู้กันอย่างชุลมุน ท้าให้ รอบด้านมีซากศพกระจายเกลื่อนมากขึ้น

——