ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 879 ปัดกวาดอุปสรรค

ไข่มุกวิญญาณมืดลอยอยู่เหนือศีรษะของเนี่ยเทียน

ตอนที่ไข่มุกวิญญาณมืดบินออกมา วิญญาณร้ายที่ล้อมโจมตีเผ่าโครง กระดูกและเผ่ามนุษย์ก็แตกฮือกระเจิงไปสี่ทิศ

ในเทือกเขาฝังเลือดมีวิญญาณร้ายอยู่นับไม่ถ้วน เพื่อสังหารสิ่งปุายให้ ได้ เนี่ยเทียนจึงไม่ใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อให้วิญญาณร้ายเข้ามาใกล้เพื่อให้ ไข่มุกวิญญาณมืดกลืนกินพวกมันเป็นอาหารอีกต่อไป

เมื่อวิญญาณร้ายเผ่นหนี เผ่าโครงกระดูกและเผ่ามนุษย์หลุดพ้นมาจาก การล้อมโจมตีของพวกมันได้

แต่เผ่าโครงกระดูกที่เป็นหัวหน้าคนนั้นไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกโชคดี กลับยิ่ง หวาดกลัวเข้าไปอีกด้วยซ้า

เพราะเขาได้รู้ตัวตนของหวงจินหนันแล้ว

—เทพบุตรสายทองแห่งส้านักห้าธาตุ!

การลุกผงาดของเผ่ามนุษย์ท้าให้หลายชนเผ่าในทางช้างเผือกเกิดความ หวาดกลัวไม่เป็นสุข และสี่ส้านักใหญ่ของเผ่ามนุษย์ก็ยิ่งท้าให้เผ่าพันธ์ มากมายตัวสั่นเพียงแค่ได้ยินชื่อ

พระราชวังโบราณสะเก็ดดาว ส้านักห้าธาตุ ลัทธิจิตตวิสุทธิ์ และหอ ทอดฟูา ส้านักเก่าแก่ของเผ่ามนุษย์ที่อยู่ในจุดลึกของทางช้างเผือกได้พิชิต ชนเผ่าที่แข็งแกร่งมากมายโดยไม่เคยพ่ายแพ้

ลูกศิษย์ที่มาจากสี่ส้านักใหญ่นี้ต่างก็มีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งเป็นที่ เลื่องลือมานานแล้ว

และนับประสาอะไรกับที่หวงจินหนันยังเป็นถึงเทพบุตรคนหนึ่งของ ส้านักห้าธาตุ!

เทพบุตรถูกส้านักปลูกฝังอบรมให้เป็นความหวังที่จะสืบทอดอนาคต ถูกส้านักทุ่มเททรัพยากรที่มีค่าจ้านวนนับไม่ถ้วนให้อย่างไม่เสียดาย ทุกคน ที่แค่เดินออกมาเพียงล้าเพียงก็สามารถแข็งข้อกับผู้น้ารุ่นใหม่ของแต่ละชน เผ่าได้

ฐานะในชนเผ่าของผู้น้าของเผ่าโครงกระดูกผู้นี้ห่างชั้นกับพ่าเก๋อเซินที่ ครอบครองมีดกระดูกสลายอยู่ไกลนัก

พ่าเก๋อเซิน ฝูหลัวซือเท่อ กู่ถ่าซือ สามผู้น้ารุ่นใหม่ของชนต่างเผ่า ร่วมมือกันก็ยังไม่สามารถสังหารหวงจินหนันได้ หากเขาไม่ได้โกหก นั่น แสดงว่าเขาจะต้องแข็งแกร่งมากขนาดไหน?

ผู้น้าของเผ่าโครงกระดูกคนนั้นนิ่งเงียบ แสงสีเขียวในดวงตาเปล่ง ประกายเพราะก้าลังคิดว่าควรจะพาตัวให้หลุดพ้นไปจากสถานการณ์ ข้างหน้านี้อย่างไร

ผู้ที่เงียบงันไปเช่นกันยังมีสิ่งปุายอีกคน

ดวงตาที่นิ่งลึกของสิ่งปุายจ้องเขม็งมาที่เนี่ยเทียน ใบหน้าเต็มไปด้วย ความเจ็บแค้น

ครั้งหนึ่งตอนที่เขานัดพบกับเผ่าโครงกระดูกอย่างลับๆ ได้ถูกส้านัก เพ่งเล็ง เรื่องที่สิ่งปุายเอาศพมนุษย์ไปส่งให้เผ่าโครงกระดูกจึงถูกเปิดเผย นับแต่นั้น

คนในตระกูลสิ่งส่วนใหญ่ของพวกเขาล้วนถูกส้านักภูเขาพันกระบี่ฆ่า ล้าง มีเพียงคนน้อยนิดที่ได้รับความช่วยเหลือจากเผ่าโครงกระดูกจึงหนี ออกมาจากดินแดนพงฟูาได้

ตอนที่ส้านักภูเขาพันกระบี่ลงมือ เคยพูดอย่างชัดเจนว่าที่ส้านักเพ่งเล็ง สิ่งปุายก็เพราะมีคนมาบอกความลับ

ผู้ที่บอกความลับนั้นมาจากดินแดนดาวตก

สิ่งปุายจึงรู้ว่ามีคนของดินแดนดาวตกหมายหัวเขา ทั้งยังร่วมมือกับ ส้านักอักขระเทพและส้านักทองไพศาลมากดดันส้านักภูเขาพันกระบี่ของ พวกเขา และค่อยๆ สืบสาวราวเรื่องจนมาเจอว่าเขาร่วมมือกับเผ่าโครง กระดูก บีบให้ตระกูลสิ่งของเขาต้องถูกฆ่าล้างโคตร คนในตระกูลที่เหลือ จ้าต้องหนีหัวซุกหัวซุนออกมาจากแผ่นดินเกิด

พวกเขาไปอยู่ที่ถิ่นของเผ่าโครงกระดูก ทว่าเพราะไม่มีส้านักภูเขาพัน กระบี่ให้พึ่งพาอีกต่อไป ทั้งยังถูกดินแดนพงฟูาทอดทิ้ง เขาจึงไม่มีก้าลังให้ หาศพของเผ่ามนุษย์มาส่งให้กับเผ่าโครงกระดูกอีกต่อไป

คุณค่าที่ส้าคัญที่สุดของตระกูลสิ่งในสายตาของเผ่าโครงกระดูกจึงหมด สิ้นลง

หลังจากนั้นมาท่าทีที่เผ่าโครงกระดูกมีต่อพวกเขาก็เปลี่ยนแปลงไป จากเดิมอย่างสิ้นเชิง คนของเผ่าโครงกระดูกไม่ปฏิบัติกับพวกเขาเหมือน

เป็นคนระดับเดียวกันอีกต่อไป ทั้งยังบังคับให้พวกเขาเข้ามาในสนามรบสุ้ย เมี่ย

เขาและคนในตระกูลส่วนหนึ่งมาถึงเทือกเขาฝังเลือด ผู้อาวุโสใน ตระกูลของเขาถูกคนของเผ่าโครงกระดูกที่มีสายเลือดระดับสูงพาเข้าไปยัง จุดลึกของสนามรบสุ้ยเมี่ย

เมื่ออยู่ในเทือกเขาฝังเลือดแห่งนี้ พวกเขาจึงถูกคนของเผ่าโครงกระดูก ที่อยู่ตรงหน้ามองเป็นตัวรับลูกกระสุน

คนในตระกูลมากมายจึงตายไปเพราะเหตุนี้

ถูกคนเผ่าเดียวกันเหยียดหยาม ทั้งยังถูกคนของชนต่างเผ่ารังเกียจ การปฏิบัติที่สิ่งปุายและคนในตระกูลสิ่งได้รับแตกต่างจากเดิมราวฟูากับ เหว นี่ท้าให้ในใจของสิ่งปุายเคียดแค้นอยู่ตลอดเวลา เคียดแค้นคนที่เปิด โปงข่าวที่พวกเขาสมคบคิดกับเผ่าโครงกระดูก

“เป็นเจ้างั้นรึที่เอาเรื่องของข้ากับเผ่าโครงกระดูกไปบอกแก่ส้านัก อักขระเทพ ส้านักทองไพศาลก่อน แล้วจากนั้นก็แจ้งให้ส้านักภูเขาพัน กระบี่ของข้าทราบ?” สิ่งปุายพูดเสียงเย็น

เนี่ยเทียนแสยะปากยิ้มกว้าง สีหน้าผ่อนคลาย “เจ้าเดาไม่ผิด ที่เจ้าตก อยู่ในสภาพนี้ก็ล้วนเป็นเพราะฝีมือของข้า บอกเจ้าตามตรง ต้วนสือหู่แห่ง ส้านักอักขระเทพคือศิษย์พี่จากดินแดนดาวตกของข้า แล้วก็เพราะได้รับ ความช่วยเหลือจากศิษย์พี่ ข้าถึงได้แฝงตัวอยู่ในอาณาจักรวอหลิวและได้ ข้อตกลงร่วมกับส้านักทองไพศาล”

“ต้วนสือหู่! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!” สิ่งปุายพลันกระจ่างแจ้ง

คนอื่นๆ ในตระกูลสิ่งที่พอได้ยินเนี่ยเทียนบอกที่มาที่ไปของเรื่องราวก็ พากันโกรธเกรี้ยว สีหน้าดุร้าย

“สมคบคิดกับเผ่าโครงกระดูก ส่งศพจ้านวนมากของเผ่าเดียวกันมา ให้แก่ชนต่างเผ่า เพื่อให้เผ่าโครงกระดูกสร้างพื้นที่ฝังกระดูก เจ้ายังมีหน้า มาพูดเช่นนี้อีกรึ?” หวงจินหนันที่ปานประหนึ่งทวยเทพสีทองลอยตัวนิ่งๆ อยู่ข้างกายเนี่ยเทียน “คนอย่างพวกเจ้าไม่สมควรเกิดมาเป็นเผ่ามนุษย์!”

แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าพุ่งพรวดออกมาจากในดวงตาสีทองข้างนั้น

“กร๊อบ!”

เสียงกระดูกแตกดังมาจากข้อต่อกระดูกมากมายบนร่างของเผ่าโครง กระดูกผู้หนึ่งที่สายเลือดค่อนข้างต่้า และร่างโครงกระดูกยังชุบหลอมได้ไม่ แข็งแกร่งพอ

บนร่างกระดูกของคนเผ่าโครงกระดูกคนอื่นๆ ก็มีรอยปริร้าวเพิ่มมาก ขึ้น ยิ่งนานก็ยิ่งขยายเป็นวงกว้าง ราวกับว่านาทีถัดไปกระดูกทั่วร่างของ พวกเขาจะระเบิดออก

ไม่เพียงแต่เผ่าโครงกระดูกเท่านั้นที่เป็นเช่นนี้ พวกคนของตระกูลสิ่งที่ อยู่รอบกายสิ่งปุายก็มีสีหน้าเจ็บปวดเช่นกัน

พวกเขาถูกแสงสีทองสาดมาโดนร่างก็เหมือนถูกกริชหลายเล่มที่มองไม่ เห็นกรีดเถือไปบนร่างช้า จนเริ่มมีบาดแผลปริแตกออกมาหลายรอย

เลือดสดไหลทะลักปุดๆ ไม่หยุด

ม่านแสงที่พวกเขาร่ายใช้หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว เมื่อเลือด เนื้อของพวกเขาปริแตก พลังงานสกปรกเข้มข้นก็ฉวยโอกาสตรงเข้ามา รุกรานทันที

พวกคนของตระกูลสิ่งมองเห็นว่าตรงเลือดสดแดงฉานที่ไหลออกมา จากบาดแผลกลายมาเป็นเลือดด้าคล้าสกปรก สีหน้าของทุกคนก็เต็มไป ด้วยความสิ้นหวัง

มีเพียงสิ่งปุายเท่านั้นที่ยังไม่ถูกแสงทองสาดมาโดน จึงไม่เจอกับความ หายนะครั้งนี้

“หนี!”

หัวหน้าของเผ่าโครงกระดูกเห็นว่าท่าไม่ดีจึงตะโกนสั่งด้วยภาษาของ ชนต่างเผ่า

เผ่าโครงกระดูกที่อยู่บนหอเรือนหินไม่มีใครสนใจคนของตระกูลสิ่ง เพียงหนีแตกฮือกันไปคนละทิศละทาง

“หนี? จะหนีไปไหน?” หวงจินหนันส่ายหัว จุดลึกในดวงตามีอักขระสี ทองมากมายสาดพลานุภาพแห่งความสะอาดบริสุทธิ์

ดวงตาสีทองข้างนั้นปลดปล่อยแสงทองเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม

แสงศักดิ์สิทธิ์กลายมาเป็นแสงสีทองของจริงที่พุ่งฉิวไปยังคนของเผ่า โครงกระดูกที่หนีไป

บริเวณโดยรอบหดเรือนหินมีพลุไฟสว่างไสวระเบิดกระจาย

พลุไฟเป็นกลุ่มๆ เหล่านั้นล้วนมาจากร่างที่แตกระเบิดของเผ่าโครง กระดูกซึ่งถูกแสงทองไล่ไปโจมตี

รวมไปถึงคนที่เป็นหัวหน้านั้นด้วย

เวลาสั้นๆ เพียงแค่สิบลมหายใจ คนเผ่าโครงกระดูกที่เพิ่งหลุดพ้นมา จากการโจมตีของวิญญาณร้ายและนึกว่าจะถอยไปจากที่แห่งนี้ได้สบายๆ กลับตายหมดไม่มีเหลือ

ร่างกระดูกของพวกเขาระเบิดแตกกลายมาเป็นจิตวิญญาณสีเขียวซีดที่ ลอดออกมา

จิตวิญญาณของพวกเขาไม่ได้สลายหายไปทันทีเพราะความพิเศษของ ฟูาดินแห่งนี้

ในอดีตหากสิ่งมีชีวิตเพิ่งตายไป จิตวิญญาณที่บินออกมาหากไม่ถูก วิญญาณร้ายกัดกินเป็นอาหารก็จะค่อยแปรสภาพไปตามกาลเวลาที่ ยาวนาน เมื่อรับพลังงานสกปรกเข้มข้นเข้าไปนานวันเข้าก็จะกลายมาเป็น วิญญาณร้ายดวงใหม่

ทว่าครั้งนี้กลับต่างออกไป

ไข่มุกวิญญาณมืดลอยออกมาจากเหนือศีรษะของเนี่ยเทียน ตัวไข่มุก หมุนวนราวกับมีชีวิต ก่อนจะดูดซับเอาซากวิญญาณของเผ่าโครงกระดูก มาทีละดวงจนหมดสิ้น

เมื่อไข่มุกวิญญาณมืดกลับมาอยู่เหนือศีรษะเนี่ยเทียนอีกครั้ง คนใน ตระกูลข้างกายสิ่งปุายที่ถูกอานุภาพสยบขวัญจากดวงตาสีทองของหวง จินหนันก็ล้วนตายกันหมด

ไข่มุกวิญญาณมืดจึงหมุนวนอีกครั้ง ซากวิญญาณของเผ่ามนุษย์ที่เพิ่ง หลุดออกมาจากร่างก็กลายมาเป็นของบ้ารุงของไข่มุกวิญญาณมืดเช่นกัน

ทันใดนั้นบนหอเรือนหินแห่งนี้ที่เดิมทีมีเผ่าโครงกระดูกและเผ่ามนุษย์ มากมายต่อสู้อยู่กับวิญญาณร้ายก็เหลือเพียงสิ่งปุายคนเดียว

หวงจินหนันยังดูแลเขาเป็นพิเศษ จึงท้าให้การโจมตีคมกริบของดวงตา สีทองไม่สาดกระเซ็นไปโดนเขา

สิ่งปุายถึงยังอยู่รอดปลอดภัยดี

“เนี่ยเทียน เจ้าแน่ใจหรือว่าจะใช้ก้าลังของตัวเองสังหารเขาได้?” หวง จินหนันถามเป็นครั้งสุดท้าย

เนี่ยเทียนพยักหน้ารับ “แน่ใจ”

หวงจินหนันจึงไม่พูดอะไรอีก เพียงถอยหลังไปอย่างรู้ความ พอถอยไป ได้ประมาณสิบกว่าเมตรถึงหยุดลง

เขาหมุนตัวหันกลับไปพูดกับผู้ฝึกลมปราณเผ่ามนุษย์และพวกเซี่ย หว่านถิงที่มาด้วยกัน “พวกเจ้ากระจายตัวกันไป หากเจ้าคนที่ชื่อสิ่งปุายผู้ นั้นคิดจะฝุาวงล้อมหนีไปก็จงสกัดเขาเอาไว้ แต่จ้าไว้ว่าห้ามฆ่าเขาตาย เด็ดขาด ในเมื่อเนี่ยเทียนอยากจะเล่น ก็ให้เขาเล่นให้สนุกสักหน่อย”

“อ้อ”

ทุกคนที่มีเขาเป็นหัวหน้ากระจายตัวกันไปตามจุดต่างๆ โดยมีหอเรือน หินเป็นจุดศูนย์กลาง

เซี่ยหว่านถิง อินย่าหนันและมู่ปี้ฉงสามคนนั่งนิ่งอยู่บนเรือดารา เพียง แค่มองไกลๆ มายังหอเรือนหิน

เรือดาราเป็นของเนี่ยเทียน เมื่อเนี่ยเทียนไม่ได้เป็นคนบังคับ พวกนาง จึงไม่สามารถขยับมันไปทางไหนได้

“เจ้านึกว่าล้าพังเจ้าคนเดียวก็จะฆ่าข้าได้อย่างนั้นหรือ ? ขยะจาก ดินแดนดาวตกอย่างเจ้าเนี่ยนะ?” เมื่อเห็นว่าทุกคนที่อยู่ข้างกายตายหมด หรือแม้แต่เผ่าโครงกระดูกที่เป็นที่พึ่งของเขาก็ยังถูกหวงจินหนันสังหารสิ้น สิ่งปุายกลับใจเย็นลงได้ ดวงตาที่นิ่งสงบราวกับน้าของเขามีความบ้าคลั่ง ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น “ข้าไม่แน่ใจว่าเจ้าไปตีสนิทกับเทพบุตรแห่งส้านักห้าธาตุ ได้อย่างไร แต่ตัวเจ้าเองมันเป็นแค่สวะต่้าต้อยจากดินแดนดาวตกกันดาร เท่านั้น!”

กระบี่วิเศษหลายเล่มบินออกมาจากในร่างของสิ่งปุาย แล้วคว่้าลง ลอยตัวอยู่รอบกายเขา

กระบี่วิเศษทั้งหมดยี่สิบเล่ม เล่มหนึ่งถูกเขาถือเอาไว้ในมือ ซึ่งด้านใน กระบี่เล่มนั้นมีเสียงร้องค้ารามดังออกมา เห็นได้ชัดว่าเป็นวัตถุระดับ เชื่อมโยงวิญญาณ

ตอนที่ยังไม่ถูกเปิดโปง สิ่งปุายคือศิษย์ผู้กล้าที่อยู่อันดับต้นของส้านัก ภูเขาพันกระบี่ เขาได้รับการทุ่มเททรัพยากรมากมายจากส้านักภูเขาพัน กระบี่ ได้ครอบครองวัตถุระดับเชื่อมโยงวิญญาณชิ้นหนึ่งก็ถือเป็นเรื่องที่ สมเหตุสมผล

กระบี่วิเศษทั้งหมดยี่สิบเล่มพากันบินออกมา ก่อนจะก่อตัวขึ้นเป็นค่าย กลกระบี่ในชั่วพริบตา

——