ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 880 กำจัดศัตรู!

บริเวณใกล้เคียงหอเรือนหินมีหวงจินหนันและศิษย์ผู้กล้าของแต่ละ ดินแดนดวงดาวกระจายตัวกันอยู่

รวมไปถึงพวกอินย่าหนันเองด้วย

ทุกคนต่างก็จับตามองไปยังการต่อสู้ระหว่างเนี่ยเทียนและสิ่งปุาย

ดวงตาของหวงจินหนันเต็มไปด้วยความสนใจอย่างเข้มข้น เขาเองก็ อยากรู้เหมือนกันว่าเนี่ยเทียนที่เป็นบุตรแห่งดวงดาวจะใช้วิธีการอย่างไรมา สังหารสิ่งปุาย

เขาเชื่อว่าเนี่ยเทียนต้องท้าส้าเร็จแน่

เพราะอย่างไรซะเนี่ยเทียนก็เคยผ่านการประลองนองเลือดจากใน ประตูสวรรค์ของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวมาก่อน ถึงได้ท้าให้เขากลาย มาเป็นบุตรแห่งดวงดาวคนที่เจ็ด

เขารู้ดีถึงความเหี้ยมโหดในการประลองของประตูสวรรค์

พวกศิษย์ผู้กล้าจากดินแดนดวงดาวคนอื่นๆ ก็ใคร่รู้อย่างยิ่ง อยากรู้ว่า เจ้าคนที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวให้การยอมรับเป็นบุตรแห่งดวงดาว คนที่เจ็ดจะมีความพิเศษอย่างไร

“เนี่ยเทียนไม่ได้ใช้เรือดารา แล้วก็ใช้เกราะมังกรเพลิงไม่ได้ด้วย” อิน ย่าหนันขมวดคิ้ว ในใจเป็นกังวล แอบครุ่นคิดอยู่กับตัวเอง

มู่ปี้ฉงแค่นเสียงเบาๆ “อวดเก่งนัก!”

เซี่ยหว่านถิงมีสีหน้าสงบนิ่ง “เขตสามัญช่วงท้าย คู่ต่อสู้คือเขตลี้ลับช่วง กลาง ห่างกันถึงสองระดับ ท้ายที่สุดแล้ว…จะท้าส้าเร็จหรือไม่?”

กระบี่วิเศษยี่สิบเล่ม เล่มหนึ่งที่เชื่อมโยงวิญญาณถูกสิ่งปุายถือไว้ในมือ

ส่วนกระบี่วิเศษเล่มอื่นๆ ก็บินจากข้างกายของสิ่งปุายขึ้นไปบนฟูา กระบี่วิเศษสิบเอ็ดเล่มพลันบินทะยานไปกลางอากาศ

แสงกระบี่หลายเส้นตัดสลับกันเป็นตาข่ายแสงกระบี่ที่อ่อนโยนยืดหยุ่น แต่กลับคมกริบ

หลายวินาทีหลังจากนั้น ตาข่ายกระบี่ขนาดใหญ่ยักษ์ก็โอบล้อมสิ่งปุาย เอาไว้ด้านใน

“กรอกวิญญาณ!”

สิ่งปุายค้ารามเบาๆ กระบี่วิเศษที่เชื่อมโยงวิญญาณเล่มนั้นก็มีเส้นจิต วิญญาณไหลเข้าไปในตาข่ายกระบี่อย่างเห็นได้ชัด

ดูเหมือนว่าจู่ๆ ตาข่ายกระบี่ก็มีชีวิตชีวาขึ้นมา

สิ่งปุายยกกระบี่วิเศษที่เชื่อมโยงวิญญาณขึ้นมาแล้วก้าวเดินเข้าหาเนี่ย เทียน เหนือศีรษะของเขามีกระบี่วิเศษหลายเล่มล้อมวนเป็นตาข่ายกระบี่ คล้ายเครื่องบดเนื้อที่พุ่งเข้ามากลบทับเนี่ยเทียน

“เวทรวมกระบี่ลอย”

เนี่ยเทียนแสยะปากยิ้ม มองปราดเดียวก็รู้ที่มาของวิชากระบี่นี้ทันที

“เจ้ามีพี่ชายชื่อสิ่งเปุยเฉินใช่หรือไม่?” เนี่ยเทียนถามด้วยรอยยิ้ม

“ใช่แล้วอย่างไร?” สิ่งปุายงุนงง

“เขาตายด้วยน้ามือข้า… ” เนี่ยเทียนยิ้มกว้างสดใส มือทั้งสองข้าง ยกขึ้นสูงคล้ายก้าลังแบกกระถางยักษ์ที่มองไม่เห็น

“รวมวิญญาณ…”

เขาท่องอยู่ในใจ พลังงานสกปรกก็พลันพุ่งจากแปดทิศมารวมกันอยู่ที่ กลางฝุามือของเขา

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าลูกแสงพลังงานขนาดใหญ่ยักษ์ลูกหนึ่งก่อตัว ขึ้นอย่างรวดเร็ว มันขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ จนพริบตาเดียวก็ใหญ่ราวกับ แท่นโม่แท่นหนึ่ง

วิชาลับนี้ได้มาจากเทพยักษ์ค้าฟูาเช่นเดียวกัน ซึ่งตอนที่เขาอยู่ อาณาจักรเลี่ยคงก็เคยเอามาใช้หลายครั้ง

เขาสามารถใช้วิธีการเช่นนี้มารวบรวมลูกปราณวิญญาณจากพลังงาน สกปรกที่อยู่ในอาณาจักรเลี่ยคง ซึ่งเขาเชื่อว่าพลังงานสกปรกที่อยู่ใน เทือกเขาฝังเลือดก็สามารถสร้างขึ้นมาได้ด้วยวิธีเดียวกัน

แล้วก็ไม่ผิดจากที่คาด ลูกปราณวิญญาณขนาดใหญ่ยักษ์ลูกหนึ่งพลัน ถูกสร้างขึ้น

พลังงานสกปรกของที่แห่งนี้เหนือกว่าในอาณาจักรเลี่ยคงเกินสิบเท่า ท้าให้ลูกปราณวิญญาณไม่เพียงแต่ใหญ่กว่า สิ่งเจือปนจากนอกโลกที่ ปะปนอยู่ข้างในยังมีมากกว่าด้วย ปราณต่างๆ จึงปะทะกันรุนแรงยิ่ง กว่าเดิม

ลูกปราณวิญญาณขนาดเท่าแท่นโม่มีสีสันหลากหลาย พลังงานด้านใน พุ่งชนกันอย่างดุเดือด เมื่อผ่านการชุบหลอมจึงท้าให้ก่อตัวเป็นพายุ กระหน่้าที่ไม่สามารถต้านทานได้

แสงสว่างเจิดจ้าที่ปะปนมากับปราณพลุ่งพล่านระเบิดตูมตามออกมา จากในลูกปราณวิญญาณ

ตาข่ายกระบี่ที่ถักทอจาก “เวทรวมกระบี่ลอย” ระเบิดตูมกลายเป็น เศษส่วนโดยที่ต้านทานไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เป็นเหตุให้แสงกระบี่จ้านวน นับไม่ถ้วนสาดกระเซ็นไปสี่ทิศ

“สายเลือด! พลังชีวิตแข็งแกร่ง!”

กล้ามเนื้อบนเรือนกายที่แข็งแกร่งของเนี่ยเทียนรวมตัวกันเป็นมัดๆ เกราะที่มีลักษณะเป็นโครงสร้างเส้นใยคล้ายเกิดขึ้นมาเองใต้ผิวหนังตาม ธรรมชาติ ซึ่งในเกราะเหล่านั้นยังมีเส้นอักขระสีเงินและสีทองที่พกพาสัจ ธรรมความจริงของสายเลือดแห่งแมลงกัดทองและแมลงเกราะเงินมาด้วย พวกมันส่องประกายแสงระยิบระยับ ทั้งเย็นเยียบทั้งแข็งแกร่งทนทาน

“อู้!”

การระเบิดของเลือดลมแห่งชีวิตเป็นเหตุให้พลังงานสกปรกที่พุ่งมา รวมตัวกันที่เขาเชี่ยวกรากมากขึ้น

เนี่ยเทียนไม่เพียงไม่กลัว ยังหัวเราะร่า ครั้นจึงร่ายใช้เวทลับรวม วิญญาณอีกครั้ง

ลูกปราณวิญญาณที่ใหญ่ยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ก่อตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ลูกปราณวิญญาณลูกใหม่จะพุ่งเข้าไปกระแทกใส่สิ่งปุาย

สิ่งปุายหน้าซีดเผือด คนและกระบี่รวมเป็นหนึ่งกลายเป็นแสงกระบี่ที่ เคลื่อนที่หนีห่างอย่างรวดเร็ว

“ตูม!”

บนดาดฟูากว้างขวางของยอดหอเรือนหินที่เขาบินหนีออกไป รวมไป ถึงก้อนหินใหญ่ยักษ์อีกหลายก้อนต่างก็ระเบิดดังตูมตาม

วัตถุที่รวมตัวกันขึ้นมาจากสิ่งสกปรกสาดกระเซ็นไปรอบด้าน ท้าให้ พื้นที่แห่งนั้นมีเสียงระเบิดดังกัมปนาทไม่ขาดสาย

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของเนี่ยเทียนดังกระหึ่ม

ก่อนที่แสงดาวจะเปล่งประกายวาบ ร่างของเนี่ยเทียนพลันหายไป นาทีถัดมาก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าสิ่งปุาย

กิ่งไม้สีเขียวขจีกิ่งหนึ่งที่อยู่ในมือของเนี่ยเทียนแทงสวบเข้าหาอีกฝุาย

“คาถากระบี่! เจ็ดพิฆาต!”

กระบี่วิเศษเชื่อมโยงวิญญาณเล่มที่อยู่ในมือของสิ่งปุายแทงไปกลาง อากาศ แสงกระบี่เจ็ดเส้นที่เหมือนมีชีวิตชีวาพุ่งเข้ามาราวงูวิเศษ

กระบี่วิเศษอีกสิบเอ็ดเล่มที่เหลือเคลื่อนไหวได้ดังใจปรารถนา ท้าให้มี สายฝนกระบี่จ้านวนนับไม่ถ้วนเทกระหน่้าลงมา

“เคร้งๆๆ!”

แสงกระบี่ที่เป็นเศษเล็กเศษน้อยจากฝนกระบี่ตกกระทบลงบนเกราะ วิเศษธรรมชาติบนร่างเนี่ยเทียนจนเกิดเป็นด่างดวงสีเงินสีทอง

ฝนกระบี่เทลงมา แต่กลับสาดกระทบลงบนเสื้อเกราะของเนี่ยเทียน อย่างมิอาจควบคุม เพียงแค่ท้าให้เนี่ยเทียนรู้สึกเจ็บนิดๆ เท่านั้น

ทว่าแสงกระบี่เจ็ดเส้นที่แปลงมาจากคาถากระบี่เจ็ดพิฆาตของกระบี่ วิเศษที่มีวิญญาณอยู่ด้านในกลับพุ่งเข้าทิ่มแทงมายังจุดที่ไม่มีเสื้อเกราะปก คลุมอย่างดวงตา รูหู รูจมูกของเนี่ยเทียนราวกับมีจิตส้านึกเป็นของตัวเอง

แสงกระบี่ยังไม่ทันมาถึง ใบหน้าเนี่ยเทียนก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด รอยเลือดเล็กยาวปรากฏขึ้นเต็มใบหน้าของเขา

ปราณกระบี่คมกริบอย่างถึงที่สุด

“กระแสปั่นปุวนหุนตุ้น!”

เนี่ยเทียนร้องค้ารามอยู่ในใจ ทันใดนั้นพลังงานหลากหลายธาตุก็พลัน ซัดตลบปั่นปุวนโดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลาง

พอแสงกระบี่เจ็ดเส้นที่มีสติปัญญาเป็นของตัวเองเข้ามาในกระแส ปั่นปุวนหุนตุ้นก็เริ่มบิดเบือน คล้ายยากที่จะเล็งตัวเนี่ยเทียนได้อีก ทั้งยัง หลุดพ้นไปจากวิถีโคจรเดิม

ทว่ากิ่งไม้สีเขียวที่อยู่ในมือเนี่ยเทียนกลับบินพรวดออกมาคล้ายแสง เส้นหนึ่งที่ทะลวงความว่างเปล่า พุ่งเข้าเสียบไปที่หน้าอกของสิ่งปุาย

ปลายกระบี่เชื่อมโยงวิญญาณของสิ่งปุายมีแสงเย็นเยียบกลุ่มหนึ่งสาด กระจาย

“ปัง!”

กิ่งไม้ใสแวววาวถูกชนจนกระเด็นกลับมาแล้วหายเข้าไปในชายแขน เสื้อของเนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนร่ายใช้ดาวเปล่งประกายอีกครั้งโดยที่หน้าไม่เปลี่ยนสี แล้วจู่ๆ ก็มาโผล่อยู่ด้านหลังสิ่งปุายอย่างลึกลับ

กระแสปั่นปุวนหุนตุ้นจึงตามเข้ามากลบทับร่างของสิ่งปุายไว้ด้วย

กลางฝุามือสองข้างของเนี่ยเทียนคล้ายมีแสงดาวจ้านวนนับไม่ถ้วนมา รวมกันและต่างก็ก่อตัวกันขึ้นมาเป็นค่ายกลแสงดาวระยิบระยับ

ค่ายกลดวงดาวคล้ายตราประทับสองชิ้น หนึ่งอยู่ซ้ายหนึ่งอยู่ขวาซึ่งพุ่ง เข้าใส่หัวใจด้านหลังของสิ่งปุายพร้อมๆ กัน

สิ่งปุายหน้าเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง ขณะที่หมุนตัวกลับมา ค่ายกล ดวงดาวก็พุ่งเข้ามาถึงแล้ว

เขาเอากระบี่วิเศษมาคลี่คลายวิกฤตไม่ทัน จึงได้แต่ใช้โล่พลังวิญญาณ มาต้านทานเอาไว้ ทว่าโล่แสงที่ใช้ต้านทานพลังงานสกปรกกลับมีเงากระบี่ จ้านวนมากว่ายวนขึ้นมา

ทว่าค่ายกลดวงดาวกลับยังคงกดทับลงมา

ค่ายกลดวงดาวที่ลึกลับเหมือนพกพามหาสมุทรดวงดาวสองผืนให้มา ระเบิดอยู่เหนือโล่แสง

แสงดาวที่ท้าให้คนตาลายพร่างพรายพลันระเบิดแสงเจิดจ้า โล่แสงของ สิ่งปุายที่ด้านในมีเงากระบี่เหมือนน้าแข็งที่ถูกหลอมละลาย พริบตาเดียวก็ หายวับไป

เรือนกายที่หลังจากขยายขนาดก็คล้ายภูเขาลูกย่อมของเนี่ยเทียน กระแทกชนเข้าที่ร่างของสิ่งปุายอย่างรุนแรง

สิ่งปุายกระอักเลือดอย่างบ้าคลั่ง ร่างกระเด็นปลิวลิ่วไปข้างหลัง

แก่นเลือดหยดหนึ่งเผาไหม้อยู่ในหัวใจของเนี่ยเทียน

“ตึกตักๆๆๆ!”

พลังงานสกปรกที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมมารวมตัวกันมากขึ้นหลายเท่า พลัง อานุภาพของเนี่ยเทียนยิ่งเหี้ยมหาญ คล้ายสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่หุ้มหนังคนซึ่ง ไล่กวดมาฆ่าสิ่งปุายติดๆ

กระบี่วิเศษสิบเอ็ดเล่มทยอยกันบินออกมาสกัดขวางเนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนก้าหมัดต่อยใส่กระบี่วิเศษเล่มแล้วเล่มเล่า

พอถูกเนี่ยเทียนต่อยใส่ กระบี่วิเศษพวกนั้นก็พลันบิดเบี้ยวเหมือน กระบี่ที่ท้ามาจากสนิมเก่าๆ ก่อนจะทยอยกันร่วงกราวลงบนพื้น

“เขตลี้ลับช่วงกลางมีฝีมือแค่นี้เองหรือ!”

หมัดสุดท้ายของเนี่ยเทียนได้รวบรวมพลังงานมากมายในร่างเอาไว้แล้ว เหวี่ยงออกไปด้วยวิชาของเทพยักษ์พิโรธ

พอหมัดนี้ปล่อยออกมา แม้แต่พลังงานสกปรกที่วนเวียนอยู่โดยรอบก็ ยังปลิวกระจาย ในหมัดคล้ายมีเสียงเทพยักษ์ค้าฟูาร้องค้ารามติดต่อกัน คนอื่นๆ ไม่ได้ยิน ทว่าเสียงนั้นกลับสั่นสะเทือนจิตใจของสิ่งปุายให้แตก สลาย

เขาฝืนรวบรวมพลังแทงกระบี่วิเศษออกมา

ทว่าวิญญาณวัตถุที่อยู่ในกระบี่เล่มนั้นคล้ายหวาดกลัวเสียงร้องค้าราม ของเทพยักษ์ค้าฟูาจึงเปลี่ยนมาเป็นหม่นมัวไร้แสงอีก

หมัดเทพยักษ์พิโรธพกพาเอาความโกรธเกรี้ยวเทียมฟูา ฝากฝังความ เดือดดาลและไม่ยอมแพ้ที่เทพยักษ์ค้าฟูามีต่อสวรรค์ให้พุ่งเข้ามาแล้ว ระเบิดสนั่นหวั่นไหว

“ตูม!”

กระบี่วิเศษเชื่อมโยงวิญญาณถูกต่อยจนกระเด็นไปตกที่อื่น เรือนกายที่ มีเลือดเนื้อของสิ่งปุายที่สูญเสียการคุ้มกันจากโล่แสงไปจึงโดนหมัดนั่น กระแทกเข้าอย่างจัง

ร่างของสิ่งปุายพลันระเบิดโพล๊ะ เศษเนื้อหยดเลือดสาดกระจายไปทั่ว ฟูา

“ง่ายดายยิ่งนัก”

“ไม่เสียแรงที่ผ่านการประลองของประตูสวรรค์ ได้รับการยอมรับจาก พระราชวังโบราณสะเก็ดดาว กลายมาเป็นบุตรแห่งดวงดาวคนที่เจ็ด!”

“แข็งแกร่งเหลือเกิน!”

“เขาเพิ่งเป็นเขตสามัญเองนะ!”

เหล่าผู้กล้าจากดินแดนดวงดาวต่างๆ ที่มาพร้อมกับหวงจินหนันพากัน ร้องอุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ ใช้สายตาที่เหมือนกับมองเห็นภูตผีปีศาจ มองไปยังเนี่ยเทียน

หวงจินหนันหัวเราะพรืด ส่ายหัวกล่าว “เจ้าคว้าชัยชนะมาด้วยกลโกง นี่นา สายเลือดในร่างของเจ้าเกรงว่าคงสูงถึงระดับหก ล้าพังเพียงแค่พลัง สายเลือดของเจ้าก็มากพอจะสู้กับคนผู้นี้แล้ว นอกจากสายเลือดระดับหก

แล้ว ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเจ้ายังมีพลังวิญญาณมากมายให้ใช้ ทั้ง เวทคาถาที่เจ้าฝึกยังมหัศจรรย์ เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้อย่างไร?”

“หากไม่มั่นใจ ข้าจะยืนกรานที่จะฆ่าเขาด้วยตัวเองไปท้าไม?” เนี่ย เทียนตอบรับ

หวงจินหนันคลี่ยิ้ม “ก็จริง”

——