ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 894 หาเรื่องใส่ตัว หาเหาใส่หัว

อู๋ซวี่ถูกหยวนจิ่วชวนสังหารไปในเสี้ยววินาที

คนอีกสี่คนเห็นว่าท่าไม่ดี คิดจะหนีไปให้พ้นหยวนจิ่วชวนก็เห็นๆ กัน อยู่ว่ามีทางเลือกมากมาย

แต่พวกเขากลับดันเลือกมายังตำแหน่งที่พวกเนี่ยเทียนอยู่

ชัดเจนว่าพวกเขาทั้งสี่คนคิดจะลากคนอำมหิตอย่างหยวนจิ่วชวนมา สร้างปัญหาให้พวกเนี่ยเทียนด้วย

ตรงรอยแยกห้วงมิติ ศพของอู๋ซวี่ร่วงตุบลงมาจากทะเลสายฟูา

อู๋ซวี่ที่ตายไป บนร่างไม่เหลือพลังสายฟูาอยู่แม้แต่เสี้ยวเดียว มหาสมุทรวิญญาณจุดตันเถียนแห้งขอด แหวนเก็บของก็ถูกหยวนจิ่วชวน ริบเอาไป

หยวนจิ่วชวนยืนอยู่กลางทะเลสายฟูา ปานประหนึ่งทวยเทพผู้ควบคุม สายฟูาของโลกทั้งใบ สายตาของเขาทอดมองไปยังทิศทางที่คนทั้งสี่หนีไป อย่างเย็นชา

“อู้!”

ทะเลสายฟูาที่กินอาณาบริเวณเกือบสิบกว่าไร่พลันกลิ้งซัดหลุนๆ พร้อมกับเสียงฟูาร้องคำราม

ลูกสายฟูาใหญ่มหึมาเจ็ดลูกลอยอยู่เหนือศีรษะของหยวนจิ่วชวน วิญญาณสัตว์ที่อยู่ด้านในต่างก็ร้องคำรามคล้ายต้องการขานรับหยวนจิ่วช วน

“เมื่อเทียบกับพวกเนี่ยเทียนแล้ว คนพวกนี้จัดการได้ง่ายกว่านัก”

หยวนจิ่วชวนหัวเราะเบาๆ พลางขับเคลื่อนทะเลสายฟูาให้ไล่กวดตาม ไป

ตอนที่เขาพูดคุยยิ้มแย้มกับจงเจิงตรงจุดรอยแยกห้วงมิติ แท้จริงแล้ว เขากำลังรอให้พวกเนี่ยเทียนกลับมาต่างหาก

เพราะเขารู้จากปากของจงเจิงว่าหัวมู่และฉีป๋ายลู่ถูกเขตวิญญาณเจ็ด คนไล่ล่า และเนี่ยเทียนก็กำลังไปให้ความช่วยเหลือ

เดิมทีเขาวางแผนไว้ว่ารอให้พวกเนี่ยเทียนกลับมาแล้วจะสังหารพวก เขาให้สิ้น

ทว่าหลังจากที่เนี่ยเทียนโดยสารเรือดาราพาพวกอินย่าหนันและมู่ปี้ฉง มาปรากฏตัว เขาถึงจำได้ว่าเนี่ยเทียนสามคนคือคนที่เขาเคยพบเจอตอน อยู่บ่อแห่งโชควาสนา

ตอนอยู่บ่อแห่งโชควาสนา หยวนจิ่วชวนได้เห็นความไม่ธรรมดาของ เนี่ยเทียน ได้เห็นโครงกระดูกปีศาจเลือด ค่ายกลกำเนิดไม้โบราณของเผ่า ไม้ แล้วก็มองออกว่างูเหลือมเลือดน้ำแข็งของอินย่าหนันเป็นระดับแปด บวกกับบุปผาร่วมชีวิตของมู่ปี้ฉงอีกคน

โครงกระดูกปีศาจเลือด งูเหลือมเลือดน้ำแข็งระดับแปด บุปผาร่วม ชีวิต ของสามสิ่งนี้ล้วนมีพลังที่ไม่ธรรมดา

หยวนจิ่วชวนผู้แข็งแกร่งก็คิดเหมือนกันว่าหากจะสังหารเนี่ยเทียนสาม คน คงต้องเปลืองแรงอย่างหนัก

เพราะหากของทั้งสามอย่างปลดปล่อยพลังที่แท้จริงทั้งหมดออกมาก็มี ศักยภาพเทียบเคียงกับแดนว่างเปล่าได้เลย

แล้วนับประสาอะไรกับที่ยังมีเขตวิญญาณช่วงท้ายอีกสามคนอย่าง ฉีป๋ายลู่ หัวมู่และจงเจิงอยู่ด้วย?

ที่ทำให้หยวนจิ่วชวนแปลกใจและตะลึงมากที่สุดก็คือเรือดาราลำนั้น…

ในเมื่อเรือดาราที่เป็นของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวอยู่ในมือของ เนี่ยเทียน เขาก็เข้าใจได้ว่าเนี่ยเทียนต้องมีฐานะที่สำคัญอย่างยิ่งใน พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวแน่นอน

ต่อให้หยวนจิ่วชวนจะเก่งกล้าแค่ไหนก็ยังจำเป็นต้องพิจารณาถึงจุดจบ ของการล่วงเกินพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว

ที่เขาเป็นกังวลก็คือหากสังหารเนี่ยเทียนไปแล้วจะชักนำความเกรี้ยว กราดจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว เป็นเหตุให้อีกฝุายไล่ล่าเขาไปทั่ว ทุกหนแห่ง

หากเขาฟื้นคืนสู่ตบะแดนเอตทัคคะช่วงกลางอย่างที่เคยเป็น บางทีเขา อาจจะไม่เกรงกลัว

แต่น่าเสียดายที่เขาจุติมาเกิดเพื่อฝึกตนใหม่อีกครั้ง และตอนนี้ยังอยู่ใน สภาวะน่ากระอักกระอ่วนเพราะยังไม่ฟื้นคืนสู่พลังสูงสุด

ในช่วงเวลาเช่นนี้ เขายังจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอีกมากมาย หาก พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวไล่ล่าเขาไปทั่วทุกมุมบนโลกจริงๆ การที่เขา ต้องรับมือกับอีกฝุายอย่างเหนื่อยล้าย่อมต้องส่งผลกระทบต่อการฝึกตนใน ภายหลัง

เหตุผลมากมายเป็นเหตุให้เขาไม่ได้ลงมือกับพวกเนี่ยเทียน

ทว่าพวกอู๋ซวี่ที่เป็นเพียงผู้ฝึกลมปราณทั่วไปของดินแดนพงฟูา ซ้ำร้าย ยังเป็นแค่ผู้ฝึกตนอิสระ ในเมื่อไม่มีวัตถุที่ทำให้เขายำเกรงได้อย่างโครง กระดูกปีศาจเลือด งูเหลือมเลือดน้ำแข็งระดับแปดหรือบุปผาร่วมชีวิต เขา ก็ย่อมกล้าฆ่าคนพวกนั้นอยู่แล้ว

“อู้!”

ทะเลสายฟูาทะยานผ่านขอบฟูาไป พริบตาเดียวก็ไล่ตามคนทั้งสี่ไปทัน

คนทั้งสี่ที่หนีเตลิดมามองเห็นพวกเนี่ยเทียนไกลๆ แล้ว

เนี่ยเทียนสีหน้าบึ้งตึง เรียกเรือดาราออกมาอีกครั้งพลางพูดขึ้นเบาๆ “พวกเราพยายามอย่าไปปะทะกับผู้เฒ่าประหลาดหยวนจิ่วชวน แต่หาก เขาคิดจะลงมือจริงๆ เราก็ค่อยว่ากันไปตามสถานการณ์ หากท่าไม่ดี เรือ ดาราลำนี้ของข้าน่าจะช่วยให้พวกเราหนีเขาได้พ้น”

อินย่าหนัน มู่ปี้ฉงรีบบินเข้าไปในเรือดาราโดยไม่พูดไม่จา

หัวมู่ลังเลไปแค่ไม่กี่วินาทีก็เหยียบเข้าไปในเรือดาราพร้อมกับฉีป๋ายลู่ จงเจิง ก่อนจะพากันหันไปมองคนทั้งสี่ด้วยสายตาเย็นชา

“สมควรตายนัก!”

คนที่เอ่ยแขวะเนี่ยเทียนก่อนหน้านี้มีสีหน้าเกรี้ยวกราด “ทั้งๆ ที่พวก เจ้ารู้ว่าเจ้าคนที่อยู่ตรงรอยแยกห้วงมิติเป็นคนอำมหิตกินเนื้อไม่คาย กระดูก แต่กลับไม่เตือนพวกเราสักคำ!”

“พวกเราสนิทกันนักรึ? ทำไมพวกเราต้องเตือนพวกเจ้าด้วย?” เนี่ย เทียนยิ้มเจิดจ้า

คนผู้นั้นยังคิดจะพูดต่อ แต่พอเขาหันหน้ากลับไปมองข้างหลังก็ตกใจ จนแทบขวัญกระเจิง

เวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วินาที ทะเลสายฟูาที่ไล่ตามพวกเขามากลับขยาย ขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าตัว จนกินพื้นที่ไปหลายร้อยไร่ ปานประหนึ่ง ทะเลสายฟูาที่อยู่เบื้องใต้ทางช้างเผือกอันกว้างใหญ่ไพศาล

ร่างและจิตวิญญาณของหยวนจิ่วชวนผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทะเล สายฟูาผืนนั้น

ทะเลสายฟูากลิ้งซัดหลุนๆ สายฟูาแต่ละเส้นเป็นดั่งมังกรว่ายวนที่พุ่ง ออกมาอย่างบ้าคลั่ง และคล้ายจะมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง พริบตาเดียว สายฟูาเหล่านั้นก็สาดยิงมาที่ร่างของพวกเขา

พวกเขาต่างคนต่างเรียกเอาอาวุธวิเศษออกมา รวมไปถึงสร้างม่านแสง เพื่อคุ้มกันกาย ทว่าพอถูกสายฟูาพุ่งแทงเข้ามา ม่านแสงคุ้มกันกายกลับ เกิดเสียงลั่น “เปรี๊ยะๆ” แล้วแตกทลายลงอย่างรวดเร็ว

ทะเลสายฟูาที่มาพร้อมกับเส้นสายฟูาแลบแปลบปลาบคล้ายโลกลับ แห่งสายฟูาใบหนึ่งที่ในที่สุดก็เคลื่อนมาปกคลุมพวกเขาเอาไว้

“พลังแห่งดินแดน…”

ฉีป๋ายลู่มองทะเลสายฟูาผืนนั้นแล้วยิ้มเจื่อน “เป็นแค่เขตวิญญาณช่วง ต้นก็สามารถใช้พลังแห่งดินแดน และก็คงมีเพียงเขาที่เกิดใหม่เพื่อฝึกตน ทั้งยังได้รับซากดินแดนของชาติก่อนไปเท่านั้นถึงจะทำได้”

“พลังดินแดนของเขตดินแดนอยู่กันคนละระดับกับพลังของเขต วิญญาณเลย” จงเจิงเองก็ถอนหายใจ

ทะเลสายฟูากลบทับลงมา คนที่สี่ที่คิดจะพุ่งมาจู่โจมพวกเนี่ยเทียน เหมือนถูกตราผนึกโบราณพันธนาการเอาไว้ แล้วจู่ๆ ร่างก็ถูกดูดสวบเข้าไป ในทะเลสายฟูา

พอพวกเขาเข้าไปในทะเลสายฟูาก็ค้นพบว่าปราณของหยวนจิ่วชวนมี อยู่ทั่วทุกหนแห่ง

ทะเลสายฟูาก็คือหยวนจิ่วชวน หยวนจิ่วชวนก็คือทะเลสายฟูา

ทะเลสายฟูาที่ปกคลุมท้องฟูาเป็นบริเวณกว้างใหญ่มีเสียงร้องคำราม ของสัตว์สายฟูานิลกาฬดังสนั่น คลอเคล้ามากับเสียงหวีดร้องเกรี้ยวกราด จากดวงวิญญาณสัตว์อีกหลายดวงที่ดังออกมาจากในลูกสายฟูา

“ครืนๆๆ!”

เสียงระเบิดของสายฟูาที่ดังราวกับจะสะเทือนฟูาดินให้พังพินาศพลัน กึกก้องออกมาจากร่างของคนทั้งสี่

ท่ามกลางเสียงฟูาร้องฟูาผ่า เรือนกายที่มีเลือดเนื้อของคนทั้งสี่ก็แตก กระจาย เศษเลือดเศษเนื้อปลิวว่อน

ดวงวิญญาณของพวกเขาเพิ่งจะปรากฏตัวอยู่ในทะเลสายฟูาก็แหลก สลายกลายเป็นเถ้าธุลี พริบตาเดียวก็หายวับไป

“คิดจะให้จิตวิญญาณที่แท้จริงหนีออกมาแล้วถือโอกาสไปเกิดใหม่จาก น้ำมือมารร้ายที่เชี่ยวชาญเวทลับสายฟูาอย่างหยวนจิ่วชวน เป็นเรื่องที่ แทบไม่มีความเป็นไปได้เลย” จงเจิงสีหน้าเย็นเยียบ “เดิมทีพลังสายฟูาก็ เป็นพลังที่พิชิตดวงวิญญาณอยู่แล้ว จิตวิญญาณยังไม่หลุดจากร่างก็ยัง พอใช้ร่างที่มีเลือดเนื้อมาต้านทานได้ แต่หากสูญเสียร่างกายไปเมื่อไหร่ ใช้

จิตวิญญาณที่แท้จริงมาสัมผัสกับสายฟูาบ้าระห่ำเช่นนี้ก็เรียกได้ว่ารนหาที่ ตายชัดๆ”

ทิพย์จักษุของเนี่ยเทียนถูกเขาเรียกกลับมานานแล้ว ไม่กล้าเข้าไปใกล้ ทะเลสายฟูาแม้แต่น้อย

เขาแค่มองอยู่ครู่เดียวก็เห็นว่าจิตวิญญาณที่แท้จริงของคนทั้งสี่สลาย กลายเป็นฝุนผงอยู่ในทะเลสายฟูา แม้แต่จิตวิญญาณสักเสี้ยวก็หนีออกมา ไม่ได้

นี่หมายความว่าเขตวิญญาณทั้งสี่คนตายอย่างจริงแท้แน่นอน แม้แต่ ความเป็นไปได้ที่จิตวิญญาณแท้จริงจะหนีออกมาแล้วไปเกิดใหม่ก็ยังไม่มี

ไม่นานศพที่ไหม้เกรียมและขาดออกเป็นชิ้นๆ ของพวกเขาก็ร่วงกราว ลงมาจากทะเลสายฟูา

หยวนจิ่วชวนที่อยู่ในทะเลสายฟูาถือแหวนเก็บของเอาไว้สี่วง สายตา มองไกลๆ มาที่พวกเนี่ยเทียน

พวกเนี่ยเทียนตั้งท่าราวกับเจอศัตรูตัวฉกาจ

ที่น่าแปลกก็คือหยวนจิ่วชวนไม่มีท่าทีที่จะต่อสู้กับพวกเขา แถมยังหลุด หัวเราะพรืด กล่าวว่า “ขอบคุณพวกเจ้ามากที่ส่งคนทั้งห้าไปให้ข้า”

กล่าวจบ หยวนจิ่วชวนที่มีทะเลสายฟูาห่อหุ้มร่างก็บินไปยังจุดที่มีรอย แยกห้วงมิติอีกครั้ง

จงเจิงตกใจจนเหงื่อเย็นๆ แตกพลั่กไปทั้งร่าง พูดขึ้นเบาๆ ว่า “ดู เหมือนว่าเขาจะได้ยินบทสนทนาที่พวกเราพูดกับคนทั้งห้า”

หัวมู่เองก็หน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ “อยู่ห่างกันไกลขนาดนี้ แถมเขายังตั้งใจ ฝึกตน ทว่ากลับแอบมาจับตามองความเคลื่อนไหวของพวกเขา”

“ยังอยู่ใกล้เขาเกินไป” เนี่ยเทียนนิ่งคิด พอเห็นว่าหยวนจิ่วชวนบินจาก ไปแล้วเขาก็ขับเคลื่อนเรือดาราให้ถอยไปข้างหลังอีกระยะหนึ่ง หลีกเลี่ยง ไม่ให้ทุกการกระทำของพวกเขาอยู่ในการควบคุมของหยวนจิ่วชวน

“เขาสังหารคนห้าคนติดต่อกัน พลังสายฟูาที่เขาได้ไปจากเขตวิญญาณ ช่วงท้ายที่ฝึกธาตุสายฟูาทำให้เขารวบรวมพลังได้มากขึ้น แข็งแกร่งขึ้น แต่ ทำไมถึงไม่ลงมือกับพวกเรา?” มู่ปี้ฉงพูดขึ้นอย่างคลางแคลงใจ

“ไม่รู้เหมือนกัน” เนี่ยเทียนเองก็สงสัยเช่นกัน

เรือดาราบินทะยานไปอย่างรวดเร็ว คราวนี้ออกมาห่างจากจุดเดิม หลายสิบลี้

เขาเชื่อว่าอยู่ห่างขนาดนี้ เว้นเสียแต่ว่าหยวนจิ่วชวนไม่ทำอะไรสัก อย่าง เอาแต่ใช้กระแสจิตวิญญาณที่มากไพศาลจับตามองพวกเขา หาไม่ แล้วก็ไม่น่าจะรู้ความเคลื่อนไหวและได้ยินบทสนทนาของพวกเขาอีก

สองเดือนหลังจากนั้น พวกเนี่ยเทียนได้เห็นผู้ฝึกลมปราณอีกหลายกลุ่ม ที่มาจากทิศทางอื่น ซึ่งคนเหล่านั้นต่างก็มุ่งหน้าไปยังจุดที่มีรอยแยกห้วง มิติซึ่งหยวนจิ่วชวนรออยู่

แต่เนื่องจากอยู่ห่างกันเกินไป ทิพย์จักษุของเนี่ยเทียนจึงไม่สามารถ ครอบคลุมไปถึงจุดนั้น

ทว่าบางครั้งก็ยังพอจะมองเห็นว่าตรงจุดนั้นมีการต่อสู้เกิดขึ้น และทุก ครั้งที่มีการต่อสู้ พวกเขาจะต้องมองเห็นทะเลสายฟูาผืนนั้นได้จากท้องฟูา ที่ห่างไปไกล

พวกเขาจึงรู้ว่าหยวนจิ่วชวนลงมือติดต่อกันอีกหลายครั้ง

วันนี้ฝานข่ายจากวิมานสวรรค์พาจ้าวลั่วเฟิง และยังมีพวกเหลยเจิ้นอวี่ จากภูเขาสายฟูามาปรากฏตัว

หลังจากมองเห็นเนี่ยเทียน ฝานข่ายก็มีสีหน้าตะลึง รีบพาคนเหล่านั้น มาพบเนี่ยเทียนทันที

“นายน้อยเนี่ย”

พอขยับเข้ามาใกล้ ฝานข่ายก็คารวะอย่างนอบน้อมหนึ่งครั้ง “ข้ารู้อยู่ แล้วว่าเจ้าต้องปลอดภัยแน่นอน”

พวกจ้าวลั่วเฟิงและเหลยเจิ้นอวี่เองก็ทยอยกันลดตัวลงมาจากท้องฟูา ผงกศีรษะทักทายเนี่ยเทียน

“หึ พวกเจ้าโชคดีไม่น้อย” เนี่ยเทียนยิ้มบางๆ มองเหลยเจิ้นอวี่แวบห นึ่งแล้วพูดว่า “ตอนนี้อย่าเพิ่งไปยังจุดที่มีรอยแยกห้วงมิติเลย”

หากตำแหน่งที่พวกเหลยเจิ้นอวี่ผ่านมาไม่ใช่ตำแหน่งที่พวกเขาอยู่ ด้วย ความพิเศษของพลังสายฟูาที่เหลยเจิ้นอวี่ฝึกฝนย่อมต้องกระตุ้นความ สนใจอย่างเข้มข้นจากหยวนจิ่วชวนแน่นอน

เหลยเจิ้นอวี่เป็นเพียงแค่เขตวิญญาณ หากเจอเข้ากับหยวนจิ่วชวนก็ ย่อมตายอย่างมิต้องสงสัย

แม้ฝานข่ายจากวิมานสวรรค์จะเป็นแดนว่างเปล่า อาจจะพอเอาชนะ หยวนจิ่วชวนได้ ทว่าจะปกปูองเหลยเจิ้นอวี่จากน้ำมือหยวนจิ่วชวนได้ หรือไม่นั้น เนี่ยเทียนกลับไม่แน่ใจเอาเสียเลย

——