ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 96 เมื่ออริมาเจอกัน

เมื่อเวลามาถึง ประตูหอโอสถกมเปิด้ออกอย่างตรงเวลา

เนี่ยเทียนและหลิวเหยี่ยนสองคนเด้ินเข้าไปก่อนใคร มองปราด้เด้ียวกมเหมนลูกศิษย์ของหอหลิงเป่าสองสามคนรอต้อนรับ อยู่ในห้อง

“สวัสด้ีท่านหลิว สวัสด้ีผู้อาวุโสเวิง”

ลูกศิษย์สามคนนั้นของหอหลิงเป่าล้วนรู้จักหลิวเหยี่ยน และหญิงชราเวิง พอเหมนพวกเขาเด้ินเข้ามาจึงเอ่ยทักทายทันที

หลิวเหยี่ยนพยักหน้า ถาม: “ยาสั่งสมวิญญาณอยู่ชั้น ไหน?”

“ชั้นสามขอรับ” คนผู้หนึ่งตอบ

หลิวเหยี่ยนไม่พูด้อะไรกมพาเนี่ยเทียนเด้ิน “ตึงๆๆ” ขึ้น ไปบนหอเรือน

ชั้นสามของหอโอสถจัด้วางชั้นไว้ทั้งหมด้ห้าชั้น ทุกชั้น ล้วนมียาหลายเมมด้บรรจุอยู่ในกล่องประณีตสวยงาม

พอเนี่ยเทียนขึ้นหอมาได้้ ยังไม่ทันสังเกตรอบด้้านอย่าง ละเอียด้กมได้้ยินเสียงทุ้มด้ัง: “เป็นเจ้าเองรึ?”

“เฟ่ยลี่…” เนี่ยเทียนสีหน้าเยมนชา

ไม่ว่าอย่างไรเขากมคิด้ไม่ถึงว่าเฟ่ยลี่ที่เขาพบในลาน ที่พักของอันซืออี๋เมื่อคืนนี้จะเป็นผู้ที่ดู้แลยาชั้นสาม

ตลอด้ทั้งชั้นสามมีเพียงเฟ่ยลี่ และสตรีอีกคนหนึ่งของ หอหลิงเป่า

หลังจากที่หลิวเหยี่ยนเข้ามากมเอ่ยถามทันทีอย่างไม่ อ้อมค้อม: “เฟ่ยลี่ เอายาสั่งสมวิญญาณนั่นออกมา อาจารย์อาน้อย ของข้าต้องการซื้อ”

เมื่อวานหลังจากที่เนี่ยเทียนกลับมาไม่ได้้พูด้คุยอะไรกับ เขา หาห้องได้้กมพักผ่อนทันที

และด้้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่รู้ว่าเมื่อคืนวานเนี่ยเทียนและ เฟ่ยลี่ได้้ปะทะกันแล้ว

“ยาสั่งสมวิญญาณไม่ขายแล้ว” เฟ่ยลี่ตอบอย่างเยมนชา

“ทำาไมล่ะ?” บนชั้นสาม ช่างหลอมอาวุธหญิงที่ชื่อจาง ฉินผู้นั้นมองเฟ่ยลี่ด้้วยความสงสัย: “ศิษย์พี่เฟ่ย ยาสั่งสมวิญญาณ เมมด้นั้น ท่านอาจารย์ของท่านไหว้วานให้เอามาวางขายที่นี่ไม่ใช่ หรือ?”

“ถูกต้อง แต่ตอนนี้พวกเราไม่ขายแล้ว” เฟ่ยลี่แค่น เสียงตอบ

จางฉินมองเฟ่ยลี่แล้วกมเหลือบมองหลิวเหยี่ยน คล้ายว่า เด้าได้้ถึงอะไรบางอย่าง ด้ังนั้นจึงไม่พูด้อะไรอีก

“เฟ่ยลี่ ทำาอะไรของเจ้า?” หลิวเหยี่ยนกล่าวอย่างไม่ สบอารมณ์

“ไม่ขายกมคือไม่ขาย!” เฟ่ยลี่ไร้ซึ่งความเกรงใจ

สีหน้าของเนี่ยเทียนเปลี่ยนมาเป็นย่ำาแย่ถึงขีด้สุด้

ยาสั่งสมวิญญาณเมมด้นั้นสามารถช่วยให้ท่านตาของ เขาสร้างมหาสมุทรวิญญาณขึ้นมาใหม่ สามารถแก้ไขปัญหาที่เรื้อรัง มาหลายปีของท่านตาเขา

นับตั้งแต่ที่ได้้ยินว่างานพินิจของวิเศษมียาสั่งสม วิญญาณ เขากมตัด้สินใจแล้วว่าต้องได้้ยาเมมด้นั้นมาครอบครอง

แต่เขาเองกมคิด้ไม่ถึงว่า ยาสั่งสมวิญญาณเมมด้นี้…จะ เป็นของกันคัง กันคงที่เป็นเจ้าของยาย่อมมีสิทธิ์ที่จะไม่ขายยาสั่งสม วิญญาณเมมด้นั้น

อีกฝ่ายไม่ยอมขาย ต่อให้เขาเอาปอายของอูจี้ออกมากมไร้ ประโยชน์

“เฟ่ยลี่ ข้ากับเจ้าไม่มีความขัด้แย้งกันไม่ใช่หรือ?” หลิว เหยี่ยนขมวด้คิ้ว

เฟ่ยลี่ไม่พูด้อะไร แต่หันมามองเนี่ยเทียน

หลิวเหยี่ยนตะลึง หันขวับกลับมาทันที เอ่ยถามเนี่ย เทียน: “เจ้ามีปัญหากับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“เมื่อคืนวาน” เนี่ยเทียนตอบ

“เพราะอันอิ่ง?” หลิวเหยี่ยนคิด้อยู่ครู่หนึ่งกมค่อยๆ ตระหนักได้้ถึงอะไรบางอย่าง

เขาได้้รับข่าวสารค่อนข้างไว ก่อนหน้าที่จะมาหอหลิง เป่ากมได้้ยินว่ากันคังอาจารย์ของเฟ่ยลี่ค่อนข้างพึงใจในตัวอันซืออี๋

เมื่อคืนวานอันอิ่งรีบร้อนมาหา สีหน้าร้อนรน วันนี้ ความผิด้ปกติของเฟ่ยลี่จึงทำาให้เขาเด้าได้้ถึงความจริงทันที

“อันซืออี๋คือพี่สาวบุญธรรมของข้า” เนี่ยเทียนอธิบาย

จางฉินที่อยู่ในห้องได้้ยินเนี่ยเทียนพูด้เช่นนี้จึงเข้าใจทัน ควัน

หลิวเหยี่ยนยิ้มเจื่อนหนึ่งครั้ง แล้วกมรู้สึกปวด้หัวขึ้นมา กะทันหัน

หากไม่มีความขัด้แย้งเมื่อคืน เขาเชื่อว่าด้้วยปอายของอู จี้ เนี่ยเทียนย่อมได้้ยาสั่งสมวิญญาณเมมด้นั้นมาครองอย่างง่ายด้าย

ทว่าตอนนี้…

ยาสั่งสมวิญญาณเป็นของกันคัง เจ้าของเขาไม่ยอม ขาย พวกเขาย่อมไม่สามารถไปบีบบังคับอีกฝ่ายได้้

ขณะที่หลิวเหยี่ยนลังเลและจนใจอยู่นั้น เฟ่ยลี่หยิบเอา กล่องที่ใส่ยาสั่งสมวิญญาณออกมา เขาลูบคลำากล่องที่สลักลาย ด้อกไม้ประณีตงด้งาม แล้วพูด้อย่างไม่อนาทรร้อนใจ: “ยาสั่งสม วิญญาณเมมด้นี้ท่านอาจารย์ของข้าใช้อาวุธวิเศษระด้ับกลางขั้นหกชิ้น หนึ่งไปแลกมาจากผู้ฝึกลมปราณคนหนึ่งของอีกแปด้อาณาจักรที่ เหลือ”

“ยาสั่งสมวิญญาณเนี่ย ในอีกแปด้อาณาจักรไม่ถือว่ามี น้อย ทว่าในอาณาจักรหลีเทียน มีไม่ค่อยเหมนมากนักหรอก”

“ยาเมมด้นี้กมไม่ใช่ว่าจะขายไม่ได้้ แค่เจ้าไม่เสนอหน้า มาสอด้เรื่องอื่น”

พูด้จบเขากมองเนี่ยเทียนด้้วยสายตาเยมนชา คล้ายรอ ให้เนี่ยเทียนยอมแพ้ รับปากทำาตามที่เขาต้องการ

“พวกเรากลับกันเถอะ” เนี่ยเทียนกล่าว

หลิวเหยี่ยนถอนหายใจหนึ่งครั้ง พูด้กับเฟ่ยลี่ว่า: “ข้ารู้ ว่าอาจารย์ของเจ้าเป็นใคร แต่ทางที่ด้ีเจ้าควรพิจารณาให้แน่ชัด้ คิด้ จะขัด้คอกับอาจารย์ปู่ของข้าเพื่อยาสั่งสมวิญญาณเมมด้เด้ียว สุด้ท้าย แล้วมันคุ้มกันหรือไม่?”

“ของของพวกเรา ข้าไม่ขาย แล้วเขาจะมาแย่งชิงที่หอ หลิงเป่าอย่างนั้นหรือ?” เฟ่ยลี่กล่าวเสียงเยมน

“ตกลง” หลิวเหยี่ยนพยักหน้า ไม่คิด้จะพูด้เกลี้ยกล่อม อีก เด้ินลงมาจากตึกพร้อมกับเนี่ยเทียนอย่างรวด้เรมว

“เอาะ ทำาไมกลับมาเรมวขนาด้นี้ล่ะ? ได้้ยาสั่งสมวิญญาณ มาหรือไม่?” ตอนที่ลงมา หญิงชราเวิงแห่งอารามเสวียนอู้ถามด้้วย ความแปลกใจ

“ไม่ได้้ เจ้าของเขาไม่ยอมขาย” หลิวเหยี่ยนยิ้มเจื่อน

หญิงชราเวิงตะลึง “เป็นไปไม่ได้้กระมัง? ใครเป็นผู้ขาย ยาสั่งสมวิญญาณถึงได้้กล้าไม่ยอมให้เกียรติตาเฒ่าอูแบบนี้?”

หลิวเหยี่ยนยักไหล่ ไม่ได้้อธิบาย แล้วจึงพาเนี่ยเทียน ออกมาจากหอโอสถ

นอกหอโอสถ หลิวเหยี่ยนคิด้อยู่ครู่หนึ่งกมกล่าวว่า: “ไม่ ต้องร้อนใจ ข้าจะลองฝากฝังสหายบางคน ให้พวกเขาลองดู้สิว่าจะ ซื้อยาสั่งสมวิญญาณเมมด้นั้นมาได้้หรือไม่”

“ขอบคุณท่านลุงหลิว” เนี่ยเทียนเล่าเหตุการณ์ที่เกิด้ ขึ้นเมื่อคืนวานให้เขาฟังหนึ่งรอบโด้ยที่ไม่ได้้ปกปิด้อะไร “อันซืออี๋มี บุญคุณกับข้า หากไม่เป็นเพราะนางให้โอกาสข้าได้้เข้าไปในโลก มายามรกต กมคงไม่มีข้าเนี่ยเทียนในวันนี้”

“อืม รู้จักตอบแทนบุญคุณนั้นไม่มีอะไรที่ผิด้” หลิวเหยี่ ยนพยักหน้า “ในอาณาจักรหลีเทียนของพวกเรามียาสั่งสมวิญญาณ อยู่น้อยมาก แต่อีกแปด้อาณาจักรที่เหลือไม่ถือว่าเป็นยาที่ล้ำาค่าอะไร ต่อให้รอบนี้ไม่ได้้ยาสั่งสมวิญญาณมา ต่อไปกมยังคงมีโอกาส เพราะยัง ไงซะเจ้ากมคือลูกศิษย์ของท่านอาจารย์ปู่”

“ไปกันเถอะ ทางฝ่ายของหอโอสถนี้เอาไว้ก่อน พวก เราไปเด้ินเล่นที่อื่นกัน”

เนี่ยเทียนตอบ: “คงทำาได้้เท่านี้แล้วล่ะ”

จากนั้นเขากมวางความคิด้เกี่ยวกับยาสั่งสมวิญญาณไว้ ก่อนชั่วคราว ติด้ตามหลิวเหยี่ยนเข้าไปในหอเรือนอาวุธวิเศษ มากมายของหอหลิงเป่า

หลิวเหยี่ยนรู้ว่าตอนนี้เขายังมีตบะอยู่แค่หลอม ลมปราณ จึงไม่ได้้พาเขาไปยังจุด้ที่ขายอาวุธวิเศษระด้ับสูง แต่พา เขาไปเด้ินเตร่ยังพื้นที่ที่ขายอาวุธระด้ับต่ำาโด้ยเฉพาะ

เด้ินวนอยู่หลายรอบ หลิวเหยี่ยนเหมนว่าเนี่ยเทียนมอง จนละลานตา ทว่ากลับลังเลเลือกไม่ได้้เสียที ในที่สุด้กมอด้ไม่ไหวจน ต้องถามขึ้น: “เนี่ยเทียน ตอนที่เจ้ามา ไม่คิด้ว่าจะซื้ออาวุธอะไรมา ก่อนหรือ? อีกอย่าง ปีนั้นข้าไม่สามารถมองออกถึงธาตุในการฝึก บำาเพมญตบะของเจ้า แต่อาจารย์ของเจ้าน่าจะมองออก เจ้า…”

เนี่ยเทียนลูบหัว กล่าว: “เปล่าขอรับ ท่านอาจารย์ของ ข้าไม่เคยพูด้ถึงเรื่องธาตุในการฝึกของข้า ก่อนหน้าที่ข้าจะมา เขากม แค่บอกว่าให้ข้าเลือกได้้ตามใจชอบสามชิ้น ไม่ได้้บอกขอบเขตที่เป็น รูปธรรมให้”

หลิวเหยี่ยนได้้ยินเขาพูด้เช่นนี้กมรู้สึกปวด้หัวอย่างยิ่ง “ไม่มีขอบเขต ไม่มีข้อเงื่อนไขที่พิเศษ ให้เลือกได้้ตามใจชอบสามชิ้น แล้วแบบนี้จะเลือกอย่างไร?”

แค่เวลาครู่เด้ียว เขากมพาเนี่ยเทียนเด้ินไปทั่วหอเรือน สามแห่งที่ขายอาวุธระด้ับต่ำาแล้ว มีทั้งที่ขายเกราะวิเศษ มีทั้งขาย กระบี่ และมีทั้งอาวุธต่างๆ ที่มีคุณสมบัติแปลกประหลาด้มากมาย เนี่ยเทียนล้วนแสด้งความสนใจต่ออาวุธทุกชิ้น มองด้้วยท่าทาง กระตือรือร้น แต่กลับไม่ได้้เลือกสักชิ้น

เขายังนึกว่าเนี่ยเทียนยังไม่เจอชิ้นที่ถูกใจ ตอนนี้พอได้้ ยินเนี่ยเทียนพูด้แบบนี้ เขาถึงได้้รู้ว่าเนี่ยเทียนไร้ซึ่งทิศทางใด้ ไม่รู้สัก นิด้เลยว่าจะเลือกเช่นไร

“ท่านลุงหลิว ท่านไปเลือกของที่ท่านต้องการเถอะ ขอรับ ข้าจะลองเด้ินดู้ก่อน หากมีชิ้นไหนที่ถูกใจ ข้ากมจะเอามาทันที” เนี่ยเทียนกล่าว

“งั้นกมด้ี” หลิวเหยี่ยนพยักหน้า

ที่เขามาในครั้งนี้กมเพราะมีภารกิจติด้ตัวเช่นกัน เขาไม่ เพียงต้องเลือกอาวุธให้กับตระกูลในสังกัด้ ยังต้องช่วยเลือกอาวุธ วิเศษที่เหมาะสมให้กับพวกเจียงหลิงจูและเย่กูโม่ด้้วย

“ด้้วยฐานะของเจ้ากมแทบไม่มีทางเจอกับปัญหาในหอ หลิงเป่าแห่งนี้ หากมีเรื่องกับคนอื่นเข้าจริงๆ แค่เจ้าแสด้งปอายตัวตน ของอาจารย์ปู่กมน่าจะไม่เป็นไร” หลิวเหยี่ยนกล่าวกำาชับสองสาม ประโยค แล้วแยกจากเขาชั่วคราว เด้ินจากไปเพียงลำาพัง

หลังจากที่เขาจากไป เนี่ยเทียนจึงแอบเอากระดู้กสัตว์ ชิ้นนั้นออกมาลูบคลำาไว้ในมือ พูด้พึมพำาเสียงเบา: “หากข้าจะเลือกกม ต้องเลือกอาวุธที่เป็นแบบนี้”

หลังจากที่รู้ว่ากระดู้กสัตว์มาจากงานพินิจของวิเศษ ใจ เขากมคาด้หวังอย่างมาก

เขาหวังว่าจะได้้รับสิ่งของประเภทเด้ียวกันกับกระดู้ก สัตว์ในงานพินิจของวิเศษแห่งนี้ มีเพียงของแบบนี้เท่านั้น ถึงจะ สามารถมอบวาสนาครั้งยิ่งใหญ่ ทำาให้เกิด้ความเปลี่ยนแปลงพลิกฟอา คว่ำาด้ินกับเขา

“ฟู่วๆ!”

ขณะที่เขากำาลังครุ่นคิด้อยู่นั้นเอง กระดู้กสัตว์ที่เขาถือ อยู่ในมือกมีประกายไฟแลบออกมา

สีหน้าเขาเปลี่ยนน้อยๆ รวบรวมสมาธิไปรับสัมผัสแล้ว กมต้องพบว่าเลือด้สด้หยด้หนึ่งที่อยู่ในกระดู้กสัตว์นั้นคล้ายกำาลังขยับ เคลื่อนไหวน้อยๆ