ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 976 สังหาร

เรือดาราแหวกม่านควันดำตามมาถึง

ตอนที่ลอดผ่านควันดำมา กระแสจิตวิญญาณของเนี่ยเทียน รวมไปถึง การรับสัมผัสของสายเลือดแห่งชีวิตก็คล้ายถูกสกัดกั้นเอาไว้

พลังวิญญาณที่เขาปลดปล่อยออกมา เมื่ออยู่ในควันดำเข้มข้นนี้ก็แทบ ไม่ต่างไปจากคนตาบอด

แม้แต่คำพูดระหว่างเขากับต่งลี่ ทุกถ้อยคำ ทุกน้ำเสียงล้วนเปลี่ยนมา เป็นเสียง “กุกกัก” ฟังไม่ชัด แล้วก็มิอาจดังไปได้ไกลนัก

นี่จึงทำให้เขาเข้าใจว่าการรับประกันของสัตว์ยักษ์มวลดารา มีค่าพอจะ ให้เชื่อถือ

ต่อให้จะเห็นว่าพวกเขามาเยือน ชนต่างเผ่าทุกคนที่อยู่บนเกาะก็ อย่าได้หวังว่าจะใช้วิธีการที่พิเศษติดต่อไปหากพวกเดียวกันที่อยู่ใกล้เคียง ได้

เขาจึงหมดปัญหาให้ต้องกังวล

รอจนเรือดาราบินมาถึงกลางเกาะและจอดลง เขาเพ่งสายตามองไป รอบด้านก็ไม่เห็นเผ่ามนุษย์คนใด

ปราณเลือดเนื้อที่สายเลือดแห่งชีวิตรับสัมผัสได้ก็ค่อนข้างจะมาก ไพศาล แน่นอนว่าไม่ใช่ของเผ่ามนุษย์

“มีแต่ชนต่างเผ่า เยี่ยมเลย!”

เนี่ยเทียนยิ้มกว้าง สายตาหันไปมองยังไท่รุ่ยภูตผีปีศาจสายเลือดระดับ แปด “เอ๊ะ เจอคนคุ้นเคยด้วยหรือนี่!”

ตอนอยู่อาณาจักรโพ่สุ้ย ไท่รุ่ยและโหยวน่าจากเผ่าอสูรกายล้วนมี สายเลือดระดับแปด และเคยคิดจะครอบครองอาณาจักรโพ่สุ้ย

สุดท้ายเขาใช้วิชาลับที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้ให้ อาศัย ความลี้ลับของพระราชวังหลังนั้นควบคุมให้หินอุกกาบาตนับหมื่นพุ่งมา โจมตีกองทัพใหญ่ของภูตผีปีศาจและเผ่าอสูรกาย สังหารพวกเขาจนแทบ ราบคาบ

ไท่รุ่ยและโหยวน่าได้แต่พาคนในเผ่าส่วนน้อยหนีไปด้วยความ หวาดกลัว

เขาเคยเห็นไท่รุ่ยมาก่อน แต่เนื่องจากเขาอยู่ในส่วนลึกของอาณาจักร โพ่สุ้ย ไม่ได้เดินออกมาข้างนอก ไท่รุ่ยจึงไม่รู้จักเขา

ไท่รุ่ยจำได้แค่จิ่งเฟยหยางเจ้าสำนักอักขระเทพเท่านั้น

“หนี!”

ไท่รุ่ยแหงนหน้าตะโกนด้วยภาษาของภูตผีปีศาจ

ภูตผีปีศาจระดับสูงสิบกว่าคนที่มีเขาเป็นหัวหน้าซึ่งก่อนหน้านี้ยังดื่มด่ำ กับอาหารเลิศรสรีบพุ่งออกไปนอกทะเลสาบ แม้แต่สัตว์ปีศาจระดับต่ำก็ยัง ไม่สนใจจะเอาไปด้วย

ในทะเลสาบ ริ้วคลื่นห้วงมิติพลันกระเพื่อมออกมาคล้ายถูกใบเลื่อยที่ มองไม่เห็นตัดผ่าออกเป็นสองส่วน

ช่องทางห่วงมิติแคบยาวเส้นหนึ่งที่อำพรางอยู่กลางทะเลสาบพลัน ปรากฏตัวทันที

ปราณปีศาจเข้มข้นไหลผุดออกมาจากช่องทางห้วงมิติ เห็นได้ชัดว่ามัน เชื่อมโยงไปยังอาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่งของเผ่าภูตผีปีศาจ

“หนี? จะหนีไปไหน?”

ฉวนจื่อเซวียนแห่งสำนักภูเขาพันกระบี่เอ่ยเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็ง ก่อนที่กระบี่หลายร้อยเล่มจะบินออกมาจากในแดนเอตทัคคะของเขา

“เวทลับรวมกระบี่แขวนลอยฟ้า!”

กระบี่วิเศษหลายร้อยเล่มห้าแสงหกสีคล้ายมังกรคล้ายงูที่ตัดสลับกัน อยู่กลางอากาศ

ปราณกระบี่คมกริบคล้ายจะฟาดฟันสรรพสิ่งให้แหลกละเอียดปกคลุม ไปทั่วฟ้าดิน ซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาจากตาข่ายกระบี่ที่เกิดจากการถักทอ ของแสงกระบี่มากมาย

ตาข่ายกระบี่พลันบิดเบือนห้วงมิติของพื้นที่หนึ่ง ก่อนจะอ้อมผ่านไท่รุ่ย ภูตผีปีศาจระดับแปด พุ่งตรงไปยังทะเลสาบในชั่วพริบตา

ตาข่ายกระบี่ขนาดมหึมาพุ่งเข้าหาทะเลสาบ แล้วฉีกกระชากช่องทาง ห้วงมิติเส้นนั้นออก

“ฟู่วๆๆ!”

ช่องทางห้วงมิติเส้นที่เชื่อมโยงไปยังอาณาจักรปีศาจพลันปลดปล่อย แสงเจิดจ้า ก่อนที่จะมีสะเก็ดแสงมากมายระเบิดแตกออกมา

ทะเลสาบทั้งผืนเหมือนถูกตาข่ายกระบี่ตัดออกเป็นแผ่นๆ แม้แต่เกาะ แห่งนี้ก็ยังโยกคลอนอย่างรุนแรง แสงกระบี่แทรกซึมลงไปยังใต้ดินของ เกาะ พื้นผิวของเกาะกลายเป็นรูโหว่นับร้อยนับพัน

ช่องทางห้วงมิติเส้นนั้นถูกฟาดฟันจนแหลกละเอียดในชั่วพริบตา

“คิดจะเปิดช่องทางห้วงมิติอีกเส้นเพื่อเชื่อมระยะทางระหว่างสอง อาณาจักรเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก เพราะต้องคิดพิจารณาอะไรหลายๆ อย่าง” ต่งลี่มีสีหน้าผ่อนคลาย “หลายครั้งคนที่จะเข้าไปในช่องทาง เหล่านั้นได้ต้องเชี่ยวชาญพลังห้วงมิติ แต่ว่าหากเป็นแค่การทำลายช่องทาง ห้วงมิติเส้นหนึ่งกลับง่ายดายยิ่งนัก”

“ใช้พลังบดขยี้ ทำลายวัตถุดิบวิเศษที่สร้างขึ้นเป็นช่องทางห้วงมิติ และ ลบสายเลือดที่นาบประทับอยู่ข้างในไปก็สามารถทำได้สำเร็จแล้ว”

“ตูม!”

เกาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เนื่องจากทะเลสาบถูกแสงกระบี่หลายร้อยเส้นแทงลงไปเบื้องล่างจน ทะลุไปยันมหาสมุทรสีดำ ตอนนี้จึงเริ่มมีน้ำของมหาสมุทรสีดำไหลปุดๆ เอ่อขึ้นมารวมกับน้ำใสสะอาดในทะเลสาบ

ไม่นานน้ำของทะเลสาบก็ถูกอาบย้อมไปด้วยน้ำของมหาสมุทรสีดำ

ช่องทางห้วงมิติที่เชื่อมโยงไปยังอาณาจักรของเผ่าภูตผีปีศาจถูกลบ เลือนร่องรอยทุกอย่างทิ้งไม่มีเหลือ

มองเห็นน้ำของมหาสมุทรสีดำเอ่อขึ้นมา เนี่ยเทียนก็รู้ว่าสัตว์ยักษ์มวล ดาราได้ยื่นมือเข้ามาที่นี่ด้วย

ขอแค่น้ำของมหาสมุทรสีดำกลายมาเป็นสื่อกลางให้กับสัตว์ยักษ์มวล ดารา ก็จะสามารถส่งผ่านพลังของมันมาได้

เดิมทีน้ำในทะเลสาบไม่ใช่สีดำ นี่จึงเป็นเหตุให้สัตว์ยักษ์มวลดาราไม่ สามารถส่งผ่านพลังของมันเข้าไปยังช่องทางห้วงมิติกลางทะเลสาบได้

ทว่าเมื่อทะเลสาบถูกฉวนจื่อเซวียนแทงทะลุเป็นรู น้ำของทะเลสาบ เปลี่ยนสี พลังของสัตว์ยักษ์มวลดาราจึงไหลบ่ามาอย่างราบรื่น

“ตอนอยู่สำนักอักขระเทพ มหาราชาสองท่านของเผ่าภูตผีปีศาจเจ้า และเผ่าอสูรกายล้วนเยื้องกรายมาเยือน ทั้งยังมีภูตผีปีศาจและอสูรกาย สายเลือดระดับแปดอีกสิบกว่าคน” จิ่งเฟยหยางหรี่ตา นัยน์ตาเปี่ยมไป ด้วยความสะใจ “ทว่าเมื่ออยู่ที่นี่ มีเพียงเจ้าที่เป็นภูตผีปีศาจระดับแปด ตอนนี้ช่องทางห้วงมิติถูกทำลายไปแล้ว อยากรู้นักว่าเจ้าจะหนีไปที่ไหนได้ อีก?”

อักขระจำนวนนับไม่ถ้วนที่สลักสัจธรรมแห่งฟ้าดิน กฎเกณฑ์แห่ง เทือกเขาลำนำไพร ความลับของการแปรเปลี่ยนในสี่ฤดูพากันเริงระบำเข้า หาไท่รุ่ยราวผีเสื้อโบยบิน

ไท่รุ่ยคำรามอย่างบ้าคลั่ง ระเบิดพลังสายเลือดออกมา เรือนกายภูตผี ปีศาจที่เล็กบางหล่อเหลาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

“ร่างภูตผีปีศาจไม่ดับสลาย!”

กล้ามเนื้อแต่ละก้อนปูดนูนขึ้นมาบนกายเขา ซึ่งทุกๆ อณูของ กล้ามเนื้อล้วนแฝงเร้นพลังมหาศาลประดุจมหาสมุทรอันเกรียงไกร

เรือนกายของไท่รุ่ยขยายใหญ่ในเสี้ยววินาที กลายมาเป็นเหมือนสัตว์ ปีศาจตัวหนึ่งที่เพิ่งฟื้นตื่น

ขวานศึกสองคมหนากว้าง ยาวหลายเมตรเล่มหนึ่งซึ่งปลดปล่อยปราณ แห่งปีศาจอันเข้มข้นถูกเขาถือไว้ด้วยสองมีแล้วจามลงมาอย่างแรง

“ฟั่บ!”

สายฟ้าสีดำเส้นหนึ่งที่มีไฟปีศาจสีดำเต้นระริกแผ่ปราณของความมืด มิด เยือกเย็นและพลุ่งพล่านบินพรวดออกมาจากในขวานเล่มนั้น

ตรงกลางของขวานมีลวดลายปีศาจสลักเอาไว้ ลวดลายเหล่านั้นแผ่ ปราณของความเก่าแก่ ลุ่มลึก สวยงามทว่าอันตราย

“สายเลือด! วิญญาณปีศาจร่ำร้อง!”

แก่นเลือดแต่ละหยดสาดกระจายออกมาแล้วหยดลงบนร่างของสัตว์ ปีศาจระดับต่ำที่มีเรือนกายใหญ่โต

สัตว์ปีศาจร้องโหยหวนคล้ายได้รับความเจ็บปวดแสนสาหัส ร่างของ พวกมันขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง พลังแฝงทั้งหมดที่อยู่ในเลือดเนื้อถูกเผาไหม้ พลันพุ่งกระโจนเข้าใส่ผู้แข็งแกร่งแดนว่างเปล่าที่อยู่รอบด้านอย่างไม่คิด ชีวิต

สัตว์ปีศาจร้องคำราม ก่อนที่วิญญาณปีศาจบางเบาจะลอยออกมาจาก ศีรษะที่ใหญ่โตของพวกมัน

วิญญาณปีศาจส่งเสียงร้องไห้ดังระงม สะเทือนจิตใจของคนฟังให้ไม่ เป็นสุข แม้แต่ดินแดนของจิ่งเฟิยหยาง ฉวนจื่อเซวียนและฉวีหมิงเต๋อก็ยัง ถูกแรงกระเทือนจนเกิดการเปลี่ยนแปลง

“ใช้ความตายของสัตว์ปีศาจ ใช้วิญญาณปีศาจมาบูชาบรรพบุรุษในยุค บรรพกาล นี่คือการต่อสู้ที่สิ้นหวัง ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ สัตว์ปีศาจก็ต้อง ตายอยู่ดี”

จิ่งเฟยหยางแค่นเสียง คล้ายรู้จักเวทลับสายเลือดของไท่รุ่ยเป็นอย่างดี เขาจึงหลุดขำอย่างดูหมิ่น “น่าเสียดาย สายเลือดของเจ้าเป็นแค่ระดับแปด เท่านั้น สายเลือดระดับแปด ไม่ว่าจะสู้สุดใจแค่ไหนก็ไม่มีหวังที่จะรอด ชีวิต”

“อักขระเทพแปรเปลี่ยน!”

อักขระเทพนับหมื่นตัวมารวมตัวกันกลางอากาศแล้วกลายเป็นมือยักษ์ ห้าแสงหกสีข้างหนึ่ง

พอมือยักษ์ก่อตัวกันได้สำเร็จก็มีขนาดมโหฬารแทบปิดแผ่นฟ้า และ เหมือนจะสามารถกระชากนภากาศทั้งผืนลงมาได้

มือยักษ์ห้าสีค่อยๆ พุ่งลงมาคว้าไท่รุ่ย

ยังไม่ทันรอให้มือยักษ์เคลื่อนลงมาถึง วิญญาณปีศาจจำนวนมากที่บิน ออกมาจากร่างของสัตว์ปีศาจก็ถูกอานุภาพน่าหวาดกลัวของมือยักษ์ สั่นสะเทือนจนสลายหายไป

เสียงร้องไห้วังเวงที่ทำให้คนขนหัวลุกหายวับไปในพริบตา

ภูตผีปีศาจสายเลือดระดับเจ็ดจำนวนมากร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง ระเบิดพลังสายเลือดพุ่งเข้าสู้กับมือยักษ์

มือยักษ์ยังคงคว้าจับลงมาเช่นเดิม และเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ ร่างของ ภูตผีปีศาจระดับเจ็ดเหล่านั้นก็ถูกดีดจนปลิวกระเด็นไปราวกับแมลงวันตัว หนึ่ง

ภูตผีปีศาจระดับเจ็ดคนแล้วคนเล่าถูกมือยักษ์ห้าสีดีดจนร่างสะเทือน ตายไป

มือยักษ์ร่วงลงมากำไท่รุ่ยสายเลือดระดับแปดไว้ได้อย่างแน่นหนา “อัน ที่จริงร่างภูตผีปีศาจไม่ดับสลายของสายเลือดระดับแปดนั้นอ่อนแอมาก อย่างน้อยในสายตาของข้าก็เป็นเช่นนี้”

จิ่งเฟยหยางหัวเราะเบาๆ ครั้นจึงบีบมือยักษ์เข้าหากันอย่างแรง

“กร๊อบๆๆ!”

ร่างภูตผีปีศาจไม่ดับสลายที่ขยายใหญ่ของไท่รุ่ยค่อยๆ หดเล็กลงในกำ มือนั้น ก่อนที่เลือดสดซึ่งคละเคล้าไปด้วยเศษเนื้อจะร่วงระนาวลงมาจาก กลางอากาศ

และยังมีแสงเจิดจ้าเป็นประกายบินออกไปจากร่องนิ้วของมือยักษ์ ครั้นจึงทำลายจิตวิญญาณของไท่รุ่ยจนแหลกละเอียด

“สายเลือดระดับแปดเท่านั้น” จิ่งเฟยหยางส่ายหน้า สีหน้าผ่อนคลาย “ยุคสมัยเปลี่ยนไปนานแล้ว เพียงแต่พวกเจ้ายังมองสถานการณ์ไม่ออกก็ เท่านั้น เผ่ามนุษย์ในเวลานี้ไม่ใช่สัตว์เดรัจฉานที่พวกเจ้าคิดจะบีบก็ตายจะ คลายก็รอดอย่างในอดีตอีกแล้ว”

เมื่อไท่รุ่ยตายไป แดนว่างเปล่าคนอื่นๆ ก็พากันลงมือ อาศัยอาวุธ เชื่อมโยงวิญญาณไปจัดการปลิดชีพภูตผีปีศาจที่เหลืออยู่

การที่แดนว่างเปล่าสังหารภูตผีปีศาจสายเลือดระดับเจ็ด ระดับหกนั้น ล้วนได้เปรียบในด้านพลังอำนาจ จึงไม่มีเรื่องไม่คาดคิดใดๆ เกิดขึ้น

สงครามยุติลงในเวลาสั้นๆ ภูตผีปีศาจระดับสูงจากอาณาจักรปีศาจที่ ก่อนหน้านี้ยังดื่มด่ำอยู่กับอาหารเลิศรสถูกฆ่าทิ้งไม่มีเหลือ

น้ำของมหาสมุทรสีดำที่ผุดออกมาจากทะเลสาบที่พังทลายกลบกลืน ศพของภูตผีปีศาจทั้งหมดไป

น้ำทะเลไหลย้อนกลับคืนสู่จุดลึกของมหาสมุทรสีดำ กวาดเอาซากศพ ของภูตผีปีศาจที่กระจัดกระจายให้หายวับไปพร้อมกัน

——