ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 983 ศพหงส์ภูเขาน้าแข็ง

เรือดาราจอดชะงักอยู่กลางอากาศ

แดนเอตทัคคะและแดนว่างเปล่าคนอื่นๆ ที่พอเห็นเรือดาราจอดลงก็ พากันหยุดตามไปด้วย

มองวิญญาณสัตว์หงส์ดำที่ออกมาบินอยู่เหนือศีรษะของต่งลี่ เนี่ยเทียน ก็กล่าวอย่างแปลกใจ “ดูเหมือนว่าหงส์ดำตัวนี้จะผสานรวมเข้าไปในจิต วิญญาณของเจ้าตอนอยู่ดินแดนดาวตกไม่ใช่หรือ?”

“เจ้าจำได้หรือไม่ว่า พวกเราเคยเจอศพหงส์ดำระดับแปดตัวหนึ่งที่ แผ่นดินเบื้องล่าง?” ต่งลี่ไม่ตอบแต่ถามกลับ

เนี่ยเทียนพยักหน้ารับ

“วิญญาณสัตว์หงส์ดำของข้าดึงเอาพลังงานที่เหลืออยู่ในศพหงส์ดำ ระดับแปดมา” ต่งลี่อธิบาย “พลังงานที่อยู่ในศพหงส์ดำระดับแปดมีความ ทรงจำแบบกระจัดกระจายนาบประทับอยู่ ความทรงจำเหล่านั้นได้ผสาน รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณสัตว์หงส์ดำข้าแล้ว”

เนี่ยเทียนพลันเข้าใจได้ทันที “ความหมายของเจ้าก็คือ หงส์ดำระดับ แปดที่ตายไปตัวนั้นเคยเคลื่อนไหวอยู่ในฟูาดินแห่งนี้มาก่อน?”

“ถูกต้อง” ต่งลี่ยิ้มบางๆ

“อู้!”

นาทีถัดมาวิญญาณสัตว์หงส์ดำก็บินเข้าไปในกระแสความเย็นอย่างเริง ร่า

“ตามไปดูเถอะ”

เนี่ยเทียนปรับทิศทางให้เรือดาราติดตามวิญญาณสัตว์หงส์ดำไปไกลๆ หมายจะดูว่าวิญญาณสัตว์หงส์ดำตัวนี้คิดจะทำอะไรกันแน่

คนอื่นๆ ก็ติดตามเขาไปเช่นกัน

ไม่นานนักหงส์ดำที่อยู่ในสภาพของวิญญาณบริสุทธิ์ก็บินมาถึงเทือกเขา เล็กเตี้ยแห่งหนึ่ง

หงส์ดำพลันมุดลอดเข้าไปในเทือกเขาน้ำแข็ง

วิญญาณที่เป็นภาพมายาของมันละลายหายเข้าไปในเทือกเขาน้ำแข็ง ราวกับน้ำกองหนึ่ง

เทือกเขาน้ำแข็งค่อยๆ ปริแตก พร้อมกับที่มีน้ำแข็งเป็นผลึกใหญ่หล่น ลงมากระแทกกับพื้น

ภูเขาน้ำแข็งเริ่มเปลี่ยนมาเป็นโปร่งใส

ด้านในของเทือกเขาน้ำแข็งกึ่งโปร่งแสงพอจะมองเห็นเงาร่างหนึ่งที่มี ปีกสองข้างได้รำไร เงาร่างนั้นมีขนาดไม่เล็ก เพียงแต่ว่าสภาพค่อนข้างพร่า เลือน

“นั่นคือหงส์น้ำแข็งตัวหนึ่ง!”

จิ่งเฟยหยางตะลึงงัน “หงส์น้ำแข็งที่ซ่อนตัวอยู่ในจุดลึกของเทือกเขา น้ำแข็งซึ่งไม่รู้ว่าตายไปแล้วกี่ปี หงส์น้ำแข็งนี้คือเผ่าสัตว์โบราณ ก่อนหน้านี้ ไม่นานพวกเราก็เคยเจอหงส์น้ำแข็งตัวหนึ่งในอาณาจักรวอหลิว!”

“แปลกจริง…”

เนี่ยเทียนพึมพำเบาๆ ด้วยการรับสัมผัสที่เฉียบไวของสายเลือดแห่ง ชีวิตเขา ขอแค่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังมีพลังเลือดลมหลงเหลืออยู่ ไม่ว่าจะตาย ไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ล้วนรับสัมผัสได้ถึง

แต่ทั้งๆ ที่หงส์น้ำแข็งตัวนี้เผยกายอยู่เบื้องหน้าเขา ทว่าเขากลับสัมผัส ไม่ได้ถึงปราณอะไรสักอย่างบนตัวมัน

“หรือว่าเนื่องจากมันถูกผนึกด้วยน้ำแข็ง? หรือเป็นเพราะความพิเศษ ของที่แห่งนี้?”

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอย่างฉงนสนเท่ห์อยู่นั้น วิญญาณสัตว์หงส์ดำก็ บินออกมาจากเทือกเขาน้ำแข็งแล้วส่งเสียงร้องที่มีเพียงต่งลี่เท่านั้นถึงจะ ฟังเข้าใจ

“เคร้งๆ!”

ฉวนจื่อเซวียนลงมือเรียกกระบี่วิเศษหลายเล่มออกมาฟาดฟันลงไปบน เทือกเขาน้ำแข็ง ทำให้น้ำแข็งที่เกาะอยู่บนร่างหงส์น้ำแข็งร่วงกราวลงมา มากกว่าเดิม

ไม่นานนัก เทือกเขาน้ำแข็งก็สลายหายไป หงส์น้ำแข็งที่ถูกเทือกเขา น้ำแข็งกลบทับไว้จึงเผยตัวออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ

หงส์น้ำแข็งสยายปีกทั้งสองข้าง มีความยาวหลายสิบเมตร ท่วงท่าของ มันสง่างามคล้ายต้องการจะบินขึ้นไปบนฟูา

ทว่าตรงลำคอของมันกลับมีบาดแผลแคบยาวเส้นหนึ่ง บาดแผลนั้นปริ แตกจนเกือบจะทำให้คอของหงส์น้ำแข็งหลุดออกจากบ่า

“น่าจะถูกชนต่างเผ่าสังหาร” เนี่ยเทียนถอนหายใจเบาๆ หนึ่งที “แผ่นดินเบื้องบนและแผ่นดินเบื้องล่างเคยมีสงครามนองเลือดที่ดุเดือด เกิดขึ้นมาก่อน สิ่งมีชีวิตที่เคยใช้ชีวิตอยู่บนแผ่นดินเบื้องล่างล้วนเป็นสัตว์ โบราณร่างกายใหญ่โตอย่างหงส์น้ำแข็ง ส่วนแผ่นดินเบื้องบนคือที่อยู่อาศัย ของชนต่างเผ่าอย่างอสูรกาย ภูตผีปีศาจ สงครามครั้งนั้นชนต่างเผ่าที่อยู่ ด้านบนเป็นฝุายพ่ายแพ้ ทว่าสัตว์โบราณเองก็ถูกสังหารไปมากมาย”

“หงส์น้ำแข็งตัวนี้ก็เป็นเพียงแค่ศพหนึ่งของสัตว์โบราณมากมาย เท่านั้น”

เมื่อภูเขาน้ำแข็งหายไป หงส์น้ำแข็งเผยกาย เนี่ยเทียนจึงสัมผัสได้อย่าง ชัดเจนว่าหงส์น้ำแข็งที่ตายไปแล้วตัวนี้ยังมีพลังเลือดลมหลงเหลืออยู่

เขาจึงเข้าใจทันทีว่าอาจเป็นเพราะความพิเศษของที่แห่งนี้ บวกกับที่ ศพของหงส์น้ำแข็งถูกผนึกไว้ด้วยเทือกเขาน้ำแข็ง ถึงทำให้สายเลือดแห่ง ชีวิตของเขารับสัมผัสถึงหงส์น้ำแข็งที่ตายไปแล้วตัวนี้ไม่ได้

ระหว่างที่เขาพูด ต่งลี่ก็ใช้วิธีการที่พิเศษพูดคุยกับวิญญาณสัตว์หงส์ดำ

“มันบอกว่าพื้นที่เขตนี้เคยเป็นถิ่นของเผ่าหงส์” ต่งลี่หรี่ตา อธิบายข้อ สงสัยให้กับทุกคน “หลังจากสงครามครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง ศพของเผ่าหงส์ ได้ถูกนำมาฝังไว้ที่นี่ซึ่งเป็นถิ่นเดิมของพวกมัน”

จิ่งเฟยหยางตะลึง “พูดอย่างนี้ก็แสดงว่าในพื้นที่เทือกเขาน้ำแข็งแห่งนี้ ยังมีศพของเผ่าหงส์ถูกแช่แข็งไว้อีกมากงั้นสิ?”

“ยังมีอีกบางส่วน” ต่งลี่พยักหน้ารับ

“ที่ชนต่างเผ่าเข้าออกและเคลื่อนไหวในพื้นที่ใกล้เคียงนี้ก็น่าจะเป็น เพราะตามหาศพของเผ่าหงส์! ” ดวงตาฉวนจื่อเซวียนเป็นประกาย “ศพ ของเผ่าสัตว์โบราณคือของหายากล้ำค่า สามารถเอามาสร้างเป็นอาวุธ เชื่อมโยงวิญญาณได้ และชนต่างเผ่าเองก็สามารถดึงจิงชี่เลือดเนื้อที่อยู่ใน ศพของสัตว์โบราณมาทำให้สายเลือดของตัวเองเกิดการแปรสภาพ”

“เผ่าหงส์แบ่งออกเป็นหลายชนิด มีหงส์ดำ หงส์น้ำแข็ง หงส์เพลิง หงส์ น้ำแข็งที่มีปราณไม่เหมือนกัน สายเลือดก็จะซุกซ่อนพลังที่ไม่เหมือนกัน หากชนต่างเผ่าที่มีสายเลือดใกล้เคียงกับพวกมันหาเจอก็สามารถทำให้ สายเลือดเลื่อนขั้นได้เร็วขึ้น!”

“เพียงแต่ว่าเมื่อผ่านเวลาไปนานหลายปี พื้นที่แห่งนี้ถูกหลงลืม แต่ใน เมื่อชนต่างเผ่ามาตามหาถึงที่นี่แล้ว เหตุใดเผ่าสัตว์โบราณถึงยังมาไม่ถึง?”

ฉวีหมิงเต๋อส่ายหัว “ออกจะแปลกไปบ้างจิรงๆ”

เนี่ยเทียนเองก็สงสัยอย่างหนัก เขาจึงหันไปมองต่งลี่ “เจ้ารู้สาเหตุ หรือไม่?”

“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร” ต่งลี่ยิ้มเจื่อน “วิญญาณสัตว์หงส์ดำของข้าแค่ ได้รับพลังที่หลงเหลืออยู่จากหงส์ดำระดับแปดที่ตายไป มันสามารถ วิเคราะห์ตราประทับทางสายเลือดได้น้อยนิดจนน่าสงสาร มันไม่สามารถรู้ ได้เลยว่าเรื่องราวของแผ่นดินลอยตัวในยุคสมัยที่ห่างไปไกลเป็นเช่นไร”

อู้ๆๆ!

กระแสความเย็นซัดบ่าเข้าไปรวมตัวกันยังร่างของหงส์น้ำแข็งที่ตายไป โดยอัตโนมัติ ไม่นานบนร่างของหงส์น้ำแข็งก็ถูกน้ำแข็งเกาะตัวเป็นชั้นอีก ครั้ง

เมื่อผนังน้ำแข็งก่อตัวขึ้นสำเร็จ สายเลือดแห่งชีวิตของเนี่ยเทียนก็ สัมผัสไม่ได้ถึงปราณเลือดลมของหงส์น้ำแข็งตัวนั้นอีก

“นี่…” เนี่ยเทียนกล่าวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง “ไอความ เย็นของที่แห่งนี้สามารถมารวมตัวกันที่ศพของหงส์น้ำแข็งแล้วบดบังการ ดำรงอยู่ของมันได้อย่างเป็นธรรมชาติ”

“เนี่ยเทียน จะเอาหงส์น้ำแข็งระดับแปดตัวนี้กลับไปหรือไม่?” จิ่งเฟย หยางถามความคิดเห็นของเขา

ศพของหงส์น้ำแข็งระดับแปดมีมูลค่าไม่ธรรมดา สำหรับพวกคนที่ฝึก วิชาความเย็นแล้วก็ยิ่งมีล้ำค่าไปทั้งตัว สามารถเอามาหลอมวัตถุระดับ เชื่อมโยงวิญญาณ อีกทั้งพอผสานรวมเข้าไปในโอสถ เมื่อคนที่ฝึกวิชา น้ำแข็งกินเข้าไป ตบะก็จะเพิ่มพูนมากขึ้น

ทว่าเนี่ยเทียนที่นิ่งคิดไปพักหนึ่งกลับส่ายหน้า “ไม่เก็บ ภารกิจของ พวกเราในครั้งนี้แค่ขับไล่ชนต่างเผ่า หาใช่มาเก็บวัตถุดิบวิเศษ”

วิญญาณสัตว์หงส์ดำบินไปยังจุดอื่นอีกครั้ง ทุกคนก็ติดตามมันไป

หลายวันต่อมา พวกเขาก็ได้เจอกับศพของเผ่าหงส์ที่ถูกปิดผนึกอยู่ใน เทือกเขาน้ำแข็งของฟูาดินที่หนาวเหน็บแห่งนี้อีกหลายตัว มีทั้งหงส์ดำ หงส์น้ำแข็งและหงส์เพลิง

ทุกตัวล้วนมีสายเลือดระดับแปด ต่างก็ไม่สามารถฟื้นคืนชีพมาได้ด้วย พละกำลังของตัวเอง

ศพทุกตัวที่แม้จะตายเพราะบาดเจ็บสาหัส แต่หัวใจกลับไม่ถูกทำลาย

ขอแค่หัวใจของเผ่าสัตว์โบราณสายเลือดระดับแปดยังคงอยู่ เมื่อเผ่า เดียวกันที่มีสายเลือดระดับเก้า ระดับสิบมาตามหาเจอก็สามารถใช้แก่น เลือดและเวทลับทางสายเลือดเป็นตัวกระตุ้นให้มีหวังในการฟื้นคืนชีพอีก ครั้ง!

“หากไม่ผิดไปจากที่คาด เผ่าหงส์เหล่านั้นต่างก็มีความหวังที่จะมีชีวิต กลับคืนมาอีกครั้ง!” จิ่งเฟยหยางตวาด

“บางทีการที่เผ่าหงส์เอาศพสายเลือดระดับแปดที่หัวใจยังสมบูรณ์มา ซ่อนไว้ที่นี่ก็อาจเป็นเพราะเตรียมจะรอให้ถึงเวลาที่สมควร แล้วปลุกให้ พวกมันฟื้นตื่น ให้พวกมันกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง! ” เนี่ยเทียนเองก็คาด เดาได้ “เพียงแต่ว่าผ่านมานานขนาดนี้แล้ว เหตุใดคนของเผ่าสัตว์โบราณ ถึงยังตามหาที่นี่ไม่เจออีก?”

คำถามข้อนี้ที่เขาโยนออกไป ใครก็ตอบไม่ได้

“ศึกของแผ่นดินลอยตัว ระหว่างชนต่างเผ่าและสัตว์โบราณพวกนี้ เผ่า สัตว์โบราณยังไม่มาถึง แต่ชนต่างเผ่ากลับมาถึงก่อน ชนต่างเผ่าคือฝุายที่ พ่ายแพ้ แผ่นดินเบื้องบนถูกทำลาย เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับเผ่าสัตว์ โบราณที่ตายไป ย่อมไม่มีทางรามืออย่างพวกเราแน่นอน” ต่งลี่ทอดสายตา มองไปยังทิศไกล “บางทีตอนนี้อาจมีชนต่างเผ่าหาศพของเผ่าหงส์เจอแล้ว เริ่มเก็บเอาไปแล้วก็เป็นได้”

“ช่องทางห้วงมิติแห่งที่เจ็ด!” เนี่ยเทียนอุทานออกมา

เขาไม่มีความรู้สึกดีๆ อันใดต่อเผ่าพันธ์อย่างอสูรกาย ภูตผีปีศาจ แล้วก็ ไม่มีความสนิทสนมกับเผ่าสัตว์โบราณ

แต่หลายปีที่ผ่านมานี้ดินแดนดาวตกถูกอสูรกาย ภูตผีปีศาจรุกราน หลายครั้ง ทว่าเผ่าสัตว์โบราณกลับไม่เคยมาเยือน นี่จึงทำให้เขาเกิด ความรู้สึกต่อต้านกับพวกชนต่างเผ่าอย่างภูตผีปีศาจโดยธรรมชาติ

เผ่าสัตว์โบราณหรือเทพยักษ์ค้ำฟูากลับไม่เคยล่วงเกินเขามาก่อน

ครึ่งเดือนต่อมา ในที่สุดจิ่งเฟยหยางก็สัมผัสได้ถึงจุดที่ตั้งของช่องทาง ห้วงมิติแห่งที่เจ็ด จึงบอกให้เนี่ยเทียนรู้ว่ามีชนต่างเผ่าสายเลือดระดับแปด เฝูาอยู่แค่สองคนเท่านั้น คนหนึ่งคือภูตผีปีศาจ อีกคนคืออสูรกาย ที่เหลือ ล้วนเป็นสายเลือดระดับหก ระดับเจ็ด

ส่วนเผ่ามนุษย์นั้นเขาสัมผัสไม่ถึง ซึ่งหมายความว่าไม่มีทาสเผ่ามนุษย์ ถูกจับมาขุดหาวัตถุดิบวิเศษที่นี่

“ที่แห่งนี้หนาวเย็นมาก ทาสเผ่ามนุษย์ทั่วไปไม่สามารถปรับตัวได้” ต่ งลี่กล่าว “แล้วก็ด้วยเหตุนี้ ตลอดทางที่ผ่านมาพวกเราถึงไม่เจอทาสเผ่า มนุษย์เลยแม้แต่คนเดียว”

จิ่งเฟยหยางพยักหน้ารับ ชื่นชมการวิเคราะห์ของนาง “นางพูดถูก แล้ว”

“ครั้งนี้ไม่มีพลังภายนอกให้ยืมใช้ พวกเราได้แต่อาศัยกำลังของตัวเอง มาจัดการกับชนต่างเผ่าพวกนั้น” เนี่ยเทียนกล่าว

“ใกล้ๆ กับช่องทางห้วงมิติมีชนต่างเผ่ากระจายตัวกันอยู่ไม่น้อย จัดการกับพวกตัวเล็กๆ ข้างนอกเหล่านี้ก่อนเถอะ” ฉวีหมิงเต๋อกล่าว

“พวกเราแค่สามคนก็พอแล้ว” ฉวนจื่อเซวียนเอ่ยต่อ

ไม่นานผู้แข็งแกร่งแดนเอตทัคคะสามคนก็ออกไปจากกลุ่ม ครั้นจึง กระจายตัวกันไปจัดการกับชนต่างเผ่าที่อยู่รอบๆ ช่องทางห้วงมิติแห่งที่ เจ็ดซึ่งน่าจะกำลังเก็บศพของเผ่าหงส์ไปทีละคิดจนสะอาดเอี่ยม

ครึ่งชั่วยามต่อมา

เมิ่งหลีได้รับข่าวจึงบอกกับเนี่ยเทียนว่าชนต่างเผ่าสายเลือดระดับหก ระดับเจ็ดหลายสิบคนถูกแดนเอตทัคคะทั้งสามท่านสังหารไปแล้วอย่าง เงียบเชียบ

——