ราชินีพลิกสวรรค์ - ตอนที่ 237 หอจยาเซียน
ความสนใจของเว่ยจี๋ที่มีต่อฮวงเสินนั้นทำให้เจียงหลีรู้สึกสงสัยจริงๆ
“เจ้าคิดมากไปแล้ว” เว่ยจี๋หลบสายตาแล้วเลี่ยงคำถามนี้
เจียงหลีขมวดคิ้วแล้วไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับไม่ได้อะไร แล้วนางก็พยักหน้าและไม่ได้สนใจเรื่องที่ไม่ค่อยสำคัญเรื่องนี้ “คงอย่างนั้นกระมัง”
เห็นว่าเจียงหลีไม่ได้ซักถามแล้ว เว่ยจี๋ก็โล่งใจ เขาถามว่า “ถ้าเจ้าต้องการแสวงหากำไรด้วยวิธีนี้ก็ไม่มีปัญหา แต่ว่าเจ้ามีพื้นที่หรือ”
เมื่อถามเช่นนี้ เจียงหลีก็ยิ้มออกมา “ก่อนหน้านี้ไม่มี แต่ตอนนี้มีแล้ว”
บ่อนพนันของเจ้าอ้วนเวินนั่น ปรับปรุงเสียหน่อยก็สามารถเปลี่ยนเป็นร้านค้าได้!
เจ้าของบ่อนพนันแซ่เวิน เพราะว่าร่างกายของเขาอวบอ้วนเหมือนลูกกลมกลิ้ง เจียงหลีก็เลยเรียกเขาว่าเจ้าอ้วนเวิน
ถึงแม้ว่าเจ้าอ้วนคนนี้จะมีขั้นพลังที่ต่ำ แต่ว่ากลับทำมาค้าขึ้น เขาก็ไม่ถือว่าเลว ในวันนี้เก็บเขาไว้ช่วยมู่ชิงเหยียนช่วยจยาเซียนจัดการหนทางร่ำรวย ถือว่าเหมาะสมมาก
“เช่นนั้น……ฮวงเสินจะยินยอมให้เจ้าขายคัมภีร์ศาสตร์ลับหรือ” เว่ยจี๋ถาม
เจียงหลีพยักหน้า “ข้าเคยถามเรื่องนี้กับศิษย์พี่สามแล้ว ข้าไม่ใช่คนแรกที่คิดจะทำคัมภีร์ศาสตร์ลับออกมาขาย ขอเพียงแค่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับแกนสำคัญของศาสตร์ลับฮวงเสินก็ไม่เ เป็นอะไร”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะคิดไว้หมดแล้ว” เว่ยจี๋ยักไหล่
เจียงหลีพยักหน้ายิ้มตาหยีแล้วพูดว่า “คิดมานานแล้ว เพียงแต่ยังไม่สมบูรณ์ครบถ้วน แต่ว่าขอเพียงทิศทางถูกต้อง ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว”
“ไม่มีอะไรแล้วหรือ” ทันใดนั้นเว่ยจี๋ก็ถามขึ้น
เจียงหลีเหลือบมองเขา
เว่ยจี๋พูดอย่างเย็นชาว่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าก็จะกลับเข้าไป”
“แน่นอนว่ามี” เจียงหลีขวางเขากลับเข้าสู่ไหสุรา
เว่ยจี๋หันมามองนางด้วยความสงสัย
แววตาของเจียงหลีจริงจังขึ้นเล็กน้อยแล้วถามขึ้นว่า “เจ้าสามารถสร้างหุ่นเชิดขั้นหลิงหวงได้หรือไม่”
เว่ยจี๋อึ้งไป แล้วพยักหน้าพูดว่า “สร้างน่ะสร้างได้ แต่ว่าหุ่นเชิดขั้นหลิงหวงถือว่าเก่งกาจมาก ไม่ใช่ว่าวันสองวันจะสร้างเสร็จ และวัสดุ ส่วนประกอบที่ต้องใช้ก็ล้ำค่ามาก”
เจียงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วมองเขา “เมื่อครู่นี้เจ้าถามข้าไม่ใช่หรือว่าทำไมต้องเอาเจ้ามาด้วยข้าอยากให้จัดการวางแผนใหม่ให้จยาเซียนในระยะเวลาอันสั้น ไม่ว่าจะใช้หุ่นกลสัตว์ ก กับดักหรือว่าหุ่นเชิด ทำให้จยาเซียนแข็งแกร่งไร้เทียมทาน”
เว่ยจี๋มองนางด้วยความตะลึง เขาตกใจในคำพูดของนาง
แต่ว่าสีหน้าของเจียงหลีนั้นจริงจัง เขาก็เลยพยักหน้ารับปากไป
“แล้ววัสดุต่างๆ ที่ต้องการ...”
“เจ้าต้องการอะไร ก็จดเป็นรายการมา แล้วข้าก็จะรวบรวมมาให้” เจียงหลีพูดแทรกคำพูดของเขา
หลังจากที่นางทิ้งกระดาษพิมพ์เขียวไว้ให้เขากองหนึ่ง นางก็อุ้มเจ้าเปี๊ยกแล้วเดินจากไป นางเข้าไปในห้องฝึกฝนพลัง ก่อนหน้าที่จะเริ่มฝึกฝน เจียงหลีพูดในใจว่า ดูท่าทางการทำสงค ครามกับสำนักหลีหุนจงและการทำสงครามในระดับหลิงหวงนั้นยังต้องอาศัยคนของวังเวิ่นฉิง และจยาเซียนในตอนนี้ยังไม่มีหลิงหวงคอยเฝ้าระวัง ตำแหน่งกลุ่มอำนาจระดับกลางแบบนี้ก็เป ป็นอันตรายมาก เกรงว่าจะถูกจัดให้เป็นกลุ่มอำนาจที่ต้องเข้าร่วมการประลองในงานเลี้ยงเหล่าเซียนครั้งต่อไป อีกไม่กี่ปียังสามารถพึ่งพาธุรกิจการค้าหุ่นเชิดและศาสตร์ลับได้ เพื่อ รักษาสมดุลไว้ ถ้าหากงานเลี้ยงเหล่าเซียนครั้งหน้าใกล้เข้ามาถึงแล้วยังไม่มีระดับหลิงหวงปรากฏขึ้น ก็คงมีปัญหาเกิดขึ้นไม่น้อย เรื่องจริงมักจะยุ่งยากยิ่งกว่าที่จินตนาการไว้เสมอ
ยิ่งก้าวไปข้างหน้า ภาระหน้าที่ที่เจียงหลีแบกรับไว้ก็ยิ่งมากขึ้น เรื่องที่นางต้องไตร่ตรองให้ดีก็ยิ่งมากขึ้น การก่อตั้งจยาเซียนเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ แต่ในเมื่อก่อตั้งแล้ ว นางก็ต้องทำให้จยาเซียนยิ่งเจริญขึ้นเรื่อยๆ!
เจียงหลีเลิกคิดเรื่องนี้ แล้วใช้เวลาทั้งหมดเพื่อฝึกฝน
ไม่เพียงแต่เพื่อจยาเซียน แล้วก็เพื่อฮวงเสิน ยิ่งไม่เพียงแต่เพื่อตัวเอง ที่สำคัญที่สุดก็คือเพื่อลู่เจี้ย!
นางเคยพูดไว้ว่าไม่สนอะไรทั้งนั้น นางจะเข้าสู่โลกของเขาให้เร็วที่สุด แล้วไปอยู่เคียงข้างเขาและเผชิญทุกสิ่งทุกอย่างร่วมกันกับเขา
แต่กลับกันภัยพิบัติครั้งใหญ่ในอีกสามร้อยปีข้างหน้าที่วิญญาณจักรพรรดิได้พูดไว้นั้นถูกนางลืมไปหมดแล้ว
บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าภัยพิบัติครั้งนี้ยังห่างออกไปอีกไกล หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะว่าวิญญาณจักรพรรดิพูดคลุมเครือเกินไป สรุปก็คือไม่ได้ทำให้เจียงหลีรู้สึกถึงอันตรายมากขนาดน นั้น
โชคดีที่ไม่ว่านางจะสนใจหรือไม่สนใจ นางก็ฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้เสียเวลาเลยสักนิด
บางทีนางก็รู้สึกจริงๆ ว่านางไม่เคยฝึกหนักขนาดนี้มาก่อนไม่ว่าจะเป็นชาติที่แล้วหรือชาตินี้
…
วันรุ่งขึ้น เจียงหลีก็ประกาศแผนการที่จะปรังปรุงบ่อนพนัน
แล้วก็แจ้งทุกคนว่าตัวเองคิดจะทำการค้า ในงานเลี้ยงเหล่าเซียน อำนาจที่น่าเกรงขามของหุ่นอัศวินเกราะทองที่ได้แสดงออกมานั้น นางเชื่อว่าต้องมีคนจำนวนมากอยากได้ และเป็นธรรมดาที่ ของที่ขายให้แก่คนภายนอกนั้นจะเป็นของที่มีคุณภาพธรรมดาทั่วไป ส่วนของดีก็เก็บไว้ให้ตัวเอง
ถ้าหากมีคนต้องการซื้อหุ่นอัศวินเกราะทอง ก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนที่ราคาสูงเอามากๆ ถึงจะได้ไปครอบครอง
เหล่าผู้อาวุโสของจยาเซียนล้วนแต่ไม่ใช่คนทำมาค้าขาย หลังจากที่ฟังคำพูดของเจียงหลีแล้วเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ แต่ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้สามารถทำได้
มีเพียงเจ้าอ้วนเวินที่ยิ่งฟังคำพูดของเจียงหลีแล้ว ตาก็ยิ่งลุกวาว ดวงตาที่เหมือนกับเม็ดถั่วเขียวทั้งสองข้างจะกลายเป็นเงินอยู่แล้ว
“ความคิดนี้เป็นความคิดที่ดีมาก! ประมุขเซียน ข้าคิดว่าที่ท่านไม่ฆ่าข้าเป็นการเลือกที่ชาญฉลาดจริงๆ! แน่นอนว่าการที่ข้าเลือกที่จะขายตัวเพื่อชดใช้หนี้ก็เป็นความคิดที่ชาญฉลาด เช่นกัน! ขอเพียงท่านเชื่อข้า ข้ารับรองเลยว่าภายในสิบปี…ไม่สิ ห้าปี ข้าจะทำให้ร้านจยาเซียนของพวกเรากลายเป็นร้านที่ร่ำรวยที่สุด มีฐานะมากที่สุด มีศักยภาพมากที่สุดและแข็งแ แกร่งมากที่สุดในซีฮวง!” เจ้าอ้วนเวินตบเข้าที่เนื้ออ้วนๆ บนตัวของตัวเอง แล้วพูดด้วยความตื่นเต้น
“เจ้าอ้วนเวิน เจ้าช่างเข้าใจข้าเหลือเกิน” เจียงหลียิ้มอย่างสดใสเอามากๆ
เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ที่ฟังแล้วเหมือนจะหลับ เจ้าอ้วนคนนี้ถูกใจนางจริงๆ
“เช่นนั้น…ร้านของพวกเราควรมีชื่อว่าอะไรดี” มู่ชิงเหยียนมองเจียงหลีด้วยความมึนงง
“ชื่อว่าหอจยาเซียน” เจียงหลีเลิกคิ้ว ท่าทางทะนงตัว ไม่เขินอายในความขี้เกียจของตัวเองเลยแม้แต่น้อย! ตั้งชื่ออะไรกัน คิดอะไรเยอะแยะ ปวดหัวเปล่าๆ
“ดี เช่นนั้นก็ชื่อว่าหอจยาเซียนก็แล้วกัน”
“อืม หอจยาเซียน ดี!”
เหล่าผู้คนที่คิดไม่ออกก็ไม่สนว่าชื่อจะดีจริงหรือไม่ก็เอ่ยปากคล้อยตาม
“หอจยาเซียน ชื่อช่างไพเราะ! ชื่อเพราะกว่าบ่อนพนันฟู่กุ้ยของข้าตั้งเยอะ” เจ้าอ้วนเปิดปากพูด ก็เผยให้เห็นว่าตั้งชื่อไม่เป็น
“ยังมีอีกเรื่อง” เจียงหลีมองไปยังเจ้าอ้วนเวิน “เจ้าอ้วน เครือข่ายหน่วยข่าวกรองของเจ้าต้องขยายต่อไป ภายในสิบปีนี้ข้าจะทำให้เครือข่ายหน่วยข่าวกรองออกนอกซีฮวง เพื่อเป็นหูเป็นตา าให้กับจยาเซียน”
“ขยายออกนอกซีฮวง?” เจ้าอ้วนเวินพูดด้วยใบหน้างงงวย
เจียงหลีแววตาเปล่งประกาย “อย่างเช่น…ตงฮวง” หนานฮวงก็เป็นของนางอยู่แล้ว เป็นธรรมดาที่ไม่ต้องกังวลเรื่องปัญหาของหน่วยข่าวกรอง และดินแดนขนาดใหญ่ที่เผ่ามนุษย์ปกครองอยู่ก็เหล ลือแค่ดินแดนตะวันออกตงฮวง นางยังไม่ลืมตระกูลจงซานที่เจอในอาณาเขตหลิงอู่ แล้วก็ตระกูลหลิ่วเซียงที่คุนอู๋พูดถึง รวมถึงร่างกายของเจียงหลีและเจียงเฮ่า ปัญหาสายเลือดของตระก กูลลู่ ล้วนแต่ทำให้นางมีลางสังหรณ์ว่าสักวันหนึ่งนางต้องไปตงฮวง
เจ้าอ้วนเวินเป็นคนที่มีปฏิภาณไหวพริบ เจียงหลีพูดมาถึงตรงนี้แล้ว เขาก็เข้าใจในทันที และก็เริ่มคิดวางแผนในใจแล้วว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถบรรลุภารกิจที่เจียงหลีมอบหมายให้ได้
หอจยาเซียนเป็นสื่อข่าวกรองที่ดีที่สุด! แต่อย่างแรกต้องทำให้หอจยาเซียนมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งสามฮวงก่อน แล้วก็ฮวงขนาดใหญ่อื่นๆ ที่อยู่ไกลแสนไกลด้วย เจ้าอ้วนเวินเป็นคนที่ มีความสามารถจริงๆ เจียงหลีพูดถึงขั้นแรก เขาก็คิดไปถึงขั้นสองขั้นสามทันที
YOU MAY ALSO LIKE
