ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 200 - สะสางสนามรบ กองแกนคริสตัลสูงเป็นภูเขา!

บทที่ 200 – สะสางสนามรบ กองแกนคริสตัลสูงเป็นภูเขา!

“นายสงสัยว่าศัตรูมาจากเมืองไห่โจวงั้นเหรอ?”
เย่อิงเอ่ยปากทำลายความเงียบ
“อืม” หลินโม่พยักหน้า “ฉันสงสัยว่าห้องทดลองของเทียนฉงในเมืองไห่โจวถูกคนยึดไปแล้ว และพวกมันก็ได้เมกะวิศวกรรมผู้บุกเบิกที่อยู่ในนั้นไปด้วย จากข้อมูลที่หวังฉงหมิงกับโจวหยวนให้มา เจ้านั่นต้องใช้แบตเตอรี่ธอร์-8 ถึงจะทำงานได้ และแบตเตอรี่ธอร์-8 ก็มีแค่สายการผลิตที่ท่าเรือโลจิสติกส์เท่านั้น”
จากการวิเคราะห์ของหลินโม่ เย่อิงก็สามารถอนุมานเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
กองกำลังที่ได้ผู้บุกเบิกไปต้องการแบตเตอรี่ธอร์-8 แต่เมืองไห่โจวอยู่ห่างจากที่นี่กว่า 200 กิโลเมตร การเดินทางไกลมามีโอกาสสูงที่จะถูกกวาดล้างทั้งกองทัพ เลยส่งสายลับมาสืบสถานการณ์ก่อน
หลังจากนั้นก็ค้นพบสี่ขั้วอำนาจอย่างฐานที่มั่นผาหินและฟางโจว เลยคิดจะผนวกรวมทั้งสี่ขั้วอำนาจเข้าด้วยกัน แล้วค่อยไปบุกท่าเรือโลจิสติกส์ แต่การปรากฏตัวของหลินโม่กลับทำให้แผนการทั้งหมดพังทลายลง
“บอสคะ” เย่อิงรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง “มีความเป็นไปได้ค่ะ แต่ก็มีหลายจุดที่ไม่สมเหตุสมผล”
เย่อิงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “อย่างเฟิงซื่อคนก่อน สภาพจิตใจของเขาดูไม่เหมือนคนที่ได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญเลย”
“แล้วก็ฝูงซอมบี้ครั้งนี้ มีจำนวนมหาศาลขนาดนี้ แถมยังมียูนิตบัญชาการที่ไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏตัวด้วย ถ้าทั้งหมดนี้มีคนอยู่เบื้องหลังจริงๆ ล่ะก็ เมืองไห่โจวคงเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างที่เราไม่รู้”
แววตาของหลินโม่ลุ่มลึก เขาพูดเรียบๆ ว่า “ตอนนี้ทุกอย่างเป็นแค่การคาดเดา แต่อย่างน้อยก็พอมีทิศทางบ้าง แค่ว่าเมืองไห่โจวอยู่ไกลเกินไป คงต้องพักเรื่องนี้ไว้ก่อน”
“เรื่องเร่งด่วนตอนนี้ คือการจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้า”
“คำสั่งก่อนหน้านี้ยังคงเดิม การรักษาผู้บาดเจ็บมีความสำคัญสูงสุด พร้อมกันนั้นก็ต้องใส่ใจเรื่องการป้องกันการติดเชื้อชีวภาพ ในเมืองต้องไม่มีการระบาดเด็ดขาด”
“อ้อ พวกไป๋ลู่เข้ามาในเมืองแล้วสินะ หาที่ให้พวกเขาพักผ่อนด้วย ศึกป้องกันเมืองครั้งนี้พวกเขาช่วยไว้เยอะ จะปฏิบัติกับพวกเขาไม่ดีไม่ได้”
เย่อิงพยักหน้ารับคำ “บอสวางใจได้ค่ะ เดี๋ยวฉันไปจัดการให้เดี๋ยวนี้”
“เดี๋ยวก่อน” หลินโม่เรียกเธอไว้ “จัดคนไปรวบรวมซากซอมบี้นอกเมืองมาเผาทำลายซะ เพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อน แล้วก็ส่งคนไปเก็บแกนคริสตัล ใครที่สมัครใจไปให้เพิ่มมาตรฐานค่าตอบแทน เตรียมชุดป้องกันให้พร้อม อย่าให้ติดเชื้อ”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
เย่อิงทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ไม่นานก็กลับมารายงานพร้อมเอกสารฉบับหนึ่ง
“บอสคะ ประกาศรับสมัครออกไปแล้วค่ะ”
“คนที่เต็มใจเข้าร่วมงานเก็บกวาดสนามรบ ทุกคนจะได้รับเสบียงอาหาร 100 ชั่ง และจะได้รับคะแนนสะสมพิเศษตามจำนวนแกนคริสตัลที่เก็บมาได้”
“ผู้เข้าร่วมทุกคนต้องสวมชุดป้องกันเต็มรูปแบบที่เราจัดหาให้ และหลังจากทำงานเสร็จสิ้น จะต้องผ่านกระบวนการฆ่าเชื้ออย่างเข้มงวด”
“บอสคะ นี่คือรายการของแลกเปลี่ยนที่ฉันทำไว้ ใส่พวกบุหรี่กับเหล้าเข้าไปด้วย คุณว่ายังไงคะ?”
หลินโม่รับเอกสารมาอ่านผ่านๆ แล้วพยักหน้า
“ทำตามแผนของเธอเลย มีคนสมัครกี่คนแล้ว?”
“เกิน 500 คนแล้วค่ะ และยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ” น้ำเสียงของเย่อิงเจือความประหลาดใจ “พวกเขาดูไม่กลัวกันเลยสักนิด”
สายตาของหลินโม่มองผ่านเธอไปยังที่ไกลๆ บนพื้นที่ว่างด้านหลังเมืองใหม่ มีคนต่อแถวยาวเหยียด ชาวบ้านที่ออกมาจากที่หลบภัย แม้ใบหน้าจะยังคงมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ แต่ส่วนใหญ่กลับเป็นความแน่วแน่หลังรอดชีวิตมาได้
พวกเขาไม่ใช่ลูกแกะที่ต้องรอการปกป้องอีกต่อไป
ชัยชนะครั้งนี้ ทำให้พวกเขาเข้าใจว่า หากต้องการมีชีวิตอยู่รอดบนโลกใบนี้ ก็ต้องดิ้นรนไขว่คว้าด้วยมือของตัวเอง
“ให้พวกเขาไปเถอะ” น้ำเสียงของหลินโม่เรียบเฉย “บอกพวกเขาไปว่า เมืองใหม่ไม่เลี้ยงคนขี้เกียจ แต่ก็จะไม่เอาเปรียบคนที่ยอมทุ่มเทเพื่อเมือง”
“แล้วก็ไปบอกวิศวกรจ้าวด้วย ให้ทีมวิศวกรเตรียมเริ่มงานได้เลย ซ่อมแซมกำแพงฝั่งตะวันตกกับฝั่งเหนือ”
“ค่ะ”
เย่อิงหันหลังเดินจากไป เริ่มจัดกำลังคนและแจกจ่ายอุปกรณ์ป้องกัน
ไม่นานนัก ทีมแรกในชุดป้องกันสีขาวก็เข็นรถเหล็กขนาดใหญ่ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษเดินออกจากประตูเมือง
เมื่อพวกเขาได้เห็นสภาพนอกเมืองที่ราวกับนรกด้วยตาตัวเอง หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะอาเจียนออกมา แต่ไม่มีใครถอยกลับ
ภายใต้การแนะนำของทหาร พวกเขาก็เริ่มทำงานเก็บกวาด ส่วนหนึ่งรับผิดชอบรวบรวมซากศพที่กระจัดกระจายโยนเข้าไปในหลุมเผา
อีกส่วนหนึ่ง จัดตั้งเป็น “ทีมเก็บแกนคริสตัล” มืออาชีพ
พวกเขาใช้คีมด้ามยาวและเครื่องมือตัดที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ งัดเปิดกะโหลกที่ไหม้เกรียมของพวกกลายพันธุ์อย่างชำนาญ แล้วคีบแกนคริสตัลที่ส่องแสงเรืองรองออกมาทีละชิ้น
ตอนแรก แกนคริสตัลถูกใส่ไว้ในถุงเล็กๆ ไม่นานถุงเล็กก็ไม่พอใช้ เปลี่ยนเป็นถังน้ำแทน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถเหล็กคันแรกที่บรรจุแกนคริสตัลจนเต็ม ก็ถูกเข็นกลับเข้ามาในเมืองอย่างช้าๆ
ครืด คราด—
แกนคริสตัลเต็มคันรถถูกเทลงบนพื้นที่ว่างหน้าศูนย์บัญชาการ
แกนคริสตัลสีใส สีแดงอ่อน และสีน้ำเงินเข้มกระทบกัน เกิดเป็นเสียงใสกังวาน กองรวมกันเป็นกองเล็กๆ บนพื้น
ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างพากันหยุดหายใจไปชั่วขณะ
ทีมผู้ปลุกพลังสามทีมที่เข้ามาจากประตูทิศตะวันออกและทิศใต้ ก็มาเห็นภาพนี้พอดี พวกเขามองกองผลึกแก้วที่ส่องประกายระยิบระยับ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
“เชี่ย… คันนี้ต้องมีเป็นพันเม็ดได้มั้ง?” กัปตันทีมของที่หลบภัยประภาคาร เป็นชายหัวโล้นร่างกำยำ อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา
“นี่แค่คันเดียวนะ” เสียงของไป๋ลู่แหบแห้งเล็กน้อย “ข้างนอกนั่นยังมีซากศพอีกอย่างน้อยหลายหมื่นตัว”
ทุกคนเงียบไป
ศึกครั้งนี้ถึงจะยากลำบาก แต่ผลตอบแทนก็น่าทึ่งเช่นกัน
แกนคริสตัลมากมายขนาดนี้ เพียงพอที่จะทำให้ระดับพลังของผู้ปลุกพลังในเมืองใหม่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ครืด คราด—
รถเหล็กคันที่สองกลับมาแล้ว ตามมาด้วยคันที่สาม และคันที่สี่
เสียงกระทบกันของแกนคริสตัลกลายเป็นเสียงเดียวที่ดังอยู่ในบริเวณนี้
กองแกนคริสตัลบนพื้นสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากกองดินเล็กๆ กลายเป็นภูเขาลูกย่อมๆ
แสงอาทิตย์ส่องกระทบภูเขาแกนคริสตัล สะท้อนแสงหลากสีสันเจิดจ้าจนแสบตา
ในขณะนั้นเอง หลินโม่ก็เดินเข้ามาหาพวกเขา เย่อิงเดินตามอยู่ข้างหลัง ในมือถือแท็บเล็ตทางยุทธวิธี
เหล่ากัปตันทีมรีบเก็บสีหน้าตื่นตะลึงแล้วยืนตัวตรง
“เหนื่อยหน่อยนะ” คำทักทายของหลินโม่เรียบง่าย “ครั้งนี้ที่ป้องกันไว้ได้ พวกคุณมีผลงานที่ไม่อาจลบเลือนได้”
“คุณหลินเกรงใจไปแล้ว พวกเราก็แค่ก่อกวนอยู่รอบนอก คนที่สู้กับของจริงคือคนของคุณต่างหาก” ไป๋ลู่รีบกล่าว
คนอื่นๆ ก็พากันเห็นด้วย นี่ไม่ใช่คำเยินยอ แต่เป็นความจริง
ถึงแม้พวกเขาจะฆ่าซอมบี้ไปไม่น้อยที่รอบนอก แต่เมื่อเทียบกับสมรภูมิหลักบนกำแพงเมืองที่เหมือนเครื่องบดเนื้อแล้ว เทียบกันไม่ติดเลย
หลินโม่ไม่พูดจาเกรงใจอีกต่อไป เขาชี้ไปที่ภูเขาแกนคริสตัล
“ของที่ยึดมาได้ พวกคุณก็ควรมีส่วนแบ่ง”
ลมหายใจของผู้ปลุกพลังกว่าร้อยชีวิตหยุดชะงักพร้อมกัน
หลินโม่ไม่พูดอ้อมค้อม กล่าวต่อว่า “แกนคริสตัลทั้งหมดที่ยึดมาได้ในครั้งนี้ พวกคุณเอาไปสามส่วน”
บริเวณนั้นเงียบกริบ
การบุกของซอมบี้หนึ่งแสนตัวครั้งนี้ มีพวกกลายพันธุ์อยู่มากมาย ซอมบี้ธรรมดาที่เริ่มสร้างแกนคริสตัลระดับต้นก็มีนับไม่ถ้วน แกนคริสตัลที่เก็บรวบรวมได้ในท้ายที่สุดน่าจะทะลุหนึ่งหมื่นเม็ดอย่างแน่นอน
สามส่วน นั่นก็คือสามพันเม็ด!
“คุณ… คุณหลิน…” กัปตันทีมผู้ปลุกพลังของที่หลบภัยประภาคารพูดตะกุกตะกัก “นี่… นี่มันเยอะเกินไปครับ! พวกเราไม่ได้ออกแรงอะไรมาก รับไว้คงไม่เหมาะ…”
แต่ไป๋ลู่กลับไวกว่านั้นมาก เธอไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแค่โค้งคำนับให้หลินโม่อย่างสุดซึ้ง
“ขอบคุณค่ะคุณหลิน!”