ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า - บทที่ 197 หากกล้าเร็วแม้แต่นิดเดียว หัวใจเจ้าจะระเบิดตู้ม
- Home
- ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า
- บทที่ 197 หากกล้าเร็วแม้แต่นิดเดียว หัวใจเจ้าจะระเบิดตู้ม
แน่
“บำเพ็ญเพียรพลังเซียนเหี่ยวเฉา?”
มุมปากของจางอวิ๋นกระตุกยิกๆ
บททดสอบพรรค์นี้มันมีไว้ให้มนุษย์ทำจริงๆ หรือ?
ต้องเข้าใจก่อนว่าเหตุผลที่ ‘พลังเซียน’ ถูกเรียกว่าพลัง
เซียน ก็เพราะมันเป็นพลังงานจำเพาะของผู้ที่ก้าวข้ามขอบเขต
ความเป็นมนุษย์ไปแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปจะไปฝึกฝน
สำเร็จได้อย่างไร? มันขัดต่อหลักการสวรรค์อย่างสิ้นเชิง!
เพียงแค่ดูจากขั้นตอนการผสานพลังเซียนเหี่ยวเฉาเมื่อ
ครู่ก็เห็นภาพชัดเจน
ต้องใช้พลังเหี่ยวเฉาธรรมดานับหมื่นเส้น ถึงจะบีบอัด
ควบแน่นเป็น ‘พลังเซียนเหี่ยวเฉา’ ได้เพียงเส้นเดียว
แล้วไอ้พลังเหี่ยวเฉาหมื่นเส้นที่ว่าน่ะ… ต้องไล่สังหาร
อสูรซากเหี่ยวเฉาระดับจินตานกี่หมื่นตัวถึงจะได้พลังงานมาก
พอ?
ผู้บำเพ็ญเพียรปกติจะไปหาแหล่งพลังงานมหาศาล
ขนาดนั้นมาจากไหนกัน?
เมื่อพิจารณาวิธีการบำเพ็ญเพียรทั้งสองแบบที่ระบบ
เสนอมา
แบบแรก... ตัดทิ้งไปได้เลย ใครจะไปบ้าฝึกเอง
ส่วนแบบที่สอง…
“ต้นไม้เหี่ยวเฉา?”
จางอวิ๋นเลิกคิ้วสูง สายตาเหลือบมองกิ่งไม้แห้งในมือ
อย่างพินิจพิเคราะห์
เจ้ากิ่งไม้นี่กับต้นไม้เหี่ยวเฉาที่ว่า… มีความเกี่ยวข้องกัน
งั้นหรือ?
วิ้ง!
ในขณะที่กำลังครุ่นคิด กิ่งไม้แห้งก็สั่นไหวเบาๆ พร้อม
ส่งข้อมูลชุดหนึ่งเข้ามาในจิต
มันคือ ‘สิทธิ์ในการควบคุม’ โถงชั้นในของตำหนักเซียน!
ภาพแผนผังปรากฏขึ้นในหัว… ถัดจากห้องโถงชั้นใน
เข้าไป จะมีมหาวิหารอันโอ่อ่าอีกแห่งหนึ่งซึ่งเปรียบเสมือน
หัวใจสำคัญที่สุดของตำหนักเซียนแห่งนี้
และสิ่งที่ดึงดูดความสนใจที่สุดคือ… กลางมหาวิหารนั้น
มีต้นไม้แห้งเหี่ยวขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่
ที่สำคัญคือเจ้าอู๋เสี่ยวพั่งที่เพิ่งถูกส่งตัวไปเมื่อครู่ ตอนนี้
ก็กำลังยืนบื้ออยู่หน้าต้นไม้ต้นนั้นพอดี!
“สุ่ยเอ๋อร์ รออยู่ที่นี่ เดี๋ยวอาจารย์มา!”
กำชับอวี๋สุ่ยเอ๋อร์เสร็จเขาก็สะบัดกิ่งไม้แห้ง ใช้สิทธิ์ของ
ผู้ควบคุมเทเลพอร์ตหายวับไปทันที
ณ มหาวิหารแห่งตำหนักเซียน
“เสี่ยวพั่ง เจออะไรบ้างไหม?”
เสียงทักทายดังขึ้นทำลายความเงียบ
อู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังยืนเหม่อมองต้นไม้แห้งยักษ์สะดุ้งโหยง
จนตัวโยน พอหันมาเห็นว่าเป็นจางอวิ๋นก็ถอนหายใจยาวด้วย
ความโล่งอก
“โธ่! ท่านอาจารย์ ท่านทำข้าตกใจหมดเลยขอรับ!”
จางอวิ๋นยักไหล่ไม่ใส่ใจ แล้วหันไปใช้วิชา ‘เนตรสวรรค์’
ตรวจสอบต้นไม้แห้งยักษ์ตรงหน้าทันที
【ชื่อ: ต้นไม้เหี่ยวเฉาพันปี】
【สถานะ: สมบัติล้ำค่าฟ้าดิน】
【รายละเอียด: เติบโตขึ้นตามธรรมชาติจากการดูดซับ
น้ำในสระพลังเหี่ยวเฉาอันศักดิ์สิทธิ์ ปัจจุบันภายในลำต้น
หลงเหลือ ‘ของเหลววิญญาณพลังเหี่ยวเฉา’ อยู่จำนวน 100
หยด แต่ละหยดอัดแน่นไปด้วยพลังเหี่ยวเฉาบริสุทธิ์ถึง 1,000
เส้น!】
ดวงตาของจางอวิ๋นลุกวาวเป็นประกาย
หนึ่งร้อยหยด… หนึ่งหยดเท่ากับหนึ่งพันเส้น!
การจะควบแน่นพลังเซียนเหี่ยวเฉาหนึ่งเส้น ต้องใช้พลัง
เหี่ยวเฉาหนึ่งหมื่นเส้น
นั่นหมายความว่าของเหลววิญญาณในต้นไม้นี้
มีปริมาณพอดีเป๊ะสำหรับการสร้างพลังเซียนเหี่ยวเฉาสิบเส้น
ตามเป้าหมายภารกิจ!
วิ้งๆ!!
แต่ทว่า… ทันทีที่เขายื่นมือเข้าไปหมายจะสัมผัส ม่าน
พลังป้องกันโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นขวางกั้น
“ท่านอาจารย์! อย่าจับนะขอรับ…”
อู๋เสี่ยวพั่งร้องเตือนเสียงหลง
แต่ไม่ทันแล้ว ปลายนิ้วของจางอวิ๋นแตะโดนเปลือกไม้
ไปแล้ว
แกรก!
ทันใดนั้นผิวของต้นไม้แห้งก็ปริแตกออก ของเหลวสีเทา
ทองหยดหนึ่งร่วงหล่นลงมา และระเหยสลายกลายเป็นไอ
หมอกไปทันทีที่สัมผัสพื้น
จากเดิมที่เนตรสวรรค์มองเห็นหนึ่งร้อยหยด… ตอนนี้
ตัวเลขลดลงเหลือ 99 หยด!
จางอวิ๋นสะดุ้งเฮือก รีบชักมือกลับราวกับถูกไฟลวก รอย
ปริแตกบนต้นไม้ถึงได้ค่อยๆ สมานตัวกลับคืน
“ท่านอาจารย์… ม่านพลังนี้มันเชื่อมต่อกับต้นไม้นั้น
ขอรับ พอไปแตะโดน ต้นไม้ก็จะเริ่มพังทลายเอง…”
อู๋เสี่ยวพั่งเอ่ยต่อด้วยสีหน้าเจื่อนๆ “เมื่อกี้ข้าลองจิ้มไปตั้ง
หลายสิบรอบแล้วขอรับ!”
“ห๊ะ? หลายสิบรอบ?”
จางอวิ๋นหันขวับ คอแทบเคล็ด จ้องหน้าศิษย์รักเขม็ง
“เป็นแบบนี้ทุกรอบเลยเหรอ?”
อู๋เสี่ยวพั่งพยักหน้าตาใสซื่อ “ใช่ขอรับ ร่วงทุกรอบเลย!”
“……”
จางอวิ๋นมุมปากกระตุกถี่ๆ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน
อยากจะพุ่งเข้าไปบีบคอไอ้ศิษย์ล้างผลาญคนนี้ให้ตายคามือ
จริงๆ
จิ้มไปทุกรอบก็ร่วงทุกรอบ… นั่นหมายความว่าเจ้าอ้วน
มันทำลายของเหลววิญญาณหายไปหลายสิบหยดแล้วน่ะสิ!
ไอ้ตัวหายนะเอ๊ย!
วิ้งๆ!!
ในตอนนั้นเอง กิ่งไม้แห้งในมือก็ส่องแสงวาบ ขัดจังหวะ
การลงทัณฑ์ลูกศิษย์
【ระบบ: ผู้ทดสอบ โปรดจัดเตรียมผู้เข้าทดสอบเพื่อเริ่ม
การประลองพลังเหี่ยวเฉา!】
【กฎกติกา: ในแต่ละรอบ ให้ผู้เข้าทดสอบสองคนนั่งลง
หน้า ‘ต้นไม้เหี่ยวเฉาพันปี’ เพื่อบำเพ็ญเพียรพลังเหี่ยวเฉา ผู้ที่
ควบแน่นพลังเหี่ยวเฉาได้ครบ 10 เส้นก่อนจะเป็นฝ่ายชนะ】
【รางวัล: ชัยชนะแต่ละครั้ง จะมอบ ‘พรแห่งพลัง
เหี่ยวเฉา’ ให้แก่ผู้ทดสอบ 1 ส่วน หากสะสมครบ 100 ส่วน จะ
สามารถปลดผนึกต้นไม้เหี่ยวเฉาพันปีได้อย่างสมบูรณ์!】
【โบนัสพิเศษ: หากผู้เข้าทดสอบคนใดชนะต่อเนื่อง ทุก
ชัยชนะที่เพิ่มขึ้นจะได้รับพรแห่งพลังเหี่ยวเฉาเพิ่มพิเศษ 1
ส่วน และหากชนะต่อเนื่องครบ 10 ครั้ง จะได้รับเพิ่มพิเศษอีก
10 ส่วนทันที!】
【ข้อจำกัด: ผู้เข้าร่วมประลอง ต้องเป็นผู้ที่ฝึกฝนพลัง
เหี่ยวเฉาขั้นต้นสำเร็จแล้วเท่านั้น และผู้เข้าทดสอบแต่ละคน
สามารถเข้าร่วมได้เพียงครั้งเดียว ผู้ชนะได้ไปต่อ ผู้แพ้ตกรอบ
!】
จางอวิ๋นอ่านกฎจบก็เลิกคิ้ว
อ๋อ… ที่บอกว่าจัดตั้งบททดสอบประลองพลังเหี่ยวเฉา
คือหมายถึงแบบนี้นี่เอง
“พรหนึ่งร้อยส่วน?”
จำนวนนี้ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
คนที่เข้ามาในตำหนักเซียนนอกจากตัวเขาแล้ว
มีทั้งหมดแปดสิบคน
ในเมื่อคนแพ้จะถูกคัดออกทันที แปลว่าจะเกิดผู้ชนะได้
สูงสุดแค่ 79 ครั้ง ซึ่งก็หมายถึงจะได้พรมาแค่ 79 ส่วน
นั่นหมายความว่า… ถ้าไม่มีใครทำ ‘Win Streak’ หรือ
ชนะต่อเนื่องได้เลย เขาก็ไม่มีทางสะสมพรครบ 100 ส่วนเพื่อ
ปลดผนึกต้นไม้ได้
“ทดสอบความตาไวอีกแล้วสินะ…”
ในด่านที่แล้ว ต้องตาไวแย่งชิงพลังให้ทัน
ส่วนด่านนี้เห็นชัดว่าต้องตาไวเฟ้นหา ‘ม้ามืด’ ที่
มีความเร็วในการฝึกฝนสูงสุด เพื่อให้ชนะต่อเนื่องได้เยอะๆ
“มรดกเซียนเหี่ยวเฉานี่… มันข้องเกี่ยวกับความตาไว
หรือไงนะ?”
จางอวิ๋นคิดในใจอย่างขบขัน
ทั้งสามด่านรวมถึงด่านแรกที่ให้เฝ้าประตู จริงๆ แล้วก็
มีองค์ประกอบของการทดสอบสายตาและการมองคนแฝงอยู่
ทั้งนั้น
เอาเถอะ ทำให้จบๆ บททดสอบสุดท้ายนี่ไปก่อน!
จางอวิ๋นโบกมือ เรียกตัวผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่เทเล
พอร์ตมาปรากฏตัว
จากนั้นก็หยิบเบาะรองนั่งสองอันวางไว้หน้าต้นไม้
เหี่ยวเฉาพันปี แล้วชี้ไปที่อันหนึ่งด้วยท่าทีสั่งการ
“นั่งลง!”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ที่ยังงุนงงไม่กล้าขัดขืน รีบ
กุลีกุจอเข้าไปนั่งลงอย่างว่าง่าย
“เสี่ยวพั่ง เจ้านั่งข้างๆ หมอนั่น!”
จางอวิ๋นสั่งต่อ
อู๋เสี่ยวพั่งเกาหัวแกรกๆ แต่ก็พยักหน้านั่งลงตามสั่ง
วิ้ง! วิ้ง!
ทันทีที่ทั้งสองนั่งลงหน้าต้นไม้เหี่ยวเฉาพันปี แสงสีเทา
ทองศักดิ์สิทธิ์สองสายก็สาดส่องลงมาจากยอดไม้ ครอบคลุม
ร่างของอู๋เสี่ยวพั่งและผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่เอาไว้
【การประลอง… เริ่มได้!】
ข้อมูลส่งผ่านมาจากกิ่งไม้แห้ง
จางอวิ๋นรีบตะโกนสั่งทันที “เสี่ยวพั่ง! ตอนนี้เจ้าฝึกฝน
พลังเหี่ยวเฉาเต็มกำลังเลยนะ! ใส่ให้สุดแรงเกิด!”
อู๋เสี่ยวพั่งรีบหลับตาลง โคจรเคล็ดวิชาพลังเหี่ยวเฉาที่
เพิ่งเรียนรู้มาจากศิลาจารึกทันที
จางอวิ๋นหันไปมองผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ แต่ยังไม่ได้
สั่งอะไร
【แจ้งเตือน: หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่เริ่มฝึกฝนเกิน 1
นาที ผลการประลองจะเป็นโมฆะ!】
ผ่านไปครึ่งนาที กิ่งไม้แห้งก็ส่งแจ้งเตือนมาอีก
จางอวิ๋นขมวดคิ้ว
ชิ! มีกฎบังคับด้วยแฮะ
เขาหันไปมองผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
“เจ้าเองก็เริ่มฝึกซะ!”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่สีหน้ากระตือรือร้นทันทีที่ได้ยิน
คำอนุญาต เห็นอู๋เสี่ยวพั่งเริ่มฝึกเขาก็อยากลองของเต็มแก่
แล้ว
เพราะสัมผัสได้ชัดเจนว่าภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์นี้ พลัง
เหี่ยวเฉาในร่างมันพลุ่งพล่านคึกคักเป็นพิเศษ ราวกับได้รับ
การกระตุ้น!
แต่ในขณะที่กำลังจะเริ่มเดินลมปราณอย่างฮึกเหิม
จู่ๆ น้ำเสียงเย็นยะเยือกของจางอวิ๋นก็ดังขึ้นขัดจังหวะ:
“เดินลมปราณซะ… แต่จงฝึกให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้…”
ดวงตาของจางอวิ๋นหรี่ลง จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตา
อำมหิต
“หากเจ้าบังอาจเร่งความเร็วขึ้นมาแม้แต่เพียงเสี้ยว
ลมหายใจ… หัวใจของเจ้าจะระเบิดตู้มทันที!”
“……”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพลง
นี่มันโรคจิตประเภทไหนกันวะเนี่ย?
ให้เขาเดินลมปราณฝึกฝน แต่สั่งให้ฝึกให้ช้าที่สุด? นี่มัน
เล่นตลกอะไรกัน?
แต่พอมองเห็นว่าแสงจากต้นไม้ไม่ได้ส่องไปที่จางอวิ๋น
มีแค่เขากับอู๋เสี่ยวพั่งที่โดนแสง
สมองของเขาก็เริ่มประมวลผลเข้าใจสถานการณ์
ดูทรงแล้ว… นี่คงเป็นการประลองความเร็วในการฝึก
ระหว่างเขากับเจ้าอ้วนศิษย์รักของมันแน่ๆ
ไอ้สารเลวเอ๊ย!
นี่มันกะจะล็อคผลการแข่งขันให้ศิษย์ตัวเองชนะใสๆ เลย
นี่หว่า!
“ไร้ยางอายสิ้นดี!”
ได้แต่ก่นด่าในใจด้วยความคับแค้น แต่ก็ไม่กล้า
เร่งความเร็วแม้แต่นิดเดียว ต้องฝืนใจเดินลมปราณด้วย
ความเร็วระดับเต่าคลาน เป็นการบำเพ็ญเพียรที่ทรมาน
ใจที่สุดในชีวิต
จางอวิ๋นทำหน้านิ่ง ไม่รู้ร้อนรู้หนาว
อะไรที่ทำให้มันง่ายได้ ก็อย่าไปทำให้มันยาก!
บททดสอบไม่ได้ห้ามไม่ให้เขาข่มขู่ผู้เข้าแข่งขันให้ฝึกช้าๆ
นี่นา… นี่เรียกว่าการใช้กลยุทธ์!
ไม่กี่นาทีผ่านไป รอบตัวอู๋เสี่ยวพั่งก็เริ่มมีคลื่นพลัง
เหี่ยวเฉาหมุนวน และควบแน่นออกมาเป็นเส้นพลังเหี่ยวเฉา
เส้นแรกอย่างรวดเร็ว
จางอวิ๋นเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความพอใจ
ประสบการณ์ที่เคยฝึกสำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำให้อู๋
เสี่ยวพั่งจับจุดได้แม่นยำ ความเร็วในการฝึกตอนนี้ถือว่าก้าว
กระโดดอย่างมาก
ดูจากค่าความเข้ากันได้ ต่อให้ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่
ฝึกเต็มที่ ก็อาจจะสู้เจ้าอ้วนไม่ได้อยู่แล้ว… แต่กันไว้ดีกว่าแก้
รอประมาณสองเค่อ (30 นาที) เห็นอู๋เสี่ยวพั่งควบแน่น
ได้เก้าเส้นแล้ว จางอวิ๋นถึงค่อยหันไปบอกผู้อาวุโสหกเกาะเชีย
นไห่ด้วยน้ำเสียงเมตตา(ปลอมๆ):
“เอ้า! ตอนนี้อนุญาตให้ฝึกเต็มที่ได้!”
“ห๊ะ?”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ที่กำลังเลี้ยงไข้พลังลมปราณ
อย่างยากลำบากถึงกับเหวอ ปรับอารมณ์ไม่ทัน
จางอวิ๋นเร่งเสียงเขียว “เร็วสิวะ! ถ้ายังชักช้า หัวใจระเบิด
แน่!”
“ระ… รับทราบแล้ว!”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่มุมปากกระตุกยิกๆ รีบระเบิด
พลังสมาธิทั้งหมดเข้าสู่การฝึกฝนทันทีด้วยความลนลาน
จางอวิ๋นมองดูอู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังเริ่มสร้างเส้นพลังที่สิบ
พลางคำนวณเวลาในใจ
ไม่ถึงสองนาที… ด้วยคลื่นพลังที่หมุนวนสมบูรณ์ อู๋เสี่ยว
พั่งก็ควบแน่นเส้นพลังเหี่ยวเฉาเส้นที่สิบสำเร็จ!
วูบ!
ส่วนผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ยังไม่ทันจะได้เริ่มควบแน่น
เส้นแรกด้วยซ้ำ แสงบนตัวก็ดับวูบลงเสียก่อน
【แจ้งเตือน: การประลองสิ้นสุด!】
【ผู้ชนะ: อู๋เสี่ยวพั่ง】
【รางวัล: ได้รับ 1 พรแห่งพลังเหี่ยวเฉา!】
ข้อมูลส่งผ่านมาจากกิ่งไม้แห้ง จางอวิ๋นเลิกคิ้ว เห็นบน
กิ่งไม้มีตราประทับแสงเพิ่มขึ้นมาหนึ่งจุด
“ท่านอาจารย์ นี่คือ?”
เสียงอู๋เสี่ยวพั่งดังขึ้นด้วยความสงสัย
ท่ามกลางแสงสว่างเหนือหัวเจ้าอ้วน มีเมล็ดพันธุ์ลึกลับ
เม็ดหนึ่งลอยเด่นออกมา
【ไอเทม: เมล็ดพันธุ์ไม้เหี่ยวเฉา】
【คุณสมบัติ: อัดแน่นด้วยพลังงานเหี่ยวเฉาบริสุทธิ์
ผู้ฝึกวิชาพลังเหี่ยวเฉาสามารถดูดซับได้โดยตรงเพื่อเพิ่มพลัง
บำเพ็ญเพียร】
จางอวิ๋นมองแวบหนึ่งแล้วเอ่ย “นั่นคือรางวัลของผู้ชนะ
ข้างในมีพลังงานอยู่ เจ้าดูดซับไปเถอะ!”
อู๋เสี่ยวพั่งพยักหน้า แล้วเริ่มดูดซับพลังงานจาก
เมล็ดพันธุ์ทันที
จางอวิ๋นหันไปถามผู้แพ้อย่างผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่
“ถ้าให้เจ้าฝึกจนควบแน่นพลังได้สักเส้น ต้อง
ใช้เวลานานแค่ไหน?”
“เอ่อ…”
ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบ
ตามตรง “ถ้าฝึกตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะครึ่งชั่วยามขอรับ!”
“นานขนาดนั้นเชียว?”
จางอวิ๋นประหลาดใจ
กลัวเขาจะไม่เชื่อ ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่รีบชี้ไปที่แสง
ซึ่งยังคงปกคลุมอู๋เสี่ยวพั่งอยู่
“แต่ถ้าอยู่ภายใต้แสงนั่น… ข้ารู้สึกว่าเมื่อกี้ขอแค่ให้เวลา
ข้าอีกสักแปดนาที ข้าก็น่าจะควบแน่นพลังเหี่ยวเฉาเส้นแรกได้
สมบูรณ์แล้วขอรับ!”
จางอวิ๋นเลิกคิ้ว
แสงจากต้นไม้นั่นช่วยเร่งความเร็วในการฝึกสินะ…
แต่ต่อให้เป็นแปดนาที บวกกับสองนาทีที่เพิ่งเริ่มฝึกจริง
จังเมื่อกี้ ผู้อาวุโสหกเกาะเชียนไห่ก็ต้องใช้เวลาถึงสิบนาที กว่า
จะได้สักเส้น
ในขณะที่อู๋เสี่ยวพั่งใช้เวลาแค่สองนาที…
ความห่างชั้นมันชัดเจน!
【ติ๊ง!】
【ตรวจพบศิษย์ของท่าน ‘อู๋เสี่ยวพั่ง’ บรรลุพลังเหี่ยวเฉา
เข้าสู่ระดับหนึ่ง!】
【ระบบทำงาน: ได้รับพลังคืนกำไร ‘พลังเหี่ยวเฉา’ 100
เท่า!!】