สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 350 เจ้ากล้าทำร้ายเกอ!

จั่วม่อผู้พิโรธโกรธกริ้วดูคล้ายเสียสติไปแล้ว แผดเสียงกู่ก้องทุ้มลึกจากลำคอ
ประหนึ่งสัตว์ร้ายขู่คำรามอย่างเดือดดาล
“เจ้ากล้าทำร้ายเกอ… … กล้าทำร้ายเกอ… …”
“… …ตาย… … เจ้าต้องตายแน่แล้ว… …”
“… …ข้าถล่มมารดาเจ้าสิบแปดรุ่น… …”
จั่วม่อเหมือนสติฟั่นเฟือน ภายใต้ไฟโทสะ มันเที่ยวค้นหาสิ่งของที่มันจะทำลาย
ให้สิ้น เปลี่ยนบทบาทจากตั้งรับแล้วตอบโต้ ไปเป็นไล่เข่นฆ่าทำลายล้างไปทั่ว!
รอประเดี๋ยว ศาสตร์อสูรเหล่านั้นไม่ใช่ว่าออกมาจากแม่น้ าลำธารเหล่านี้หรอก
หรือ?
เช่นนั้นก็ถล่มแม่น้ ามารดามันให้ราบคาบ!
สองมือจุ่มลงไปในแม่น้ าอย่างกระแทกกระทั้น ความพิโรธโกรธกริ้วไม่เพียงไม่ได้
ทำให้มันสูญเสียความสามารถในการขบคิดพิจารณา แต่กลับปลุกเร้าสัญชาตญาณอัน
คมกล้าราวกับสัตว์ร้ายกระหายเลือดขึ้นมาแทน ชั่วพริบตานั้น โครงสร้างของบรรดา
ศาสตร์อสูรที่ประกอบขึ้นเป็นแม่น้ าสายนี้ วาบเข้ามาในใจมันราวกับสายน้ าไหลริน
ผ่าน
แทบไม่จำเป็นต้องคิดอันใด มันเริ่มแยกสลายในบัดดล
ในสายตามัน แม่น้ าใหญ่โตสายนี้ไม่ได้ต่างอันใดจากต้นไม้ใบหญ้าและโขดหินที่
มันเคยแยกสลายมาแล้ว เพียงแค่ใหญ่โตขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น
ผู้ที่ทิ้งรอยประทับของแม่น้ าลำธารเหล่านี้เอาไว้คือผู้ใด? นภาจรัสพันธาราอัน
ใด? ศึกทลายคุกอันใด?
ทั้งหมดนี้คืออะไร?
มันไม่แยแสสนใจทั้งสิ้น!
ในดวงตาแดงฉาน มีแต่จิตวิญญาณการต่อสู้อันบ้าระห่ า และความดื้อรั้นดึงดัน
ตามสัญชาตญานดิบ
แยกสลาย แยกสลาย แยกสลายไม่คิดชีวิต!
แม่น้ าลำธารมีความซับซ้อนกว่าศาสตร์อสูรอื่นใดที่มันเคยแยกสลายในอดีต แต่
ความสามารถในการต่อสู้ของจั่วม่อก็เหนือล้ ากว่าช่วงเวลาปกติ จิตสมาธิของมันจดจ่อ
รวมรั้งอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ปฏิกิริยาตอบสนองทั้งละเอียดอ่อนและเฉียบไว
อย่างน่าแปลกใจ สัญชาตญานแหลมคมผิดธรรมดา!
สองหัตถ์ที่จุ่มอยู่ในน้ ากรีดวาดอย่างอ่อนโยนดุจพืชน้ ากวัดไกว แม่น้ าทั้งสาย
เป็นประกายระยิบระยับสะท้อนแสงจางๆ พร่าเลือนและงดงามอย่างบอกไม่ถูก
เหล่าอสูรด้านนอกสนาม พอเห็นพฤติการณ์ของจั่วม่อ ต้องตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง
อึก!
เสียงกลืนน้ าลายอย่างฝืดคอดังขึ้นแทบเป็นเสียงเดียวกัน ภายใต้ความเงียบสงัด
เสมือนตายของนภาจรัสวารีไพศาลยามนี้ ฟังสดใสบาดหูเป็นพิเศษ แต่ไม่มีผู้ใดใส่ใจ
ดวงตาของพวกมันแทบไม่อาจละออกจากร่างในสนามประลองได้แม้แต่ชั่วครู่ชั่วยาม
แน่นอนว่าพวกมันสามารถมองเห็นได้ ว่าจั่วม่อประหนึ่งราชสีห์คลั่งตัวหนึ่ง เริ่ม
จู่โจมตอบโต้อย่างบ้าระห่ า หากมิใช่คนปัญญาอ่อน ล้วนสามารถเห็นได้ชัดตา
หากทว่า… …
หากทว่าคนผู้นี้ใช่ทราบหรือไม่ ว่านี่เป็นสนามประลองในคุกที่ตั้งขึ้นโดยเชียน
หลิวต้าเหริน? นั่นคือเชียนหลิวต้าเหรินเชียวนะ! เชียนหลิวต้าเหรินผู้ถูกขนานนามว่า
นภาจรัสพันธารา คงหมิงเชียนหลิวซึ่งเป็นราชันแห่งศาสตร์อสูรธาตุน้ าทั้งมวล! เชียน
หลิวต้าเหรินซึ่งกระเดื่องดังไปทั่วภพอสูร มีคุณสมบัติเข้าร่วมสภาผู้อาวุโสแห่งภพ
อสูร!
ไม่ว่าอสูรตนใด ต่อหน้าร่องรอยแห่งตำนานที่ทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง มิใช่ว่าสมควร
สั่นสะท้านยำเกรงและเต็มไปด้วยความเลื่อมใสเทิดทูนหรอกหรือ?
แต่ไฉนร่างที่กำลังพิโรธโกรธกริ้วอยู่ตรงนั้น ในสายตาของพวกมันจึงได้ดูเจิดจ้า
บาดตาถึงเพียงนั้น เจิดจ้าบาดตาเสียจนพวกมันรู้สึกไม่น่าเชื่อ
ไฉนบันดาลโทสะ? มันจะบันดาลโทสะได้อย่างไร? นั่นมันเชียนหลิวต้าเหรินมิใช่
หรือ… …
ช่างยโสโอหังนัก!
ประโยคหนึ่งกระโดดออกมาในใจเหล่าอสูร ผู้เยาว์ผู้หนึ่งกลับบังอาจใช้สีหน้า
ท่าทีเช่นนี้ประลองกับสนามประลองในคุกที่เชียนหลิวต้าเหรินตั้งขึ้น พวกมันแทบเชื่อ
ไม่ลง! ไม่ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่การประลอง นี่คือการท้าทาย!
มิผิด นี่เป็นการท้าทายเพื่อทลายคุก!
สวรรค์! อสูรตนนี้ขวัญกล้าบังอาจมาจากที่ใด ถึงกับกล้าท้าทายเชียนหลิวต้าเห
ริน!
บรรดาอสูรล้วนแตกตื่นตะลึงลานกับความคิดของตน จ้องมองสนามประลอง
อย่างซึมเซา
หนานเยว่ไม่ได้ใส่ใจไยดีฉีเหล่าซือที่ปากอ้าตาค้างอยู่ข้างกาย ดวงตานางผนึก
แน่นอยู่ที่สองหัตถ์ของจั่วม่อ สองหัตถ์ที่จุ่มลงไปในแม่น้ า เห็นสองหัตถ์คู่นั้นสว่างวาบ
ด้วยประกายอันคุ้นชิน ดวงตานางเบิกกว้างเท่าไข่ห่าน
ต้าเหรินกำลัง… …แยกสลาย!
ชั่วพริบตานั้น นางสมองขาวว่างเปล่า แล้วสะท้านขึ้นทั้งร่าง บังเกิดปฏิกิริยา
ทันที นางไม่ทราบว่ายามนี้ใบหน้านางตื่นตะลึงดุจพบพานผีสาง ยกมือกดหนักๆ บน
หัวใจที่เต้นกระหน่ าอย่างบ้าคลั่ง ขบริมฝีปากจนซีดขาว ดวงตาจับจ้องสองหัตถ์
ของต้าเหรินเขม็ง!
ราวกับว่าสองหัตถ์นั้นเป็นแม่เหล็กที่ดึงดูดใจ!
หากว่าต้าเหรินกำลังแยกสลายศาสสตร์อสูรของเชียนหลิวต้าเหรินจริง… …
นางแทบไม่กล้าคิด แต่นางทราบดีว่าฉากที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้านี้เป็นโอกาส
ทอง สามารถเป็นประจักษ์พยานชมดูต้าเหรินแยกสลายศาสตร์อสูรธาตุน้ าของเชียน
หลิวต้าเหริน แม้ว่าจะไม่สำเร็จก็ตาม แต่สำหรับนางแล้ว นี่อาจเป็นโอกาสที่ชั่วชีวิตจะ
ไม่เกิดขึ้นอีกเป็นหนที่สอง!
ทันใดนั้นในปากพลันได้กลิ่นคาวเลือดฟุ้งกระจาย นางค่อยรู้สึกตัว ที่แท้นาง
ตื่นเต้นตึงเครียดเกินไปจนกัดริมฝีปากตัวเองแตก แต่อุบัติเหตุเล็กๆ นี้กลับช่วยให้นาง
ผ่อนคลายลงเล็กน้อย ปลายหางตาสังเกตเห็นผู้คนร่ายศาสตร์อสูรบันทึกภาพ หนาน
เยว่ค่อยฉุกคิดขึ้นได้ในทันที จริงสิ นางไฉนโง่งมถึงเพียงนี้ กระทั่งศาสตร์อสูร
บันทึกภาพยังหลงลืมไปสิ้น
ในบรรดาศาสตร์อสูรทั้งมวล มีศาสตร์อสูรบันทึกภาพอยู่ด้วย มีวัตถุประสงค์
เดียวกันกับม้วนหยกภาพมายาของซิวเจ่อ นั่นคือสามารถบันทึกสิ่งที่ต้องการลงไปได้
แต่ศาสตร์อสูรบันทึกภาพสามารถเก็บไว้ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกของอสูรโดยตรง
สะดวกสบายกว่าซิวเจ่อมาก
หนานเยว่รีบร่ายศาสตร์อสูรบันทึกภาพ เอาไว้สำหรับให้นางค่อยๆ กลับไป
ศึกษาดูอย่างละเอียด
เหตุการณ์ว้าวุ่นฉุกละหุกเหล่านี้ช่วยทำให้นางสงบลงมาก นางในที่สุดก็สามารถ
ชมดูอย่างเยือกเย็น เห็นกลุ่มแสงบนหัตถ์ของต้าเหริน ในใจนางรีบจับคู่กับศาสตร์อสูร
ที่สอดคล้องกัน อย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เพิ่งจะสงบราบเรียบลง กลับกลายเป็นแตกตื่น
ตระหนกอีกครั้ง!
ศาสตร์อสูรน้อย!
ทั้งหมดล้วนเป็นศาสตร์อสูรน้อย!
หนานเยว่มองเห็นได้ชัดตา นางสามารถจับคู่แสงสว่างนับสิบสายกับศาสตร์อสูร
น้อยได้ครบถ้วน นางเมื่อตระหนักเรื่องนี้ชัดเจน ถึงกับตะลึงงันอย่างแท้จริง
นี่มิใช่ว่า… …ต้าเหรินคิดจะใช้ศาสตร์อสูรน้อย แยกสลายศาสตร์อสูรธาตุน้ าของ
เชียนหลิวต้าเหริน?
รอบที่แล้วต้าเหรินใช้ศาสตร์อสูรน้อยเชื่อมประสาน สยบศาสตร์อสูรธาตุไฟของ
เชียนหลิวต้าเหริน หนานเยว่แม้รู้สึกอัศจรรย์ใจ หรือกระทั่งตื่นตะลึง แต่ไม่ถึงกับรู้สึก
ว่ายอมรับไม่ได้ เชียนหลิวต้าเหรินเลื่องลือในศาสตร์อสูรธาตุน้ า ไม่เคยมีคนเคยได้ยิน
เรื่องฝีมือศาสตร์อสูรธาตุไฟของมัน แต่ต้าเหริน บัดนี้ถึงกับใช้ศาสตร์อสูรน้อยเพื่อ
แยกสลายศาสตร์อสูรธาตุน้ าที่หนุนส่งให้เชียนหลิวต้าเหรินมีชื่อกระเดื่องดัง! ไหนเลย
จะไม่ทำให้หนานเยว่สมองลัดวงจรได้
ไม่ว่าจะเป็นเหล่าอสูรด้านนอกลานประลองที่เต็มไปด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ หรือ
หนานเยว่ที่สมองขาวว่างเปล่า พวกมันไม่ส่งผลกระทบต่อจั่วม่อที่อยู่ในสนามประลอง
แม้แต่น้อย
กล่าวตามความสัตย์ นี่มิใช่ว่ามันต้องการใช้ศาสตร์อสูรน้อย แต่เนื่องเพราะมัน
รู้จักแต่ศาสตร์อสูรน้อยต่างหาก นับตั้งแต่ที่มันเริ่มแยกสลายศาสตร์อสูร ผูเยาก็สอน
มันเพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นคือใช้ศาสตร์อสูรน้อย และผูเยายังยกยอศาสตร์อสูร
น้อยเสียจนเลิศลอย ซ้ ายังบอกว่าไม่ว่าศาสตร์อสูรใด ล้วนสามารถแยกสลายได้ด้วย
ศาสตร์อสูรน้อย
นี่เองที่ทำให้จั่วม่อหลงเชื่อผิดๆ ตลอดมา ว่าการแยกสลายทุกสรรพสิ่ง สมควร
ใช้ศาสตร์อสูรน้อย
ที่สำคัญ แม่น้ าลำธารที่อยู่ตรงหน้ามันเหล่านี้ ในสายตาของมัน เห็นเป็นเพียง
ศาสตร์อสูรที่ซับซ้อนกว่าเดิมอยู่บ้างเท่านั้น ดังนั้นมันทำตามพฤติกรรมปกติ เริ่ม
แยกสลายแม่น้ าอย่างไม่ลังเล
สิ่งที่มันไม่รู้ก็คือ ผูเยาในทะเลแห่งจิตสำนึกกำลังอ้าปากค้าง ถลึงตากลมกว้าง
ใบหน้าเย็นชาลี้ลับจนเกือบจะชั่วร้ายตามปกติ กลับกลายเป็นโง่งมซึมเซา ดวงตาแทบ
ถลนออกจากเบ้า
ในใจมันหลงเหลือเพียงความคิดเดียว เจ้าตัวประหลาดน้อยนี้ ถึงกับใช้ศาสตร์
อสูรน้อยแยกสลายของพรรค์นี้… …
นับตั้งแต่จั่วม่อเข้าสู่นภาจรัสวารีไพศาล แม่น้ าเหล่านี้นับเป็นวัตถุที่ซับซ้อนที่สุด
ในบรรดาทั้งหมด มันกระทั่งสามารถมองเห็นกฏเกณฑ์แห่งฟ้าดินอันลึกล้ า ซึ่งแฝงอยู่
ในศาสตร์อสูรธาตุน้ าที่ผสานรวมกันเป็นแม่น้ า
อย่างไรก็ตามในสายตาของจั่วม่อ นี่ไม่มีข้อแตกต่างที่สำคัญอันใด ก็เพียงแค่
ซับซ้อนขึ้นอีกหน่อยเท่านั้น
เมื่อจั่วม่อผู้คลุ้มคลั่งเผชิญปัญหาอันซับซ้อน การตอบโต้ของมันกลับเหนือความ
คาดหมายของผูเยาอีกครั้ง จั่วม่อไม่ได้แตกตื่นลนลาน แต่ประดุจราชสีห์คลั่งที่พบ
พานคู่มือผู้ทัดเทียม จิตวิญญาณการต่อสู้และเจตนาฆ่าฟันระเบิดออกมา!
มันชิงลงมือก่อน เปลี่ยนเป็นฝ่ายรุกโดยไม่รู้ตัว
กลุ่มแสงบนหัตถ์คู่นั้นแปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง ความถี่ของการเปลี่ยนแปลงกำลัง
เร่งเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ รวดเร็วเสียจนยากจะแยกแยะอีก ไม่เพียงเท่านั้น ความเร็ว
ในการร่ายศาสตร์อสูรของมันยังคงเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในระยะเวลาอันกระชั้น
สั้น ก็เหนือล้ ากว่าความเร็วสูงสุดที่มันสามารถร่ายศาสตร์อสูรได้ไปแล้ว
จั่วม่อไม่ทันสังเกตเรื่องนี้
แต่เห็นได้ชัดว่าด้วยความเร็วระดับนี้ ยังไม่เพียงพอจะแยกสลายแม่น้ าที่อยู่
ตรงหน้ามัน
ศาสตร์อสูรน้อยที่จั่วม่อจู่โจมออกมาไม่ขาดสาย เป็นเหตุให้แม่น้ าตอบโต้ทัน
ควัน เห็นลำน้ าตรงหน้ามันพลันเปล่งแสงสว่างเลือนราง ในความว่างเปล่า ปรากฏวง
แสงประกายลอยขึ้น
จั่วม่อแค่นเสียงดังเฮอะ ดวงตาสีแดงฉานยิ่งกลายเป็นแดงก่ ากว่าเดิม
เวลานี้เอง ห้าศาสตร์อสูรธาตุน้ าลอบออกจากแม่น้ า จู่โจมเข้าหามันอย่างเงียบ
เชียบ มันแทบเพลี่ยงพล้ าเสียที จั่วม่อผู้เดือดดาลยิ่งบันดาลโทสะมากกว่าเดิม โดยไม่
กล่าวคำใด ความถี่ของการเปลี่ยนแปลงศาสตร์อสูรน้อยในสองมือ ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก
ขั้นหนึ่ง
ความเร็วในการร่ายศาสตร์อสูรน้อยของมันในยามนี้ เป็นสองเท่าของความเร็ว
สูงสุดของมันแล้ว!
ส่งผลกระทบทันตาเห็น!
แม่น้ าที่เงียบสงบทันใดนั้นปั่นป่วนอย่างรุนแรง ท่ามกลางสายตาของบรรดาอสูร
เห็นแม่น้ าตรงหน้าจั่วม่อ จู่ๆ ก็เขย่าสนั่นหวั่นไหว บิดเบี้ยวเกรี้ยวกราดราวกับอสรพิษ
บาดเจ็บ ดิ้นรนฟัดฟาดไม่คิดชีวิต
การตอบโต้ของแม่น้ ายังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทันๆ กัน
เห็นฝูงมัจฉาโปร่งใสมากมายปรากฏขึ้นในลำน้ า มัจฉาเหล่านี้มีรูปร่างผิดแผก
แตกต่างนับไม่ถ้วน ร่างกายโปร่งใสรางเลือน สร้างขึ้นจากน้ าอย่างสมบูรณ์ หากไม่เพ่ง
พิศดูใกล้ๆ ยากยิ่งที่จะค้นพบการคงอยู่ของพวกมัน
จำนวนของเหล่ามัจฉายิ่งน่าแตกตื่นสะท้านใจ มากมายจนสุดประมาณ ทันทีที่
ถือกำเนิดในลำน้ า พวกมันก็กระโจนเข้าหาสองหัตถ์ของจั่วม่อที่แช่อยู่ในน้ าราวกับ
มัจฉาคลุ้มคลั่ง
จิตสมาธิอันจดจ่อรวมรั้งถึงที่สุดของจั่วม่อค้นพบการเปลี่ยนแปลงในลำน้ าได้
ในทันที แต่ความคิดของมันแตกต่างจากบรรดาผู้ชมอย่างสิ้นเชิง ฝูงมัจฉาที่ถาโถมเข้า
มาอย่างเกรี้ยวกราดเหล่านี้ ในความเห็นของมัน เป็นเพียงแค่การเปลี่ยนแปลงใหม่ใน
โครงสร้างของศาสตร์อสูรที่ก่อตัวเป็นแม่น้ าเท่านั้น
มันไม่เพียงไม่หวาดหวั่นพรั่นพรึง กลับตื่นเต้นฮึกหาญมากกว่าเดิม เนื่องเพราะ
นี่หมายความว่าวิธีการแยกสลายของมันถูกต้องและได้ผล ลำน้ าเหล่านี้ตรวจพบภัย
คุกคามอันร้ายกาจ จึงตอบโต้อย่างรุนแรงถึงเพียงนี้
ไสหัวเข้ามาเถอะ เจ้าหนู!
จั่วม่อโลหิตฉีดพุ่งขึ้นสมอง จิตวิญญาณการต่อสู้ทะยานขึ้นถึงจุดสูงสุด ศาสตร์
อสูรน้อยในสองหัตถ์ของมันยิ่งมายิ่งรวดเร็ว ยิ่งนานยิ่งคลุ้มคลั่ง!
สองหัตถ์พลันเปลี่ยนเป็นเงาเลือนรางวงหนึ่ง ไม่สามารถมองเห็นสิบดรรชนีได้
ชัดตา ยามนี้พลังจิตสำนึกและกระบวนท่าดรรชนีของมันเชื่อมต่อกันอย่างพิสดาร ขอ
เพียงดรรชนีแปรเปลี่ยนเล็กน้อย พลังจิตสำนึกก็จะเปลี่ยนแปลงสอดคล้อง เชื่อม
ประสานอย่างพร้อมเพรียง
เห็นสองหัตถ์โบยบินอย่างเร่งร้อน แสงประกายสาดพุ่งออกมาด้วยความเร็วอัน
น่าตระหนก ประกายแสงหลากสีเหล่านี้บ้างจู่โจมใส่ฝูงมัจฉาอย่างหักโหม บ้างผสาน
เข้าด้วยกัน มีกระทั่งลำแสงหลายสิบสาย ที่ตัดไขว้ถักทอเป็นตาข่ายแสง เข้ารับหน้า
ฝูงมัจฉาอย่างพิสดารล้ า
จั่วม่อรู้สึกราบเรียบลื่นไหลอย่างยากจะบ่งบอกบรรยาย ศาสตร์อสูรน้อยคล้าย
จะกลายเป็นสัญชาตญาณส่วนหนึ่งของร่างกายมัน ไม่มีสิ่งใดจะหยุดยั้งไม่ให้ร่ายพวก
มันออกไปได้!
แต่มันไม่ได้ลุ่มหลงดื่มด่ าอยู่กับความรู้สึกสะดวกสบายนี้ ในสายตามันมีเพียง
เป้าหมายเดียว แยกสลาย แยกสลายมารดามันให้สิ้นซาก!
มันต้องการที่จะแยกสลายแม่น้ าบัดซบนี้จนไม่เหลือแม้แต่เศษธุลี!
กล้าทำร้ายเกอ!
ตาย ตาย!
ตายเสียให้หมด!
เร็วขึ้น! เร็วกว่านี้! เร็วกว่านี้อีก!
ความเร็วของสองหัตถ์จู่ๆ คล้ายลดลงอย่างกะทันหัน หากฉายภาพให้ช้าลง
ผู้คนจะเห็นได้ว่ากระบวนท่าดรรชนีคล้ายสะดุดชะงักลงชั่ววูบ แต่ชั่ววูบนี้กระชั้นสั้น
ยิ่ง กระชั้นสั้นเสียจนผู้คนยากจะค้นพบได้
หลังจากสะดุดลงในชั่วเสี้ยวกะพริบตา สองหัตถ์ที่เป็นดุจเงารางเลือนวงใหญ่
ค่อยๆ แยกออกเป็นสองวง
เงารางเลือนสองวง สองกลุ่มแสงที่เปลี่ยนแปลงอย่างบ้าคลั่ง!
ลำน้ าที่สั่นสะเทือนอย่างเกรี้ยวกราดทันใดนั้นหยุดชะงักลง อสรพิษแวววามเป็น
ประกายที่ดิ้นรนปั่นป่วนไม่หยุดยั้ง คล้ายถูกแช่แข็งอย่างฉับพลัน!
แม่น้ าที่ไหลเร็วรี่อยู่รอบๆ พ่นฟองคลื่นไม่ขาดสาย ล้วนชะงักค้างกลางเวหา
เวลาเหมือนหยุดลงอย่างกะทันหัน แม่น้ าลำธารทุกสายทั่วทั้งสนามประลองแข็ง
ค้าง เงียบสนิท ไม่กระดิกแม้แต่น้อย!