สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 360 บุกเข้าสู่หมอกภูต

“นึกไม่ถึงว่ำจะมีคนเปิดศึกทลำยคุกได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ส ำหรับข้ำนับว่ำน่ำ
แปลกใจไม่น้อย” เชียนหลิวกล่ำวอย่ำงยิ้มแย้ม
คนหน้ำไฟเบ้ปำก “มีแต่เจ้ำผู้เดียวที่สนใจเรื่องสินค้ำชั้นต่ ำเหล่ำนี้ แต่…” มัน
เผยสีหน้ำภำคภูมิล ำพอง “ฝีมือข้ำไม่เลวเลยใช่หรือไม่”
“ใช่ ต่ ำต้อยอย่ำงยิ่ง” เชียนหลิวให้ควำมเห็นอย่ำงไม่ลังเล
“แต่มีประสิทธิภำพยิ่ง” คนหน้ำไฟเค้ำควำมล ำพองใจบนใบหน้ำ ไม่ได้ลดน้อย
ถอยลงแม้แต่น้อย
เชียนหลิวคร้ำนจะถกเถียงกับคนดื้อด้ำนใหญ่ผู้นี้ หันไปจ้องมองสนำมประลอง
ในคุกอย่ำงสนอกสนใจ
ไหวเกอเอ๋อร์เฝ้ำระวังรอบข้ำงอย่ำงตื่นตัว
ผู้ดูแลที่สมำพันธ์อัจฉริยะแต่งตั้งขึ้น ใช้รูปแบบหนึ่งอำณำจักรหนึ่งผู้ดูแล ไหว
เกอเอ๋อร์ปีนี้อำยุยี่สิบปี ทั้งพลังฝีมือและพรสวรรค์สำมำรถรั้งต ำแหน่งผู้ดูแลของ
สมำพันธ์อัจฉริยะได้อย่ำงเต็มภำคภูมิ แต่กระทั่งตัวมันเองยังคิดไม่ถึงว่ำผู้ที่เปิดศึก
ทลำยคุกจะเป็นตนเอง ในหมู่แปดผู้ดูแลที่เข้ำสู่กระดำนหมำกรุกสัตว์ร้ำยแดนร้ำงใน
ยำมนี้ หำกว่ำกันตำมพลังฝีมือ มันจัดอยู่ล ำดับกลำงๆ เท่ำนั้น
อย่ำงไรก็ตำม มันตั้งสติได้อย่ำงรวดเร็ว นี่นับเป็นโอกำสที่สวรรค์ประทำนให้แก่
มัน!
ในสมำพันธ์อัจฉริยะไม่ได้มีกฎข้อบังคับมำกนัก แต่ในด้ำนกำรแลกเปลี่ยนควำม
ดีควำมชอบของสมำชิกในสมำพันธ์กลับยึดถือกฏเกณฑ์ที่เข้มงวดยิ่ง สมำพันธ์
อัจฉริยะเคยปรำกฏอสูรฟ้ำเก้ำตนในประวัติศำสตร์ ห้ำในเก้ำได้ทิ้งศำสตร์อสูรไว้
เบื้องหลังเพื่อสมำพันธ์อัจฉริยะ รวมถึงบรรดำศำสตร์อสูรพิสดำรและเคล็ดวิชำ
ปำฏิหำริย์ที่ผู้น ำสมำพันธ์แต่ละรุ่นรวบรวมเอำไว้ ทั้งหมดถูกเก็บไว้ในต้นไม้ศำสตร์
อสูรที่อยู่ใจกลำงภพอสูร มหำพฤกษ์ต้นนี้ เหนือล้ ำกว่ำต้นไม้ศำสตร์อสูรทั้งมวลที่มีอยู่
ตำมต ำหนักศำสตร์อสูรทั่วไป
นี่เป็นสถำนที่ที่อสูรแทบทุกตนใฝ่ฝันถึง ไหวเกอเอ๋อร์ย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้น ไหว
เกอเอ๋อร์ถือก ำเนิดจำกตระกูลไหววำยุกระซิบ เป็นตระกูลใหญ่ที่ทรงอ ำนำจที่สุดใน
อำณำจักรแห่งหนึ่ง แต่เมื่อมองจำกภพอสูรทั้งหมด สำมำรถจัดอยู่ระดับกลำงเท่ำนั้น
ศำสตร์หนำมลับเขียวครำมของตระกูล เป็นศำสตร์อสูรที่ร้ำยกำจยิ่งแขนงหนึ่ง แต่ไหว
เกอเอ๋อร์หำได้พึงพอใจไม่
มันเมื่อสำมำรถเบียดเสียดขึ้นเป็นผู้ดูแลในสังกัดสมำพันธ์อัจฉริยะตั้งแต่เยำว์วัย
เช่นนี้ ย่อมมีควำมทะเยอทะยำนอันยิ่งใหญ่ ในหน้ำประวัติศำสตร์ของตระกูลไหววำยุ
กระซิบ ไม่เคยมีผู้ใดบรรลุถึงขั้นอสูรฟ้ำด้วยศำสตร์หนำมลับเขียวครำมมำก่อน มัน
ไฉนเลยจะพึงพอใจได้? ส ำหรับกำรฟูมฟักเลี้ยงดูมัน ทำงตระกูลไม่เคยหวงแหน
ทรัพยำกรใด ทั้งยังใช้ทุกวิถีทำงเพื่อเสำะหำรวบรวมศำสตร์อสูรที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นมำ
ให้แก่มัน แต่ศำสตร์อสูรชั้นยอดล้วนมีคุณค่ำหำใดเทียบ หลังจำกพยำยำมมำหลำยปี
พวกมันยังคงไม่มีหนทำงครอบครองศำสตร์อสูรชั้นยอดแม้แต่วิชำเดียว
ศึกทลำยคุก ไม่ว่ำอย่ำงไรมันจะต้องเอำชัยในศึกทลำยคุกให้จงได้!ไหวเกอเอ๋อร์
ตัดสินใจอย่ำงแน่วแน่
ควำมดีควำมชอบชิ้นนี้อำจสำมำรถแลกเปลี่ยนกับศำสตร์อสูรที่ดีสักวิชำ
มำเถอะ!
ไหวเกอเอ๋อร์ดวงตำเป็นประกำย เต็มไปด้วยจิตวิญญำณแห่งกำรต่อสู้อย่ำงเปี่ยม
ล้น

ท่ำมกลำงหมอกภูตไร้ที่สิ้นสุด กองคำรำวำนเรือเหำะเร่งรุดไปข้ำงหน้ำอย่ำง
เงียบเชียบ
ในบรรดำเรือขนส่งทำสทั้งห้ำล ำ เรือขนส่งทำสของค่ำยจินวูอยู่ตรงใจกลำง
ขบวน ลวดลำยค่ำยกลบนล ำเรือเปล่งแสงเลือนรำง กระถำงภูตแดงเพลิงแปรสภำพ
หมอกภูตให้กลำยเป็นพลังปรำณธรรมชำติอย่ำงต่อเนื่อง จำกนั้นชักน ำเข้ำสู่ลวดลำย
ค่ำยกลที่สลักเอำไว้ทั่วล ำเรือ
เมื่อเทียบกับครั้งที่เพิ่งหลอมสร้ำงแล้วเสร็จ ยำมนี้กระถำงภูตแดงเพลิงมีขนำด
เล็กลงมำก นี่เกิดจำกกำรใช้งำนอย่ำงต่อเนื่องตลอดทั้งวันทั้งคืน โดยไม่มีเวลำหยุดพัก
พลังปรำณธรรมชำติที่แปรสภำพด้วยยุทธภัณฑ์เวทระดับห้ำอย่ำงกระถำงภูตแดง
เพลิง ไม่เพียงแต่กว้ำงใหญ่ไพศำลและเปี่ยมล้นสมบูรณ์เท่ำนั้น ยังมีคุณภำพสูงล้ ำ
ขณะที่กระถำงภูตแดงเพลิงท ำงำนทั้งวันทั้งคืน พลังปรำณธรรมชำติอันบริสุทธิ์และ
มำกมำยเปี่ยมล้นนี้ ก็ท ำหน้ำที่เป็นเปลวไฟอ่อนละมุนที่ค่อยๆ คั่วอย่ำงประณีต คอย
ปรับปรุงและกลั่นเกลำกระถำงภูตแดงเพลิงอย่ำงต่อเนื่อง
กระถำงภูตแดงเพลิงสร้ำงขึ้นด้วยฝีมือของทุกคนในค่ำยจินวู เป็นผลงำนที่เรียก
ได้ว่ำไม่เคยปรำกฏขึ้นมำก่อน แต่อย่ำงไรก็ตำม ด้วยควำมแตกต่ำงของระดับพลัง
บ ำเพ็ญเพียรและฝีมือเฉพำะตัวของซุนเป่ำ จี๋เหว่ยและคนอื่นๆ ทั้งหมด มีหลำยส่วน
ของกระถำงภูตแดงเพลิง ที่แปลกแยกและไม่ผสมกลมกลืนกันอยู่บ้ำงอย่ำงหลีกเลี่ยง
ไม่ได้ ทว่ำเมื่อผ่ำนกำรหลอมสร้ำงด้วยพลังปรำณธรรมชำติเป็นเวลำยำวนำนเช่นนี้ สิ่ง
สกปรกและส่วนที่ไม่กลมกลืนของกระถำงภูตแดงเพลิง ค่อยๆ ถูกกลั่นเกลำทีละน้อย
ระดับคุณภำพของมันสูงขึ้นกว่ำแต่ก่อน แต่ขนำดของกระถำงหดตัวลงมำก
จั่วม่อยืนตระหง่ำนอยู่ที่หัวเรือของเรือขนส่งทำสล ำหน้ำสุด สำยตำจับจ้องอยู่ใน
ม่ำนหมอกเบื้องหน้ำ ประกำยแสงจำกค่ำยกลบนล ำเรือสะท้อนอยู่บนใบหน้ำตึง
เครียดของมัน บัดเดี๋ยวสว่ำงเรือง บัดเดี๋ยวริบหรี่ ข้ำงกำยมัน อำกุ่ยเชิดคำงขึ้น ลอก
เลียนเยี่ยงจั่วม่อ ทอดตำมองไปในระยะไกล
อำกำรบำดเจ็บของนำงทุเลำลงอย่ำงเห็นได้ชัด ใบหน้ำนำงค่อยๆ แสดงอำรมณ์
ได้บ้ำง แม้ว่ำจะยังคงแข็งทื่ออยู่มำกก็ตำม
วู้ม วู้ม วู้ม
เห็นบรรดำองครักษ์ทุกข์ยำกในชุดเกรำะด ำโลดแล่นไปรอบๆ รักษำรูปขบวน
ลำดตระเวนอย่ำงแข็งขัน ทุกคนสีหน้ำตื่นตัวระมัดระวัง พวกมันล้วนเป็นองครักษ์
ทุกข์ยำกที่ให้ก ำเนิดอำวุธคู่กำยของตนแล้ว มีอำเหวินกระชับหอกทมิฬด ำในมือ น ำ
ทัพอยู่ด้ำนหน้ำสุด พู่หอกสีแดงสดใสประหนึ่งเปลวไฟสะบัดพลิ้วกลำงสำยลม
กลุ่มองครักษ์ทุกข์ยำกที่ส ำเร็จกำรให้ก ำเนิดอำวุธ ท่ำมกลำงหมอกภูตไร้
ขอบเขตเช่นนี้ พวกมันไม่ต่ำงจำกมัจฉำในวำรี กลับกลำยมำเป็นก ำลังรบหลักแทน
กงซุนชำบัญชำกำรค่ำยจูเชวี่ย ซู่หลงก ำกับดูแลค่ำยเว่ย เซี่ยซำนอยู่บนเรือขนส่ง
ทำสล ำท้ำยสุด คอยเฝ้ำระวังด้ำนหลัง ส่วนในเรือขนส่งทำสที่เหลือ ม้ำฝำนนั่งอยู่บน
จุดสูงสุดของเรือ คนของหน่วยเทียนฟงคนอื่นๆ กระจำยอยู่รอบล ำเรือ หลังจำกผ่ำน
ห้วงแห่งกำรรู้แจ้งในครั้งที่แล้ว เจตจ ำนงกระบี่ของม้ำฝำนบรรลุถึงขั้นแปลงรูปลักษณ์
อย่ำงสมบูรณ์ ผลกระทบของหมอกภูตที่มีต่อมันลดน้อยลงมำก
ทุกผู้คนดูเหมือนตื่นตัวเฝ้ำระวังถึงที่สุด สีหน้ำหนักอึ้ง ทั้งกองก ำลังแผ่ซ่ำนพลัง
สภำวะฆ่ำฟันเย็นเยียบและหนักแน่น โหมซัดสำดใส่รอบข้ำงไม่จบสิ้น ประดุจสัตว์ร้ำย
มหึมำค่อยๆ รุกคืบไปตำมพื้นดิน ไม่เร่งรีบไม่เชื่องช้ำ
แม้ว่ำพวกมันจะร้อนรนคิดตำมหำคนในหมอกภูต แต่จั่วม่อทรำบกระจ่ำงว่ำใน
ส่วนลึกของหมอกภูตเปี่ยมล้นไปด้วยภยันตรำยเช่นไร มันไม่ขวัญกล้ำบ้ำบิ่นพอที่จะ
รีบเร่งเดินทำงโดยไม่ระวัง ในดินแดนมหำประลัยเช่นนี้ ประมำทแค่เพียงเล็กน้อย
อำจล่มสลำยทั้งกองทัพ
เจดีย์น้อยกับเจ้ำเพลิงน้อยมุดอยู่ในอ้อมแขนของอำกุ่ยอย่ำงขลำดกลัว เจ้ำด ำ
น้อยเกำะแน่นอยู่บนเส้นผมของอำกุ่ย ทีท่ำบอกชัดว่ำเป็นตำยอย่ำงไรก็ไม่ปล่อย นก
โง่สีหน้ำไม่ยินดียินร้ำย สถำนกำรณ์ตึงเครียดคับขันไม่ได้ท ำให้นำงสะทกสะท้ำนใดๆ
สือผิ่นลอยอยู่บนเส้นหนวดสีด ำของผีเสื้อแฝด ใบหน้ำเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยควำมดุดัน
เย็นชำเผยแววกระหำยกำรต่อสู้ออกมำ
จะว่ำไปก็แปลก ลูกหมอกขำวจำงๆ ที่ลอยอยู่ตรงปลำยหนวดด้ำนสีขำวของ
ผีเสื้อแฝด ยังไม่มีร่องรอยว่ำจะเป็นตัวเป็นตนขึ้นมำแต่อย่ำงใด
สือผิ่นถือก ำเนิดขึ้นจำกกำรที่ผีเสื้อแฝดดูดซับพลังงำนภูตทมิฬ ส ำหรับหมอกภูต
แทนที่จะหวำดหวั่นพรั่นพรึง มันกลับรู้สึกสนิทชิดเชื้อเป็นที่สุด แต่สังหรณ์อันตรำย
ของมันเฉียบไวกว่ำซิวเจ่อทั่วไป ส่วนลึกของหมอกท ำให้มันบังเกิดสังหรณ์อันตรำย
อย่ำงรุนแรงจนชวนสะท้ำนใจ กระทั่งตัวประหลำดที่ขวัญกล้ำบังอำจอย่ำงมัน ยังไม่
กล้ำล่วงลึกเข้ำไป มันอำจทระนงถือดี แต่ไม่ได้โง่งม หลังจำกร่วม ‘ตกปลำ’ กับจั่วม่อ
และกงซุนชำมำหลำยวัน สือผิ่นยิ่งล่วงรู้ชัดแจ้งถึงภยันตรำยที่มีอยู่ในหมอกภูต
แน่นอน อันตรำยที่ร้ำยแรงที่สุด เป็นนกโหดร้ำยไร้เหตุผลที่อยู่ด้ำนข้ำงนี่
ต่ำงหำก… …
สือผิ่นเหลือบมองนกโง่ที่พริ้มตำหลับสนิท แล้วหดคอลงตำมสัญชำตญำณ

“มีคนอยู่ในสถำนที่บัดซบนี้ด้วยหรือ?” เหลยเผิงค ำรำม ไม่อำจเข้ำใจอยู่บ้ำง
“บำงทีอำจจะเป็นผู้สืบเชื้อสำยของผู้ฝึกตนสมัยโบรำณ” เหนียนลู่ปัดผมอย่ำง
สง่ำงำม ตอบด้วยสีหน้ำเคลิ้มฝัน
“ผู้สืบเชื้อสำยของผู้ฝึกตนสมัยโบรำณ… …”
ผู้คนรอบข้ำงลอบคร่ ำครวญอย่ำงหวนโหย เจ้ำผู้นี้อ่ำนนิทำนฟังข่ำวลือมำก
เกินไปแล้ว!
เหลยเผิงจ้องมองเหล่ำองครักษ์ทุกข์ยำกที่ก ำลังโลดแล่นไปตำมพื้นอย่ำงปรำด
เปรียว สีหน้ำเต็มไปด้วยควำมอิจฉำเลื่อมใส “สถำนที่อนำถำนี้นับว่ำจี้ใส่จุดอ่อนถึง
ตำยของเรำจริงๆ แต่พวกค่ำยเว่ยกลับมีช่วงเวลำอันปลอดโปร่งสว่ำงไสว! กระทั่งข้ำ
ยังอยำกฝึกปรือเคล็ดองครักษ์ทุกข์ยำกขึ้นมำเสียแล้ว”
พวกมันก ำลังฝึกปรือเคล็ดปรำณภูต แต่เนื่องจำกเพิ่งเริ่มฝึกปรือได้ไม่นำนนัก
พวกมันเพียงแค่พอกล้ ำกลืนป้องกันกำรกัดกร่อนของหมอกภูตได้เท่ำนั้น ยังไม่ถึงขั้น
น ำมำใช้ประโยชน์ได้ ทว่ำหมอกภูตที่เต็มไปด้วยอันตรำยส ำหรับพวกมัน มิเพียงไม่
เป็นอันตรำยต่อพวกค่ำยเว่ย แต่ยังเป็นประโยชน์นับอเนกอนันต์ คนที่เคยชินกับกำร
บุกทะลวงเข่นฆ่ำไปทุกทิศทำงอย่ำงพวกมัน ไหนเลยจะไม่อิจฉำตำร้อนได้?
“อย่ำไปอิจฉำพวกมันเลยน่ำ!” เหนียนลู่จัดแต่งเสื้อผ้ำพลำงกล่ำว “เจ้ำสำมำรถ
ลอกเลียนหัวหน้ำของเรำได้ หำกเจตจ ำนงกระบี่ของเจ้ำบรรลุถึงขั้นแปลงรูปลักษณ์ ก็
ไม่ต้องเกรงกลัวกำรกัดกร่อนของสิ่งใดอีก แม้แต่หมอกภูตจิ๊บจ๊อยนี้ก็ย่อมไม่ใช่
ข้อยกเว้น”
เหลยเผิงพูดไม่ออก
รอบกำยม้ำฝำนคล้ำยมีก ำแพงล่องหนชั้นหนึ่ง หมอกภูตสีด ำแดงไม่สำมำรถเข้ำ
ใกล้พื้นที่รอบๆ มันได้ ทุกคนไม่ได้รู้สึกว่ำมีพลังปรำณผันผวนใดๆ นั่นหมำยควำมว่ำ
หัวหน้ำม้ำฝำนไม่ได้ใช้พลังปรำณ พื้นที่ก ำแพงล่องหนนี้เกิดขึ้นตำมธรรมชำติ หลังจำก
ที่ม้ำฝำนบรรลุถึงเจตจ ำนงกระบี่แปลงรูปลักษณ์
อย่ำงไรก็ตำม เทียบกับกำรเริ่มฝึกปรือเคล็ดองครักษ์ทุกข์ยำกใหม่ตั้งแต่ต้น กำร
บรรลุเจตจ ำนงกระบี่แปลงรูปลักษณ์ยังยำกเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่ำ เว้นเสียแต่ว่ำพวกมัน
จะฝึกปรือจนเข้ำสู่ด่ำนจินตัน ไม่ใช่ว่ำทุกผู้คนล้วนเป็นสัตว์ประหลำดที่สำมำรถบรรลุ
เจตจ ำนงกระบี่แปลงรูปลักษณ์ตั้งแต่ยังอยู่ในด่ำนหนิงม่ำยเสียเมื่อไร แต่กระนั้น
จำกหนิงม่ำยไปสู่จินตัน ระดับควำมยำกเย็นนี้… …
“ท่ำนย่ำเจ้ำเถอะ!” เหลยเผิงพ่นลมหำยใจหนักๆ อย่ำงขุ่นเคือง
อย่ำงไรก็ตำม แม้ว่ำทุกคนรู้สึกอึดอึดขัดข้องอยู่บ้ำงที่ไม่สำมำรถออกน ำหน้ำบุก
ทะลวงได้เหมือนที่เคย แต่ก็รู้สึกคำดหวังไม่น้อย หำกมีซิวเจ่ออยู่ภำยในหมอกภูตจริง
นั่นหมำยควำมว่ำพวกมันสำมำรถใช้พลังของพวกมันได้อย่ำงเต็มที่ภำยใต้หมอกภูต
เช่นกัน พวกมันแม้ฝึกปรือเคล็ดปรำณภูตจนเริ่มใช้กำรได้ แต่หำกคิดแปรสภำพหมอก
ภูตเป็นพลังปรำณโดยตรง พวกมันจ ำต้องฝึกปรือเคล็ดปรำณภูตให้บรรลุถึงขั้นที่สำม
เสียก่อน
ก่อนหน้ำนั้น พวกมันแม้ว่ำจะดูดซับหมอกภูตและเปลี่ยนเป็นพลังปรำณได้ แต่ก็
ท ำได้ช้ำยิ่ง ส ำหรับกำรฝึกปรือบ ำเพ็ญเพียรนับว่ำไม่เลว แต่หำกอยู่ในกำรสู้รบ นั่น
หมำยควำมว่ำพลังปรำณของพวกมันจะไม่ได้รับกำรเติมเต็มเพิ่มเข้ำไปเลย
ดังนั้นหลำยคนตั้งควำมหวังไว้กับซิวเจ่อในหมอกภูตนั้น
เช้ง!
เสียงปะทะสดใสกังวำน พลันดังขึ้นจำกรอบนอก
ทุกผู้คนสีหน้ำแปรเปลี่ยน ศัตรูโจมตี!
นับตั้งแต่บุกฝ่ำเข้ำมำในหมอกภูต นี่เป็นกำรโจมตีครั้งแรกที่พวกมันเผชิญ ไม่ว่ำ
ผู้ใดก็ไม่มีสีหน้ำที่ดี พวกมันเพิ่งจะเดินทำงเข้ำมำในหมอกภูตได้เพียงห้ำสิบลี้เท่ำนั้น
ถึงกับต้องเผชิญกำรโจมตีที่ไม่รู้จักและดุร้ำยกระหำยเลือด อันตรำยที่รอคอยอยู่
ด้ำนหน้ำย่อมเป็นที่คำดค ำนวณได้
ผู้ที่ปะทะกับศัตรูคืออำเหวิน
อำเหวินดวงตำจับจ้องสัตว์ร้ำยเหี้ยมหำญที่ไม่รู้จักซึ่งอยู่ตรงหน้ำมัน สิ่งดุร้ำยนี้
คล้ำยพยัคฆ์ร้ำยหรือเสือด ำ รูปร่ำงเพรียวบำงปรำดเปรียวเต็มไปด้วยควำมงดงำม ทั่ว
ร่ำงปกคลุมด้วยแผ่นเกล็ดเหล็กกล้ำหนำแน่นเป็นชั้นๆ เปล่งประกำยเย็นเยือก อุ้งเท้ำ
ที่วำงอยู่บนพื้นประดับด้วยกรงเล็บโค้งยำว แหลมคมสุดเปรียบปำน เจำะลึกลงไปใน
พื้นโดยไม่ต้องใช้เรี่ยวแรงอันใด เบ้ำตำกลวงลึก โหนกแก้มนูนสูง แต่ในเบ้ำตำหำได้มี
ลูกนัยน์ตำไม่ มีแต่แสงสีแดงเจิดจ้ำสองดวง
อำเหวินเมื่อประสำนสำยตำกับแสงสีแดงในเบ้ำตำของตัวชั่วร้ำยนี้ พลันรู้สึกร่ำง
เกร็งแน่น ลอบตื่นตระหนกอย่ำงช่วยไม่ได้
จั่วม่อเพ่งตำมองสัตว์ร้ำยอันเหี้ยมหำญ นึกถึงสิ่งที่ผูเยำเคยบอกเตือนไว้ก่อน
หน้ำ รีบถำมว่ำ “นี่คือสัตว์ร้ำยวิญญำณภูตใช่หรือไม่?”
“ใช่” ผูเยำน้ ำเสียงไม่ได้เฉยชำเหมือนเช่นปกติ แต่เต็มไปด้วยควำมหนักใจ
“สัตว์ร้ำยวิญญำณภูตอันร้ำยกำจ! ภูตหมอกเหล่ำนี้มิทรำบว่ำผ่ำนกำลเวลำมำเนิ่น
นำนปำนใด ส ำหรับข้ำ อย่ำว่ำแต่เคยพบเห็นหมอกภูตทมิฬที่หนำแน่นเข้มข้นถึงเพียง
นี้มำก่อนเลย กระทั่งได้ยินได้ฟังยังไม่เคยได้ยินมำ สัตว์ร้ำยวิญญำณภูตตนนี้ เหนือล้ ำ
กว่ำสัตว์ร้ำยวิญญำณภูตทั้งมวลที่ข้ำเคยรู้จัก เจ้ำต้องระวังให้มำก”
จั่วม่อตื่นตระหนก สุ้มเสียงหนักอึ้งเคร่งเครียดถึงเพียงนี้ ส ำหรับผูเยำแล้ว
สำมำรถกล่ำวได้ว่ำหำได้ยำกยิ่ง
สังหรณ์อันตรำยยิ่งแรงกล้ำขึ้นทุกขณะ แต่จั่วม่อฝืนระงับยับยั้งเอำไว้ มันตั้งใจ
จะชมดูเสียก่อน ว่ำสัตว์ร้ำยวิญญำณภูต ที่แท้ร้ำยกำจทรงพลังมำกเพียงใด

อำเหวินเป็นผู้โชคดีที่รอดชีวิตจำกสนำมประลองเดิมพันชีวิต กำรละเล่นอันแสน
โปรดปรำนของเหล่ำจู่เหรินเก่ำของมันในอดีต อย่ำได้เห็นว่ำมันเป็นเพียงเด็กน้อยผู้
หนึ่ง แต่แท้ที่จริงมีประสบกำรณ์ต่อสู้เข่นฆ่ำโชกโชน สัตว์ร้ำยวิญญำณภูตที่อยู่
ตรงหน้ำแม้ท ำให้มันรู้สึกกดดันอย่ำงรุนแรง แต่ไม่ได้เป็นเหตุให้มันสูญเสียควำมสงบ
เยือกเย็น
ควำมเย็นสำยหนึ่งแล่นผ่ำนมำจำกหอกทมิฬด ำ มันทันใดนั้นเปี่ยมล้นไปด้วย
ควำมเชื่อมั่น ในสนำมประลองเดิมพันชีวิต มันเคยเข่นฆ่ำคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่ำมันนับ
ไม่ถ้วน อีกทั้งบัดนี้มันยังแข็งแกร่งกว่ำเมื่อก่อนมำก!
ใบหน้ำหล่อเหลำเยำว์วัยสีหน้ำแปรเปลี่ยนไปอย่ำงเงียบเชียบ เจตนำฆ่ำฟันปะทุ
ขึ้น ดวงตำกลำยเป็นดุร้ำยกระหำยเลือด หมอกด ำหนำแน่นลอยออกมำจำกสองมือที่
กระชับด้ำมหอก รำวกับงูด ำตัวหนึ่ง ม้วนพันรอบหอกทมิฬด ำ
พลังสภำวะของมันระเบิดวำบ ดวงตำดุร้ำยถลึงกว้ำง ตวำดเสียงต่ ำลึก “ฆ่ำ!”
หอกทมิฬด ำในมือสะบัดวูบ แทงทะลวงไปข้ำงหน้ำอย่ำงหักโหม