สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 623 กรงเล็บพิฆาตมังกรหวนคืนสู่โลกหล้า

“หอสมบัติมหาสันติมีอยู่จริง ๆ รึ?” สมุนผู้หนึ่งถามอย่างสงสัยใคร่รู้

“ถูกต้อง” ปู้เกิ้นตอบโดยไม่หันกลับมา สายตาของมันจ้องมองไปยัง
ลำแสงที่พุ่งทะลวงขึ้นไปบนฟ้า จิตใจเลื่อนลอยเล็กน้อย ราวกับว่ามัน
กำลังขบคิดถึงเรื่องราวบางประการ

“ฮ่าฮ่า! พี่ปู้ทรงภูมิปัญญายากหาผู้ใดเทียบเทียม ถึงกับจัดเตรียม
หลุมพรางกับดักใหญ่โตเช่นนี้ขึ้นมาได้ ผู้น้องไม่เคยนับถือเลื่อมใสผู้ใดมา
ก่อน แต่ยามนี้กล่าวได้เพียงว่าข้าเลื่อมใสพี่ปู้ยิ่งนัก!” ผู้กล่าววาจาเป็นบุรุษ
ร่างใหญ่โตดุจยักษ์ปักหลั่น อยู่ในวัยสี่สิบกว่าปี มีดวงตาเจิดจ้าเป็น
ประกายคู่หนึ่ง

“พี่หมิงชมเชยเกินไป” ปู้เกิ้นค้อมตัวเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างยิ้มแย้ม
“หากมิใช่เพราะมีพี่หมิงอยู่ด้วย ผู้น้องยังไม่กล้ากระทำการอุกอาจเสี่ยง
อันตรายถึงเพียงนี้”

“คล้อยตามสภาวะอันประเสริฐ พี่ปู้จึงนับเป็นยอดอัจฉริยะที่
แท้จริง!” หมิงฮุยปรบมือพลางสรรเสริญเยินยอ “เจ้ามีกองพันชั้นยอด
เช่นนี้อยู่กับตัว หากสามารถยึดครองอาณาจักรนี้และนครมหาสันติ พลัง
อำนาจของตระกูลยักษาเขียวจะทวีขึ้นนับสิบเท่า! หนุนส่งตระกูลยักษาให้
เจริญรุ่งเรืองสืบไป”
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 1 of 12

“ข้ากลับไม่เล็งผลเลิศถึงเพียงนั้น” โฉมสะคราญที่อยู่ข้างกายหมิงฮุย
อดสอดคำขึ้นไม่ได้ นางแย้มยิ้มอย่างเย็นชา “ใต้หล้าเคารพเทิดทูนอำนาจ
บารมีของนครมหาสันติ แต่วันนี้เราจะละเมิดกฏเกณฑ์ที่ไม่เคยกล่าว
ออกมา ด้วยการเตรียมบุกเข่นฆ่าเข้าเมือง หากต่อไปปู้ต้าเหรินยกทัพเข้า
ยึดครองอาณาจักรนี้ ผู้คนยามขุ่นแค้นจะพากันมุ่งเป้ามาจู่โจมท่านเป็นจุด
เดียว!”

หมิงฮุยรีบกล่าวเป็นเชิงขออภัย “พี่ปู้ โปรดอย่าได้ถือสา ผู้น้องรัก
ถนอมเม่ยเม่ยนางนี้มากเกินไปจนนิสัยเสีย ไม่ต้องเก็บวาจาเหลวไหลของ
นางมาเป็นอารมณ์แล้ว”

ปู้เกิ้นสั่นศีรษะ “พี่หมิงไม่จำเป็นจ้องกล่าวหนักถึงเพียงนั้น ที่แม่
นางอวี่เวยกล่าวมาก็ไม่ผิด” มันพลันเงยหน้าขึ้น มองไปยังนครมหาสันติที่
อยู่ห่างไกล จากนั้นกล่าวเสียงอ่อนเบา “อย่างไรก็ตาม ในช่วงกลียุคเช่นนี้
ไหนเลยจะมีวิธีการอันสมบูรณ์พร้อมไปเสียทุกเรื่อง? คนหากไม่รุดหน้า
เอาแต่ล่าถอยอยู่ทุกเมื่อ เกรงว่าไม่ทันต้องต่อสู้ก็จะล่มสลายไปเองแล้ว”

ถ้อยคำเหล่านี้ล้วนแฝงไว้ด้วยความโหดร้ายทารุณของยุคสมัยอัน
วุ่นวาย แต่ปู้เกิ้นกลับกล่าวออกมาด้วยสุ้มเสียงราบเรียบแผ่วเบา หมิงอวี่
เวย ถึงกับตะลึงลานไป

“หากไม่คิดให้ตระกูลของตนต้องตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของผู้อื่น ก็
จำเป็นต้องมีฐานที่มั่นของตน ตระกูลยักษาเขียวของข้าร่อนเร่พเนจรมา
นานปี พี่น้องในตระกูลมีชีวิตยากลำบาก ตระกูลสาขาส่วนใหญ่ก็ดำเนิน
ชีวิตเยี่ยงโจรเร่ร่อน ความปรารถนาของผู้แซ่ปู้มีเพียงประการเดียว คือยึด
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 2 of 12
ครองสถานที่อันสงบสุขให้ตระกูลของข้าได้ลงหลักปักฐาน อย่าว่าแต่นี่เป็น
กลียุคอันโกลาหลอลหม่าน ต่อให้ถึงยุคสมัยอันสงบสุข ผู้แซ่ปู้อาจยังคง
ต้องต่อสู้ดิ้นรนอยู่ร่าไป”

หมิงอวี่เวยถูกวาจาที่กล่าวด้วยอารมณ์ความรู้สึกของปู้เกิ้นทำเอา
ตะลึงลานไปเป็นคำรบสอง ในขณะที่หมิงฮุยเผยสีหน้านับถือเลื่อมใส ร้อง
ชมเชยปนหัวร่อว่า “พี่ปู้กล่าวได้ดี บุรุษชาติอาชาไนยสมควรต้องมีจิต
ปณิธานเช่นนี้! อย่างไรก็ตาม ในความเห็นของข้าเป็นโจรเร่ร่อนก็ไม่เห็นจะ
มีอันใดไม่ดี นี่เป็นชีวิตอันตื่นเต้นโลดโผน!”

บรรดาไพร่พลใต้ร่มธงของปู้เกิ้นมองดูมันจากทางเบื้องหลัง ด้วย
สายตาเคารพเทิดทูนสุดหัวใจ

“ผู้น้องมิทราบว่าอิจฉาเลื่อมใสชีวิตอันเสรีและโลดโผนของพี่หมิงถึง
เพียงไหน แค่คนเกิดมาในตระกูล มิอาจละทิ้งตระกูลเพื่อใช้ชีวิตอิสระ
ดั่งใจนึกเช่นพี่หมิงได้ สำหรับเรื่องการโจมตีที่จะตามมาที่แม่นางอวี่เวย
กังวล นั่นเป็นไปได้มาก แต่ในระยะเวลาอันสั้นยังไม่ใช่เรื่องที่ต้องห่วงกังวล
มากนัก” ปู้เกิ้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้น “ขุมกำลังหลักๆ
ทั้งหลาย ยามนี้กำลังชุลมุนวุ่นวายอยู่กับการต่อสู้กับซิวเจ่อ ไม่มีเวลาจะมัว
มาสนใจสิ่งอื่นใด หากพี่หมิงลบร่องรอยทำลายเบาะแสทั้งหมดจนเกลี้ยง
เกลา ไม่เหลือทิ้งหลักฐานใดไว้เบื้องหลัง ข้าก็แค่เข้ายึดเมืองว่างเปล่าเพื่อ
เป็นรากฐานในการยึดครองอาณาจักรนี้ ส่วนท่านก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับ
เหตุการณ์เลือดล้างนครมหาสันติ ในระยะสั้นย่อมไม่มีผู้ใดหาข้ออ้างมา
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 3 of 12
โจมตีเราได้ ที่สำคัญไปกว่านั้น หากข้ายิ่งลากถ่วงเวลาได้นานเท่าใด ข้า
แน่ใจว่าสามารถสร้างกองทัพอันแข็งแกร่งขึ้นมาได้มากเท่านั้น!”

สองประโยคสุดท้ายเผยให้เห็นความเชื่อมั่นอันแกร่งกร้าวมั่นคงดุจ
เหล็กกล้า

“เป็นเสี่ยวเม่ยคิดมากไปเอง! พี่ปู้ ที่ข้าล่วงเกินเมื่อครู่ โปรดอย่าได้ถือ
สา!” หมิงอวี่เวยพลันย่อกายคารวะด้วยสีหน้าจริงจัง

ปู้เกิ้นรีบคารวะตอบ “แม่อวี่เวยเกรงใจเกินไป”

“พี่ปู้คล้ายจะล่วงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับหอสมบัติมหาสันติไม่น้อย
สามารถช่วยเปิดหูเปิดตาให้แก่พวกเราบ้างได้หรือไม่” หมิงฮุยกล่าวอย่าง
ยิ้มแย้ม “ข้าเพียงทราบว่ามีหลักศิลาชิ้นหนึ่งอยู่ภายใน”

ปู้เกิ้นกล่าวเสียงหนัก ๆ “ข้าเองก็ไม่ได้ล่วงรู้อันใดมากนัก เพียง
บังเอิญรับทราบเรื่องราวบางประการมาบ้าง ว่ากันว่าที่เก็บรักษาอยู่
ภายในหอสมบัติมหาสันติเป็นสมบัติสามชิ้น นอกจากหลักศิลาแล้ว ข้า
บังเอิญทราบว่าสมบัติอีกชิ้นหนึ่งเป็นสิ่งใด แต่ไม่ทราบว่าชิ้นสุดท้ายคือ
อะไร”

“สมบัติชิ้นที่สองเป็นสิ่งใด?” หมิงฮุยกระหายใคร่รู้ยิ่ง

ปู้เกิ้นเน้นเสียงทีละคำ “กรงเล็บพิฆาตมังกร!”

หมิงฮุยและหมิงอวี่เวยผู้เป็นเม่ยเม่ยถึงกับสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่าง
รุนแรง หมิงฮุยอุทานอย่างลืมตัว “ศาสตรามารชั้นนภา กรงเล็บพิฆาต
มังกร! เป็นไปไม่ได้!”
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 4 of 12

ปู้เกิ้นดวงตาทอแววมุ่งมาดปรารถนาวูบหนึ่ง แต่เลือนหายไปในทันที
“เป็นหนึ่งในสิบศาสตรามารชั้นนภา กรงเล็บพิฆาตมังกรของแท้แน่นอน
ตอนที่ข้าทราบเรื่องข้าเองก็ตื่นตระหนกยิ่ง พี่หมิง ประวัติความเป็นมาของ
กรงเล็บพิฆาตมังกรข้าคงไม่ต้องกล่าวแล้ว เจ้าย่อมทราบกระจ่างดี ข้าแม้
ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ซือจื่อหมิงได้รับของสิ่งนี้มาจากที่ใด แต่ในเมื่อมัน
ถูกเก็บซ่อนไว้นานนับร้อย ๆ ปี ดูท่าว่ากระทั่งท่านปรมาจารย์ยังหวาดกลัว
ประวัติศาสตร์อันเต็มไปด้วยอาถรรพ์ของศาสตรามารเล่มนี้”

หมิงฮุ่ยฟื้นตื่นจากความแตกตื่นตระหนก พอได้ยินเช่นนี้ต้องกล่าวว่า
“อาถรรพ์? ศาสตรามารหากเป็นมงคล ยังจะเป็นศาสตรามารอีกรึ? อาวุธ
ที่ใช้ฆ่าคน ยิ่งมีอาถรรพ์ยิ่งประเสริฐ!”

สายตาของมันร้อนเร่าด้วยแรงปรารถนา “เมื่อเป็นเช่นนี้ ทำให้ข้ายิ่ง
สงสัยว่าสมบัติชิ้นที่สามจะเป็นสิ่งใด!”

“ไม่ว่ามันจะเป็นสิ่งใด ก็ล้วนแล้วแต่เป็นของพี่หมิงทั้งสิ้น” ปู้เกิ้น
กล่าวด้วยสีหน้าสงบราบเรียบ “อย่างไรก็ตาม พี่หมิงต้องจดจำไว้ว่าอย่าได้
ปล่อยให้มีคนหลุดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว”

“ฮ่า พี่ปู้อย่าได้ห่วงไปเลย กองโจรตระกูลหมิงของข้าแม้มีชื่อฉาวโฉ่
แต่เราไม่เคยผิดคำพูดต่อคู่ค้า” หมิงฮุบหัวร่ออย่างเหี้ยมเกรียม พลาง
กล่าว “บรรดานายน้อยเหล่านั้นล้วนเป็นแพะอ้วนชั้นยอด! ส่วนกงจู่ทั้ง
สาม พวกนางสามารถเป็นหญิงรับใช้ของเม่ยเม่ยของข้าได้”

“พี่หมิงโปรดระมัดระวังให้มาก สามกงจู่มียอดฝีมืออารักขาอยู่ข้าง
กาย” ปู้เกิ้นสะกิดเตือน
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 5 of 12

“ขอบคุณพี่ปู้ที่ตักเตือนด้วยไมตรี!” หมิงฮุยกล่าวปนหัวร่อ “เมื่อ
เผชิญหน้ากับกองทัพ ยอดฝีมือก็เพียงเท่านั้นเอง ฮ่า ไม่เสียทีที่ดั้นด้นมา
เราจะต้องทำกำไรก้อนโตอย่างแน่นอน!”

ทันใดนั้นเอง หมิงอวี่เวยหันไปมองทางหนึ่ง สีหน้าแปรเปลี่ยน
เล็กน้อบ นางชี้ไปทางนครมหาสันติที่เห็นอยู่ในระยะไกล ร้องอุทานอย่าง
ตื่นตะลึง “ดูนั่น!”

ทุกผู้คนพากันกวาดตามองตามปลายนิ้วของนาง

จากนั้นทั้งหมดล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยน!

เสาแห่งแสงที่เชื่อมฟ้าดินจู่ ๆ เลือนหายไปกับตา

ในเวลานี้เอง ป่าศิลาทั้งผืนยกตัวขึ้นจากพื้นหลายร้อยจั้ง มองจากที่
ห่างไกลคล้ายเสาหินโดดเดี่ยวทระนงต้นหนึ่ง แต่ผู้คนที่อยู่ในระยะใกล้
เมื่อมองดูเสาหินตระหง่านง้าค้าฟ้านั้น ล้วนเกือบลืมหายใจกันถ้วนหน้า

เห็นพื้นผิวด้านข้างของเสาหินราบเรียบเป็นมัน ราวกับว่าถูกตัดและ
ขัดเงาอย่างประณีต วัสดุสีดำดูนวลเนียนคล้ายเนื้อหยก พื้นที่ของป่าศิลา
ยึดครองเนื้อที่หลายร้อยหมู่ เมื่อทั้งหมดล้วนยกตัวขึ้น ภาพเสาหินมหึมาที่
ปกคลุมด้วยแผนผังปิศาจอันละเอียดซับซ้อนแทบทุกตารางนิ้ว ก่อเกิดเป็น
ภาพอันโอ่อ่าตระการอย่างน่าอัศจรรย์

นับตั้งแต่ที่หอสมบัติมหาสันติเริ่มเผยตัวออกมาจากใต้พื้นดิน ทะเล
ดำเบื้องนอกนครมหาสันติก็พลุ่งพล่านปั่นป่วนไม่หยุดยั้ง ส่งเสียงคร่า
ครวญดังระงมราวกับภูตผีทวงวิญญาณ
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 6 of 12

ทว่าในชั่วขณะนี้เอง กระทั่งทะเลคลั่งยังเงียบสงบลงอย่างฉับพลัน

ทั่วทั้งนครมหาสันติอันกว้างไพศาล จมลงไปในความเงียบสงัดอัน
แปลกประหลาด

แกรก!

หลักศิลาต้นหนึ่งตกลงมาจากเสาหินเบื้องบน ร่วงกระทบพื้นแตก
กระจัดกระจายเป็นเสี่ยง ๆ

นี่มัน… …

ทุกผู้คนมีสีหน้าตะลึงลาน บังเกิดความรู้สึกอย่างรุนแรง มันจะกำลัง
จะมาแล้ว!

แกรก! แกรก… …

เห็นหลักศิลาทยอยหลุดร่วงลงมาไม่ขาดสาย

ติดตามมาด้วยเสียงแตกร้าวดังระรัว เห็นรอยแตกร้าวนับไม่ถ้วนแผ่
กระจายออกไปทั่วเสาหินมหึมา ภายในชั่วพริบตาเดียว รอยแตกร้าวดุจใย
แมงมุมก็ปกคลุมไปทั่วเสาหินยักษ์ทั้งต้น

การเปลี่ยนแปลงที่อุบัติขึ้นอย่างกะทันหันขู่ขวัญทุกผู้คนจนตื่นตะลึง
พวกมันหยุดการต่อสู้เข่นฆ่าโดยไม่รู้ตัว พากันจ้องมองเสาหินยักษ์ที่กำลัง
จะเปลี่ยนโฉมไป

วู้ม!

สุ้มเสียงนี้ไม่ดังมากนัก แต่เป็นเหมือนสัญญาณ หลังจากสุมเสียงนี้
เสาหินมหึมาที่ปกคลุมด้วยรอยแตกร้าวก็เริ่มพังทลายเป็นชิ้น ๆ เศษหิน
น้อยใหญ่หล่นร่วงลงมาไม่ขาดสายดั่งโลกถล่มทลาย
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 7 of 12

ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงล้วนหน้าเผือดสี รีบเหินทะยานห่างออกมาอย่าง
ไม่คิดชีวิต

พวกมันทางหนึ่งเร่งหลบหนีออกมา ทางหนึ่งยังอดหันไปมองไม่ได้
ทันใดนั้นม่านตาหดแคบลง พวกมันแทบหลงลืมหายใจ

โอ้ สวรรค์!

เหนือกองหินที่สุมซ้อนเป็นภูเขา เห็นกรงเล็บมังกรขนาดใหญ่โต
มโหฬารกว่าหลายร้อยจั้งลอยนิ่งอยู่กลางนภากาศ

กรงเล็บพิฆาตมังกรซึ่งในที่สุดก็ได้พบพานกับแสงทิวาวารอีกครั้ง
คล้ายลิงโลดยินดีสุดระงับ กรงเล็บทั้งห้าขยุ้มเกร็งเบา ๆ

ตูม!

พลังอันเหี้ยมโหดไพศาลกวาดวาบออกรอบข้าง ประหนึ่งคลื่นยักษ์
อันกราดเกรี้ยว!

“ระวัง!”

จูเข่อกับอีกสองยอดฝีมือผละจากหลินเชียนอย่างร้อนรน ร่างหายวับ
แล้วปรากฏขึ้นเบื้องหน้ากงจู่ของพวกมันแต่ละคน

ตูม!

คนทั้งร่างระเบิดแสงสว่างวาบออกจากร่าง ขวางกั้นพลังอันเหี้ยมโหด
ที่กวาดซัดเข้ามา คนทั้งสามสีหน้าเครียดขรึม บรรดาองครักษ์รอบกาย
พวกมันไม่อาจยืดหยัดมั่น ปลิวลิ่วไปตามกระแสพลังอันเกรี้ยวกราดนี้ดุจ
ใบหญ้าปลิวตามลม
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 8 of 12

กระทั่งหลินเชียนยังเผยสีหน้าตื่นตระหนก รีบขวางกระบี่ไท่อา
ป้องกันอยู่เบื้องหน้า รอจนคลื่นพลังอันโหดเหี้ยมกวาดผ่านไป กระบี่ไท่อา
ส่งเสียงคำรามกระหึ่ม ตัวกระบี่สั่นพลิ้วอย่างรุนแรง!

ชีเตียวอวี่ ชางเยวียนฮ่าวและบรรดายอดฝีมือทั้งหมด ต่างเร่งเร้าพลัง
ในร่างต้านทานคลื่นพลังอันเหี้ยมโหดอย่างทุลักทุเลอยู่บ้าง

แต่บรรดาคนที่อ่อนด้อยสักหน่อย เมื่อฝืนต่อต้าน ถึงกับได้รับบาดเจ็บ
ไม่น้อย

หลังจากคลื่นพลังอันคลุ้มคลั่งกวาดผ่าน สภาพรอบข้างก็ตกลงสู่
ความเงียบสงัดเสมือนตาย ทุกผู้คนล้วนหน้าขาวเผือด สมบัติชิ้นนี้
โหดเหี้ยมดุดันจนน่าพรั่นพรึง ลำพังกระแสพลังในยามปรากฏตัวก็ร้าย
กาจถึงเพียงนี้ ไม่ทราบว่าหากใช้ออกอย่างเต็มกำลังจะน่าแตกตื่นสะท้าน
โลกสักปานใด?

ถึงตอนนี้ผู้ที่ยังคงยืนอยู่ได้ ากมิใช่ยอดฝีมือแห่งนครมหาสันติ ก็เป็น
ศิษย์จากสี่สำนักใหญ่ แต่ยอดฝีมือทั้งหมดเมื่อแหงนหน้ามองกรงเล็บมังกร
ใหญ่โตเท่าภูเขานี้พลันสะท้านใจอย่างรุนแรง

“กรงเล็บพิฆาตมังกร!”

ใครบางคนอุทานดังลั่น ทุกผู้คนพอฟังล้วนสะท้านขึ้นทั้งร่าง กระทั่ง
หลินเชียนบนใบหน้าหล่อเหลายังเผยแววตื่นตะลึง ในฐานะศิษย์ลำดับแรก
แห่งคุนหลุน มันไหนเลยจะไม่รู้จักนามอันเป็นตำนานชโลมโลหิตนามนี้ได้
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 9 of 12

“กรงเล็บพิฆาตมังกร… …”จูเข่อสายตาเลื่อนลอยอยุ่บ้าง แต่เพียงชั่ว
วูบก็กลับคืนสู่ความกระจ่างชัดดังเดิม แต่ทว่าประกายร้อนระอุในดวงตา
ไม่อาจปกปิดซ่อนเร้นได้

คนอื่น ๆ ก็ล้วนแล้วแต่มีสายตาร้อนเร่าด้วยแรงปรารถนา

กรงเล็บพิฆาตมังกร หนึ่งในสิบสุดยอดศาสตรามารชั้นนภา!

ไม่ต้องแปลกใจว่าไฉนเกรี้ยวกราดดุดันถึงเพียงนี้!

ศาสตรามารชั้นนภา สุดยอดศาสตรามารที่แข็งแกร่งที่สุด ศาสตรา
มารชั้นนภาทุกชิ้นล้วนเป็นตำนานบทหนึ่ง ในบรรดาสุดยอดศาสตรามาร
ชั้นนภาทั้งสิบ มีเพียงสามชิ้นที่ผู้คนล่วงรู้ว่าอยู่ในมือผู้ใด และสามคนที่
ครอบครองพวกมัน ไม่ว่าผู้ใดก็ล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลที่กล้าแกร่งที่สุดใน
แดนปิศาจ

ศาสตรามารชั้นนภา คือยอดศาสตรามารที่ทุกผู้คนใฝ่ฝันถึง!

รอประเดี๋ยว!

นั่นมัน… …

สายตาทุกคู่เพ่งมองไปยังเงามืดภายใต้เงื้อมเงาของกรงเล็บพิฆาต
มังกร

เป็นเซี่ยวม่อเกอที่เพิ่งจะกลับขึ้นมาจากใต้พื้นดิน!

มือข้างหนึ่งของมันแตะอยู่ที่กรงเล็บพิฆาตมังกร ดวงตาพริ้มหลับ
สนิท ลอยตัวเงียบๆ อยู่ข้างกรงเล็บพิฆาตมังกร เมื่อเทียบกับขนาดใหญ่โต
มโหฬารของกรงเล็บพิฆาตมังกรแล้ว เซี่ยวม่อเกอดูเล็กจ้อยดุจมดปลวก
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 10 of 12
รวมกับที่ว่ามันอยู่ภายใต้เงื้อมเงาของกรงเล็บพิฆาตมังกร จึงไม่มีผู้ใดทัน
สังเกตเห็นมันในครั้งแรก

แต่ผู้คนพอพบเห็นการคงอยู่ของมัน ล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยนกลับ
กลาย

หรือว่ามัน… …

หลินเชียนหน้าเปลี่ยนสีวูบ กระทั่งมันเมื่อเผชิญกับพลังของกรงเล็บ
พิฆาตมังกร ยังรู้สึกกดดันไม่น้อย แต่เซี่ยวม่อเกอคล้ายไม่บังเกิดปฏิกิริยา
แม้แต่น้อย

มันกำลังพยายามสยบกรงเล็บพิฆาตมังกร!

ความคิดนี้เมื่อผุดขึ้นในใจหลินเชียน ความคิดถัดไปก็ตามติดมาทัน
ควัน หยุดมัน!

มันยังคงจดจำไม่ได้ว่าเซี่ยวม่อเกอเป็นใคร แต่สัญชาตญาณของมัน
ร้องเตือนว่าคนผู้นี้อันตรายยิ่งกว่าผู้ใด!

เจตนาฆ่าฟันของหลินเชียนลุกโหม แต่มันกลับไม่ได้ลงมือ ก่อนอื่นมัน
กวาดตามองหาหลักศิลาในตำนานต้นนั้น มันไม่อาจเข้าใจได้ ว่ามันไฉน
บังเกิดความคิดฆ่าฟันต่อเซี่ยวม่อเกออย่างแรงกล้าเช่นนี้ แต่ในชั่วขณะนี้
ไม่มีสิ่งใดสำคัญมากไปกว่าหลักศิลาที่สาบสูญต้นนั้น!

ด้วยหลักศิลาต้นนี้ คุนหลุนจะได้ครอบครองกุญแจสู่วิถีฝึกปรือพลัง
เทพ!

สายตามันกระจ่างวูบในบัดดล!

อยู่ที่นั่น!
修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 11 of 12

ภายใต้กองเศษหินภายใต้เงาตระหง่านเงื้อมของกรงเล็บพิฆาตมังกร
หลักศิลาสีเทาที่ไม่มีอันใดโดนเด่นสะดุดต้นหนึ่ง เผยให้เห็นส่วนเล็ก ๆ พ้น
ออกมาจากกองหิน

โดยไม่รีรอลังเล หลินเชียนสาดพุ่งวาบไปยังหลักศิลาดุจสายฟ้าฟาด

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาที่ปิดสนิทของจั่วม่อพลันลืมตาขึ้น ดวงตาเฉย
เมยดุจน้าแข็งเย็นคู่นั้นสะท้อนทุกสิ่งทุกอย่าง ประหนึ่งเทพปิศาจยืน
ตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า ทอดตามองเงาร่างของหลินเชียนที่พุ่งวาบเข้ามา
ด้วยระดับความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นได้ชัดตา

修真世界 World of Cultivation มหาศึกสามภพ
Page 12 of 12