สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 709 แบบฉบับหลอมสร้างอันอึกทึกครึกโครม

(ตอนกลาง)

ศาลาสมบัติหายาก

ในใบรายการระบุถึงวัตถุดิบล้าค่าจำนวนมาก อีกทั้งเมื่อรวมทั้งหมด
เข้าด้วยกัน เป็นจำนวนอันมหาศาลนัก

หากได้ชมดูใบรายการชุดนี้ ไม่ว่าผู้ใดก็คงไม่อาจรักษาท่าทีสงบเยือก
เย็นเอาไว้ได้

“เจ้าแน่ใจหรือว่าเหล่านี้เป็นสิ่งที่ท่านปรมาจารย์ต้องการ
พ่อบ้าน
ปิศาจวัยกลางคนมองดูถั่วงอกด้วยความเคลือบแคลงสงสัยอยู่บ้าง หาก
มิใช่ข้อเท็จจริงที่ว่าพวกมันบรรลุข้อตกลงกับปรมาจารย์เซียวอวิ๋นไห่ไว้
ล่วงหน้า มันอาจสงสัยว่าเป็นเจ้าถั่วงอกผู้นี้ปลอมแปลงรายการ ต้องการ
หยิบฉวยวัตถุดิบเหล่านี้แล้วหลบลี้หนีหายไป

นี่มิใช่ว่าวัตถุดิบเหล่านั้นล้าค่าเกินไปหรือหายากเกินไป เพียงแต่ว่า
ต้องการวัตถุดิบจำนวนมากมายเกินไป นี่ไม่เพียงมากมายหลากหลายชนิด
อีกทั้งแต่ละรายการยังต้องการวัตถุดิบจำนวนมากจนน่าตระหนก

ในฐานะพ่อบ้านใหญ่แห่งศาลาสมบัติหายาก ปิศาจวัยกลางคนแม้ไม่
มีฝีมือทางหลอมสร้างศาสตรามาร แต่ย่อมเพียบพร้อมด้วยความรู้พื้นฐาน
ในสาขาวิชาด้านนี้ ทราบว่ารายการวัตถุดิบจำนวนนี้เพียงพอจะหลอม
สร้างศาสตรามารให้แก่กองกำลังมากกว่าหนึ่งร้อยคน

ท่านปรมาจารย์ที่แท้คิดทำอันใด?

การหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีเล่มหนึ่ง จำเป็นต้องใช้วัตถุดิบ
มากมายมหาศาลถึงเพียงนี้เทียวหรือ?

นี่แปลกประหลาดเกินไป! ทั้งไม่มีเหตุผลมากเกินไป!

ปริมาณวัตถุดิบที่ใช้มากมายเกินกว่าความรู้ความเข้าใจของมันไป
มาก

หรือว่าปรมาจารย์เซียวกำลังทำการทดสอบอันใด?

ท่านปรมาจารย์จะต้องค้นพบแรงบันดาลใจใหม่ ๆ เป็นแน่แท้!

วัตถุดิบทั้งมวลเป็นการเตรียมพร้อมที่จะทดสอบแนวคิดใหม่ ๆ
จะต้องเป็นเช่นนี้แน่!

พ่อบ้านปิศาจวัยกลางคนค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก มันท้ายที่สุดก็
เป็นบุคคลที่มีความสามารถในการพินิจพิเคราะห์ผู้หนึ่ง หลังจากตอนแรก
ที่ตื่นตะลึง ค่อยพบเหตุผลที่จะอธิบายคำขอของเซียวอวิ๋นไห่ได้อย่าง
รวดเร็ว

ทันทีที่นึกหาเหตุผลได้ ใบรายการนี้ก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมา

รายการวัตถุดิบจำนวนนี้แม้มีปริมาณมหาศาล แต่ชนชั้นปรมาจารย์ผู้
หนึ่งย่อมมีคุณสมบัติพอที่จะรับประกันได้ ยิ่งไปกว่านั้นพ่อบ้านปิศาจวัย

ระยะสองสามวันนี้มานี้มีคนแปลกหน้ามากมายปรากฏตัวขึ้นใน
ละแวกเมืองปู้โจว โดยที่ชาวเมืองไม่ทันได้สะกิดใจ คนเหล่านี้ดูแวบแรกก็
ทราบว่าไม่ใช่ตัวดีอันใด แต่ละคนแผ่ซ่านกลิ่นอายอันตรายออกมา ดวงตา
เต็มไปด้วยความระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา

การมาของคนเหล่านี้ นำมาซึ่งบททดสอบอันรุนแรงต่อความสงบ
เรียบร้อยของเมืองปู้โจว

หลายวันมานี้เกิดการปะทะเล็ก ๆ ไม่เว้นแต่ละวัน ทว่าสิ่งที่ชวนให้
ผู้คนอกสั่นขวัญแขวนที่สุด คือตระกูลทังที่รับผิดชอบดูแลความสงบ
เรียบร้อยของเมืองปู้โจวถึงกับตกเป็นเบี้ยล่าง นี่เป็นเหตุให้กฏระเบียบและ
ความสงบเรียบร้อยในเมืองปู้โจวเสื่อมทรุดลงอย่างรวดเร็ว

ประมุขตระกูลทังพอทราบเรื่องต้องพิโรธโกรธกริ้วอย่างหนัก สั่งให้
เคลื่อนย้ายกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งตระกูลทัง นามกองพันทังเหวิน
มายังละแวกเมืองปู้โจว ไม่นานก็จับกุมคนร้ายได้นับสิบคน และตัดศีรษะ
พวกมันแขวนไว้เหนือประตูเมืองปู้โจว เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู

การตอบโต้อันดุดันอำมหิตนี้ขู่ขวัญผู้คนที่มีจิตมุ่งร้ายในทันที

แต่กลับปรากฏยอดฝีมือคนแล้วคนเล่ามุ่งหน้ามาไม่เคยขาด ตระกูล
ทังเส้นประสาทตึงแน่น หากพวกมันไม่ระวัง ก่อให้เกิดความขัดแย้งรุนแรง
เกินไป อาจเป็นเหตุให้เมืองปู้โจวส่วนใหญ่ต้องพินาศไปกับการต่อสู้ของ
ยอดฝีมือ การสูญเสียระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลทังจะแบกรับไหว

ในไม่ช้า ข่าวลือแปลก ๆ เรื่องหนึ่งค่อย ๆ แพร่สะพัดออกไป

ข่าวลือนั้นกล่าวว่าตี๋ไสว้คิดใช้การวิวาห์เชื่อมสัมพันธ์ของซือกงจื้อผู้
เป็นบุตรชายเพื่อจับมือเป็นพันธมิตรกับเทียนหวน ในข่าวลือระบุชัด
แม้กระทั่งเรื่องที่ว่าซือกงจื้อมีสตรีคนสำคัญจากเทียนหวนร่วมอยู่ในขบวน
ด้วย

ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่วัน ข่าวลือก็แพร่กระจายเป็นวง
กว้าง เมื่อทังเฉินล่วงรู้เรื่องนี้ก็เป็นเวลาที่ทั้งเมืองล้วนล่วงรู้กันทั่ว

“มีคนลอบกระจายข่าวนี้จากเงามืด” ใบหน้าหล่อเหลาของซือกงจื้อ
ดำทะมึน กล่าวเสียงเย็นชา “ข่าวนี้ไม่มาเร็ว ไม่มาช้า พอดีมาตรงกับ

“ตัวตนแท้จริงของคุณหนูเซียนเอ๋อร์ มีผู้ใดล่วงรู้บ้าง?”

ความคิดฆ่าฟันที่ส่องวาบในดวงตาของซือกงจื้อไม่อาจรอดพ้นจาก
การสังเกตของทังเฉินไปได้ ทังเฉินไม่กล่าวคำใดอีก หลังจากนั้นครู่ใหญ่
ค่อยเอ่ยปากว่า “หลานชายอันประเสริฐ อย่าได้สนใจข่าวลือเหล่านี้เลย
ช่วงนี้อย่าได้ออกไปข้างนอก เหล่าตัวบัดซบที่อยู่นอกเมืองน่าสงสัยยิ่ง
เกรงว่าพวกมันต้องมีจุดมุ่งหมายอื่นอีก เราต้องรับมืออย่างระมัดระวัง”

ซือกงจื้อกล่าวอย่างนอบน้อม “ท่านอาไม่ต้องห่วง ผู้หลานทราบว่า
สิ่งใดสำคัญ อีกสองสามวันท่านอาจงกับท่านอาฉินจะเดินทางมาถึง
รวมทั้งสองร้อยยอดฝีมือด่านเจียงในสังกัดพวกมันด้วย คนเหล่านั้นล้วน
เป็นองครักษ์ที่ติดตามฟู่ไสว้7มานานปี”

ฟู่ไสว้ – บิดาผู้เป็นแม่ทัพ ในที่นี้หมายถึงบิดาผู้เป็นจอมปิศาจด่านไสว้

ทังเฉินพอฟังต้องคึกคักขึ้นอักโข “พวกมันมาได้จังหวะเหมาะนัก!
เช่นนั้นก็ปล่อยให้ตัวบัดซบเหล่านี้สบายอกสบายใจอีกสองสามวันเถอะ”

สองอาหลานสบตาแล้วแย้มยิ้มให้แก่กัน เค้าวิตกกังวลบนใบหน้า
เลือนหายไปสิ้น

สถานการณ์ในเมืองปู้โจวยิ่งมายิ่งแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ ข่าวลือ
ยังคงแพร่สะพัดต่อไป แต่ซือกงจื้อผู้เป็นเป้าหมายของข่าวลือกลับไม่เคย
เผยตัวออกมา ไม่มีฝ่ายใดแสดงความเห็นต่อเรื่องนี้ ข่าวลือคล้ายค่อย ๆ
ซาไปเอง ผู้คนเริ่มหันไปสนใจบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ที่แม่น้านรกใต้
พิภพมากกว่า

ดวงตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ ที่ผ่านมา
ผู้ที่จะมายังแม่น้านรกใต้พิภพมีเพียงบรรดาอาจารย์ศาสตรามารเท่านั้น
แต่บัดนี้ทุกแห่งหนมีแต่ชาวบ้านร้านตลาดเผ่าปิศาจ พวกมันคอยชะเง้อ
มองบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์เป็นครั้งคราว จากนั้นหันมาซุบซิบ
สนทนากันอย่างสบายอารมณ์

“ไฉนไม่มีเสียงอันใดบ้างเลย ช่างน่าเบื่อโดยแท้”

“ใช่ใช่! ไหนเล่าศาสตรามารปฐพี ช่างคุยโวโอ้อวดนัก! มันหลอกพวก
เรามาเบียดเสียดอยู่ในที่แห่งนี้ แต่ไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด!”

“อา รออีกสักหน่อยเถอะ ศาสตรามารปฐพีไหนเลยจะหลอมสร้างได้
ง่ายดายปานนั้น?”

“พวกเราได้แต่รอเท่านัน… …”

ทันใดนั้น พวกมันค่อยพบว่าเสียงจ้อกแจ้กจอแจรอบข้างจู่ ๆ ก็เงียบ
ลง ทั้งคู่หุบปากลงทันควัน เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ จากนั้นตะลึงงัน

เห็นบนท้องฟ้า กองทัพพาหนะปิศาจขบวนมหึมาปรากฏขึ้นใน
ครรลองสายตาของทุกผู้คน

ผู้ที่นั่งอยู่บนหลังพาหนะปิศาจล้วนมีสีหน้าเหน็ดเหนื่อยและเปรอะ
เปื้อนด้วยฝุ่นละออง พวกมันเห็นได้ชัดว่าตรากตรำเดินทางไกลมาระยะ
หนึ่ง ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาผู้คนมากที่สุด กลับเป็นหีบขนาดใหญ่โตมหึมา
บนหลังพาหนะปิศาจเหล่านั้น แต่ละหีบไม่ว่าด้านกว้าง ด้านยาวหรือด้าน
ลึกล้วนใหญ่โตกว่าหนึ่งจั้ง

ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองปู้โจวเป็นเวลานาน พลันล่วงรู้ที่มาของ
พาหนะปิศาจเหล่านี้ในบัดดล

“เป็นศาลาสมบัติหายาก!”

“สวรรค์! ที่แท้เป็นศาลาสมบัติหายาก!”

เสียงอุทานดังอื้ออึง ผู้คนอ้าปากค้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่น
ตะลึง

กองกำลังนี้ประกอบด้วยพาหนะปิศาจมากกว่าห้าร้อยตัว และ
องครักษ์คุ้มกันร่วมสามร้อยคน แต่ละคนสวมใส่ชุดคลุมสำหรับเดิน
ทางไกล แต่กลิ่นอายสภาวะผนึกรวมรั้งอยู่ภายใน ทว่าการกวาดตามอง
อย่างเฉื่อยชาของพวกมันยังสร้างแรงกดดันอย่างใหญ่หลวงแก่ผู้คน

ยอดฝีมือ!

ขบวนยอดฝีมือกว่าสามร้อยคน!

ซี๊ด ผู้คนพากันสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ ไม่ว่าผู้ใดหากไม่โง่งม
ย่อมล่วงรู้ว่าสิ่งของที่ต้องอาศัยผู้คุ้มกันยอดฝีมือมากมายถึงเพียงนี้ จะต้อง
เป็นของล้าค่าอย่างน่าตระหนกไม่ผิดแน่

จากนั้นพวกมันพากันมองดูบรรดาหีบขนาดมหึมาซึ่งจัดวางไว้บน
หลังพาหนะปิศาจทั้งสองร้อยตัว หลายคนดวงตาทอแววร้อนแรงขึ้นมา
แต่ผู้ที่รอบรู้อยู่บ้างกลับมองดูหีบที่มีสีสันแตกต่างกันจำนวนหนึ่ง ซึ่งปะปน
อยู่ในหมู่หีบขนาดใหญ่ทั้งสองร้อยใบ หีบเหล็กซึ่งมีสีสันแตกต่างกันเหล่านี้
ยึดครองพื้นที่กว่าหนึ่งในสามส่วนของทั้งหมด พวกมันล่วงรู้ว่าหีบเหล่านี้
จึงมีค่ามากที่สุด หีบพิเศษซึ่งครอบครองคุณสมบัติเฉพาะตัว ดังเช่นรักษา
อุณหภูมิ ล้วนแล้วแต่ใช้เพื่อเก็บวัตถุดิบซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษเฉพาะ

วัตถุดิบจำนวนน่าตระหนกถึงเพียงนี้ มิทราบเป็นความมั่งคั่งอันน่า
แตกตื่นถึงเพียงไหน!

เสียงหายใจหนัก ๆ ดังขึ้นจากทุกซอกทุกมุม สายตามากมายที่จ้อง
มองมาร้อนเร่าด้วยประกายละโมบโลภมาก!

หัวหน้าขบวนผู้คุ้มกันราวกับเจดีย์เหล็กองค์หนึ่ง สีหน้ายะเยียบเย็น
ชา ร่างครึ่งท่อนบนเปลือยอก ปกคลุมด้วยแผลเป็นน้อยใหญ่นับไม่ถ้วน
มันพบเห็นแววตาละโมบโลภมากจากรอบข้าง สีหน้ายิ่งเย็นยะเยียบ
กว่าเดิม จากนั้นแค่นเสียงอย่างเย็นชา

ดุจดั่งอัสนีบาตฟาดทลาย ผู้คนนับไม่ถ้วนคล้ายถูกสายฟ้าฟาดใส่
กลางศีรษะอย่างถนัดถนี่ เผยสีหน้าแตกตื่นตะลึงลาน ความปรารถนาทั้ง
มวลหายวับไปทันตา

ผู้คุ้มกันคนอื่น ๆ ทำท่าราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

กองกำลังนี้หยุดยั้งลงด้านนอกบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์

พ่อบ้านผู้หนึ่งปีนลงจากหลังพาหนะปิศาจ ค้อมกายคารวะเจ้าถั่วงอก
กล่าวราวกับยกภูเขาออกจากอก “หนทางยาวไกลนัก แต่โชคดีที่ไม่
ผิดพลาด ศาลาสมบัติหายากได้นำทุกสิ่งที่ท่านปรมาจารย์ต้องการมาส่ง
มอบให้แล้ว โปรดตรวจรับด้วย”

ผู้คุ้มกันทยอยยกหีบเหล็กลงจากหลังพาหนะ จัดวางเรียงรายไว้บน
พื้นที่ว่างตรงหน้าเจ้าถั่วงอก จากนั้นเปิดหีบออกทีละหีบ

เมื่อหีบเหล็กขนาดใหญ่กว่าสองร้อยหีบวางสุมเรียงรายจนแน่นขนัด
ดูผิวเผินราวกับภูเขาขนาดใหญ่ลูกหนึ่ง วัตถุดิบหายากนับไม่ถ้วนเปล่งแสง
สีสันหลายหลาก เจิดจรัสละลานตาไปหมด!

พลังสภาวะที่แผ่ซ่านจากเหล่าวัตถุดิบก่อเกิดพายุหมุนเล็ก ๆ ลูกหนึ่ง

ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกภาพนี้สะกดจนตะลึงลาน ทั่วทั้งแม่น้านรกใต้พิภพ
อันกว้างขวางเงียบสงัดเสมือนตาย

เจ้าถั่วงอกกลืนน้าลายอย่างฝืดคอ เผชิญกับภูเขาวัตถุดิบที่กอง
ตระหง่านอยู่ตรงหน้า ผู้ที่ตื่นตกใจมากที่สุดในที่นี้อาจไม่มีใครเกินมัน แต่
มันเตรียมใจไว้บ้างแล้ว ยังคงจดจำสิ่งที่มันต้องทำได้มั่น มันเริ่มตรวจสอบ

สองร้อยล้านม๋อเป้ย!

เซียวอวิ๋นไห่ที่แท้ต้องการทำสิ่งใดกันแน่? แล้วศาลาสมบัติหายาก
ไฉนเสียสติไปกับมันด้วย?