สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 711 อึกทึกครึกโครมไม่จบสิ้น (ตอนต้น)

“ตัวโง่งม กล้าต่อต้านสมาคมอาจารย์ศาสตรามารของพวกเรา ใช่
รำคาญในการมีชีวิตสืบต่อแล้วหรือไม่!” ในกลุ่มคน บุรุษดวงตาสีฟ้าสีหน้า
เย็นเยียบแค่นเสียงอย่างขุ่นแค้นชิงชัง

“มันช่างไม่รู้จักดีชั่วจริง ๆ หากยินยอมทำงานกับเรา จะได้รับทุกสิ่งที่
ต้องการ น่าเสียดายที่คนของเรากระทั่งจะพบหน้ามันยังไม่มีโอกาส หาก

มันเจียมเนื้อเจียมตัวเสียบ้างมิทราบประเสริฐเลิศเลอถึงเพียงไหน แต่มัน
ถึงกับกล้าป่าวร้องว่าจะหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีเล่มที่สอง หากไม่
ฉวยโอกาสที่ใส่พานมอบให้แก่เราเช่นนี้ เราคงเป็นตัวโง่งมใหญ่แล้ว” บุรุษ
ผมทองกล่าว

“ข้าอยากเห็นสีหน้าของเจ้าพวกศาลาสมบัติหายากในวันพรุ่งนี้จริง
ๆ” บุรุษย์นัยน์ตาสีฟ้าหัวร่ออย่างชั่วร้าย “เรือใหญ่ที่กำลังจะจมลง ผู้ใด
อยากโดยสารไปด้วย? เมื่อศาลาสมบัติหายากพบว่าพวกมันหลงเหลือ
อาจารย์ศาสตรามารเพียงไม่ถึงครึ่ง มิทราบว่าใช่สำนึกเสียใจหรือไม่?”

“ฮ่าฮ่า! การสั่งสอนอย่างรุนแรงจะแสดงพลังของพวกเราออกมา”
คนผมทองกล่าวปนหัวร่ออย่างกระหยิ่มใจ

ทันใดนั้นเอง เสียงอุทานอย่างตื่นตระหนกดังระงมไปตามท้องถนน
สองปรมาจารย์ได้ยินเสียงตะโกนบอกต่อกัน ‘ศาลาสมบัติหายาก’ ทั้งคู่
สบตากันวูบ จากนั้นทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไม่รีรอ

บนฟากฟ้า เห็นกองกำลังที่ประกอบไปด้วยพาหนะปิศาจกว่าห้าสิบ
ตัวกำลังตรงดิ่งเข้ามาในเมืองปู้โจวด้วยความเร็วสูงสุด

ผู้ดูแลแห่งศาลาสมบัติหายากที่ยืนรออยู่ภายใต้ประตูเมืองเป็น
เวลานานแล้ว รีบเหินร่างขึ้นรับหน้า ค้อมกายคารวะต่อขบวนคาราวาน
พาหนะปิศาจ สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง “ผู้น้อยเป็นผู้ดูแลประจำท้องที่ เฉียน
ตัว ต้องลำบากทุกท่านแล้ว มิทราบทุกท่านมาจากร้านสังกัดใด?”

“จากอาณาจักรฮวาหลี่” บุรุษร่างใหญ่สีหน้าเยือกเย็นที่นำขบวน
คารวะตอบเล็กน้อย บนหลังสะพายหีบสีทองคำเข้มซึ่งประดับด้วย
ลวดลายแผนผังปิศาจอันประณีตบรรจง

ขบวนห้าสิบกว่าคนนี้แม้ตรากตรำเดินทางไกล ร่างปกคลุมไปด้วยฝุ่น
ละออง แต่ยังไม่อาจปิดซ่อนพลังสภาวะเยี่ยงยอดฝีมือระดับสูงของพวก
มันได้

เฉียนตัวไม่พิรี้พิไรมากความ กล่าวเชื้อเชิญด้วยสีหน้าขรึมเคร่ง
“โปรดตามข้ามา”

บุรุษร่างใหญ่ไม่รีรอลังเล ติดตามไปเป็นคนแรก ยกขบวน
ตามหลังเฉียนตัวผู้เป็นเจ้าของถิ่นไปอย่างเงียบเชียบ สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่
ในเมืองปู้โจวย่อมคาดเดาได้ไม่ยาก ผู้คนขบวนนี้กำลังมุ่งตรงไปยังปาก
ทางเข้าไปสู่บริเวณแม่น้านรกใต้พิภพ

เสียงสนทนาถกเถียงดังขึ้นรอบด้าน สายตาของผู้คนล้วนจ้องเขม็งไป
ยังหีบสีทองคำเข้มบนหลังของผู้นำขบวน ผู้ที่รอบรู้อยู่บ้างพลันตระหนัก
ได้ทันที หีบสมบัติชนิดนี้ราคาสูงล้าเทียมฟ้า มักใช้เก็บวัตถุดิบหายากที่ล้า
ค่าหาใดเทียบ

หรือว่าเซียวอวิ๋นไห่ร้องขอวัตถุดิบอันเลอเลิศอีกครั้งแล้ว?

ผู้คนถกเถียงกันอย่างสงสัยใคร่รู้ หลายคนรู้สึกว่าเรื่องราวกำลังจะ
บังเกิดความเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ในกลุ่มคน สองปรมาจารย์ผู้เรืองอำนาจ
แห่งสมาคมอาจารย์ศาสตรามารหันไปมองหน้ากัน พวกมันพลันเกิดลาง
สังหรณ์อัปมงคลขึ้น

บางคนกำลังเตรียมจะไปร่วมสนุกที่แม่น้านรกใต้พิภพ เพื่อชมดูว่า
เกิดเรื่องอันใดขึ้น อีกหลายคนก็เตรียมจะออกจากที่นั่น ทันใดนั้นกลับมีคน
ตะโกนขึ้นอีก “ดูทางนั้น!”

เห็นกองคาราวานเล็ก ๆ อีกขบวนหนึ่งปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า

เป็นขบวนผู้คุ้มกันที่กล้าแข็งคล้ายคลึงกับเมื่อครู่อีกกลุ่มหนึ่ง เป็นหีบ
สีทองคำเข้มเหมือนกัน พวกมันพอมาถึงก็หายเข้าไปในช่องทางเข้าแม่น้า
นรกใต้พิภพดุจเดียวกันกับก่อนหน้า

เพียงไม่ช้าไม่นานหลังจากนั้น ผู้คนถึงคราวต้องอ้าปากค้างแล้ว เห็น
ขบวนเล็ก ๆ จากศาลาสมบัติหายากทยอยปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้าไม่ขาด
สาย

ทุกขบวนล้วนเป็นเช่นเดียวกัน ยอดฝีมือผู้คุ้มกัน หีบสีทองคำเข้ม!

ขบวนเล็ก ๆ จากศาลาสมบัติหายากล้วนมีสีหน้าเคร่งขรึม พวกมันพา
กันไหลบ่าเข้าเมือง จุดมุ่งหมายของทุกขบวนย่อมต้องเป็นแม่น้านรกใต้
พิภพแล้ว

กระทั่งคนที่โง่งมที่สุดยังล่วงรู้ว่าบัดนี้สิ่งมหัศจรรย์กำลังจะเกิดขึ้น
แล้ว! ผู้คนมากมายแห่กันไปร่วมชมดูความสนุกสานที่แม่น้านรกใต้พิภพใน
บัดดล

รอจนผู้คนมาถึงบริเวณแม่น้านรกใต้พิภพ แต่ละคนล้วนเหม่อมอง
อย่างซึมเซา

เห็นหีบทองคำเข้มจัดวางเรียงรายบนพื้นอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ทุกหีบเปิดอ้าออก แต่ละหีบทอแสงเรืองรองดั่งกองเพลิงในความมืดมน
ประกายเจิดจรัสของสมบัติวิเศษสาดส่องจนแม่น้านรกใต้พิภพสว่างไสว
ราวกับเวลากลางวัน

ด้วยประกายเจิดจ้าบาดตาของวัตถุดิบวิเศษชั้นเลิศ แรงสั่นสะเทือน
อันพิเศษเฉพาะที่แผ่ซ่านออกมาทะลักล้นไปทั่วแม่น้านรกใต้พิภพ บันดาล
ให้ผู้คนหัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

ก่อนหน้านี้วัตถุดิบมูลค่าสองร้อยล้านม๋อเป้ย เพียงทำให้ผู้คนต้อง
ทอดถอนปลงอนิจจังให้กับความมั่งคั่งอันมหาศาลนั้น

ทว่าหีบทองคำเข้มแต่ละหีบเหล่านี้ บรรดาวัตถุดิบที่อยู่ภายในหีบ
ล้วนบันดาลให้ผู้คนแทบลืมหายใจ ผู้คนส่วนใหญ่ไม่รู้จักพวกมันแม้แต่ชิ้น
เดียว แต่ไม่มีผู้ใดไม่ล่วงรู้ วัตถุดิบเหล่านี้ล้วนเป็นยอดวัตถุดิบ… …สุดยอด
วัตถุดิบที่มีอยู่แต่ในตำนาน

ใช่แล้ว ในตำนาน ถ้อยคำนี้ทำให้แสงประกายและแรงสั่นสะเทือน
กลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจล่วงล้าก้าเกินได้

ผู้คนถึงกับไม่มีท่าทีตื่นเต้นเร้าใจ พวกมันตกอยู่ในความเงียบสงัดอัน
น่าประหลาด

ประกายแสงและแรงสั่นสะเทือนจากเหล่าวัตถุดิบชั้นเลิศ เป็น
เช่นเดียวกันกับผู้คุ้มกันยอดฝีมือผู้ขรึมเคร่งเหล่านั้น พวกมันต่างแผ่ซ่าน
พลังอำนาจของตนออกมาโดยไม่ปกปิดซ่อนเร้น!

ผู้คนซึ่งปกติทั้งละโมบทั้งหิวกระหายต่อทรัพย์สมบัติ แต่เมื่อเผชิญ
กับขุมพลังอันยิ่งใหญ่ พวกมันก็เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง ไหนเลยจะ
กล้าลองดีอันใด

หลายคนที่เดิมทีพลุ่งพล่านใจแทบตาย พอเห็นจำนวนของผู้คุ้มกัน
ยอดฝีมือยิ่งมายิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ค่อยได้สติกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ ความ
ปรารถนาอันเร่าร้อนในดวงตาหายวับไปทันควัน

ศาลาสมบัติหายาก เมื่อกล้าจัดวางวัตถุดิบที่มีค่าควรเมืองเหล่านี้ไว้
ต่อหน้าสายตาผู้คนอย่างเปิดเผย ย่อมมีที่ถือดีอย่างเปี่ยมล้นว่าจะสามารถ
ปกป้องคุ้มครองสมบัติวิเศษเหล่านี้เอาไว้ได้

ในที่สุดผู้คนมากขึ้น ๆ ค่อย ๆ นึกออก ศาลาสมบัติหายากมี
ประวัติศาสตร์อันยาวนานนับพันปี!

จำนวนของหีบทองคำเข้มยิ่งมายิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ!

แสงประกายยิ่งนานยิ่งสว่างเจิดจ้า!

ถึงยามนี้กระทั่งคนที่หัวช้าที่สุดยังเข้าใจแล้ว ศาลาสมบัติหายาก
กำลังสำแดงพลังอำนาจของตน แต่ในช่วงเวลาอันละเอียดอ่อนเช่นนี้
ศาลาสมบัติหายากไฉนต้องสำแดงพลังอย่างไม่คิดจะออมรั้งยั้งมือด้วย
เล่า?

ไม่ว่าเบื้องหลังของเรื่องนี้จะมีสาเหตุมาจากอะไร แต่เหล่าวัตถุดิบชั้น
เลิศถูกนำออกมาจัดแสดงมากมายถึงเพียงนี้ ต่อให้ทอดตาทั่วทั้งแดน
ปิศาจยังนับเป็นครั้งแรก

เหล่าอาจารย์ศาสตรามารแห่แหนกันมาเป็นจำนวนมาก วัตถุดิบชั้น
เลิศเหล่านี้ไม่ว่าชิ้นใดก็มีค่าควรเมือง ยากนักที่พวกมันจะได้ชมดูอย่าง
ใกล้ชิดถึงเพียงนี้ ซ้ายังมากมายถึงเพียงนี้

แม่น้านรกใต้พิภพแห่งเมืองปู้โจวดึงดูดสายตาผู้คนทั่วทั้งแดนปิศาจ
ในบัดดล ช่างเป็นการหลอมสร้างศาสตรามารอันอึกทึกครึกโครมนัก

เจ้าถั่วงอกรู้สึกหายใจลำบากอยู่บ้าง กับแสงประกายเหล่านี้ นับมัน
อยู่ใกล้ชิดสนิทสนมที่สุดดุจดั่งเป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง พลังอำนาจของ
วัตถุดิบเหล่านี้แผ่ซ่านออกมาเป็นระลอก มันคล้ายเรือน้อยท่ามกลางพายุ
หฤโหด สามารถพลิกคว่าได้ทุกเมื่อ

วัตถุดิบชั้นเลิศเหล่านี้ไม่ว่าชิ้นใดก็ล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติวิเศษแห่ง
ฟ้าดิน โดยทั่วไปมักถือกำเนิดขึ้นตามธรรมชาติ ข้ามผ่านกาลเวลานับไม่
ถ้วน ถือครองพลังอันไพศาล!

พลังงานที่แผ่ซ่านออกมาตามธรรมชาตินั้น ยังคงกล้าแข็งเกินกว่าที่
เจ้าถั่วงอกจะทนทานรับไหว

ทันใดนั้นเอง เงาร่างสีแดงสดวาบขึ้นตรงหน้ามันดุจนางพราย
แรงสั่นสะเทือนของพลังงานอันน่าแตกตื่นสะท้านใจหายวับไปในบัดดล

เจ้าถั่วงอกทราบว่าผู้อื่นช่วยปิดกั้นพลังงานอันน่ากลัวเหล่านั้นให้แก่
มัน ต้องกล่าวอย่างสำนึกขอบคุณ “ขอบคุณท่าน!”

ทว่าเขิงเหลียนเอ๋อร์คล้ายไม่ได้สดับฟัง ดวงตาคู่งามกวาดมองไปยังที่
ห่างไกล ทอแวววิตกกังวลวูบหนึ่ง

ในความเห็นของนาง หีบทองคำเข้มซึ่งปกคลุมด้วยแสงประกาย
เหล่านี้เป็นตัวปัญหากองหนึ่ง

มิหนำซ้ายังเป็นปัญหาใหญ่!

ท่าทีของศาลาสมบัติหายากบ่งบอกอย่างชัดแจ้ง เขิงเหลียนเอ๋อร์ย่อม
ตระหนักได้ ทั้งยังล่วงรู้ในทันทีว่าจะต้องมีเรื่องราวบางประการเกิดขึ้นที่
ด้านนอก! มิเช่นนั้นศาลาสมบัติหายากคงไม่แสดงท่าทีอย่างรุนแรงและ
แข็งขันถึงเพียงนี้

ช่างยุ่งยากโดยแท้!

ภายนอกเกิดเรื่องราวใดขึ้นบ้าง จั่วม่อย่อมไม่ล่วงรู้แม้แต่น้อย มันไม่
รู้จักสมาคมอาจารย์ศาสตรามาร ถึงกับไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อนด้วยซ้า
อย่าว่าแต่ต่อให้มันรู้จักคนเหล่านั้นแล้วจะเป็นไร ยามนี้ไม่ว่าผู้ใดเสนอหน้า
มามันล้วนไม่คิดพบเจอทั้งสิ้น มันคร้านจะแยแสสนใจตัวตลกเหล่านั้น

บ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ที่มันปรับปรุงขึ้นใหม่นั้นเยี่ยมยอด แต่ก็
ตั้งข้อเรียกร้องต่อผู้ใช้งานมากขึ้นไปอีก กระทั่งจั่วม่อหากคิดใช้งานจนถึง
ระดับที่น่าพอใจ ยังต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงสมาธิอย่างเต็มที่

เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้มีคนมากวนใจ จั่วม่อก่อตั้งค่ายกลอาคมหวง
ห้ามรอบบริเวณบ่อน้าศาสตรามารไว้เป็นชั้น ๆ บ่อน้าศาสตรามารชั้น
สวรรค์ในยามนี้ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์

จั่วม่อระบายลมหายใจยาว มองดูตัวอ่อนของศาสตรามารซึ่งมีสีสัน
ผิดแผกแตกต่างสิบเล่มลอยอยู่ในบ่อน้าสีฟ้าใส พลังเย็นของบ่อน้าถดถอย
ลงไปมาก

ศาสตรามารด่านเจียงหกสิบเล่มที่มันเลือกเฟ้นมา สุดท้ายก่อเกิดเป็น
ตัวอ่อนศาสตรามารสิบเล่ม ระหว่างกระบวนการเกิดข้อผิดพลาดขึ้นสอง

หน และนี่เป็นเพียงสองข้อผิดพลาดตลอดขั้นตอนทั้งหมดที่จั่วม่อได้
กระทำไว้ การที่ต้องทุ่มเรี่ยวแรงสมาธิทั้งมวลติดต่อกันเป็นเวลานาน ย่อม
เคี่ยวกรำผู้คนจนเหนื่อยยากแสนสาหัสได้โดยง่าย แม้แต่ชนชั้นจั่วม่อยังไม่
อาจหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ จนทำผิดพลาดถึงสองครั้งสองหน เป็นเหตุให้มี
ผลสำเร็จแค่เพียงสิบเล่มเท่านั้น

แต่กับผลลัพธ์นี้ จั่วม่อยังคงพึงพอใจยิ่ง

มันทรุดนั่งลงขัดสมาธิท่าดอกบัว เข้าสู่ห้วงฌานสมาธิในบัดดล มัน
เหน็ดเหนื่อยเกินไปจริง ๆ จึงเข้าสู่ห้วงฌานสมาธิอย่างรวดเร็วยิ่ง

ทันใดนั้นเห็นกลุ่มแสงทรงกลมต่างสีสันจำนวนสิบลูกปรากฏขึ้นใน
บ่อน้าศาสตรามาร กลุ่มแสงแต่ละลูกห่อหุ้มตัวอ่อนศาสตรามารเล่มหนึ่ง
กลุ่มแสงทั้งสิบบัดเดี๋ยวสว่างวาบ บัดเดี๋ยวสลัวราง ราวกับกำลังหายใจก็มิ
ปาน

ในส่วนลึกใต้แม่น้านรกใต้พิภพ กระแสเย็นเยือกเล็ก ๆ นับจำนวนไม่
ถ้วนดุจฝูงฉลามกระสากลิ่นเลือด พากันถาโถมมายังบ่อน้าศาสตรามารชั้น
สวรรค์อย่างไม่คิดชีวิต

ในละแวกหนึ่งร้อยลี้โดยรอบบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ เหตุการณ์
เดียวกันนี้ล้วนบังเกิดขึ้นในส่วนลึกใต้แม่น้านรกใต้พิภพอย่างถ้วนทั่ว

มองจากผิวน้าอันเงียบสงบ ย่อมไม่มีผู้ใดคาดคิดได้ว่าในส่วนลึกใต้
แม่น้านรกใต้พิภพ กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์พันลึกถึงเพียง
ไหน

ระดับน้าในบ่อน้าศาสตรามารเบื้องหน้าจั่วม่อเริ่มเพิ่มสูงขึ้น จั่วม่อผู้
จมลึกอยู่ในห้วงฌานสมาธิหาได้สำเหนียกแม้แต่น้อยนิดไม่

เพียงชั่วอึดใจให้หลัง ระดับน้าในบ่อเพิ่มสูงขึ้นจนเสมอกับพื้น
โดยรอบ แต่กระแสน้าที่ไหลบ่าเข้ามายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง พวกมัน
ยังคงถาโถมติดตามกันมาอย่างคลุ้มคลั่ง

ระดับน้ายังคงเพิ่มสูงขึ้นไม่หยุดยั้ง แต่น่าแปลกที่พวกมันไม่ได้ทะลัก
ล้นออกมาจากสระ

คล้ายว่ามีมือล่องหนข้างหนึ่ง ดึงรั้งมวลน้าทั้งหมดขึ้น จนกลับ
กลายเป็นเสาน้าสูงตระหง่านต้นหนึ่ง

กลุ่มแสงของตัวอ่อนศาสตรามารทั้งสิบยิ่งมายิ่งสว่างไสว พวกมัน
หมุนคว้างในน้าอย่างแช่มช้า ดึงรั้งมวลน้าไปตามแรงหมุนของพวกมัน
ส่งผลให้เสาน้าสูงตระหง่านหมุนวนอย่างไม่หยุดยั้ง

กระแสคลื่นใต้น้าเล็ก ๆ ในส่วนลึกของแม่น้านรกใต้พิภพยิ่งนานยิ่ง
แหวกว่ายอย่างรวดเร็วมากขึ้น พวกมันประดุจฝูงปลาน้อยอันปราดเปรียว
ผุดพุ่งขึ้นจากก้นแม่น้า แหวกว่ายตรงไปยังบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์
โดยไม่สนใจสิ่งใด

กระแสคลื่นใต้น้าเหล่านี้ถือครองพลังอันล้นเหลือ เมื่อพวกมันนับพัน
นับหมื่นเคลื่อนไหวอย่างพร้อมเพรียง กระทั่งแม่น้าที่แข็งกระด้างดั่ง
เหล็กกล้ายังเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง!

ตูม ตูม ตูม!

พื้นดินโดยรอบบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ประดุจมีหมื่นม้าห้อ
ตะบึง เริ่มสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไม่หยุดยั้ง

ผู้คนที่ชุมนุมกันอย่างแน่นขนัดมีสีหน้าประหวั่นลนลาน

เกิดอะไรขึ้น?

แผ่นดินไหวหรือ?

แม่น้านรกใต้พิภพตั้งอยู่ลึกลงมาใต้ผิวดินกว่าสามสิบลี้ เมื่อท้องน้า
เริ่มสั่นไหว นำมาซึ่งผลกระทบต่อเนื่องเป็นชุด ๆ ก้อนหินเหนือศีรษะผู้คน
เริ่มร่วงกราวลงมา

ผู้คนเริ่มแตกตื่นตระหนก เสียงกรีดร้องอย่างเสียขวัญดังระงม ผู้คน
กรูกันไปยังทางออกอย่างไม่คิดชีวิต

ที่แห่งนี้อยู่ลึกลงมาใต้ดิน หากพวกมันถูกถล่มทับทั้งเป็น ต่อให้ถือ
ครองทักษะปิศาจที่ทรงพลังที่สุดยังไม่อาจรักษาชีวิตเอาไว้ได้!

ชั่วขณะจิตนี้ พวกมันไหนเลยจะมัวมาสนใจสมบัติวิเศษแห่งฟ้าดินอัน
ใด ทุกผู้คนในใจหลงเหลือความคิดเพียงประการเดียว รีบหนีออกไป
โดยเร็วที่สุด!

ทว่าสถานที่นี้เดิมทีก็ไม่ได้กว้างขวางนัก มิหนำซ้ามีผู้คนเบียดเสียด
ยัดเยียดอยู่มากเกินไป ผู้คนเริ่มรบราฆ่าฟันเพื่อแย่งชิงไปก่อน สถานการณ์
โกลาหลอลหม่านในบัดดล

ก้อนหินที่ร่วงกราวลงมาจากเบื้องบน ยิ่งกระหน่าซ้าเติมให้
สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก

ด้านนอกบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์ เจ้าถั่วงอกสีหน้าซีดขาว
หวาดกลัวจนแทบล้มพับ “สถานที่นี้จะถล่มลงมาแล้ว พวกเรา… …”

เขิงเหลียนเอ๋อร์ฝึกปรือพลังเทพ นางรู้สึกได้ว่าสถานการณ์เบื้องหน้า
นี้สมควรมีส่วนเกี่ยวข้องกับด้านในบ่อน้าศาสตรามาร เมื่อหวนนึกถึงนิมิต
แห่งฟ้าดินซึ่งบังเกิดขึ้นในยามที่ถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อถือกำเนิด จึงไม่รุ่ม
ร้อนอันใด “ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังดีอยู่”

เจ้าถั่วงอกแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ แต่เขิงเหลียนเอ๋อร์ไม่แยแสสนใจ
อากุ่ยไม่มีปฏิกิริยาใดโดยสิ้นเชิง หนึ่งเดียวที่ผิดปกติอยู่บ้างก็คือชิงฮวา
เสวี่ย อย่างไรก็ตาม ชิงฮวาเสวี่ยเพียงสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อยในตอน
เริ่มแรก ก่อนที่จะสงบเยือกเย็นลงทันที

เขิงเหลียนเอ๋อร์เหลือบมองชิงฮวาเสวี่ยแวบหนึ่ง ความเยือกเย็นของ
แม่นางน้อยผู้นี้ทำให้นางต้องประหลาดใจอยู่บ้าง

คุณหนูเผ่าอสูรนางนี้แม้ว่าพลังฝีมือจะอ่อนด้อยนัก แต่จิตใจเข้มแข็ง
ไม่เลว

ขณะที่ด้านนอกเกิดความสับสนอลหม่านใหญ่โต ภายในบ่อน้า
ศาสตรามารชั้นสวรรค์ กลับเป็นฉากเหตุการณ์ที่แตกต่างกันอย่างสมบูรณ์!