สู่วิถีอมตะ - บทที่ 420 เพราะเจ้าหลงรักข้าหรือ?

หนิงโหยวหลับตาลง แม้ในใจจะเพ้อฝันว่าจะมีผู้มาช่วยนาง แต่
นั่นก็เป็นเพียงมายา

ผู้ฝึกตนร่างอ้วนเงื้อมีดเล่มใหญ่ ฟาดฟันลงใส่หนิงโหยวอย่างไร้
ปรานี

หลังจัดการกับสตรีผู้นี้ คนทั้งหลายก็จะไม่คิดขัดขืน พวกเขาจะ
ปล้นก็แสนง่าย

“เดี๋ยวก่อน”

หนึ่งเสียงพลันดังขึ้น

ผู้ฝึกตนถือมีดเล่มใหญ่พลันชะงัก

ทุกผู้มองไปทางต้นเสียงอย่างพร้อมเพรียง อยากเห็นว่าไอ้โง่ผู้ใด
กล้าพูดในครั้งนี้

ล่วงเกินโจรในยามนี้เท่ากับหาที่ตาย ซากบนพื้นก็คือบทเรียนใน
กาลก่อน

ผู้พูดเป็นผู้ฝึกตนซึ่งดูธรรมดายิ่ง สวมชุดสีด า มีอ านาจ
กฎเกณฑ์ขั้นสองบนร่างกาย

ที่แท้ก็แค่ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะผู้หนึ่ง เรื่องประหลาดคือคลื่น
พลังบนตัวคนผู้นี้ประหลาดยิ่ง แต่มิอาจบอกได้ว่าแปลกที่ใด

หนิงโหยวซึ่งเพิ่งมีความหวังเห็นการฝึกฝนของคนผู้นี้ แล้วก็สิ้น
หวังไปอีกครั้ง

นึกไปว่าเขาเป็นยอดฝีมือ ที่ไหนได้ เป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขต
แปรเทวะผู้หนึ่ง

ผู้ฝึกตนขอบเขตนี้ช่วยอะไรนางไม่ได้เลย

ผู้พูดก็คือเจียงผิงอันซึ่งแปลงโฉมอยู่

ภายใต้ทุกสายตา เจียงผิงอันเดินเข้ามากล่าวกับผู้ฝึกตนถือมีด

“มิใช่พวกเจ้าต้องการเงินหรือ? ข้าให้กฎเกณฑ์เจ้าได้ ไม่เห็น
ต้องฆ่าคนเลย”

โจรถือมีดใหญ่แค่นยิ้ม “ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะอย่างเจ้าจะมี
ทรัพยากรเพียงไรเชียว ขอเพียงเจ้าส่งสามสิบกฎเกณฑ์มา ข้าจะ
ปล่อยสตรีผู้นี้ไป”

“ได้”

เจียงผิงอันน าแหวนเก็บของวงหนึ่งส่งให้ยอดฝีมือขั้นต้น
ขอบเขตหลอมสุญตาตรงหน้าตน

ดวงตาของโจรเบิกกว้างยามเห็นกฎเกณฑ์ในแหวนเก็บของ

เด็กนี่มีสามสิบกฎเกณฑ์จริง ๆ!

จะรวยไปแล้วกระมัง?

ต้องเป็นแกะอ้วนแน่ ๆ เช่นนี้ต้องเชือด

ยามปวงชนเห็นสีหน้าโจร พวกเขาก็รู้ว่าเป็นเรื่องจริง และต่าง
รู้สึกไม่อยากเชื่อตามกัน

แต่สีหน้าของพวกเขาไปทางเย้ยเยาะและเห็นใจมากกว่า

ไอ้โง่นี่อวดทรัพย์สิน

อย่าว่าแต่โจรเลย พวกเขาก็ยังอยากปล้น

หลายบุคคลกระทั่งแอบจ ารูปลักษณ์ของเจียงผิงอันไว้

หนิงโหยวนิ่งไป นางไม่รู้จักคนผู้นี้ ไฉนกันอีกฝ่ายจึงยอมเสีย
ทรัพยากรมากมายเพื่อช่วยนาง?

เพราะเขาหลงรักข้าหรือ?

น่าอายนัก ข้ามีค่าถึงเพียงนี้ หากอีกฝ่ายจีบข้า ข้าควรตกลง…

เผละ…

หนิงโหยวผงะไปเมื่อโลหิตกระเซ็นมาเปื้อนหน้า ขัดจังหวะฝัน
หวานของหนิงโหยว

นางพบว่าผู้ฝึกตนมั่งคั่งหน้าตาธรรมดาผู้นี้แทงฝ่ามือเสียบท้องผู้
ฝึกตนถือมีดใหญ่

ศีรษะของโจรถูกเสียบไปยามใดไม่อาจทราบ โลหิตหลากทะลัก
ออกมา

เพียงพริบตา ยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาผู้หนึ่งก็ตก
ตาย

ผู้ฝึกตนมากมายบนเรือเหาะตะลึงจังงังทั้งกายใจ ตกใจอย่างสุด
ขั้ว

ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะผู้นี้ถึงกับลอบสังหารยอดฝีมือ
ขอบเขตหลอมสุญตาได้!

ผลงานนี้อวดโอ่ได้ชั่วชีวิต

ยามคนเหล่านี้เห็นมีผู้เปิดฉากฆ่ายอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอม
สุญตาได้ พวกเขาก็สบโอกาสทันที่

“สหายเต๋าทั้งหลาย ผนึกก าลังลงมือเถอะ!”

ทว่า ขณะที่ทุกผู้ต่างน าอาวุธวิเศษของตนออกมา เจ้าของเรือ
เหาะฉางซุนเชียนเฮ่อกลับตะโกนว่า “อย่าขัดขืน!”

ฉางซุนเชียนเฮ่อปลดปล่อยปราณยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขต
หลอมสุญตาของตนออกมาหยุดผู้ฝึกตนที่ก าลังจะขัดขืนเอาไว้

ทุกผู้มองไปทางฉางซุนเชียนเฮ่ออย่างไม่อยากเชื่อ นี่
หมายความเช่นไร?

กระทั่งโจรจากสมาพันธ์พยัคฆ์ด ายังผงะ พวกเขาพร้อมสู้แล้ว
แต่อีกฝ่ายกลับหยุดไว้

ฉางซุนเชียนเฮ่อยิ้มให้สมาพันธ์พยัคฆ์ด าพลางกล่าว “ตระกูล
เราแข็งแกร่งกว่าสมาพันธ์พยัคฆ์ด าของพวกเจ้า แต่ทุกผู้ไม่เห็นต้อง
ต่อสู้ฆ่ากัน ข้าจะให้ค่าผ่านทางกับพวกเจ้า ให้ทุกคนสมานฉันท์กัน
ไป”

ดังค ากล่าวว่าผีน้อยจัดการยาก แม้ตระกูลฉางซุนของพวกเขา
จะแข็งแกร่งกว่าสมาพันธ์พยัคฆ์ด า แต่คนเหล่านี้ไร้ที่อยู่เป็นหลัก
แหล่ง ยากจะล้อมจัดการได้

นอกจากนั้น สมาพันธ์พยัคฆ์ด านี้ยังไม่ธรรมดา มียอดฝีมือ
ขอบเขตบูรณาการผู้หนึ่งหนุนหลัง เป็นการยากรับมือ

แม้ถล่มสมาพันธ์พยัคฆ์ด าไป เดี๋ยวสักพักก็อาจมีสมาพันธ์
พยัคฆ์ขาว สมาพันธ์พยัคฆ์เขียวโผล่มาอีก

ตระกูลพวกเขาหรือจะมีพลังมากมายมาสนใจเรื่องเช่นนี้?

ขอเพียงเจรจากับสมาพันธ์พยัคฆ์ด าได้ ภายหน้าบนเส้นทางนี้ก็
จะไม่เจอโจรกลุ่มอื่นอีก

โลกหล้าผู้ฝึกตนไม่ได้มีเพียงต่อสู้ฆ่าฟัน น้อยคนนักจะล้อเล่น
กับชีวิต โจรเหล่านี้มิได้ฆ่าคนทันที่ ก็เพราะไม่อยากแตกหักจนเกิด
ผู้บาดเจ็บล้มตาย

เพราะถึงอย่างไร คนเราก็มีชีวิตเดียว

เห็นการกระท าของฉางซุนเชียนเฮ่อ สีหน้าของเหล่าผู้ฝึกตนบน
เรือเหาะพลันแปรเปลี่ยน ปรากฏว่าสารเลวนี่ร่วมพวกกับโจร!

เดิมที่ ปวงชนก าลังจะผนึกก าลัง แต่เห็นได้ชัดว่าเจ้าของเรือเหาะ
ล านี้แปรพักตร์แล้ว พวกเขาจึงท าได้เพียงรีบเก็บอาวุธมิให้เป็น
เป้าหมายของเหล่าโจร

หนิงโหยวรีบตะโกน “ทุกผู้มิได้ทรัพยากรมากันง่าย ๆ! ยังมี
โอกาสสู้อยู่นะ!”

โอกาสที่ชายลึกลับผู้นี้สร้างขึ้นอย่างยากล าบาก จะเสียไปไม่ได้

แต่กระแสสถานการณ์พินาศแล้ว ไม่มีใครอยากกวนน ้าให้ขุ่นอีก

คนจากสมาพันธ์พยัคฆ์ด าถอนหายใจโล่งอก ยอดฝีมือขอบเขต
หลอมสุญตาผู้หนึ่งกล่าว “พวกเจ้าพูดรู้เรื่องดีมาก ภายหน้า เรือ
สินค้าของตระกูลเจ้า เราสมาพันธ์พยัคฆ์ด าจะไม่มาปล้น!”

สมาพันธ์พยัคฆ์ด าเองก็ไม่อยากต่อสู้แตกหัก ได้ค่าผ่านทางก็
นับว่าไม่เลว แม้จะน้อยลงกว่าที่คาดไว้นิดหน่อย

ขณะนี้ ทุกสายตาจ้องมองเพียงเจียงผิงอัน

สายตาปวงชนเจือความเห็นใจและจนปัญญา

น่าเสียดาย คนผู้นี้สามารถลอบสังหารยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขต
หลอมสุญตาได้ ถือได้ว่าเป็นผู้มีฝีมือ แต่เขาก าลังจะต้องตายที่นี่

ไม่ว่าคนผู้นี้จะแข็งแกร่งแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นเพียงผู้ฝึกตน
ขอบเขตแปรเทวะผู้หนึ่ง ไม่มีทางเลยจะรอดหากต้องเผชิญโจร
มากมายเช่นนี้

เมื่อเห็นว่าไร้ผู้ใดลงมือ หนิงโหยวก็วางขวานลงอย่างอ่อนแรง
มองชายตรงหน้าอย่างรู้สึกผิด

“ข้าขอโทษ ท าให้เจ้าล าบากแล้ว หากมีชาติหน้าฉันใด ข้าเต็ม
ใจเป็นคู่บ าเพ็ญของเจ้า”

เจียงผิงอันขมวดคิ้ว

เหตุที่เขาลงมือก็เพราะหนิงโหยวผู้นี้เคยช่วยเหลือต้าเซี่ย มิได้
อยากมอบเงินให้โจรเหล่านี้

เขาคิดลอบโจมตี สังหารยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา
เพื่อปลุกใจปวงชนให้เลือดร้อน ร่วมมือกันจู่โจม เขาจะได้เก็บง า
ความแข็งแกร่งไว้ได้บ้าง

เกินคาด เขากลับถูกคนฝ่ายเดียวกันสกัดแผน

โจรทั้งหลายถลึงตามองเจียงผิงอัน “มารดามัน! บังอาจลอบ
โจมตีเรา!”

เพราะคนผู้นี้ พวกเขาจึงเสียยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาไปผู้
หนึ่ง และเกือบเกิดสงครามขึ้นแล้ว

“สารเลว อยากน ากระแสใช่หรือไม่ ตายซะ!”

สมาชิกสมาพันธ์พยัคฆ์ด าขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาผู้หนึ่ง
เหินมาตรงหน้าเงื้อหมัดชกศีรษะของเจียงผิงอัน

ปวงชนถอนใจอย่างอับจน สงสารชายผู้หาญกล้าผู้นี้

เปรี้ยง!

ศีรษะระเบิดสาดโลหิต

แต่นั่นมิใช่ศีรษะของเจียงผิงอัน แต่เป็นของโจรผู้นั้น

วิญญาณเทวะในกายโจรยังอยากหนี แต่เจียงผิงอันคว้าไว้แล้ว
ขยี้อย่างแรง

เกิดเสียงเปรี้ยงสนั่น ปราณทรงพลังระเบิดสาดโถม พัดเส้นผม
ยาวของเจียงผิงอันพลิ้วไสว

เหตุตาลปัตรเฉียบพลันท าให้ปวงชนนิ่งค้าง

“เกิดอะไรขึ้น? เกิดเรื่องอะไร? ข้ามองไม่ทันเลย!”

“ไฉนคนตายจึงกลายเป็นยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา
ไปได้?”

“ชายชุดด าผู้นี้รวดเร็วยิ่งนัก ต้องไม่ใช่ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเท
วะธรรมดา ๆ แน่!”

ปวงชนที่นี่มองการลงมือของเจียงผิงอันไม่ทันเลย มีเพียงยอด
ฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาบางคนเท่านั้นที่สังเกตเห็นแสงสีด า
สายหนึ่ง

ทีแรก ปวงชนคิดไปว่าคนผู้นี้สกัดสังหารยอดฝีมือขอบเขต
หลอมสุญตาได้ก็เพราะลอบโจมตีไม่ตั้งตัว

มีเพียงยามนี้ที่พวกเขาพบว่า ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะผู้นี้
แข็งแกร่งยิ่ง!

เป็นเรื่องเหลือเชื่อนัก ฆ่ายอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาใน
ขอบเขตแปรเทวะได้อย่างไรกัน?

แม้โจรผู้นี้จะอยู่เพียงขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา แต่ก็ยังห่างชั้น
จากผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะดุจคนละโลก

โจรขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาที่เหลืออีกสองคนเบิกตากว้าง
ช าเลืองกัน แล้วพุ่งเข้าใส่เจียงผิงอันอย่างพร้อมเพรียง

พวกเขาก็ตระหนักแล้วเช่นกันว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา และหนึ่ง
บุคคลไม่น่าจัดการได้

แต่ให้ยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาสองคนร่วมมือ จะไม่เป็น
ปัญหาใด ๆ เลย