สู่วิถีอมตะ - บทที่ 466 พิธีสืบต ำแหน่ง มอบยอดสมบัติ
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว ลืมตำขึ้น
“เจ้ำมำท ำอะไรที่นี่?”
“นี่ ๆ ข้ำเป็นฮูหยินเจ้ำนิกำยนะ ท ำท่ำทีเช่นนี้หมำยควำมว่ำ
อย่ำงไร?”
จี้เฟยกล่ำวอย่ำงขุ่นเคือง
ยำมชำยอื่นเห็นนำง จะว่ำเข้ำมำประจบประแจงนำงยังน้อยไป แต่
ชำยผู้นี้กลับรังเกียจนำงรำวเห็นแมลงวัน
เจียงผิงอันพูดไม่ออก “เจ้ำเป็นฮูหยินของเจ้ำนิกำยคนก่อน
เกี่ยวอะไรกับข้ำเล่ำ”
เมื่อเห็นอีกฝ่ำยเย็นชำยิ่ง จี้เฟยก็ไม่สนใจล้อเล่นต่อไป
“เจ้ำนี่นะ นอกจำกฝึกฝน เจ้ำยังจ ำอะไรได้อีกบ้ำง? วันนี้เป็นวัน
สืบต ำแหน่งของเจ้ำ ทั้งเจ้ำนิกำยใหญ่ ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้หลัก
ผู้ใหญ่ในรำชวงศ์ต่ำง ๆ มำถึงกันหมดแล้ว รอก็แต่เจ้ำคนเดียวนี่
แหละ”
เจียงผิงอันผงะไปเล็กน้อย
เขำลืมไปเลยว่ำตนจะสืบต ำแหน่งในวันนี้
เจียงผิงอันไม่ชอบที่อึกทึกมำกนัก แต่บำงครั้งก็ยังต้องมีควำม
บันเทิงเช่นนี้
เจียงผิงอันลุกขึ้นเตรียมเข้ำร่วมพิธี
“เจ้ำแต่งตัวแบบนี้ไร้รสนิยมนัก ยำมนี้เจ้ำเป็นเจ้ำนิกำยนะ”
จี้เฟยช ำเลืองอำภรณ์ของเจียงผิงอันอย่ำงขยะแขยง ยกมือขึ้น
ตบบนร่ำงเจียงผิงอัน แล้วอำภรณ์บนกำยเขำก็ระเบิดหำยไป
จี้เฟยปลดปล่อยปรำณ ก่ออำภรณ์ด ำอันยิ่งใหญ่หรูหรำให้กับ
เจียงผิงอัน ปักลำยมังกรทองที่ชำยอำภรณ์ กลำงเข็มขัดรอบเอวเขำ
ฝังอัญมณีตำมังกร มีอักขระลึกลับวำดอยู่ที่รองเท้ำสีด ำทั้งสองข้ำง
จี้เฟยโบกมืออีกครั้ง แล้วเส้นผมยุ่งเหยิงของเจียงผิงอันก็เรียบ
สลวยนุ่มลื่น
ขณะนี้ เจียงผิงอันเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน รูปหล่อเปี่ยม
อ ำนำจ มัดกล้ำมทรงพลังเผยเค้ำใต้อำภรณ์ด ำ
ก่อนหน้ำนี้เจียงผิงอันดูเหมือนผู้ฝึกตนไร้สังกัด แต่ยำมนี้เจียงผิง
อันเพิ่มบรรยำกำศสูงล ้ำเปี่ยมอ ำนำจขึ้นมำ
“สมกับเป็นชำยที่ข้ำนึกชอบ หล่อยิ่งนัก”
ดวงตำของจี้เฟยหรี่ลงอย่ำงเกินควบคุม รำวบำงสิ่งจะทะลัก
ออกมำ
เจียงผิงอันเห็นตำอีกฝ่ำยก็สะดุ้ง รีบวิ่งแจ้นออกไปด้วยกลัวอีก
ฝ่ำยจะท ำอะไร
เมื่อมำถึงโถงหลักด้ำนนอก โถงต ำหนักเจ้ำนิกำยทั้งโถงก็ถูก
ตกแต่งด้วยแสงไฟทองเรือง ประทีปแก้วเจ็ดสี เก้ำอี้ไม้มังกรพันปี ชำ
จำกใบของพฤกษำกระจ่ำงเต๋ำ…
เหล่ำผู้น ำขุมก ำลังหลักทั้งหลำยล้วนนั่งประจ ำที่กันแล้ว
กล่ำวได้ว่ำอ ำนำจสูงสุดของเผ่ำมนุษย์มำรวมตัวกันอยู่ที่นี่
ยำมเจียงผิงอันออกมำ ทุกสำยตำก็หันมองเขำเป็นตำเดียว
“นี่คือเจ้ำนิกำยเจียงหรือ? ไม่ธรรมดำจริงแท้”
“หนึ่งบุคคลสำมร่ำงเทวะ ประหำรบุตรมำร ประชันบรรพชน
จระเข้ รับมือปีศำจสมุทร คนเช่นนี้เติบใหญ่ ต้องเป็นนักพรตเสินซวี
อีกคนหนึ่งอย่ำงแน่นอน”
“นักพรตเสินซวีควรค่ำน ำมำเทียบกับเจ้ำนิกำยเจียงด้วยหรือ?
คนผู้นั้นไร้เทียมทำนเสมอมำ แต่เจ้ำนิกำยเจียงบำกบั่นตลอดทำงจึง
บรรลุเช่นนี้ได้”
ปวงชนเสวนำ เหล่ำผู้น ำขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยก้ำวออกมำ
พูดคุยกับเจียงผิงอัน
คนแรกที่เข้ำมำหำคือจักรพรรดิแห่งรำชวงศ์จักรพรรดิมนุษย์ เซ
วียนหยวนลั่วรื่อ อัจฉริยะไร้เทียมทำนจำกรุ่นสมัยก่อน
“วีรชนเกิดจำกคนหนุ่มสำว อำยุเท่ำนี้ก็สร้ำงควำมส ำเร็จเลิศล ้ำ
ข้ำแก่แล้วจริงๆ”
“ผู้อำวุโสพูดอะไรอย่ำงนั้น ผู้น้อยยังมีหลำยต่อหลำยเรื่องต้อง
เรียนรู้จำกผู้อำวุโส ภำยหน้ำต้องขอผู้อำวุโสชี้แนะด้วย”
เจียงผิงอันรับจอกสุรำที่จี้เฟยส่งให้มำชนจอกกับเซวียนหยวน
ลั่วรื่อ ดื่มฉลองอย่ำงเบิกบำน
แม้เจียงผิงอันจะมิเข้ำมำในเหตุกำรณ์เช่นนี้บ่อยครั้ง เขำก็ยัง
ทรำบถึงมำรยำทที่พึงกระท ำ เขำเป็นผู้น้อย ย่อมต้องถ่อมตนเสมอ
ยอดฝีมือจำกขุมก ำลังหลักทั้งหลำยพึงพอใจยิ่งที่ได้เห็นว่ำเจียง
ผิงอันไร้ควำมถือตัวเช่นผู้ลือนำมแต่ยำมเยำว์ และให้เกียรติพวกเขำ
ยิ่ง ต่ำงผู้จึงยิ่งยิ้มเฉิดฉัน
ปวงชนดื่มสุรำเสสรวล พูดโอ้อวดกันไปมำ
ผู้อำวุโสผู้รับหน้ำที่จดรำยกำรของก ำนัลเริ่มประกำศถึงสมบัติที่
ขุมก ำลังหลักต่ำง ๆ น ำมำมอบให้เรียงกัน
“รำชวงศ์จักรพรรดิมนุษย์ส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็น
เกรำะเกล็ดมังกรหนึ่งชุด!”
“รำชวงศ์อวี้โซ่วส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นกิเลนหนึ่งตัว!”
“ตระกูลเหลยโบรำณส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นผลอัสนี
เขียวร้อยผล กระบี่อัสนีนิลกำฬหนึ่งเล่ม และยันต์อัสนีหนึ่งแผ่นไว้รับ
ทัณฑ์สวรรค์”
มูลค่ำสมบัติที่ขุมก ำลังหลักทั้งหลำยส่งมำสูงล ้ำอย่ำงยิ่ง แน่นอน
ยำมขุมก ำลังหลักอื่น ๆ มีงำนใหญ่ในภำยหน้ำ พวกเขำก็ยังต้องมอบ
ของขวัญมูลค่ำเท่ำเทียมกันตอบแทน
เจียงผิงอันท ำควำมคุ้นเคยกับเหล่ำผู้น ำขุมก ำลังสูงสุด
แลกเปลี่ยนยันต์สื่อสำรกันไว้แล้วนั่งประจ ำที่
ขุมก ำลังชั้นรองเริ่มเข้ำมำดื่มฉลองให้กับเจียงผิงอัน
“เจ้ำนิกำยเจียง ยินดีด้วย นี่คือยันต์สื่อสำรของข้ำ ภำยหน้ำ
ต้องกำรสิ่งใด ติดต่อข้ำได้เลย”
ผู้ฝึกตนชำยผู้มีบรรยำกำศเย็นเยือกผู้หนึ่งแย้มยิ้ม ส่งยันต์
สื่อสำรแผ่นหนึ่งให้กับเจียงผิงอัน
จี้เฟยถ่ำยทอดกระแสปรำณอยู่ข้ำงตัวเขำ “คนผู้นี้คือจักรพรรดิ
ของรำชวงศ์ปิงหยวน ปิงหยำง ขุมก ำลังนี้เคยอยู่ในระดับเดียวกันกับ
เรำนิกำยเทวมำร”
“แต่เพรำะสิ่งต้องห้ำมสิ่งหนึ่ง ศำสตรำเซียนของพวกเขำ
พังทลำย เสียยอดฝีมือไปมำกมำย สุดท้ำยจึงกลำยเป็นขุมก ำลังชั้น
รอง แต่ก็ยังแข็งแกร่งกว่ำขุมก ำลังอื่น ๆ และต้องใส่ใจ”
จี้เฟยยังคงเคร่งขรึมยิ่งในยำมพิธีกำร ช่วยเหลือเจียงผิงอันรับมือ
เหล่ำแขก
“สิ่งต้องห้ำมอะไรนี่! ท ำลำยศำสตรำเซียน ท ำให้ขุมก ำลังสูงสุด
ย ่ำแย่เพียงนี้ได้ด้วยหรือ?”
เจียงผิงอันตกใจยิ่งที่บำงสิ่งสำมำรถท ำลำยสมบัติท้ำทำยสวรรค์
อย่ำงศำสตรำเซียน ซ ้ำยังท ำให้รำชวงศ์ระดับสูงสุดรำชวงศ์หนึ่ง
เสียหำยได้เช่นนี้ด้วย
“มันเป็นของจำกเขตหวงห้ำมกำลเวลำ ผู้ใดได้มันไปต้องตำย
ไม่ต้องไปรู้หรอก ขอเพียงเกี่ยวข้องกับสำมเขตหวงห้ำม อย่ำไปแตะ
มัน”
จี้เฟยไม่พูดมำกนัก
เจียงผิงอันก็มิได้ถำมซักไซ้ เขำเสวนำกับปิงหยำง จักรพรรดิ
แห่งรำชวงศ์ปิงหยวนต่อไป
ขณะที่ปวงชนก ำลังชนจอกเสสรวลเสวนำ หนึ่งเสียงพลันดังขึ้น
ดึงควำมสนใจปวงชน
“ทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นยอด
สมบัติหนึ่งชิ้น!”
งำนเลี้ยงเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะกลับมำครึกครื้น
“ทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำมั่งคั่งเพียงนั้นเชียวหรือ? ถึงกับส่ง
ยอดสมบัติมำชิ้นหนึ่ง”
“บำงทีอำจเพรำะต้องกำรขอบคุณเจ้ำนิกำยเจียงที่ช่วยเหลือก็ได้
เพรำะถึงอย่ำงไร เจ้ำนิกำยเจียงก็สร้ำงผลงำนยิ่งใหญ่ในทะเลบูรพำ
มำนี่นำ”
“เจ้ำนิกำยเจียงได้สมบัติมำมำกมำยแต่ยังเยำว์ ไม่เหมำะแก่กำร
เติบโต ข้ำแนะน ำให้ยกมันให้ตำเฒ่ำผู้นี้เลยดีกว่ำ”
“ใจเจ้ำคิดอะไรอยู่ ต่อให้ข้ำอยู่ในแดนบูรพำยังได้ยินเลย”
ปวงชนที่นี่ล้วนสุดริษยำเจียงผิงอัน หลำยบุคคลอยู่มำเป็นพัน ๆ
ปี แต่ยอดสมบัติสักชิ้นก็ไม่เคยแตะ
ขณะที่เจียงผิงอันมียอดสมบัติสองชิ้นแล้ว
หลำยบุคคลกระทั่งเกิดควำมคิดจะปล้นชิง
แน่นอน แค่คิดเท่ำนั้น มิกล้ำลงมือกันแน่แท้ เจียงผิงอันยำมนี้
เป็นเจ้ำนิกำยเทวมำรแล้วนี่นำ
บริวำรผู้หนึ่งยกถำด ส่งแหวนเก็บของซึ่งบรรจุยอดสมบัติให้กับ
เจียงผิงอัน
จำกกระบวนกำร หนึ่งในสมบัติอันล ้ำค่ำสูงสุดจะถูกเผยออกใน
งำนเลี้ยง กล่ำวโดยสรุปก็คือเพื่อไว้หน้ำผู้ให้ อวดฤทธิ์ของอีกฝ่ำย
เห็นได้ชัดว่ำยอดสมบัติชิ้นนี้เป็นของขวัญอันล ้ำค่ำที่สุด
ทว่ำทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำเกิดจำกกำรรวมตัวของขุมก ำลัง
มำกมำย พวกเขำมิต้องรับเชิญก็ได้ แต่ไฉนจึงส่งของขวัญมำในนำม
กองทัพ?
จี้เฟยที่ข้ำงตัวเขำริษยำจนตำแดงก ่ำ นำงไม่มียอดสมบัติใช้ แต่
เด็กนี่กลับได้ไปสองชิ้น ไว้ภำยหน้ำนำงต้องหำทำงเอำมำเป็นของ
นำงสักชิ้น
ปวงชนต่ำงมองไปที่แหวนเก็บของอย่ำงพร้อมเพรียง ด้วยอยำก
เห็นว่ำทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำส่งยอดสมบัติอะไรมำ
แน่นอน เจียงผิงอันเองก็ตื่นเต้น หำกไร้ศำสตรำเซียน ยอด
สมบัติก็ไร้เทียมทำน
ใครจะรังเกียจกำรมีสมบัติเยอะเกิน?
แค่มิอำจทรำบว่ำทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำส่งอะไรมำ
เจียงผิงอันรับแหวนเก็บของ ก่อนที่เขำจะทันได้น ำของภำยใน
ออกมำ แหวนเก็บของก็ระเบิดแหลก ศิลำประหลำดก้อนหนึ่งพลันพุ่ง
ออกมำฝังตัวที่หลังมือของเจียงผิงอัน
ฉ่ำ!
กลิ่นเนื้อย่ำงอบอวลไปทั่วทั้งโถง
YOU MAY ALSO LIKE
