สู่วิถีอมตะ - บทที่ 491 การเคลื่อนไหวของฝ่ายรักษาระเบียบ
“เจียงผิงอัน? เจียงผิงอันที่ฆ่าถังเฉินนั่นน่ะหรือ?”
หนึ่งในผู้ฝึกตนอ้าปากค้าง ถามขึ้นอย่างเร่งด่วน
“ถังเฉินอะไร?”
เยี่ยอู๋ฉิงมิได้สนใจเรื่องภายนอก จึงหารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายพูดถึงอะไร
อยู่
หลัวอีเฟยตอบว่า “ถังเฉินเป็นศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบ พรสวรรค์
ล ้าเลิศ ตัวตนสูงส่ง หากลูกพี่เจ้าฆ่าถังเฉินจริง ๆ เขาก็เกิดปัญหา
ใหญ่แล้ว”
เยี่ยอู๋ฉิงเผยสีหน้ากังวลทันที แม้เขาเพิ่งมาถึงศาลาเติงเซียน เขา
ก็ยังทราบถึงสันดานเลวร้ายของฝ่ายรักษาระเบียบ
ฝ่ายรักษาระเบียบของศาลาเติงเซียน เดิมทีมีผู้อาวุโสเพียงหนึ่ง
แต่เมื่อขยายฝ่าย เพิ่มผู้อาวุโสมาสามคนโดยมิได้รับอนุญาต
อุปโลกน์ตนเองว่าเป็นผู้ปกครอง บริหารทุกเรื่องราวในสำนัก
จากคำเล่าลือ ผู้ปกครองผู้หนึ่งข้ามขอบเขตพ้นพิบัติ ได้สถานะ
เป็นเซียนมนุษย์มาแล้ว
ฝ่ายรักษาระเบียบในขณะนี้มีอำนาจแข็งกล้า กระทั่งประมุข
ศาลายังทำอะไรฝ่ายรักษาระเบียบมิได้
เยี่ยอู๋ฉิงเป็นห่วงเจียงผิงอันยิ่ง “ลูกพี่ เจ้า…”
“อย่าห่วงเลย สู้ไม่ได้ก็แค่หนี เจ้าดูแลตนเองไว้ก็พอ”
เจียงผิงอันไร้ร่องรอยความกลัว
ใครบางคนใกล้เคียงส่ายหัวในใจ หนี? พรสวรรค์เจ้าแข็งแกร่ง
แค่ไหน ต่อหน้าอำนาจบดขยี้ เจ้าจะหนีไปไหนพ้น?
ต่อให้เจ้าหนีก่อนหนึ่งปี พวกฝ่ายรักษาระเบียบก็ยังตามทันได้
เจ้าจะหนีพ้นภพบุกเบิกนี้ได้หรือไร?
อัจฉริยะล ้าเลิศแท้เทียว แต่น่าเสียดายที่ไปเหยียบเท้าฝ่ายรักษา
ระเบียบเข้า ไม่ช้าก็เร็วเขาตายแน่
อีกฝั่งหนึ่ง เมื่อจงหลินทราบตัวตนของเจียงผิงอัน เขาก็ตกใจ
กลัว แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้น
“เจ้าคนโอหัง เจ้าล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบแล้ว สมน ้าหน้า! ยาม
เจ้าตาย ข้าจะขยี้ร่างเจ้าให้แหลก!”
จงหลินกล้าเพียงคำรามอยู่ในใจ มิกล้าหลุดออกเสียง
“ไปเถอะ เราออกไปกันได้แล้ว สภาพแวดล้อมที่นี่แย่มาก ข้าไม่
ชอบมันเลยสักนิด”
การเล่นผจญภัยของหลัวอีเฟยจบลงแล้ว แม้ขั้นตอนจะไม่น่า
ตื่นเต้นนัก แต่ก็ยังดียิ่งที่ได้พบเยี่ยอู๋ฉิง
“ข้าไม่ไปกับพวกเจ้านะ จ่ายแต้มผลงานข้าที่นี่แหละ”
เจียงผิงอันยังไม่ลืมจุดประสงค์ดั้งเดิมของตนที่มา
ยิ่งมุ่งหน้าลึกเข้าพนาผี ยิ่งได้พบบุปผาหน้าผีมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้
บุปผาหน้าผีส่วนใหญ่อายุจะไม่มาก แต่พวกมันก็มีจำนวนเยอะ เด็ด
ไปเยอะก็แลกแต้มผลงานได้มาก
บุปผาหน้าผีอายุหนึ่งปี เทียบได้กับหนึ่งแต้มผลงาน มูลค่าสูงนัก
“เช่นนั้นก็ได้ นำป้ายแสดงตัวออกมา ข้าจะโอนแต้มผลงานให้
เจ้า”
หลัวอีเฟยนำป้ายแสดงตัวออกมา ดำเนินค่ายกลบนนั้น เชื่อมต่อ
กับป้ายแสดงตัวของเจียงผิงอัน ทั้งสองจึงสามารถติดต่อกันได้ใน
ภายหน้า และส่งแต้มผลงานให้กันได้
เจียงผิงอันตะลึงทึ่งกับค่ายกลของศาลาเติงเซียน การโอนทรัพย์
โดยไม่ต้องสัมผัสวัตถุจริงลดโอกาสถูกปล้นชิงสมบัติไปได้มากยิ่ง
“แต้มผลงานของข้า โอนให้ลูกพี่ไปด้วยเลย” เยี่ยอู๋ฉิงเอ่ยจาก
ข้าง ๆ กัน
เขาสะสมแต้มผลงานก็เพื่อช่วยเจียงผิงอัน
“เจ้าเก็บไว้ใช้เถอะ ข้ามิได้จะเอาแต้มผลงานของเจ้า”
เจียงผิงอันทิ้งวาจาเช่นนี้ แล้วร่างของเขาก็แปรสู่อัสนี หายลับ
จากไปอย่างรวดเร็ว
หลัวอีเฟยเดาะลิ้นในใจ ถามเยี่ยอู๋ฉิงจากข้างกาย “ลูกพี่เจ้าอายุ
เท่าไหร่นี่ ไฉนร้ายกาจเพียงนี้?”
บางทีต่อให้เป็นนาง ก็คงไม่ง่ายที่จะเอาชนะเจียงผิงอันอยู่ดี
“ร้อยกว่าปี”
เยี่ยอู๋ฉิงจำได้ว่า ลูกพี่อายุน้อยกว่าเขาแค่ไม่กี่ปี
“ที่แท้เขาก็อายุร้อยกว่าปีแล้ว! มากกว่าข้าสองเท่าแน่ะ!”
จงหลินพลันอุทาน หาโอกาสรักษาหน้าได้พอดี “มิน่าจึง
แข็งแกร่งเพียงนี้ หากข้าติดอยู่ในขอบเขตนี้อีกห้าสิบกว่าปี ข้าจะ
เอาชนะเขาได้ในกระบี่เดียวแน่ ๆ!”
ยามผู้ฝึกตนคนอื่นทราบอายุของเจียงผิงอัน หัวใจของพวกเขา
ก็ตกใจน้อยลงมาก
จากมุมมองนี้ พลังต่อสู้ของเจียงผิงอันสั่งสมด้วยเพียงเวลา
พรสวรรค์ของเขามิได้สูง
อัจฉริยะสูงสุดของศาลาเติงเซียน อายุร้อยปีก็ถึงขอบเขตบูรณา
การแล้ว
“ขอข้าอีกสามสิบปี จะทะลวงขอบเขตบูรณาการ แล้วข้าก็จะ
เอาชนะเขาได้ง่าย ๆ!” จงหลินคืนความมั่นใจกลับมา
เยี่ยอู๋ฉิงมิได้อธิบาย
ความแข็งแกร่งของลูกพี่ มิใช่สิ่งที่คนกลุ่มนี้เข้าใจได้หรอก
ไม่ช้าก็เร็ว นามเจียงผิงอันจะเลื่องลือไปทั่วภพบุกเบิก
ขณะเดียวกัน ในโถงของฝ่ายรักษาระเบียบ หัวหน้ากลุ่ม
เจ้าหน้าที่รักษาระเบียบกลุ่มหนึ่งคุกเข่าตรงหน้าฮั่วไห่โจว
“จินตี๋ขอความช่วยเหลือจากพวกเจ้าก่อนตาย ไฉนพวกเจ้าไม่
ไปช่วย”
ฮั่วไห่โจวนั่งบนเก้าอี้ น ้าเสียงของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ แต่กลับทำให้
หัวหน้ากลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาระเบียบทั้งหลายร่างสะท้าน เหงื่อกาฬ
แตกพลั่ก
จู่ ๆ วันนี้ พวกเขาก็พบว่าป้ายชีวิตของจินตี๋และสมาชิกกลุ่มของ
เขาในโถงเก็บป้ายชื่อแตกร้าว รวมทั้งสิ้นสามสิบเอ็ดคน
นี่หมายความว่าคนทั้งสามสิบเอ็ดล้วนตกตาย
เมื่อได้ยินข่าว ทุกผู้ต่างตกใจ รีบรายงานสู่เบื้องบน
เป็นครั้งแรกในช่วงระยะเวลาเกือบร้อยปี ที่มีการตายระดับนี้
เกิดขึ้นในฝ่ายรักษาระเบียบ
หากเรื่องนี้แพร่งพราย คงกระทบภาพลักษณ์ฝ่ายรักษาระเบียบ
ไม่น้อยทีเดียว
“ผ… ผู้อาวุโส จินตี๋อธิบายหาชัดเจนไม่ เราคิดว่าเขาแค่หยอก
เล่นขอรับ”
หนึ่งในหัวหน้ากลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาระเบียบตอบภายใต้แรง
กดดัน
“ใช่ขอรับ ขณะนั้น จินตี๋บอกว่าเขาถูกเจียงผิงอันไล่ล่าสังหาร
แต่เจียงผิงอันจะมีปัญญาฆ่าเขาได้อย่างไร ยามนั้นต้องมีผู้อื่น
ช่วยเหลือเป็นแน่”
“ยามนั้นเราอยากจะถาม แต่จินตี๋หาตอบกลับไม่ เราจึงถือมัน
เป็นเรื่องล้อเล่นขอรับ”
ปวงชนโยนความผิดใส่หัวจินตี๋
ดวงตาของฮั่วไห่โจวปิดสนิท นิ้วเหี่ยวเคาะที่พนักวางแขนเก้าอี้
เกิดเสียงกังวานอันทำให้ปวงชนมิกล้าหายใจแรง
“ดูเหมือนฝั่งประมุขศาลาจะยั้งมือกันมิได้ นี่คือการประกาศ
สงครามกับเราฝ่ายรักษาระเบียบ”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สนองให้สาใจนาง เซียนใกล้ตายจะเป็น
ประมุขศาลาต่อไปได้เช่นไร”
“ฝ่ายรักษาระเบียบ ถึงเวลาเปลี่ยนประมุขศาลาแล้ว”
“ถ่ายทอดคำสั่ง ปีนี้ฝ่ายรักษาระเบียบจะรับคนเพิ่มสิบเท่าตัว”
ฝ่ายรักษาระเบียบอยากควบคุมสาขาแคว้นชางหลานมานาน
แล้ว เหตุการณ์นี้จึงกลายเป็นการจุดชนวนเร่งแผนให้เร็วขึ้น
ฮั่วไห่โจวเองก็ไม่เชื่อว่าเจียงผิงอันลำพังจะทำลายกลุ่มหัวกะทิ
ฝ่ายรักษาระเบียบของพวกเขาได้ ในกลุ่มนั้นมีกระทั่งผู้ฝึกตน
ขอบเขตบูรณาการผู้หนึ่ง
ฮั่วไห่โจวจึงคิดว่าประมุขศาลาส่งใครบางคนไปคุ้มกันเจียงผิงอัน
ช่วยเขาจัดการพวกจินตี๋
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทุกผู้ก็ควรเลิกเสแสร้ง หงายไพ่สู้กันไปเลย
“ผู้อาวุโส แล้วเจียงผิงอันล่ะขอรับ?” หัวหน้ากลุ่มผู้หนึ่งถาม
“แค่เจียงผิงอันเล็กจ้อย หากระทบสถานการณ์ภาพรวมไม่ หาก
มีโอกาสก็กำจัดเสีย หากหาโอกาสไม่ได้ รอฝ่ายรักษาระเบียบ
ครอบครองศาลาเติงเซียนก็ค่อยจัดฉาก บอกว่าเขาเป็นไส้ศึกแล้ว
ประหารเสีย”
ฮั่วไห่โจวมิได้ถือสาเจียงผิงอันจริงจังเลย
การปรากฏตัวของเจียงผิงอัน อย่างมากก็แค่กระทบความ
ยิ่งใหญ่ของฝ่ายรักษาระเบียบเล็กน้อย กำจัดช้าลงนิดก็ไม่เป็นไร
ผู้อื่นหาสนใจเจียงผิงอันไม่ ใครจะเชื่อว่ามดตัวจ้อยจะกัดพวก
เขาตายได้?
ในพนาผีเบญจภัยอันน่าสะพรึงกลัว เจียงผิงอันเคลื่อนตัวผ่าน
พงไพร เด็ดบุปผาหน้าผี
เหตุที่บุปผาหน้าผีถูกเรียกด้วยชื่อเช่นนี้ ก็เพราะมันดูเหมือน
ใบหน้าผี เป็นสีขาวทั้งดอก ยามอยู่ท่ามกลางปราณมาร ก็แผ่ปราณ
พิเศษขับไล่ปราณมารใกล้เคียงไปได้
ชีวิตช่างพิกลยิ่ง สิ่งที่สามารถขับไล่พลังชั่วร้ายกลับมาเกิดใน
สถานที่เช่นนี้
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็สัมผัสได้ถึงปราณอันชวนสะพรึง สีหน้า
ของเขาแปรเปลี่ยนมหาศาล ก่อนจะทันไหวตัว กระดูกขาวร่างหนึ่ง
พลันแทงตัวออกจากพื้น ผ่าร่างเขาเป็นสองส่วนทันที!