สู่วิถีอมตะ - บทที่ 516 ประชันร่างเทวะสุดขั้วหยางในคุกมืด
หมัดอันร้อนแผดพุ่งผ่านดุจดาวตก ไม่ว่าผ่านที่ใด วารีดำก็
ระเหยหายไปทันที
เปรี้ยง!
หมัดนี้ชกโดนเจียงผิงอันเต็ม ๆ
รอยยิ้มปรีดาปรากฏบนใบหน้าชางจวง
สารเลวเจียงผิงอันคิดใส่ความเขาก่อนหน้านี้ แต่ลูกไม้อุบายใด
ๆ ล้วนไร้ค่าต่อหน้าอำนาจอันเด็ดขาด
ชางจวงยอมรับว่าพลังวิญญาณของเจียงผิงอันแข็งแกร่งมาก
จริง ๆ แต่ในด้านพละกำลัง อีกฝ่ายก็เหมือนมดตัวจ้อย จะบี้ตายยาม
ใดก็ย่อมได้
ทว่า รอยยิ้มก็ค้างบนใบหน้าชางจวงเฉียบพลัน
เพราะภาพยามเจียงผิงอันแหลกเละเป็นเศษเนื้อมิได้ปรากฏ
ตามที่คาดฝัน
เจียงผิงอันรับหมัดไปตรง ๆ แต่แม้จะกระเด็นถอย เขาก็มิได้ตาย
ชางจวงรู้สึกอับอายยิ่ง ในฐานะผู้ฝึกกายาขั้นต้นขอบเขตบูรณา
การ หมัดเดียวของเขาฆ่าผู้ฝึกจิตสักคนมิได้เชียวหรือ
ผู้ฝึกจิตขึ้นชื่อว่าร่างกายไม่แข็งแกร่ง
ในเมื่อหมัดเดียวไม่ไหว ก็สองหมัด!
ครั้งนี้ เขาใช้วิชาระดับสูงสุด เปลวเพลิงรอบกายผลาญวารีดำ
จนน ้าทะเลทั่วชั้นสี่เดือดพล่าน
ชางจวงออกแรงถีบขา ทะยานร่างพุ่งเข้าหาเจียงผิงอันทันที
“ไปตายซะ! สารเลว!”
ต่อหน้าหมัดอันทรงพลังนี้ เจียงผิงอันมิได้หลบ แต่เผชิญมันตรง
ๆ
ชางจวงเกือบหลุดหัวเราะ
เจียงผิงอันโง่หรือไร?
กล้ามาสู้กับร่างเทวะสุดขั้วหยาง
ตู้ม!
ทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง ก่อนที่ต่างฝ่ายจะล้มหงาย กระแทกผนัง
คุกมืดกันทั้งคู่
มิอาจทราบว่าคุกมืดแห่งนี้สร้างขึ้นจากอะไร แต่แรงกระแทกของ
ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการมิได้สร้างความเสียหายใด ๆ ต่อมันเลย
ปากของชางจวงอ้าหวอ ใบหน้าเปี่ยมความไม่อยากเชื่อ
“เจ้าเป็นผู้ฝึกจิต แต่ทำไมจึงมีพละกำลังแข็งแกร่งเช่นนี้!”
เขาเป็นยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตบูรณาการ และยังมีร่างเทวะสุด
ขั้วหยาง ต่อให้เป็นพวกโหยวเชียนชิวทั้งสาม ยังมิกล้าประชัน
พละกำลังกับเขา
แต่ผู้ฝึกจิตเจียงผิงอันคนนี้ถึงกับส่งตัวเขากระเด็นได้!
เจียงผิงอันชำเลืองหมัดซึ่งเกรียมดำของตน ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ
“ใครบอกเจ้าว่าข้าเป็นผู้ฝึกจิต?”
เส้นผมของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวเฉียบพลัน ปราณ
มารชวนขนลุกแผ่ทะลัก วารีทมิฬอันเดือดพล่านสงบลงทันใด
แรงกดดันหนักหน่วงกวาดเข้าใส่ชางจวง
ชางจวงเกิดมายาในใจขึ้น ราวกับตรงหน้ามิได้กำลังเผชิญผู้ฝึก
ตนขอบเขตหลอมสุญตา แต่เป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการผู้หนึ่ง
“เจ้าจะเป็นอะไรก็ช่าง! อย่างไรก็ตายอยู่ดี!”
ชางจวงไม่เชื่อ ไม่ว่าเจียงผิงอันจะแข็งแกร่งแค่ไหน จะถึงกับฆ่า
เขา ร่างเทวะสุดขั้วหยางขั้นต้นขอบเขตบูรณาการได้เชียวหรือ?
สองฝ่ายพุ่งเข้าหากันพร้อมเพรียง ใช้วรยุทธ์สูงสุดเข้าประชัน
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
ชั้นสี่สั่นสะท้านรุนแรง
หนึ่งมืดมนสุดขั้วหยิน หนึ่งเรืองรองสุดขั้วหยาง ทั้งสองเหมือน
เกิดมาเป็นศัตรู เร่งอำนาจสูงสุดของสายพลังตน
ยิ่งชางจวงต่อสู้ เขายิ่งขวัญสะท้านตกใจ อำนาจของเจียงผิงอัน
ผู้นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
เขามีร่างเทวะสุดขั้วหยางนะ!
ทั่วทั้งศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลาน พละกำลังของเขา
เป็นหนึ่งในขอบเขตนี้!
ทว่าขณะนี้กลับปรากฏว่า ผู้ฝึกตนจากขอบเขตหลอมสุญตาผู้
หนึ่งประชันกับเขาได้!
หากมิใช่เพราะความต่างของขอบเขต แต่เป็นขอบเขตเดียวกัน
เขาได้ตายแน่!
นอกจากนั้น กฎจำนงสัประยุทธ์และกฎทำลายล้างที่เจียงผิงอัน
ใช้ล้วนแล้วหาพบยากยิ่ง
ทว่า มันดันมาปรากฏที่คนผู้เดียว
“เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ขณะออกหมัด ชางจวงก็เอ่ยถาม สีหน้าเคร่งขรึม
อัจฉริยะเช่นนี้ไม่มีทางเงียบหายไร้นาม เขาต้องมีชื่อเสียงใน
แคว้นชางหลานอยู่บ้างสิ
สิ่งที่ตอบเขากลับมาคือหมัดทำลายล้าง
เปรี้ยง!
ชางจวงถูกชกกระเด็น แต่มิได้เสียหายอะไรนัก
ร่างเทวะสุดขั้วหยางแข็งแกร่งเกินไป ตัวเจียงผิงอันเองก็ถูก
ผลข้างเคียง มือทั้งมือของเขาแหลกเละ เคล็ดพลังเพลิงชอนไชสู่มือ
ทำลายกล้ามเนื้อและกระดูกในตัว
“ฮ่า ๆ ไม่ว่าพละกำลังของเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหน กฎเกณฑ์ของ
เราก็ยังห่างชั้น ผู้ตายก็ยังคงเป็นเจ้าอยู่ดีเจียงผิงอัน!”
ชางจวงสุดแสนมั่นใจในร่างเทวะของตน ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้น
กลางหรือปลายขอบเขตบูรณาการ ก็ยังยากทำลายร่างของเขาอยู่ดี
นอกจากนั้น เขายังบรรลุเคล็ดพลังแห่งไฟ สูงกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง
ขั้นระดับ
หมัดของทั้งสองปะทะกันถี่รัว โลหิตซึมไหลจากมือของทั้งคู่
เพียงชั่วกาลสั้น ๆ หมัดของเจียงผิงอันก็แหลกเละดำเกรียม ราว
จะใช้การไม่ได้แล้ว
ชางจวงฉวยโอกาสเตะเข้าที่ท้องของเจียงผิงอันให้กระเด็นถอย
เจียงผิงอันกระแทกเข้ากับผนัง โลหิตคำโตสาดออกปนกับวารี
ดำ
“สมกับเป็นร่างเทวะสุดขั้วหยาง แข็งแกร่งยิ่ง…”
“ฝีมืออย่างเจ้าคิดประชันข้า ไปตายไป!”
ชางจวงฉวยโอกาสได้เปรียบไล่ล่า
ฉวยโอกาสซ ้าเติมยามล้ม ต้องมิมองข้ามดูแคลน
ขณะนี้ หนึ่งภาพฉายปรากฏขึ้นขวางตรงหน้าชางจวง
เขาก็คือหัวหน้ากลุ่มของฝ่ายรักษาระเบียบจินตี๋ หรือพูดให้ถูก
คือเป็นภาพฉายของจินตี๋
นี่คือวิชาลับที่เจียงผิงอันสร้างเอง ‘เวียนกำเนิด’
เจียงผิงอันควบคุมภาพฉายของจินตี๋ไปสู้กับชางจวง
สองยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตบูรณาการใช้อำนาจเคล็ดพลัง
ประชันกัน สุญตาสั่นสะท้านเคลื่อนโคลง
“บัดซบ วิชานี่มันบ้าอะไร!”
ชางจวงตกตะลึง ทำไมเจียงผิงอันจึงควบคุมภาพฉายผู้อื่นมาสู้
ได้?
ชางจวงยังย่อยการตระหนักรู้นี้ไม่หมด ก็เห็นภาพอันน่าตกใจยิ่ง
กว่า
เจียงผิงอันซึ่งเดิมบาดเจ็บสาหัสพลันลุกขึ้น เคล็ดพลังแห่งเพลิง
ที่หลงเหลือในกายถูกดูดซับ ผิวเนื้อใหม่งอกเงยกลับมาบนมืออัน
ไหม้เกรียม กระดูกลั่นเสียงกรอบแกรบ
เพียงพริบตา บาดแผลสาหัสก็มลายหาย
เจียงผิงอันหวนคืนสู่ยามสมบูรณ์พร้อม
ชางจวงเพิ่งเคยได้เห็นวิชาฟื้นฟูน่ากลัวเพียงนี้ก็ครั้งแรก
วิชาฟื้นฟูทั่วไปจะใช้ปราณวิญญาณในกายรักษาบาดแผล ยิ่ง
สาหัสยิ่งเปลืองปราณวิญญาณสูง
แต่เจียงผิงอันเยียวยาบาดแผลร้ายแรงเช่นนี้ กลับไม่มีความรู้สึก
ว่าปราณวิญญาณในตัวถดถอยใด ๆ!
หาปกติสักนิดไม่!
นี่คือพรสวรรค์ที่เจียงผิงอันได้มาจากการผสานโลหิตเซียน
ดูดซับความเสียหายมาฟื้นฟูตน มิได้ใช้ปราณวิญญาณของ
ตนเองมากมาย
เจียงผิงอันพุ่งเข้ามา ร่วมมือกับภาพฉายของจินตี๋จู่โจมชางจวง
ร่างเทวะสุดขั้วหยางผู้นี้แข็งแกร่งยิ่ง เขาจะตั้งตารอใช้งานภาพ
ฉายใหม่นี้
ศึกสะท้านขวัญบังเกิดขึ้นในชั้นสี่
ที่ทางเข้าคุกมือชั้นสาม
ผู้ฝึกตนจากฝ่ายรักษาระเบียบกลุ่มหนึ่งเสวนา
“เห เจียงผิงอันผู้นี้แข็งแกร่งเอาเรื่องนา ถึงทนได้นานเพียงนี้”
“ถึงอย่างไร เขาก็เป็นผู้ได้อันดับหนึ่งในศึกศาลาเซียน พลัง
วิญญาณแข็งแกร่งมากนี่นา”
“แต่ผลสุดท้ายก็เหมือนเดิมแหละ หากกล้าล่วงเกินเราฝ่ายรักษา
ระเบียบ จุดจบก็จะมีเพียงหนึ่ง!”
“ฮ่า ๆ”
เหล่านักโทษในคุกชั้นสามซ่อนตัวไกล ๆ ขณะชำเลืองมองมายัง
ศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบทั้งหลายด้วยกลัวจะไปล่วงเกินอะไรเข้า
เจียงผิงอันผู้น่าสงสาร เพิ่งได้เป็นทูตธำรงสันติของฝ่ายธำรง
สันติไม่ทันไร ก็จะตายเสียแล้ว
นี่คือสันดานแย่ ๆ ของฝ่ายรักษาระเบียบ หามีความกลัวเกรงต่อ
ประมุขศาลาเติงเซียนสักนิดไม่
ในฝ่ายรักษาระเบียบมีตัวตนน่าสะพรึงกลัวระดับเดียวกับประมุข
ศาลาอยู่ จึงทำให้ฝ่ายรักษาระเบียบเหิมเกริมเป็นที่สุด
“เอะอะอะไรกัน หนวกหูจริง?”
ชายร่างสูงเจ็ดฉื่อ ขนหน้าอกรุงรังผู้หนึ่งเดินออกจากห้องขัง
เฉิงฮั่น ศิษย์ผู้อาวุโสท่านหนึ่ง ล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบเมื่อ
สามสิบปีก่อน และถูกขังไว้จนบัดนี้
เฉิงฮั่นและเจียงผิงอันเคยเสวนากันมาก่อน ยามเจียงผิงอันพบ
ความอยุติธรรม เฉิงฮั่นก็คือผู้ช่วยพูด ทำให้เจียงผิงอันไม่ต้องตายใน
ฐานะแพะรับบาป
เมื่อครู่เฉิงฮั่นฝึกฝนอยู่ ยามได้ยินเสียงอึกทึก เขาก็ออกมาตรวจ
สถานการณ์
นักโทษคนหนึ่งเล่าเรื่องราวภาพรวมแก่เฉิงฮั่นผ่านการถ่ายทอด
กระแสปราณ
เมื่อได้ยินว่าร่างเทวะสุดขั้วหยางของฝ่ายรักษาระเบียบกำลัง
จัดการกับเจียงผิงอันอยู่ในชั้นสี่ สีหน้าของเฉิงฮั่นก็คล ้าดำ
“แย่แล้ว!”
เขารีบพุ่งไปที่ทางเข้า พลางตะคอกใส่เหล่าศิษย์ฝ่ายรักษา
ระเบียบ “เปิดประตู!”
เจียงผิงอันเป็นส่วนหนึ่งของแผน ต้องไม่ตายเด็ดขาด!
เหล่าศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบผงะไปเพราะตกใจเฉิงฮั่น
“เฉิงฮั่น เจ้ายุ่งอะไรนักหนา รีบไสหัวไปซะ”
ศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบผู้หนึ่งตะโกนอย่างไม่พอใจ
“ข้าบอกให้พวกเจ้ารีบเปิดประตู!”
เฉิงฮั่นกำหมัด ตรวนบนกายระเบิดเปรี้ยง ปราณชวนสะพรึงของ
ขอบเขตบูรณาการหลากทะลัก
เหล่าศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบผงะหงาย
เฉิงฮั่นบรรลุขอบเขตบูรณาการตั้งแต่ยามใด!
ขณะนั้น การเคลื่อนไหวที่ชั้นสี่เงียบลงแล้ว
เหล่าศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบแย้มยิ้ม
ดูเหมือนเจียงผิงอันจะถูกจัดการไปแล้ว
เฉิงฮั่นได้ยินว่าการเคลื่อนไหวหยุดลง ในใจก็สะท้าน
ยังสายไปก้าวหนึ่งอยู่ดี
เจียงผิงอันตายไปแล้ว