สู่วิถีอมตะ - บทที่ 598 วงล้อมของหอต ำรำเทียนเต้ำ
ผู้คนจำกนิกำยเทวมำรหำคำดคิดไม่ ว่ำผู้ปล้นหอต ำรำเทียนเต้ำ
จนเกิดเรื่องวุ่นวำยก่อนหน้ำนี้ แท้จริงจะเป็นยำยหนูเจียงเมี่ยวอี!
กระทั่งสัตว์ประหลำดเฒ่ำในขอบเขตพ้นพิบัติยังท ำไม่ได้ แล้ว
ยำยหนูอย่ำงเจียงเมี่ยวอีท ำได้อย่ำงไร?
ปวงชนไม่มีเวลำให้คิดมำก ต่ำงผู้ล้วนสุดร้อนใจ
แดนอุดรห่ำงจำกหทัยแผ่นดินมำกเกินไป ต่อให้เดินทำงสุด
ควำมเร็ว อย่ำงน้อยก็ยังใช้เวลำสองเดือน
หำกต้องไปเผชิญกำรไล่ล่ำจำกเหล่ำยอดฝีมือจำกหอต ำรำ
เทียนเต้ำ ด้วยควำมแข็งแกร่งของเจียงเมี่ยวอี นำงสู้ไม่ไหวแน่!
ดวงตำของจี้เฟยรื้นด้วยน ้ำตำ “เจ้ำนิกำย! ติดต่อผู้อำวุโส
เฉียนฮวั่นโหรวได้หรือไม่ ด้วยอ ำนำจของผู้อำวุโสเฉียนฮวั่นโหรว จะ
เร่งเดินทำงไปถึงได้อย่ำงรวดเร็วแน่นอน!”
มีเพียงเซียนมนุษย์ผู้ข้ำมแดนดินอย่ำงรวดเร็วได้เท่ำนั้นที่ช่วย
บุตรีของนำงได้
“เสี่ยวเซียงเก็บตัวอยู่นี่สิ”
ร่ำงนี้ของเจียงผิงอันมิได้ถืออ่ำงสัมฤทธิผลติดตัว เพรำะอยู่กัน
คนละภพ อวตำรจึงมิอำจติดต่อหำร่ำงจริงที่อีกฝั่ง และมิอำจพำ
เฉียนฮวั่นโหรวกลับมำได้
“แล้วท ำเช่นไรดี!”
จี้เฟยในยำมนี้พร้อมแลกชีวิตนำงเพื่อควำมปลอดภัยของบุตรี
เจียงผิงอันเองก็ร้อนใจ แต่รีบร้อนไปก็แก้ปัญหำใดมิได้
เขำพลันคิดอะไรออก และน ำยันต์สื่อสำรออกมำทันที
แม้เขำมิอำจเร่งไปถึงได้ ก็ยังขอให้ผู้อื่นช่วยเหลือได้
ยันต์สื่อสำรนี้ เขำได้มำจำกประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน
ครำวก่อนที่เจียงผิงอันไปยังหทัยแผ่นดิน เขำถูกผู้อำวุโสจำก
แดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนเชื้อเชิญไปเป็นแขก และบังเอิญได้ช่วยพวกเขำ
ปีนขึ้นน ำ ‘วิชำคะนึงทิพย์’ ลงจำกยอดหอคอยสยบเซียน
กำลก่อนยำมเผ่ำมำรบุกรุก แดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนก็ส่งคนมำ
ช่วยเหลือ เจียงผิงอันก็ขำยอำวุธวิเศษมำกมำยให้อีกฝ่ำย สองฝั่ง
พอจะมีมิตรภำพกันอยู่บ้ำง
“ประมุขซู บุตรีข้ำพบอันตรำยในหทัยแผ่นดินและต้องกำรควำม
ช่วยเหลือด่วน ขอวอนประมุขซูช่วยเหลือด้วย!”
ไม่นำนนัก ซูปินก็ตอบกลับ “ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงเรำ มิต้อง
สุภำพเกรงใจ สถำนที่อันแน่ชัดคือที่ไหน”
เจียงผิงอันกลัวว่ำอีกฝ่ำยจะไม่ทรำบถึงควำมร้ำยแรงของ
เหตุกำรณ์ จึงเสริมขึ้นว่ำ
“สถำนกำรณ์เร่งด่วน นำงถูกยอดฝีมือจำกหอต ำรำเทียนเต้ำรุม
ล้อม ข้ำหวังว่ำประมุขซูจะช่วยส่งคนไปช่วยเหลือมำกหน่อย หลัง
เรื่องจบ ข้ำจะขอมอบยอดสมบัติห้ำชิ้นแทนค ำขอบคุณ!”
“ถูกหอต ำรำเทียนเต้ำรุมล้อม? หลำนสำวผู้นี้ไปมีเรื่องกับหอ
ต ำรำเทียนเต้ำได้อย่ำงไรกัน?” ซูปินประหลำดใจยิ่ง
“ข้ำไม่ทรำบเหตุกำรณ์แน่ชัด แต่เหมือนยำยหนูนี่จะไปปล้น
ภูเขำชำวบ้ำนมำ! รบกวนประมุขซูเร่งมือหน่อย!” แล้วเจียงผิงอันก็
บอกต ำแหน่งที่อยู่ให้อีกฝ่ำยทรำบ
ซูปินจังงัง
ภูเขำเทียนเต้ำถูกบุตรีของเจียงผิงอันขโมยไป?
เป็นไปได้เช่นไรกัน? แม่หนูนั่นเกิดมำกี่ปีเชียว? แข็งแกร่งเพียงนี้
แล้วหรือ?
ไม่มีเวลำให้มัวสงสัย เขำได้ยินควำมร้อนใจในน ้ำเสียงของเจียง
ผิงอัน มิอำจโอ้เอ้เสียเวลำได้
“ผู้อำวุโสทุกคนฟังบัญชำ! ไปช่วยคนกับข้ำ!”
ซูปินพำคนออกไปช่วยเหลือทันที
“จะสำยไปหรือไม่?” น ้ำตำของจี้เฟยร่วงรินไม่หยุด
“น่ำจะทันพอดี เสี่ยวเยว่พำเมี่ยวอีเข้ำไปอยู่ในหอคอยสยบเซียน
น่ำจะขวำงไว้ได้สักครู่หนึ่ง ยำมนี้ต้องเร่งมือตำมไป!”
ต่อให้มีผู้ช่วยเหลือ เจียงผิงอันก็ยังกังวลใจ ขึ้นเรือเหำะไปหทัย
แผ่นดินด้วยตนเอง
ที่ใดสักที่ในหทัยแผ่นดิน หอคอยเก้ำชั้นแห่งหนึ่งเรืองจรัสเจ็ดสี
ลอยตระหง่ำนกลำงสุญตำ
เหล่ำยอดฝีมือจำกหอต ำรำเทียนเต้ำรุมล้อมหอคอยนี้
“หอคอยสยบเซียนของปลอม นี่เป็นคนจำกส ำนักเพียวเหมี่ยว!”
“ผู้ใดกันท ำให้ส ำนักเพียวเหมี่ยวหำญกล้ำ มำปล้นหอต ำรำ
เทียนเต้ำของเรำ”
“ส ำนักเพียวเหมี่ยวหำควรค่ำมีศำสตรำเซียนครึ่งขั้นสักชิ้นไม่
ฆ่ำโจรเสียแล้วปล้นศำสตรำเซียนครึ่งขั้นนี้มำ!”
“ข้ำเห็นว่ำโจรเป็นหญิงงำมล ้ำสำมคน ข้ำก ำลังขำดทำสรับใช้
ให้สตรีทั้งสำมกับข้ำแล้วกัน!”
ปวงชนจำกหอต ำรำเทียนเท้ำต่ำงอำรมณ์ดี มิเพียงพวกเขำพบ
โจร ยังพบศำสตรำเซียนครึ่งขั้นอีกชิ้น ซ ้ำโจรยังงดงำมยิ่งด้วย
“แต่แปลกอยู่นะ กำรฝึกฝนของสตรีสำมคนนี้ดูไม่สูงอะไร มำก
สุดก็แค่ขอบเขตบูรณำกำรเอง” ใครบำงคนเอ่ยอย่ำงสงสัย
“กำรฝึกฝนเป็นเช่นไรก็ช่ำง สุดท้ำยเรำก็ล้อมไว้แล้วอยู่ดี”
ฉำงซุนหำวตะโกนไปที่หอคอยสยบเซียนเสียงเย็น
“ไสหัวออกมำเดี๋ยวนี้ พวกเจ้ำยังมีทำงรอด หำกลงมือกัน พวก
เจ้ำตำยแน่! อย่ำคิดเชียวว่ำซ่อนในศำสตรำเซียนครึ่งขั้นแล้วจะ
ปลอดภัย”
ศำสตรำเซียนครึ่งขั้นเป็นเพียงนำมอันสวยหรู แต่แท้จริงระดับแค่
สูงกว่ำยอดสมบัตินิดหน่อย อ่อนฤทธิ์กว่ำศำสตรำเซียนมำกนัก
หำกหอคอยสยบเซียนอยู่ในมือผู้ฝึกตนระดับสูง มันอำจยังมี
ควำมร้ำยกำจอยู่บ้ำง แต่ในมือผู้ฝึกตนระดับต ่ำ ฤทธำของมันมิได้
ร้ำยแรงอะไรเลย
พวกเขำมียอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติอยู่ผู้หนึ่ง ยอดฝีมือ
ขอบเขตมหำยำนสำมคน และยอดฝีมือขอบเขตบูรณำกำรหลำยสิบ
คน เพียงสตรีทั้งสำมหำคณำมือพวกเขำไม่
เสียงสั่น ๆ ของเจียงเมี่ยวอีดังออกมำจำกข้ำงใน “เดี๋ยว… ขอเรำ
ปรึกษำกันก่อน”
“คิดถ่วงเวลำ? คิดว่ำข้ำปัญญำอ่อนหรือไร? ข้ำจะให้เวลำพวก
เจ้ำเพียงสำมอึดใจ หลังจำกนั้น เรำจะเปิดฉำกโจมตี ท ำลำยหอคอย
สยบเซียนนี่เสีย!”
ฉำงซุนหำวเองก็เป็นสัตว์ประหลำดเฒ่ำผู้ใช้ชีวิตเนิ่นนำน ย่อม
เดำได้ว่ำอีกฝ่ำยพยำยำมถ่วงเวลำ
เสียงสั่น ๆ ของเจียงเมี่ยวอีพลันหำยสิ้น เปลี่ยนเป็นสบถด่ำ
ออกมำอย่ำงเดือดดำล
“พวกไอ้แก่ไม่ยอมตำย ยำมบิดำข้ำเจียงผิงอันมำถึง พวกเจ้ำ
ตำยหมดแน่!”
ได้ยินเช่นนี้ พวกฉำงซุนหำวก็ตกใจ
ปรำกฏว่ำบุตรีของเจียงผิงอันอยู่ที่นี่!
ยำมสตรีผู้นี้เกิดมำ นำงก็สร้ำงนิมิตยิ่งใหญ่ ลือลั่นไปทั่วทั้งโลก
หล้ำผู้ฝึกตน
มิคำดเลยว่ำอีกฝ่ำยจะอยู่ที่นี่
หลังผงะไปชั่วขณะหนึ่ง ฉำงซุนหำวก็เชิดหน้ำหัวเรำะลั่น
“ประเสริฐ! สวรรค์ช่วยข้ำแล้ว!”
เจียงเมี่ยวอีเป็นเบี้ยต่อรองชิ้นโต ขอเพียงจับตัวเจียงเมี่ยวอีได้ ก็
ข่มขู่เจียงผิงอันได้ตำมชอบใจ!
“ไม่รอแล้ว ทุกคนลงมือเลย! ถล่มหอคอยสยบเซียนนี่เสีย!”
ฉำงซุนหำวออกค ำสั่งโจมตีทันที
ยำมปวงชนจำกหอต ำรำเทียนเต้ำได้ยินค ำสั่ง พวกเขำก็ใช้อำวุธ
วิเศษจู่โจมหอคอยสยบเซียนทันที
เมื่อกำรโจมตีมำถึงบริเวณใกล้เคียงหอคอยสยบเซียน อักขระ
มำกมำยพลันปรำกฏบนฟ้ำรำยล้อมหอคอยสยบเซียน ดำบใหญ่
มำกมำยก่อตัวทะลวงฟ้ำ กวำดกระหน ่ำลบทุกกำรโจมตีไป
เมื่อเห็นดำบใหญ่นี้ปรำกฏ ดวงตำของปวงชนจำกหอต ำรำเทียน
เต้ำก็เบิกกว้ำงอย่ำงตกใจ
พวกเขำคุ้นเคยกับดำบนี้มำกเหลือเกิน
เพรำะมันคือมหำค่ำยกลของพวกเขำหอต ำรำเทียนเต้ำ!
เหตุใดมหำค่ำยกลจึงมำปรำกฏที่นี่!
“แย่แล้ว! หนีเร็ว!”
มหำค่ำยกลนี้มีมำแต่โบรำณ กระทั่งยอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติ
ยังทะลวงมิได้!
ยำมนี้เมื่อมหำค่ำยกลถูกกระตุ้นให้ท ำงำน ก็แผลงฤทธำน่ำสะ
พรึงสุดขั้ว
แต่ยำมพวกเขำคิดหนีก็สำยเกินไป
ดำบใหญ่เรืองประกำยเย็นเยียบ สำดรัศมีเปี่ยมอ ำนำจมหำเต๋ำ
เข้ำใส่
ผู้ฝึกตนเหล่ำนี้เป็นเช่นใบไม้แห้งยำมวสันต์ เพียงแตะต้องก็
แหลกลำญ
เพียงพริบตำ ยอดฝีมือขอบเขตมหำยำนและบูรณำกำรมำกมำย
ก็ถูกกวำดล้ำงสิ้น
ฉำงซุนหำวหนีไวที่สุด จึงรอดพ้น
ฉำงซุนหำวยืนสุดขอบจักรวำล มองหอคอยสยบเซียนอย่ำงแค้น
เคืองตำแดงฉำน
จบสิ้นแล้ว ไม่เหลืออะไรแล้ว
ผู้ฝึกตนเหล่ำนี้เป็นก ำลังหลักของตระกูลฉำงซุน แต่ยำมนี้ตก
ตำยหำยสิ้น!
ตระกูลฉำงซุนจบสิ้นอวสำน หอต ำรำเทียนเต้ำก็จบสิ้นแล้ว
เช่นกัน
สิ่งที่ท ำให้เขำโมโหที่สุดก็คือ คนเหล่ำนี้ตำยเพรำะมหำค่ำยกล
ของหอต ำรำเทียนเต้ำเอง
“นำงแพศยำ! วำงแผนท ำร้ำยข้ำผู้นี้!”
ฉำงซุนหำวค ำรำมสะท้ำนก้องทั่วสรวง บรรพตมำกมำยปริแตก
ที่เจียงเมี่ยวอีจงใจขำนนำมบิดำตนเมื่อครู่ ก็เพื่อท ำให้พวกเขำ
เสียควำมเยือกเย็นแล้วโจมตี!
ทุกสิ่งเป็นแผนสมคบคิด!
สีหน้ำของเจียงเมี่ยวอีเคร่งขรึมยิ่ง “ฆ่ำยอดฝีมือขอบเขตพ้น
พิบัตินี่ยำกจัง ปัญหำเยอะแท้”
“นังคนสมควรตำย! ข้ำจะฆ่ำเจ้ำ!” จิตสังหำรอัดแน่นเต็มหัวใจ
ฉำงซุนหำว
ค่ำยกลนี้ใช้พลังมหำศำล ศัตรูไม่มีทำงมีทรัพยำกรมำกพอ
อย่ำงมำกก็ใช้ได้แค่หนนี้
เขำสำบำนว่ำจะจับทั้งสำมมำทรมำนให้ตำย!
ฉำงซุนหำวใช้กระบี่ระดับยอดสมบัติ เร่งใช้วิชำลับ ฟำดฟันกระบี่
ในมือเข้ำใส่
เผยปรำณทรงพลังคลับคล้ำยจะผ่ำแยกดวงดำว
YOU MAY ALSO LIKE
