สู่วิถีอมตะ - บทที่ 619 พรสวรรค์อ ำนำจศักดิ์สิทธิ์
ปรำณกระบี่เจตจ ำนงดำบ วิชำหมัดประดังโถมใส่เจียงผิงอัน
ประหนึ่งจะขยี้เขำให้แหลกเละ
ขณะมองไปยังเหล่ำผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนที่จู่โจม
เข้ำมำ เจียงผิงอันหำแสดงอำรมณ์ใดไม่
เขำเงื้อหมัด ใช้หมัดท ำลำยล้ำงกระบวนท่ำที่สอง ป่วนบรรพ์
กฎฟ้ำดินพลันรวนเรสิ้นระเบียบ วิชำที่โจมตีเข้ำมำล้วนถูก
ผลกระทบ เสียควำมมั่นคงสลำยหำยไปท่ำมกลำงควำมผันผวนแห่ง
กฎเกณฑ์
ดวงตำของผู้ฝึกตนทั้งหลำยเบิกกว้ำงยำมเห็นเช่นนี้ นี่มันวรยุทธ์
อะไรกัน พิสดำรแท้!
ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนหลบกำรโจมตีอย่ำงรวดเร็ว
ผู้ฝึกตนสำยลอบสังหำรผู้หนึ่งปรำกฏขึ้นเบื้องหลังเจียงผิงอันแล้ว
ใบหน้ำของเขำบิดเบี้ยว เปี่ยมควำมตื่นเต้น ทรัพยำกรของผู้ฝึก
ตนจำกภพล่ำงผู้นี้เป็นของเขำแล้ว!
มีดสั้นอันผสำนกฎเคล็ดพลังแทงศีรษะของเจียงผิงอันอย่ำง
รวดเร็ว
มีดสั้นเล่มนี้พิเศษตรงที่ มันสำมำรถโจมตีวิญญำณคน สร้ำง
ควำมเสียหำยถึงตำยแก่วิญญำณได้
ทว่ำ หัตถ์ใหญ่ข้ำงหนึ่งพลันปรำกฏขึ้นคว้ำใบมีดไว้
สีหน้ำของมือสังหำรชะงักค้ำง
เป็นไปไม่ได้!
ควำมเร็วเจ้ำนี่ ไฉนจึงน่ำสะพรึงนัก!
นี่ไม่มีทำงเป็นผู้ฝึกตนจำกภพล่ำงได้แน่!
มือสังหำรตัดสินใจทิ้งมีดแล้วหนีทันที
ทว่ำ เจียงผิงอันหรือจะให้โอกำสเขำ
หมัดท ำลำยล้ำงกระบวนท่ำแรก สยบปีศำจ
เคล็ดพลังจ ำนงสัประยุทธ์ ท ำลำยล้ำง ก ำลังและแรงโน้มถ่วง
ผสำนกันในมือ ผนวกกับรอยฝ่ำมือมหำจักรพรรดิและอักขระคน
เถื่อน พุ่งทะลวงออกไปทันที
ตู้ม!
หนึ่งหมัดทะลวงออกไป แล้วมือสังหำรและผู้ฝึกตนจำกส ำนัก
เซียนเทียนหลำนอีกสองคนเบื้องหลังก็ถูกพลังอันรุนแรงขยี้แหลกไป
ทันที
หลังจำกสร้ำงเมล็ดพันธุ์เซียนขึ้นใหม่ เจียงผิงอันก็สัมผัสอย่ำง
ชัดเจนว่ำพลังต่อสู้ของเขำพัฒนำขึ้นไปอีกขั้น
สีหน้ำของผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ที่รุมโจมตีเจียงผิงอันแปรเปลี่ยน
มหันต์
“พลังโจมตีร้ำยกำจขนำดนี้ เขำไม่มีทำงเป็นผู้ฝึกตนจำกภพล่ำง
ได้แน่!”
“โดนต้มแล้ว! นี่คือยอดฝีมือจำกส ำนักเซียนอวี่หวงที่จงใจหลอก
เรำมำเล่นงำน!”
“ส ำนักเซียนอวี่หวงน่ำรังเกียจนัก!”
ผู้ฝึกตนเหล่ำนี้คิดว่ำผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงจงใจหลอก
พวกเขำ พูดขึ้นว่ำเจียงผิงอันเป็นผู้ฝึกตนจำกภพล่ำงเพื่อให้พวกเขำ
ตำยใจมำรุมล้อมเจียงผิงอัน
เรื่องนี้ปรักปร ำกันเกินไปจริง ๆ ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงก็
ตะลึงไปเช่นกัน
หนึ่งหมัดบดขยี้สำมผู้ฝึกตน ผู้ฝึกตนจำกภพล่ำงผู้นี้ท ำไม
แข็งแกร่งนัก!
ขณะมองผู้ฝึกตนจำกภพเซียนเหล่ำนี้ หัวใจของเจียงผิงอันก็อัด
แน่นด้วยโลหิตเดือดพล่ำน
ด้วยร่ำงมำรศักดิ์สิทธิ์ของเขำ เรื่องชวนเหงำหงอยที่สุดคือไร้คู่
ต่อกรในขอบเขตเดียวกัน
แต่ในภพเซียน อัจฉริยะมีเกินนับถ้วน มีทำยำทเซียนมำกมำยที่
สู้กับเขำได้
เจียงผิงอันจับจ้องผู้ฝึกตนอีกสองคนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำน
แล้วเหยียบสุญตำขึ้นโจมตี
“ระวังด้วย! เจ้ำนี่มีคลื่นพลังจำกกฎจ ำนงสัประยุทธ์! เขำก็มีร่ำง
ศึกเหมือนกัน!”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งของส ำนักเซียนเทียนหลำนอ้ำปำกพูด แต่มิทัน
สังเกตว่ำเจียงผิงอันมำปรำกฏตรงหน้ำเขำแล้ว และหมัดอันบรรจุพลัง
ร้ำยกำจเยี่ยงดวงดำวพุ่งกระแทกก็ฟำดเข้ำใส่
ด้วยหมัดเดียวนี้ ผู้ฝึกตนทรงพลังซึ่งบรรลุกฎเคล็ดพลังผู้นี้ก็ถูก
ฆ่ำทันที
ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนจังงัง
“เคล็ดพลังท ำลำยล้ำง! เคล็ดพลังท ำลำยล้ำงในค ำเล่ำลือ! อย่ำ
โดนเขำโจมตีนะ ร่ำงของพวกเจ้ำหวนประสำนมิได้แน่!”
หำกพวกเขำถูกกำรโจมตีของผู้ฝึกตนคนอื่น ต่อให้ร่ำงแหลก
ระเบิดก็ยังฟื้นคืนได้ แต่แลกมำกับพลังส่วนหนึ่ง
ทว่ำ หำกถูกโจมตีด้วยเคล็ดพลังท ำลำยล้ำง ผลที่ได้จะแตกต่ำง
กัน
เหมือนเช่นกฎมรณะที่โจมตีพลังชีวิตอันเป็นรำกฐำนที่สุด
แต่พลังท ำลำยล้ำงทรงพลังเหนือกว่ำ
กฎมรณะได้ผลแค่กับสิ่งมีชีวิต แต่กฎท ำลำยล้ำงได้ผลกับทุกสิ่ง
ขณะที่ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ จำกส ำนักเซียนเทียนหลำนถอยหลบ
สตรีชุดม่วงผู้หนึ่งก็เหยียบย่ำงสู่เวหำ ร่ำงโอบล้อมด้วยปรำณเซียน
เคลือบกำยด้วยกฎเคล็ดพลัง
นำงยืนกลำงเวหำ มองลงมำยังเจียงผิงอัน เผยอริมฝีปำกแดง
เล็กน้อย “เจ้ำคือยอดฝีมือที่ส ำนักเซียนอวี่หวงซุ่มฝึกฝนไว้สินะ เยี่ยม
มำก เจ้ำมีร่ำงศึก บรรลุกฎท ำลำยล้ำง ควรค่ำให้ข้ำอวี๋จิ้งสังหำร”
แม้นำงจะประจักษ์อ ำนำจต่อสู้ของเจียงผิงอัน แต่ก็ยังไร้ควำม
กลัวบนใบหน้ำ
“ระวัง! นำงเป็นเชื้อสำยของเซียนสวรรค์อวี๋จำกส ำนักเซียนเทียน
หลำน! เก้ำขวบปลุกพรสวรรค์อ ำนำจศักดิ์สิทธิ์ ยี่สิบปีบรรลุกฎเคล็ด
พลัง ปีนี้อำยุยี่สิบห้ำ ในไม่ช้ำจะบรรลุระดับเขตแดน!”
ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงกังวลว่ำเจียงผิงอันจะไม่รู้ฤทธิ์อีก
ฝ่ำย จึงรีบเอ่ยเตือนขึ้น
เจียงผิงอันเป็นผู้ฝึกตนจำกภพล่ำง แม้พลังต่อสู้จะท ำให้พวกเขำ
ตกใจ ก็ยังไม่รู้ว่ำจะเอำชนะทำยำทตระกูลอวี๋ได้หรือไม่ หำกไม่ระวังก็
อำจถูกฆ่ำ
ดวงตำของเจียงผิงอันฉำยประกำยผวำวูบหนึ่ง อำยุยี่สิบห้ำก็จะ
บรรลุระดับเขตแดนแล้ว?
ผู้ฝึกตนจำกภพเซียนร้ำยกำจยิ่งนัก!
ในภพแร้นแค้น ผู้ฝึกตนทั่วไปกว่ำจะบรรลุขอบเขตมหำยำน ท ำ
ควำมเข้ำใจอ ำนำจเขตแดนได้ต้องใช้เวลำเป็นหมื่น ๆ ปี แต่อีกฝ่ำย
อำยุเพียงยี่สิบห้ำก็บรรลุได้ มิอำจคำดถึงสักนิด
เจียงผิงอันถือครองศำสตรำเซียนอ่ำงสัมฤทธิผล ยังใช้เวลำสอง
ร้อยกว่ำปีกว่ำจะมำได้ถึงระดับนี้
ควำมต่ำงระหว่ำงคนมหำศำลเกินไป มิอำจเทียบกันได้เลย
เหมือนจะมีเพียงอัจฉริยะระดับยุคสมัยในภพล่ำงขึ้นไปเท่ำนั้นที่
พอเหยียบย่ำงสู่ภพเซียนได้
ขณะที่เจียงผิงอันยังมัวเหม่อ อวี๋จิ้งก็เข้ำปราชิดในพริบตำ กระบี่
ยำวในมือดุจมังกรทะยำน เรืองฤทธิ์ทรงพลัง
เจียงผิงอันหลบไปด้ำนข้ำงทันที ขณะเดียวกันก็ออกหมัดเข้ำใส่
กฎท ำลำยล้ำงสำดสนั่นรำวจะทลำยทุกสิ่ง
เจียงผิงอันคิดว่ำอีกฝ่ำยจะหลบ แต่คำดไม่ถึงว่ำอีกฝ่ำยจะยังกวัด
แกว่งกระบี่โจมตีเข้ำมำ
ต่อสู้แบบแผลแลกแผล
เจียงผิงอันรู้สึกพิกลยิ่ง สตรีผู้นี้ดูแคลนกำรโจมตีของเขำ หรือ
คิดว่ำตนมีพลังป้องกันล ้ำเลิศจนเมินกำรโจมตีของเขำได้หนอ?
กระบี่ของอวี๋จิ้งและหมัดของเจียงผิงอันถึงตัวอีกฝ่ำยในเวลำ
เดียวกัน
เปรี้ยง!
อวี๋จิ้งและเจียงผิงอันต่ำงกระเด็นหัวทิ่มพร้อม ๆ กัน
เจียงผิงอันกระอักเลือด ใบหน้ำเปี่ยมควำมครั่นคร้ำม
บนร่ำงของเขำ นอกจำกแผลกระบี่บำดลึกถึงกระดูก ยังมีรอยยุบ
จำกหมัดเขำประทับอยู่บนอกเขำด้วย
กำรโจมตีของเขำกลับมำปรำกฏบนตัวเอง!!
ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงตะโกนเตือนเจียงผิงอัน “อย่ำ
โจมตีนำง พวกนำงตระกูลอวี๋มีพรสวรรค์อ ำนำจศักดิ์สิทธิ์ ‘ท ำร้ำย
เสมอภำค’ ควำมเสียหำยที่พวกเขำได้รับจะเกิดกับผู้โจมตีด้วย!”
เจียงผิงอันหน้ำง ้ำ ไม่รอเขำตำยก่อนแล้วค่อยเตือนเลยเล่ำ
ไฉนในโลกหล้ำจึงมีพรสวรรค์น่ำรังเกียจเช่นนี้อยู่ด้วย?
นี่ยังหมำยควำมด้วยว่ำ ไม่ว่ำเขำจะสร้ำงควำมเสียหำยให้สตรีผู้นี้
มำกเพียงไร มันก็จะย้อนเข้ำตัวเขำเต็ม ๆ
สตรีผู้นี้ดูเหมือนใช้แผลแลกแผล ว่ำแท้จริงสร้ำงบำดแผลสอง
เท่ำกับผู้โจมตี
อกซึ่งยุบลงของอวี๋จิ้งฟื้นกลับมำด้วยควำมเร็วอันน่ำตกใจ “กำร
โจมตีพรรค์นี้ ฆ่ำข้ำมิได้หรอก”
เพื่อเพิ่มฤทธิ์ของพรสวรรค์ ‘ท ำร้ำยเสมอภำค’ ให้ได้มำกที่สุด
พวกนำงจึงเรียนวิชำเยียวยำชั้นเลิศเพื่อเพิ่มควำมเร็วกำรฟื้นตัวกัน
ทั้งสิ้น
สิ่งสุดท้ำยที่ศิษย์ส ำนักเซียนอวี่หวงอยำกพบก็คือทำยำทสำย
ตรงของตระกูลอวี๋ซึ่งปลุกพรสวรรค์นี้ขึ้นมำแล้วนี่แหละ
กำรสู้กับคนตระกูลอวี๋ ส่วนใหญ่ผู้สู้มิได้ตำยเพรำะศัตรู แต่ตำย
เพรำะกำรโจมตีของตนเอง
อวี๋จิ้งยืนบนสุญตำ โจมตีเข้ำใส่เจียงผิงอันอีกครั้ง
สำยตำของเจียงผิงอันเฉยชำ มือก ำเข้ำหำกัน ใช้หมัดท ำลำย
ล้ำงรวนวำรีกระฉอกคลั่ง อ ำนำจสุดขั้วแผ่ซ่ำน
“เจ้ำบ้ำไปแล้ว! โจมตีนำงมิได้นะ!” ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่ห
วงซึ่งต่อสู้อยู่ถัดไปจำกเขำตะโกน
รู้ทั้งรู้ว่ำอีกฝ่ำยสะท้อนกำรโจมตีได้ ก็ยังใช้กำรโจมตีน่ำกลัว
เพียงนี้ออกไป เขำกลัวตัวเองตำยไม่เร็วพอหรือไร?
สำยตำของอวี๋จิ้งฉำยประกำยเหยียดหยำม เจ้ำโง่จำกภพล่ำงนี่
ยังคิดไม่ออกหรือ ว่ำยิ่งสร้ำงควำมเสียหำยกับนำงมำก ยิ่งต้อง
เจ็บปวดสำหัสเอง
อวี๋จิ้งยังคงไม่หลบ ด้วยวิชำเยียวยำระดับเซียน ต่อให้นำงเจ็บตัว
ขอเพียงไม่ตำยทันที นำงก็ฟื้นตัวได้
พรวด!
เปรี้ยง!
กำรโจมตีของทั้งสองกระทบใส่ร่ำงอีกฝ่ำยกันอีกครั้ง
เหตุกำรณ์ด ำเนินซ ้ำเดิม กำรโจมตีของเจียงผิงอันเวียนปรำกฏ
บนตัวเขำครั้งแล้วครั้งเล่ำ อ ำนำจรุนแรงทะลวงอก โลหิตสำดกระฉูด
สีหน้ำของผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงยำกจะมอง
กำรโจมตีของเจียงผิงอันแข็งแกร่งมำก แต่เขำดันมำเจอผู้ฝึกตน
จำกตระกูลอวี๋เสียได้
แม้ควำมเร็วกำรฟื้นตัวจะรวดเร็วยิ่ง แต่ก็ไม่มีทำงเร็วสู้ผู้บรรลุ
วิชำเยียวยำระดับเซียนอย่ำงสตรีผู้นี้ได้หรอก
หำกเป็นเช่นนี้ต่อไป ผู้ตำยต้องเป็นเจียงผิงอันแน่ ๆ ซ ้ำยังเป็น
กำรตำยเพรำะตัวเองด้วย