สู่วิถีอมตะ - บทที่ 624 โอสถวิญญาณสุญญะ รากเซียนระดับสวรรค์

โอสถระดับเซียนหนึ่งเม็ด เปลี่ยนคนไร้ค่าเป็นอัจฉริยะไร้เทียม
ทานได้

แต่เงื่อนไขก็คือ คนผู้นั้นต้องทนฤทธิ์โอสถให้ได้ก่อน

“เจ้าอยากได้โอสถอะไร?”

ชายหน้ากลม ใบหูใหญ่และมีปากเปื้อนคราบน ้ามันผู้หนึ่งวิ่งมา
หา ร่างอวบอ้วนของเขาดูราวลูกหนังเป่าลม แขนขาแทบหาไม่เจอ

การได้พบผู้ฝึกตนร่างอ้วนกลมเพียงนี้หาได้ยากนัก ไม่รู้ว่าเจ้านี่
ได้กินของดีไปกี่มากน้อย

“ขอโอสถรักษาบาดแผลวิญญาณ และโอสถวิญญาณสุญญะ
ระดับสูงสุด” เจียงผิงอันกล่าว

อันที่จริง เขามิขาดโอสถเยียวยาวิญญาณ แต่ในเมื่อเล่นละคร ก็
ต้องเล่นให้สุด

ส่วน ‘โอสถวิญญาณสุญญะ’ เป็นโอสถที่สามารถช่วยสร้างราก
เซียนได้

จากข้อมูลในม้วนหยกที่ศิษย์พี่หญิงขี้เมาให้มา โอสถวิญญาณ
สุญญะเป็นโอสถซึ่งมี ‘ผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะ’ เป็นวัตถุดิบ
หลัก

ผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะเป็นสิ่งที่เขาเกือบได้มาในภพ
บุกเบิก แต่โชคร้ายที่พลาดหวัง เขาจึงต้องเข้ามายังภพเซียน

ผู้ไร้เงินตรา ไม่มีทรัพยากรมิอาจตะกายกิน ‘โอสถวิญญาณ
สุญญะ’ ได้ไหว จึงต้องอาศัยสมบัติฟ้าดินอย่างผลวิญญาณเซียน
มหาสุญญะและมัจฉาโกลาหลกันต่างหาก

หากว่าด้วยผลของมัน ‘โอสถวิญญาณสุญญะ’ ย่อมให้ผลดีกว่า

โอสถวิญญาณสุญญะก็มีการแบ่งระดับ ยิ่งระดับของ ‘โอสถ
วิญญาณสุญญะ’ สูง โอกาสสร้างรากเซียนระดับสูงได้ยิ่งมาก

เจียงผิงอันอยากแข็งแกร่งขึ้น ต่อให้เขาต้องล้มละลาย ก็ต้อง
สร้างรากเซียนที่ดีที่สุดให้สำเร็จ

“โอสถเยียวยาบาดแผลวิญญาณไม่แพงหรอก แต่โอสถ
วิญญาณสุญญะเป็นยาที่ระดับสูงสุดแตะถึงเซียน เจ้ารู้ว่าข้า
หมายความเช่นไรนะ”

ชายร่างอ้วนกลมนำขาสัตว์ภูตไม่ทราบชนิดออกมากัดกิน ปาก
มันเลื่อมด้วยน ้ามัน

ความนัยของอีกฝ่ายชัดเจน ไม่มีเงินก็ไสหัวไป

เจียงผิงอันเพิ่งเคยเจอคนขายของเช่นนี้เป็นครั้งแรก ทำตัวมัก
ง่ายเสียจริง

“เราคุยกันในห้องส่วนตัวเถอะ” เจียงผิงอันว่า

จำนวนเงินในเรื่องนี้มหาศาลเกินไป เผยทรัพย์สินก็มิใช่ดี

ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาหยีเล็กของชายร่างอ้วนก็เรืองประกาย
เฉียบพลัน “อย่าทำข้าเสียเวลาเปล่าเชียว ไม่งั้นเจ้าโดนอัดแน่ ตาม
ข้ามา”

หลังกล่าวเตือน ชายร่างอ้วนกลมก็ใช้ขาที่มองแทบไม่เห็นเดิน
ไปยังห้องส่วนตัวในร้าน

ห้องส่วนตัวนั้นกว้างขวาง กำแพงวาดค่ายกลขั้นสูงไว้ กั้นจาก
จิตสัมผัสได้

พั่งซูเตะม้านั่งที่หน้าโต๊ะให้พ้นทาง นำเตียงหลังเล็ก ไม่สิ สำหรับ
เขามันคือเก้าอี้ออกมา

เมื่อเขาหย่อนก้นนั่ง เจียงผิงอันก็รู้สึกเหมือนพื้นสะเทือน

พั่งซูนั่งบนเก้าอี้พลางกินเนื้อขาสัตว์ภูต พูดขณะแก้มแน่นตุ่ย
“โอสถวิญญาณสุญญะระดับเซียน เม็ดละสองแสนผลึกเซียน”

ผลึกเซียนเป็นแร่ประเภทหนึ่งในภพเซียน บรรจุพลังและ
กฎเกณฑ์เซียนไว้ ล้านผลึกเซียนใช้ซื้อศาสตราเซียนทั่วไปได้

โอสถเป็นของใช้ได้ครั้งเดียว การทำมิได้ยากเย็นเท่าศาสตรา
เซียน จึงมีราคาถูกกว่า เม็ดหนึ่งราคาหลักแสนผลึกเซียน

แต่ก็แพงหูฉี่แล้วเช่นกัน

ต้องทราบว่าในสำนักเซียนอวี่หวง ยอดฝีมือขั้นต้นระดับเขต
แดน (ขั้นต้นขอบเขตมหายาน) มีรายได้ต่อปีเพียงพันผลึกเซียน

โชคยังดี ก่อนจะมาเข้าร่วมการประเมิน หลัวซู่ ประมุขศาลาเติง
เซียนมอบผลึกเซียนล้านชิ้นให้เจียงผิงอัน

“ข้าให้ล้านผลึกเซียน ขายให้ข้าเจ็ดเม็ด”

เจียงผิงอันต่อรอง

ร้านค้าเช่นนี้หวังเชือดผู้หน้าบางไม่ต่อรองกันทั้งนั้น

ในม้วนหยกที่ศิษย์พี่หญิงขี้เมาให้มา ระบุราคาโอสถวิญญาณ
สุญญะระดับเซียนไว้ราว ๆ แสนถึงสองแสน

“หนึ่งล้านต่อเจ็ดเม็ด? เจ้าจะไม่ให้ข้ามีกำไรเลยหรือ? มากสุดห้า
เม็ด แถมโอสถเยียวยาวิญญาณให้เจ้าเพิ่มสองสามเม็ดด้วย”

พั่งซูประหลาดใจที่เจียงผิงอันมีผลึกเซียนมากมายเพียงนี้ เกือบ
เท่าเบี้ยเลี้ยงประจำของเขาเลย

“โอสถเยียวยาวิญญาณที่ข้าต้องการมิได้แพง ไม่กี่ผลึกเซียนก็
ซื้อได้แล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ขอโอสถวิญญาณสุญญะหกเม็ด แถม
ด้วยโอสถอีกนิดหน่อย หากไม่ตกลง ข้าจะไป”

เจียงผิงอันลุกขึ้นโดยไร้ลังเล

ใบหน้าอ้วนท้วนของพั่งซูเปี่ยมความดูแคลน “วิธีนี้ใช้กับข้ามิได้
หรอก ร้านโอสถในหอคอยเซียนนี้ก็ของข้าทั้งนั้น รวมถึงที่สำนัก
เซียนเทียนหลานก็ร้านข้าด้วย”

“ในโลกใบน้อยแห่งนี้ นอกจากร้านข้า ก็ไม่มีโอสถวิญญาณ
สุญญะระดับเซียนขายในร้านอื่นแล้ว”

ฝีเท้าของเจียงผิงอันชะงักค้าง หันมองอีกฝ่ายอย่างประหลาดใจ

หากเขาพูดความจริง ตัวตนของคนผู้นี้ก็ไม่มีทางธรรมดา

“หากเจ้าไม่เชื่อ ก็ลองออกไปถามดูได้ แต่ข้าไม่มีเวลามาเสียที่นี่
กับเจ้านะ ข้าแค่มาเล่นสนุกในโลกใบน้อยนี่ เจ้าแค่โชคดีที่ได้เจอข้า”

พั่งซูนั่งบนเก้าอี้อันกว้างขวาง โยนกระดูกในมือเข้าปากเคี้ยว
กลืน ไม่สนใจว่าเจียงผิงอันจะจรจากหรือไม่

เมื่อเห็นท่าทีคนผู้นี้ เจียงผิงอันก็เดาว่าอีกฝ่ายมิได้โกหก

นับแต่อีกฝ่ายเห็นเขา ก็หามีท่าทีรับแขกอย่างจริงจังเช่น
พนักงานร้านทั่วไป แต่เหมือนเจ้าของร้านมาเอง

ยิ่งกว่านั้น ยามเจียงผิงอันเสนอล้านผลึกเซียน คนผู้นี้ก็ไม่สะดุ้ง
สะเทือนสักนิด หาได้สนใจไม่

“ห้าก็ห้า ขอโอสถดี ๆ ให้ข้าหน่อยแล้วกัน”

เจียงผิงอันเห็นว่ากลยุทธ์ต่อราคาไม่ได้ผล เขาซึ่งต้องการสร้าง
รากเซียนคุณภาพสูงจึงได้แต่ตกลง เขาต้องซื้อโอสถวิญญาณ
สุญญะให้ได้

โอสถอันเป็นที่ต้องการสูงเช่นนี้หาซื้อได้ไม่ง่ายจริง ๆ หากมี
โอกาสซื้อสักครั้งก็ย่อมดี

ส่วนเหตุใดเขาจึงซื้อทีเดียวห้าเม็ดนั้นก็เพราะเขามีสามร่าง หนึ่ง
เม็ดต่อหนึ่งร่าง ส่วนอีกสองเม็ดนั้นซื้อมาเผื่อ หากมิได้ใช้ก็ค่อยขาย
ต่อ

พั่งซูนำขวดสองใบออกมาโยนลงบนโต๊ะทันทีอย่างไม่แยแสยิ่ง
“ขวดหนึ่งบรรจุโอสถวิญญาณสุญญะ อีกขวดมีโอสถเยียวยา
วิญญาณ”

เจียงผิงอันเห็นอีกฝ่ายทำตัวตรงไปตรงมา เขาจึงนำสมบัติวิเศษ
เก็บของออกมาแล้วส่งผลึกเซียนให้

หนึ่งล้านผลึกเซียนไม่เหลือแล้ว น่าหนักใจอยู่หน่อยนะนี่

เขาลืมไปแล้วว่าครั้งสุดท้ายที่เขากังวลเรื่องเงินเพียงนี้คือเมื่อไหร่

หนสุดท้ายเหมือนจะเป็นในหมู่บ้าน ยามเงินของครอบครัวเขา
ถูกพวกทหารปล้นชิงไป

พั่งซูชำเลืองสมบัติวิเศษเก็บของผ่าน ๆ แล้วโยนเข้าไปในโลกใบ
น้อยของตัวเองทันที ราวเงินนี้จ้อยร่อยสำหรับเขา

เจียงผิงอันเปิดขวดหนึ่งออก ภายในมีโอสถอยู่เจ็ดแปดเม็ด กลิ่น
โอสถลอยเตะจมูก ศีรษะซึ่งปวดหน่วงของเขาบรรเทาลงมาก

นี่น่าจะเป็นโอสถเยียวยาวิญญาณ

เขากลืนโอสถเหล่านี้ในคำเดียว แล้วฤทธิ์โอสถก็ผสานเข้าสู่ห้วง
จิตสำนึก รักษาบาดแผลแหว่งวิ่นภายในนั้น

เจียงผิงอันเปิดขวดอีกใบ แล้วคลื่นปราณเซียนก็ทะลักหลั่ง เพียง
สูดหายใจ ปราณนี้ก็ไหลเข้าสู่กาย เมล็ดพันธุ์เซียนในตัวเขาปรากฏ
ลวดลายกฎเกณฑ์ ประหนึ่งบางสิ่งจะแทงทะลุเปลือกออกมา

นี่ต้องเป็นโอสถวิญญาณสุญญะแน่ ๆ!

หัวใจของเจียงผิงอันเต้นรัวเร็ว ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

ยามนี้ ต่อให้มิต้องไปภพเซียน เขาก็มิต้องกังวลว่าจะสร้างราก
เซียนได้หรือไม่แล้ว

ขณะที่เจียงผิงอันเก็บขวดยาเตรียมออกจากร้านไป พั่งซูซึ่งกัด
กินขาสัตว์ภูตอยู่พลันเอ่ยปากช้า ๆ

“ถึงเจ้าจะกินโอสถวิญญาณสุญญะ อย่างมากที่สุดเจ้าก็สร้างได้
แค่รากเซียนสวรรค์ระดับเจ็ดหรือแปดดาราเท่านั้นแหละ นี่ทำเพียง
เพิ่มโอกาสบรรลุเป็นเซียนสวรรค์ หากเจ้าอยากแข็งแกร่งขึ้น โอสถ
วิญญาณสุญญะยังห่างไกลเกินพอ”

รากเซียนแบ่งเป็นเก้าดารา หนึ่งถึงสามดาราคือคุณภาพมนุษย์
สี่ถึงหกดาราเป็นคุณภาพปฐพี เจ็ดถึงเก้าดาราคือคุณภาพสวรรค์

เจียงผิงอันชะงักเท้าถาม “มีหนทางใดจะพัฒนาคุณภาพราก
เซียนได้หรือไม่?”

พั่งซูยิ้มกริ่มในใจ มัจฉากินเหยื่อแล้ว

เขาประจักษ์ได้ว่าเจ้าเด็กนี่เป็นแกะอ้วน ต้องเชือดให้สาสม

พั่งซูไม่เปลี่ยนสีหน้า ยกมือปาดคราบน ้ามันพลางกล่าว “ข้ามี
โอสถอยู่ เมื่อกินคู่กับโอสถวิญญาณสุญญะ ก็มีโอกาสเพิ่มคุณภาพ
รากเซียนเป็นเก้าดาราได้”

“รากเซียนเก้าดาราเป็นข้อกำหนดพื้นฐานในการพัฒนาเป็น
เซียนแท้ แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม ขอเพียงเจ้ากินโอสถนี้ ไม่ช้าก็เร็ว เจ้า
ก็จะก้าวข้ามเจ้าสำนักเซียนอวี่หวง กลายเป็นยอดฝีมือเซียนแท้!”