สู่วิถีอมตะ - บทที่ 633 สังหารยอดฝีมือระดับเขตแดน
เถิงชุนก้าวข้ามสุญตา พุ่งเข้าไปสู่ศิลาหลอม ไล่ตามเจียงผิงอัน
ไป
ความต่างระหว่างระดับของสองฝ่ายสูงมากเกินไป ไม่ว่าเจียงผิง
อันจะเร็วเพียงไหน ก็ไม่มีทางหนีพ้นยอดฝีมือระดับเขตแดนได้
เถิงชุนมิมัวมากความ เขาเหวี่ยงหมัดกระหน ่าใส่อีกฝ่าย
อำนาจรุนแรงทำให้ศิลาหลอมร่ายรำกระฉอกพลิ้ว ดุจมังกรเพลิง
โถมทะยาน แผดเสียงใส่เจียงผิงอัน
ขณะนี้เองที่ทั้งร่างของเจียงผิงอันแปรสู่สีทอง
วิชาลับเสริมของวิชาเทียมเทพสงครามขั้นห้า ร่างวิญญาณเทวา
ตู้ม!
ขณะที่เถิงชุนชกเจียงผิงอัน กิ่งมารสะเทือนสรวงซึ่งปรากฏในมือ
เจียงผิงอันก็ฟาดถูกเถิงชุนเช่นกัน
แรงมหาศาลจากการปะทะกวาดศิลาหลอมอันร้อนระอุทั่วทิศ
กระจายไป เกิดพื้นที่สุญญากาศขึ้นตรงกลาง ผลักดันศิลาหลอม
ทะลักพุ่งสู่เบื้องนอก
ทั้งสองต่างกระเด็นแยกไปคนละทาง
เถิงชุนมองแขนซ้ายของตนที่หายไป สีหน้าตกใจสุดขีด
ผู้บาดเจ็บกลับกลายเป็นเขา!
เขามิคาดเลยว่าพลังป้องกันของเจียงผิงอันจะแข็งแกร่งถึงขนาด
ที่รับการโจมตีของยอดฝีมือระดับเขตแดนได้อย่างไร้รอยขีดข่วน!
มิคาดว่าเจียงผิงอันจะโจมตีตอบโต้ ฉวยโอกาสใช้ยอดสมบัติ
โบยใส่เขา
โชคยังดีที่เขาไหวตัวทัน เสียไปเพียงแขนซ้าย หากไหวตัวช้า
กว่านี้ เขาน่าจะร่างสลายไปเลย!
เถิงชุนผู้บาดเจ็บมิได้ขุ่นเคือง แต่ดวงตากลับเปี่ยมความตื่นเต้น
เจียงผิงอันมียอดสมบัติกับตัวชิ้นหนึ่ง!
ขอเพียงฆ่าเจียงผิงอันได้ ยอดสมบัตินี้จะเป็นของเขา!
ยอดสมบัติหนึ่งชิ้น เขาสามารถนำไปแลกทรัพยากรฝึกฝนได้
มากมาย ด้วยทรัพยากรฝึกฝนเหล่านี้ เขาก็จะก้าวข้ามศิษย์พี่คนอื่น
ๆ ของเขาได้
ส่วนวรยุทธ์ของเจียงผิงอัน แม้จะแข็งแกร่งมาก แต่เถิงชุนมิได้
สนใจ
วรยุทธ์แข็งแกร่งนี้แลกด้วยพลัง มิอาจคงอยู่ได้นาน
อันที่จริง เพราะร่างของเจียงผิงอันกักเก็บปราณเซียนได้จำกัด
ทำให้เขายื้อเวลาได้เพียงสิบอึดใจ หากเขาใช้ ‘ร่างวิญญาณเทวา’
ขณะต่อสู้ไปด้วย เวลาที่คงได้ก็จะยิ่งสั้นลง
ทันใดนั้น เจียงผิงอันสัมผัสแรงกดดันชวนขนลุกได้ ร่างของเขา
มิอาจเคลื่อนขยับ
“ถึงกับทำให้ข้าใช้เขตแดนได้ เจ้านับว่ามีฝีมือล ้าเลิศแล้ว”
เถิงชุนใช้เขตแดนแห่งกำลัง ศิลาหลอมซึ่งรายล้อมเขาในระยะ
หนึ่งถูกอำนาจไร้ลักษณ์ผลักออกไป
เขตแดนก็คือเขตแดนตามนามของมัน
ผู้ฝึกตนคือราชาในเขตแดนของตน สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ของ
ตนในนั้นได้
ต่อให้เจียงผิงอันจะแข็งแกร่ง เขาก็มิอาจขยับกายในขณะนี้ได้
เพียงพริบตา เถิงชุนก็เข้าปราชิดเจียงผิงอัน แล้วเหวี่ยงหมัดขวา
ที่ยังเหลือจู่โจมใส่เจียงผิงอัน
เจียงผิงอันก็อยากเหวี่ยงกิ่งมารสะเทือนสรวงใส่อีกฝ่ายเช่นกัน
แต่ก็ถูกอีกฝ่ายเบี่ยงหลบอย่างง่ายดาย
“มิลอบโจมตี แต่ยังอยากโจมตีให้โดนข้า? ฝันไปเถอะ”
ครั้งนี้ เถิงชุนเตรียมตัวมาแล้ว ไม่มีทางโจมตีเขาได้
เจียงผิงอันถูกรัวโจมตีดุจพายุโหม พลังในกายถูกสูบหายอย่าง
รวดเร็ว
“ช้าก่อน! ข้าจะให้ทรัพยากรทั้งหมดกับเจ้าหากเจ้าปล่อยข้า
ไป!”
“ไอ้บื้อ แค่ฆ่าเจ้าเสีย ของของเจ้าก็ยังเป็นของข้าอยู่ดี!”
เถิงชุนโลภมากขึ้นทุกขณะ การโจมตีของเขาทวีความดุเดือด
รุนแรง กระทั่งนึกไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเอายอดสมบัตินี้ไปแลก
ทรัพยากรอะไร
เจียงผิงอันตะโกนอย่างร้อนใจ “หากเจ้าฆ่าข้า ปู่ของชิวหยวนไม่
ปล่อยเจ้าไว้แน่ เขาจะฆ่าเจ้าปิดปากแน่นอน!”
“อย่าคิดสร้างความร้าวฉานระหว่างข้ากับอาจารย์เสียให้ยาก!
สายสัมพันธ์ระหว่างข้าและอาจารย์มิอาจสั่นคลอนเฟ้ย!”
เถิงชุนหาได้สะทกสะท้านใด ๆ กับวาทะของเจียงผิงอันไม่
เมื่อเห็นแสงทองบนตัวเจียงผิงอันจางตัว เถิงชุนก็รวบรวมพลัง
ทั้งหมดในหมัด เตรียมเผด็จศึกปิดฉาก
“ผู้อาวุโสช่วยด้วย!” เจียงผิงอันตะโกนไปที่ด้านหลังเถิงชุน
“หลอกข้าเช่นนี้มิได้ผลหรอก ไปตายซะ!”
เถิงชุนหาได้เชื่อวาทะของเจียงผิงอันไม่ เขาเหวี่ยงหมัดใส่เจียง
ผิงอัน
พรวด!
โลหิตพรั่งพรู ร่างของเถิงชุนถูกผ่าขาดครึ่ง
สีหน้าของเถิงชุนเปี่ยมความขวัญผวาพรั่นพรึง
มีใครบางคนอยู่ข้างหลังเขา!
แต่นั่นมิใช่ผู้อาวุโสใด ๆ แต่เป็นเจียงผิงอันสองคนที่หน้าตา
เหมือนเจียงผิงอันอย่างกับแกะ!
เจียงผิงอันหนึ่งคนถือพู่กันซึ่งแผ่รัศมีเซียนในมือ แม้มิใช่
ศาสตราเซียนอย่างแท้จริง มันก็ยังปนเปด้วยอำนาจเต๋าเซียน เป็น
ศาสตราเซียนครึ่งขั้น
ขณะที่อีกคนถือศิลาบันทึกเงา บันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่
เจียงผิงอันกระทั่งมีอวตารสองร่าง!
ยิ่งกว่านั้น ปราณจากเจียงผิงอันทั้งสองต่างผิดปกติอย่างยิ่ง บน
ร่างหามีปราณกฎเคล็ดพลังอยู่ไม่…
แต่เป็นระดับเขตแดน!
สองร่างของเจียงผิงอันงอกรากเซียน เข้าสู่ระดับเขตแดนแล้ว!
แผนชั่ว! ทุกสิ่งล้วนเป็นแผน!
เจียงผิงอันผู้นี้ทำทีว่าทำอะไรเขามิได้ ขณะที่แอบอ้อมหลังไป
บันทึกการกระทำของเขา พิสูจน์แล้วว่าผู้สั่งการเขาก็คืออาจารย์เขา
ชิวซื่อผิง
เถิงชุนถูกผ่าร่างแยกเป็นสองเสี่ยง ทว่ามิได้ตกตาย ในระดับเช่น
เขา การตกตายยากเย็นนัก
เถิงชุนรีบนำนาวาน้อยสีน ้าเงินออกมาลำหนึ่ง ปราณมหาเต๋าแผ่
ปกคลุม
นาวานี้เป็นยอดสมบัติชิ้นหนึ่งที่เขาได้มาจากผู้ฝึกตนภพล่าง
เมื่อกาลก่อน มีพลังกางเกราะป้องกันและข้ามมิติ
ขณะที่เถิงชุนกำลังจะหนี ร่างของเขาพลันถูกฉุดกราชาก มิทัน
ได้ใช้งานนาวา ร่างของเขาก็ถูกดูดไปหาขวดสีดำซึ่งแผ่ปราณเซียน
ใบหนึ่ง
“ศาสตราเซียน! เจ้ากระทั่งมีศาสตราเซียนชิ้นหนึ่ง!”
เถิงชุนอุทานอย่างตกใจ มิคาดเลยว่าเจียงผิงอันจะถึงกับมี
ศาสตราเซียนของแท้กับตัว!
ไฉนเจ้านี่จึงมีไพ่ตายเยอะนัก! เขามีตัวตนเช่นไรในภพล่างกัน
นี่?
“ไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าเต็มใจเป็นพยานให้เจ้าว่าเฒ่าสารเลวชิวซื่อ
ผิงสั่งข้าให้มาฆ่าเจ้า!”
ในที่สุดเถิงชุนก็ขวัญผวา อ้อนวอนขอชีวิตตนทันที
ก่อนหน้านี้เพิ่งพูดหยก ๆ ว่าสายสัมพันธ์ระหว่างตนและอาจารย์
มิอาจสั่นคลอน แต่ยามนี้เขากลับเสนอตัวขายอาจารย์ กระทั่งก่นด่า
ซ ้าเติม
เจียงผิงอันไม่คิดปล่อยอีกฝ่ายไป ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการ
หลอมได้ผลึกเซียนห้าพันชิ้น เขาไม่รู้ว่าผู้ฝึกตนระดับเขตแดนจะ
หลอมได้กี่ผลึกเซียน
เจียงผิงอันเก็บนาวาสีน ้าเงินลำน้อย เจาะดำศิลาหลอมเบื้องใต้
หามุมลับตาแล้วใช้ ‘วิชาอำพรางสรวง’ สะกดปราณไว้
เหตุที่การลอบโจมตีเถิงชุนเมื่อครู่ได้ผล ก็เพราะเขาใช้ ‘วิชาอำ
พรางสรวง’ ซ่อนปราณไว้
หลังจากยืนยันความปลอดภัยได้ เจียงผิงอันก็เริ่มหลอมร่างเถิง
ชุน
ขวดกลืนสวรรค์ใช้งานมิง่ายเท่าอ่างสัมฤทธิผล ยังต้องจ่ายพลัง
วิญญาณของตนในการหลอม
เถิงชุนยังคิดดิ้นรน ทว่าก็มิได้ผลมากนัก และพลังจากตัวเขายัง
ถูกขวดกลืนสวรรค์ดูดซับไปหลอมละลายด้วย
“เจียงผิงอัน! เจ้าไม่ตายดีแน่ อาจารย์จะล้างแค้นให้ข้า!” เสียง
คำรามอย่างคับแค้นของเถิงชุนสะท้อนออกมาจากขวดกลืนสวรรค์
เจียงผิงอันมิได้ตอบกลับ เขาหลอมร่างอีกฝ่ายขณะทบทวน
สำนึกอยู่ในใจ
“ภพเซียนอันตรายเกินไปนัก มีคนชั่วช้าน่ารังเกียจมากมาย
ชอบลอบจู่โจมซ่อนไพ่ตาย กระทั่งยอดฝีมือระดับเขตแดนยังตายกัน
ง่าย ๆ ภายหน้าต้องระมัดระวังให้ดี”
เจียงผิงอันเก็บกิ่งมารสะเทือนสรวง พู่กันพิพากษาและอวตารอัน
แข็งแกร่งทั้งสองไป ก่อนจะศึกษายอดสมบัตินาวาน้อยไปพลาง ๆ
มีไพ่ตายเพิ่มมาหนึ่งย่อมเป็นเรื่องดี
เจียงผิงอันว่าผู้อื่นน่ารังเกียจ แต่เขาซ่อนไพ่ตายมากมายกว่า
ใคร ร้ายกาจยิ่งกว่าใคร
ต้องใช้เวลาหกวัน กว่าเขาจะหลอมร่างเถิงชุนได้อย่างสมบูรณ์
เขาหลอมผลึกเซียนได้เกือบ ๆ ห้าหมื่นชิ้น ปัดขึ้นสรุปก็ห้าหมื่น
“ยังขาดอีกแสนหนึ่งจึงซื้อโอสถวิญญาณสุญญะได้ เพลิงแกน
โลกานี้มีพลังแข็งแกร่ง หวังว่าคงเปลี่ยนเป็นผลึกเซียนได้เพียงพอ
นะ”
เจียงผิงอันเร่งขวดกลืนสวรรค์ เริ่มดูดซับศิลาหลอม
หลังหลอมได้สิบวันต่อเนื่อง จู่ ๆ เจียงผิงอันก็หยุดมือ คิ้วขมวด
ย่นหากัน
“ได้ผนึกเซียนมาสามพันชิ้นเอง ช้าเกินไป”
หากคนจากสำนักเซียนอวี่หวงรู้ความคิดของเขา คงได้ไล่ทุบ
เขาหัวแบะแน่ ๆ
ยอดฝีมือขั้นต้นระดับเขตแดนทั่วไปมีรายได้เพียงพันผลึกเซียน
ต่อปี เขาได้สามพันผลึกเซียนต่อสิบวันยังมาบ่นไม่พอใจอีก
“หากเป็นเช่นนี้ กว่าจะมีพอซื้อโอสถวิญญาณสุญญะก็คงต้อง
ใช้เวลาสองสามปี ทำไมไม่มีพวกกระเป๋าหนักมาแจกจ่ายผลึกเซียน
เร็ว ๆ กันหนอ…”
“พวกเจ้าสารเลวจากสำนักเซียนเทียนหลานชั่วช้ายิ่งนัก ถึงกับ
มาซุ่มโจมตีข้า!”
หนึ่งเสียงตวาดลั่นดังสนั่นเหนือศิลาหลอม
ดวงตาของเจียงผิงอันเรืองประกายขึ้นทันที
ผลึกเซียนมาแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
