สู่วิถีอมตะ - บทที่ 658 ตัวตนเปิดเผย
ขณะที่เจียงผิงอันก ำลังเหินทะยำนในป่ำแห่งหนึ่ง จิตสัมผัสเซียน
สำยหนึ่งก็กวำดผ่ำนตัวเขำ
เจ้ำของจิตสัมผัสสำยนี้มิใช่ใครอื่นนอกจำกชิวซื่อผิง
จิตสัมผัสนี้สัมผัสตัวเจียงผิงอันเพียงครู่เดียว
เจียงผิงอันมิเพียงเปลี่ยนรูปลักษณ์ ยังซ่อนกฎแห่งแรงโน้มถ่วง
เผยเพียงปรำณของกฎแห่งก ำลัง คลื่นพลังจำกรำกฐำนชีวิตก็
เปลี่ยนไปด้วย
ขอเพียงมิใช่ผู้ฝึกตนซึ่งระดับสูงกว่ำเขำสองขอบเขต ก็ไร้ผู้ใด
พบตัวตนเขำได้เลย
เจียงผิงอันเหินไปในทิศตรงข้ำมกับหอคอยเซียนอย่ำงแสนปกติ
ธรรมดำดุจไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ช้ำและไม่เร็ว หำกเขำเดำไม่ผิด ชิ
วซื่อผิงจะขวำงทำงกลับของเขำไว้แล้วแน่นอน
ชิวซื่อผิงเติบโตจนบรรลุเซียนได้ ไม่มีทำงเป็นคนโง่ ต้องเดำได้
แน่นอนว่ำเขำสำมำรถเปลี่ยนรูปลักษณ์และปรำณได้
หำกชิวซื่อผิงเดำเรื่องนี้ออกแล้วตรวจสอบผู้ฝึกตนที่จะเดินทำง
กลับ เขำจะถูกเปิดโปงอย่ำงแน่นอน
เป็นไปตำมเจียงผิงอันคำดกำรณ์ เมื่อหำร่องรอยเขำไม่เจอ ชิ
วซื่อผิงก็ตระหนักแล้วว่ำเขำมีวิชำเปลี่ยนรูปลักษณ์ซ่อนปรำณ
เขำเริ่มตรวจสอบผู้ฝึกตนซึ่งกระจำยกันในแดนดิน ผู้ฝึกตน
ทั้งหมดที่ดูมีพิรุธจะถูกบังคับตรวจสอบ
เจียงผิงอันเหำะเหินอยู่หนึ่งวัน ก็มำถึงเขตสมรภูมิทัพหน้ำ เต็ม
ไปด้วยร่องรอยจำกกำรต่อสู้
ขณะนี้ เจียงผิงอันก ำลังจะไปยังทัพหน้ำทัพใหญ่ของส ำนักเซียน
อวี่หวง ที่นั่นมียอดฝีมืออยู่มำกมำย ชิวซื่อผิงท ำอะไรเขำไม่ได้
แน่นอน
ทว่ำ แม้ควำมคิดจะดี โชคของเขำก็แย่ไปสักหน่อย
แสงทองสำยหนึ่งปรำกฏเบื้องหน้ำเขำอย่ำงฉับพลัน ขวำงทำง
ของเขำไว้
นี่คืออวตำรปรำณของชิวซื่อผิง!
ชิวซื่อผิงตรวจสอบศิษย์นับหมื่น แต่ไม่พบปัญหำใด เหลือเพียง
ส่วนน้อยที่หลงเหลือตกส ำรวจ
บำงทีสำรเลวที่ฆ่ำหลำนเขำอำจหนีไปแล้วจริง ๆ เขำมิอำจ
คำดหวังอะไรได้มำก
ยำมเจียงผิงอันเห็นชิวซื่อผิงปรำกฏตัว เขำเกือบหลุดสบถหยำบ
คำย อีกนิดเดียวก็จะปลอดภัยแล้วแท้ ๆ เชียว
แต่เจ้ำนี่ก็ยังหำเขำเจอ
เจียงผิงอันเผยควำมตกใจท ำตัวไม่ถูก แล้วรีบกุมก ำปั้นคำรวะ
“ผ-… ผู้อำวุโส!”
“ส่งป้ำยแสดงตนแล้วเปิดโลกใบน้อยของเจ้ำออกมำ”
ชิวซื่อผิงเอ่ยเสียงเย็น น ้ำเสียงไร้เค้ำอำรมณ์ใด
แม้ไม่มีหวังหำตัว ‘ปัวซือ’ พบ แต่ก็ยังต้องตรวจสอบอยู่ดี
“ผู้อำวุโสจะท ำกำรใดขอรับ! ส ำนักไม่อนุญำตให้ใช้ก ำลังข่มขู่
ศิษย์นะขอรับ!”
เจียงผิงอันถอยกรูดอย่ำงเสียขวัญ
“ควำมอดทนตำเฒ่ำผู้นี้ถึงขีดจ ำกัดแล้ว อย่ำบังคับตำเฒ่ำผู้นี้ให้
ลงมือเองนะ”
ร่ำงของชิวซื่อผิงแผ่ปรำณชวนสะพรึง แม้จะเป็นเพียงอวตำร
ปรำณ ก็ยังน่ำกลัวมำกอยู่ดี
“ก-… ก็ได้ขอรับ”
เจียงผิงอันยกมือขึ้น เปิดโลกใบน้อยในกำยอย่ำงไม่เต็มใจ
อวตำรในโลกใบน้อยเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ปรำณเซียนทั่วกำย
ถูกส่งให้กับขวดกลืนสวรรค์ ทันทีที่เขำเปิดโลกใบน้อยขึ้น ก็กระตุ้น
ใช้งำนขวดกลืนสวรรค์ฉับพลัน
หำกตรงหน้ำเขำคือร่ำงจริงของชิวซื่อผิง ด้วยขอบเขตระดับเจียง
ผิงอัน ต่อให้ใช้ขวดกลืนสวรรค์เต็มก ำลังก็ไร้ประโยชน์
แต่อีกฝ่ำยเป็นเพียงอวตำรซึ่งถูกซอยแบ่งพลังเป็นพันหมื่นส่วน
เป็นเพียงก้อนพลังก้อนหนึ่งเท่ำนั้น
พลังเซียนทะลักสำด ท้องนภำเต็มไปด้วยอักขระจำกรำยล้อม
ขวดกลืนสวรรค์
ชิวซื่อผิงมิคำดเลยว่ำในตัวคนตรงหน้ำจะมีศำสตรำเซียนอยู่ชิ้น
หนึ่ง กว่ำเขำจะรู้ตัว เขำก็ถูกดูดเข้ำไปในขวดกลืนสวรรค์แล้ว
อันตรำยยังไม่คลี่คลำย พูดให้ถูกคือ มันเพิ่งเริ่มต่ำงหำก
อำณำเขตของส ำนักเซียนอวี่หวงเต็มไปด้วยอวตำรของชิวซื่อผิง
ไร้สถำนที่ใดให้หลบซ่อน ภำยในชั่วไม่กี่อึดใจ อีกฝ่ำยก็จะไล่ล่ำเขำ
มำอีก!
ยำมนี้ เขำท ำได้เพียงหนีเข้ำอำณำเขตของส ำนักเซียนเทียน
หลำน
เจียงผิงอันน ำศำสตรำเซียนครึ่งขั้นพู่กันพิพำกษำออกมำ ฟำด
ฟันไปทำงต ำแหน่งอำณำเขตของส ำนักเซียนเทียนหลำนสุดก ำลัง
ทะลวงข้ำมก ำแพงมิติไปทันที
ไม่อำจรู้ว่ำเขำจะหนีไปถึงที่ใด จะเจออันตรำยใดบ้ำง แต่เขำก็มิ
อำจมัวคิดมำกได้
ทันทีที่เขำข้ำมสู่อีกฟำก วำรีทมิฬก็กระฉอกพัด กลืนตัวเขำไป
ในทันที
ขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง อวตำรนับหมื่นของชิวซื่อผิงล้วนตกใจ
“เจียงผิงอัน! ที่แท้ก็เป็นเจ้ำ!!”
ยำมอวตำรของเจียงผิงอันใช้ขวดกลืนสวรรค์ อวตำรหำได้
เปลี่ยนลักษณ์ไม่ และชิวซื่อผิงก็เห็นหน้ำเขำ
ชิวซื่อผิงมิอำจบรรยำยอำรมณ์ของตนในขณะนี้ได้ เขำมิคำด
เลยว่ำจะหำเจียงผิงอันพบ
แต่มิอำจบอกจำกรูปลักษณ์และปรำณได้เลย!
ปัวซือที่ข้ำพบก่อนหน้ำนี้น่ำจะเป็นเจียงผิงอัน!
เจียงผิงอันถึงกับมีศำสตรำเซียนอยู่กับตัว อธิบำยได้แล้วว่ำไฉน
อีกฝ่ำยจึงฆ่ำชิวหยวนหลำนเขำได้
“เจียงผิงอัน! ดูซิเจ้ำจะหนีไปไหนได้!”
อวตำรนับหมื่นของชิวซื่อผิงเหินตำมทิศทำงที่พบเจียงผิงอันไป
เขำพบร่องรอยของอีกฝ่ำยแล้ว และครั้งนี้จะไม่ยอมปล่อยอีกฝ่ำย
หนีไปได้
ทว่ำ ทันทีที่ชิวซื่อผิงมำถึง ยอดฝีมือจำกฝั่งส ำนักเซียนเทียน
หลำนใกล้เคียงสมรภูมิก็พบเขำ
“ระวังด้วย! เซียนมนุษย์จำกส ำนักเซียนอวี่หวงมำโน่นแล้ว!”
ยอดฝีมือจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนกรูกันออกมำ เร่งค่ำยกล
ระดับเซียนกักตัวเขำไว้
สีหน้ำของชิวซื่อผิงแปรเปลี่ยน
หมดกัน เป็นเรื่องแล้ว
จับตัวเจียงผิงอันมิได้ยังไม่พอ เขำยังถูกยอดฝีมือจำกส ำนัก
เซียนเทียนหลำนกักตัวไว้อีก
เขำเป็นถึงเซียนมนุษย์ผู้หนึ่ง แต่กลับปล่อยผู้ฝึกตนขั้นต้นระดับ
ขอบเขตหนีพ้นไปได้ต่อหน้ำต่อตำ
หำกเอำเรื่องนี้ไปพูด คงไม่เหลือหน้ำตำให้เชิดชู
“อ๊ำก!” ชิวซื่อผิงคับแค้นสุดแสน เขำแผดเสียงอย่ำงเดือดดำล
กระแทกหมัดออกมำหนึ่งหน ระเบิดดำวดวงน้อยดวงหนึ่งซึ่งโคจรรอบ
ซำกเทพโบรำณ
เห็นเช่นนี้ ยอดฝีมือจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนก็ยิ่งข้องใจ ไอ้
บ้ำนี่ท ำอะไรของเขำ? ยั่วยุกันอยู่หรือ?
“ไป!”
เหล่ำยอดฝีมือเปิดฉำกรุมโจมตีชิวซื่อผิง
เบื้องหลังสมรภูมิ ริมธำรทมิฬในอำณำเขตใต้อำณัติของส ำนัก
เซียนเทียนหลำน
ชำยรูปงำมผู้หนึ่งนั่งหน้ำเศร้ำอยู่ใต้ต้นไม้
“สำรเลวสมควรตำย คู่บ ำเพ็ญเจ้ำยั่วยวนข้ำเองแท้ ๆ ถึงกับต้อง
ส่งข้ำมำตำยที่ทัพหน้ำเชียวหรือ?”
เรือนผมของชำยผู้นั้นดกด ำเป็นประกำย ใต้คิ้วเรียวเฉียงดุจ
กระบี่มีคู่เนตรสีด ำคมกริบ ริมฝีปำกบำงเม้มเข้ำหำกันเล็กน้อย รูป
หน้ำคมเข้ม สัณฐำนกำยสูงใหญ่
นำมของชำยผู้นี้คือไป๋ฟำน ศิษย์ผู้หนึ่งของส ำนักเซียนเทียน
หลำนซึ่งเลื่องลือด้ำนรูปลักษณ์หล่อเหลำ เป็นที่ชื่นชอบอย่ำงลึกล ้ำ
ของเหล่ำศิษย์หญิง
ศิษย์หญิงมำกมำยมีควำมสัมพันธ์กับเขำ
เมื่อกำลก่อน ศิษย์หญิงผู้หนึ่งในส ำนักลอบมีสัมพันธ์กับเขำ แต่
ถูกคู่บ ำเพ็ญของอีกฝ่ำยจับได้
ฝ่ำยชำยเป็นหลำนผู้อำวุโสคนหนึ่ง ภำยใต้กำรชักใยของอีก
ฝ่ำย ไป๋ฟำนจึงถูกส่งมำตำยยังจุลภพเทพโบรำณ
นอกจำกรูปลักษณ์งดงำม สมรรถภำพกำรต่อสู้ของไป๋ฟำนมิได้
แข็งแกร่ง มำถึงสมรภูมิได้ไม่กี่วัน เขำก็ถูกอัดน่วมจนต้องหนีมำซ่อน
เขำตั้งใจขำยตัว ปรนเปรอผู้ฝึกตนหญิงซึ่งมีสถำนะสูงสักคน ให้
อีกฝ่ำยส่งเขำกลับไปยังภพเซียน
ทันใดนั้น ไป๋ฟำนก็สัมผัสบำงสิ่งได้ ชักกระบี่ล ้ำค่ำของตนแล้ว
จ้องมองธำรทมิฬตรงหน้ำเขม็ง
ร่ำงมอมแมมของผู้ฝึกตนคนหนึ่งปีนขึ้นมำจำกธำรทมิฬ
ชำยผู้นี้หำยใจรวยริน ขำสองข้ำงขำดหำย หลังถูกเศษกระดูก
ซี่โครงปัก โลหิตหลำกหลั่งจำกผิวกำย
ไป๋ฟำนโล่งใจเล็กน้อยเมื่อพบว่ำคนผู้นี้บำดเจ็บอยู่ คนเช่นนี้ไม่มี
พิษภัยต่อเขำ
เขำก ำลังจะจำกไป แต่พลันนึกอะไรได้ ฝีเท้ำจึงชะงักลง
หลังจำกมองซ้ำยมองขวำจนแน่ใจแล้วว่ำไม่มีคน ใบหน้ำหล่อ
เหลำของไป๋ฟำนก็ปรำกฏเค้ำควำมโลภ
หำกฆ่ำคนผู้นี้เสีย สมบัติและทรัพยำกรที่อีกฝ่ำยมีก็จะเป็นของ
เขำ
แม้อีกฝ่ำยจะมีเพียงผลึกเซียนไม่กี่ชิ้น ก็ยังเป็นผลได้
ยิ่งกว่ำนั้น คนผู้นี้บำดเจ็บสำหัสเจียนตำยอยู่แล้ว เป็นโอกำส
ทองในกำรลงมือ หำมีอันตรำยต่อชีวิตเขำไม่
“สหำยเต๋ำ เห็นเจ้ำทรมำนเพียงนี้ ข้ำจะช่วยปลดปล่อยเจ้ำเอง
นะ!”
ไป๋ฟำนรีบชักกระบี่ แทงหว่ำงคิ้วอีกฝ่ำยอย่ำงรวดเร็ว