สู่วิถีอมตะ - บทที่ 748 ส ำนักศึกษำชำงจือสั่นสะท้ำน
“ผู้อำวุโสเฟิงอู๋อวี่ โปรดชี้แนะด้วย”
ร่ำงทั้งสำมของเจียงผิงอันยืนกลำงสุญตำ เผชิญหน้ำป้ำยศิลำ
ขำนนำมที่สำมออกมำ
ทุกหัวใจรำวถูกหัตถ์ใหญ่บีบขย ำ อกกระเพื่อมเทิ้มรุนแรง เจียง
ผิงอันผู้นี้ยังจะท้ำทำยต่อ พลังต่อสู้ของเขำต้องแข็งแกร่งเพียงไหน?
คู่ต่อสู้ที่ปรำกฏเป็นหนที่สำมเป็นบุคคลผู้ขัดเกลำพรสวรรค์ธำตุ
วำยุสู่จุดยอด รวดเร็วเป็นอย่ำงยิ่ง
เจียงผิงอันใช้ ‘วิชำปีกเทวะ’ ขั้นต้นเริ่มดวลควำมเร็วกับอีกฝ่ำย
หลังจำกสู้กันอยู่นำน สำมร่ำงก็ล้อมถล่มคู่ต่อสู้ลงได้
นำมของเขำเรืองรองทั่วส ำนักศึกษำชำงจือเป็นครั้งที่สำม
และหนที่สี่ที่ห้ำก็ตำมมำติด ๆ กัน…
ทั่วทั้งส ำนักศึกษำชำงจือเกิดเสียงลือลั่นฮือฮำ
“แม่เจ้ำโว้ย ใครกันโหดชะมัด เอำชนะยอดคนสิบอันดับแรกได้
เหมือนหลอกเล่นเลย!”
“ไปดูกัน ต ำนำนใหม่เรืองฤทธิ์แล้ว!”
เหล่ำศิษย์ในส ำนักล้วนตกใจ กระทั่งผู้ฝึกตนที่เก็บตัวฝึกฝนอยู่
ยังปรำกฏตัวออกมำ มุ่งสู่สมรภูมิศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ได้เห็นกำรต่อสู้ของ
บุคคลผู้นี้กับตำ
แม้ส ำนักศึกษำชำงจือจะเต็มไปด้วยปีศำจร้ำย แต่ปีศำจระดับที่
เอำชนะบุคคลร้อยอันดับแรกได้มำกมำยเพียงนี้ในรวดเดียวนั้นหำมี
ไม่
เมื่อเห็นเจียงผิงอันแผลงฤทธิ์กล้ำแกร่งจนเหล่ำเซียนอดจับตำ
มองไม่ได้ ดวงตำของเฉียนเทียนอวี่ก็แดงก ่ำด้วยริษยำ โวยวำยไม่
หยุดปำก
“เจียงผิงอันผู้นี้หำมีน ้ำยำไม่ ภำยหน้ำต้องเผชิญทัณฑ์สวรรค์
พิพำกษ์เทวำ ไร้โอกำสเป็นเซียน!”
แสงสว่ำงเรืองขึ้นอีกครั้ง นำมของเจียงผิงอันสำดส่องเหนือนภำ
อีกหน
เขำเมินเสียงเย้ยหยัน เสียงเย้ยเยำะทุกข์ผู้อื่น สีหน้ำสงสำรเห็น
ใจใด ๆ ขณะนี้เขำต้องกำรเพียงต่อสู้ สู้กับวีรชนข้ำมยุคสมัย ได้
ประจักษ์ฤทธิ์วีรชนทั้งหลำยยำมประมือ
โลหิตสำดกระเซ็น กฎเกณฑ์ร่ำยระบ ำ เจียงผิงอันและยอดวีรชน
ทั้งหลำยประมือในสมรภูมิ จ ำนงศึกไร้พ่ำยทะลวงเมฆำสีเลือด กิริยำ
ห้ำวหำญไร้คู่เปรียบตรำตรึงทุกดวงใจ
ที่มุมหนึ่ง ชำยชุดด ำผู้หนึ่งหรี่ตำจ้องมองเจียงผิงอัน ปำกพึมพ ำ
“มิน่ำ มือสังหำรสำมคนที่ส่งไปจึงตำยหมด มิคำดว่ำพลังต่อสู้ของเขำ
จะร้ำยกำจเพียงนี้ ต้องให้โอวหยำงจั๋วรื่อเพิ่มรำงวัลแล้ว ก่อนจะลอบ
สังหำรต่อไปได้…”
เจียงผิงอันสู้อย่ำงดุเดือดติดต่อกันยี่สิบสำมวัน ไต่ขึ้นมำถึง
อันดับเจ็ดสิบเจ็ด
ผู้ฝึกตนรวมตัวกันนอกสมรภูมิมำกขึ้นทุกที ศิษย์ส่วนใหญ่ของ
ส ำนักศึกษำชำงจือล้วนแห่มำ เซียนมำกมำยก็จับตำมอง
แม้ทุกคนจะรู้อยู่แล้วว่ำเจียงผิงอันไม่อำจเป็นเซียน ก็ยังอยำก
เห็นว่ำเขำจะไปได้ไกลเพียงไร
“หนนี้เจียงผิงอันก ำลังต้องเผชิญผู้อำวุโสจีหง ผู้อำวุโสจีหงเป็นผู้
ฝึกจิต เชี่ยวชำญกำรเล่นงำนวิญญำณคน ต่อให้เจียงผิงอันมี
ร่ำงกำยและควำมเร็วไร้คู่เปรียบ หนนี้เขำก็ยังต้องพ่ำย!”
เฉียนเทียนอวี่พูดอย่ำงมั่นใจ
บุคคลข้ำง ๆ เขำทนฟังไม่ไหว จึงเอ่ยขึ้นเสียงเย็น “หุบปำกทีได้
หรือไม่? เจ้ำพูดเรื่องพรรค์นี้มำกี่หนแล้ว ช่วยตั้งใจดูกำรต่อสู้เงียบ ๆ
ทีเถอะ”
ทุกครั้งที่เจียงผิงอันท้ำทำยผู้อำวุโสท่ำนหนึ่ง เจ้ำนี่ก็จะพูด
เหลวไหล ท ำผู้ชมแถวนี้เสียสมำธิหมด
“ดูบ้ำอะไรล่ะ หนนี้เจียงผิงอันแพ้แน่ หำกเขำยังรับกำรโจมตี
วิญญำณของผู้อำวุโสจีหงได้ ข้ำจะท ำลำยกำรฝึกฝนของตัวเองที่นี่
แหละ!”
เฉียนเทียนอวี่ไม่เชื่อว่ำเจียงผิงอันจะมีวิญญำณโดดเด่นเช่นกัน
ภำพฉำยของจีหงใช้วิชำลับพลังวิญญำณ ‘สูญสิ้น’ ใส่เจียงผิง
อัน มันเป็นวิชำพลังวิญญำณที่สำมำรถลบควำมทรงจ ำอีกฝ่ำย ท ำ
ให้หลงลืมตนเอง ญำติมิตร และวรยุทธ์ที่ใช้
หำกตกอยู่ในวิชำนี้ ควำมทรงจ ำจะลบเลือนสิ้น มิอำจกู้
คืนกลับมำได้เลย
ดวงตำของเจียงผิงอันแปรสีสู่ทองสว่ำง พลังวิญญำณทรงพลัง
ระเบิดออกมำปะทะกับอีกฝ่ำย คลื่นอ ำนำจไร้ลักษณ์ก่อก ำแพงพลัง
วิญญำณระหว่ำงทั้งคู่ ฟ้ำดินคลับคล้ำยถูกขีดแบ่ง แผลงฤทธิ์เท่ำ
เทียมสูสี
เห็นเช่นนี้ ทุกดวงใจล้วนตกตะลึง
“พลังวิญญำณ!”
“เจียงผิงอันยังเชี่ยวชำญกำรใช้พลังวิญญำณด้วย แถม
แข็งแกร่งสุด ๆ! สู้เสมอกับผู้อำวุโสจีหงได้!”
“เจ้ำนี่เป็นสัตว์ประหลำดอะไรกันแน่!”
มีสำมร่ำงห้ำเขตแดนไม่พอ ยังซ่อนพลังวิญญำณไว้อีก จะ
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว
“ผนึก!”
เจียงผิงอันใช้ผนึกสรวง พลังวิญญำณก่อตัวเป็นตรวน รัดพัน
ร่ำงอีกฝ่ำยไว้
จีหงใช้กระบี่พลังวิญญำณสะบั้นตรวนอย่ำงง่ำยดำย แต่ร่ำงจริง
ของเจียงผิงอันเหวี่ยงหมัดมหึมำเข้ำปราชิดแล้ว
ตู้ม!
ในขณะที่ถูกโจมตี จีหงก็กำงโล่พลังวิญญำณเข้ำรับ
ทว่ำ เมื่อเบี่ยงอ ำนำจร้ำยกำจนั้นไปได้ หลุมด ำกลืนกินพลัน
ปรำกฏขึ้นเบื้องหลัง กลืนเขำเข้ำไปในหลุมด ำอย่ำงเฉียบพลัน
เมื่อพลังของภำพฉำยจีหงถูกดูดกลืนไปสิ้น นำมของเจียงผิงอัน
ก็เรืองรองทั่วส ำนักศึกษำเป็นครั้งที่ยี่สิบสำม
หัวใจปวงชนมิอำจบรรยำยควำมตกใจได้แล้ว พวกเขำสงสัยว่ำ
พลังต่อสู้ของเจียงผิงอันน่ำจะไต่ขึ้นได้ถึงห้ำสิบอันดับแรก!
เฉียนเทียนอวี่ที่เมื่อครู่ยังโวยวำยว่ำจีหงจะเอำชนะเจียงผิงอันได้
อยู่เมื่อครู่ย้ำยไปดูกำรต่อสู้ที่อื่นทันที
เมื่อเห็นคนที่เกลียดแข็งแกร่งเพียงนี้ ใบหน้ำของเฉียนเทียนอวี่ก็
บูดเบี้ยว
บนเขำเทียนชู จินเซียนผู้หนึ่งมองเจียงผิงอันพลำงร ำพึงอย่ำงจน
ใจ “เมล็ดพันธุ์ชั้นดียิ่งนัก น่ำเสียดำย…”
เดิมที ด้วยพรสวรรค์ของเจียงผิงอัน เขำควรเติบโตเป็นตัวตนไร้
คู่เปรียบ แต่เต๋ำเซียนมิให้โอกำสเขำ จะเป็นเซียนยังท ำไม่ได้เลย
สิ่งที่เต๋ำเซียนไม่อนุญำต ใครในหล้ำก็ขัดข้องมิได้
ผู้ฝึกตนทั่วส ำนักศึกษำล้วนตกตะลึงในควำมแข็งแกร่งของเจียง
ผิงอัน
เจียงผิงอันเร่ง ‘วิชำซ่อนจักรวำล’ และพลังกลืนกินฟื้นปรำณ
เซียนในตัวพลำงท้ำทำยต่อไป โลหิตของเขำยังคงคุกรุ่น ทั่วกำย
ตื่นเต้นจำกกำรต่อสู้
วรยุทธ์ปลิวว่อนทั่วฟ้ำ เจียงผิงอันใช้วิชำเทียมเทพสงครำม วิชำ
ปีกเทวะและคัมภีร์มำรกลืนสวรรค์สุดก ำลัง ค่อย ๆ เผยฤทธำร่ำงทั้ง
สำมออกมำตำมกำล
อวตำรกลืนสวรรค์ถือก้อนพลังสีขำวและหลุมด ำในมือสองข้ำง
ไม่ว่ำผ่ำนที่ใด พลังล้วนถูกสูบสิ้น
ร่ำงจริงอำศัยพละก ำลังมหำศำลขยี้สรวงทลำยโลกำ
อวตำรร่ำงมำรศักดิ์สิทธิ์ใช้วิชำเทียมเทพสงครำม จู่โจมรุกไล่ไร้
คู่เปรียบ
จ ำนวนผู้ฝึกตนนอกสมรภูมิมิได้ลดลง แถมยังเพิ่มมำกขึ้น ต่อให้
คนเหล่ำนี้มีธุระส ำคัญต้องท ำ พวกเขำยังทิ้งอวตำรไว้ดูกำรต่อสู้ ไม่
คิดพลำดไป
พวกเขำอยำกรู้ว่ำเจียงผิงอันจะไปได้ไกลเพียงไหน
ขณะเดียวกันก็อยำกประจักษ์ฤทธิ์วีรชนในอดีต นับแต่ยังเด็ก ปกติ
พวกเขำก็มิได้เห็นพลังต่อสู้ของยอดคนเหล่ำนี้กันง่ำย ๆ
ในวันที่หกสิบ เจียงผิงอันเริ่มเปิดศึกกับอันดับห้ำสิบร่วมขอบเขต
ตรำบประวัติกำรณ์ หนนี้คู่ต่อสู้เป็นมือกระบี่ผู้หนึ่ง ยำมนี้เป็นเซียน
กระบี่ไร้เทียมทำนผู้ลือนำมทั่วโลกหล้ำ วิชำกระบี่ไร้คู่เปรียบ ไร้สิ่งใด
มิอำจสะบั้น กระทั่งหลุมด ำยังผ่ำได้
ปวงชนล้วนเห็นว่ำพลังต่อสู้ของเจียงผิงอันถึงขีดจ ำกัดแล้ว เวลำ
ที่ใช้ต่อสู้ยืดยำวออกไปเรื่อย ๆ และบำดแผลบนกำยก็ยิ่งทวีควำม
ร้ำยแรง
ฉัวะ!
อวตำรกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันถูกปรำณกระบี่ทรงพลังผ่ำ
ขำดครึ่ง
“ในที่สุดก็จะจบแล้ว เจียงผิงอันมำถึงระดับนี้ได้ก็สุดยอดมำแล้ว”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งร ำพึง
“จะแข็งแกร่งแค่ไหน เขำก็เป็นเซียนไม่ได้อยู่ดี”
หลำยวันจนบัดนี้ เฉียนเทียนอวี่ก็ยังไม่ไปไหน เขำมิได้อยำกเห็น
เจียงผิงอันเรืองฤทธิ์ แต่ก็อยำกเห็นเจียงผิงอันถูกอัดน่วม
“หุบปำกทีได้หรือไม่? ท ำตัวน่ำร ำคำญอยู่นั่นแหละ”
ผู้ฝึกตนทั้งหลำยมองเฉียนเทียนอวี่อย่ำงขยะแขยง เจ้ำนี่เอำแต่
ก่นด่ำเจียงผิงอันอยู่ข้ำง ๆ พวกเขำอย่ำงไม่รู้เหนื่อย
เฉียนเทียนอวี่ไม่สนใจพวกเขำเลย ปำกก่นด่ำเจียงผิงอันต่อไป
บนสมรภูมิ มือกระบี่ถ่ำยพลังทั้งหมดในกำยสู่กระบี่ในมือ
เตรียมพร้อมแผลงฤทธิ์สูงสุดตัดสินชัย
ขณะนั้น อวตำรร่ำงมำรศักดิ์สิทธิ์และอวตำรกลืนสวรรค์ต่ำงเหิน
เข้ำสู่ร่ำงจริง เร่งใช้งำนเมฆำทองเต๋ำเซียนที่ก่อนหน้ำนี้ดูดซับจำก
ทัณฑ์สวรรค์พิพำกษ์เทวำผสำนรำกเซียนในกำย
ก่อนหน้ำนี้ในทัณฑ์สวรรค์พิพำกษ์เทวำ เจียงผิงอันค้นพบโดย
บังเอิญว่ำเมฆำทองเต๋ำเซียนเหล่ำนี้สำมำรถผสำนรำกฐำนของเขำ
ได้ จึงดูดซับเมฆำทองเต๋ำเซียนไว้มำกมำย
นี่คือเหตุผลที่ท ำให้ประตูลืมเซียนพังลง เพรำะเจียงผิงอันดูดซับ
พลังมันมำกเกินไป อำวุธวิเศษระดับเซียนประตูลืมเซียนจึงท ำงำน
หนักจนระเบิด
เขำไม่กล้ำบอกใครว่ำเป็นฝีมือเขำ
ภำยใต้ผลฤทธิ์ของอ ำนำจเต๋ำเซียน รำกฐำนในกำยทั้งสำม
ผสำนกัน รำกเซียนทั้งห้ำส่ำยไสวเป็นหนึ่ง ดวงดำรำห้ำสิบสี่ดวง
เรืองรองเจิดจรัส
ห้ำเขตแดนผสำน สร้ำงเป็นเขตแดนสีด ำอันครอบคลุมเบ็ดเสร็จ
เช่นม่ำนอำคม
เขตแดนท ำลำยล้ำงแผลงฤทธิ์โจมตี เขตแดนจ ำนงสัประยุทธ์
สะกดวิญญำณ เขตแดนกลืนกินสูบพลัง เขตแดนโน้มถ่วงควบคุม
เขตแดนก ำลังเสริมพลัง…
มือกระบี่ผู้ก ำลังจะออกกระบี่ตัดสินถูกเขตแดนนี้ครอบก็ร่ำงชะงัก
ค้ำง ถูกเขตแดนห้ำประสำนขยี้เละกลำยเป็นละอองพลัง หำยเข้ำไป
ในเขตแดนกลืนกินโดยมิอำจขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
ในเขตแดนสีด ำนั้น เจียงผิงอันมีร่ำงมหึมำ ปีกสีทองเบื้องหลัง
เรืองรองด้วยอักขระเซียน หล่อเหลำตรึงจิต
เขำในขณะนี้อยู่ในร่ำงอันสมบูรณ์แบบที่สุด แต่น่ำเสียดำยที่
เพรำะอีกฝ่ำยเป็นภำพฉำย จึงมิอำจใช้เลือดพิษและวิชำลับ
‘สังสำรวัฏ’ ได้
เจียงผิงอันมองป้ำยศิลำสีทอง ขำนนำมต่อไป “ผู้อำวุโสฝูฉุน
โปรดชี้แนะด้วย”
ศึกที่แท้จริงเพิ่งเปิดฉำก ตรำบประวัติกำรณ์ของชำงจือยังมีสี่สิบ
เก้ำตัวตนอยู่เหนือเขำ แต่ละนำมล้วนน่ำกลัวไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ำกัน
เมื่อเห็นมือกระบี่ผู้นั้นถูกบดขยี้ กระทั่งเหล่ำเซียนผู้สูงล ้ำยังมิอำจ
สงบใจ
“ป-… เป็นไปไม่ได้! จะมีใครผสำนอ ำนำจห้ำเขตแดนก่อนบรรลุ
เซียนได้อย่ำงไร!”
“สัตว์ประหลำด! นี่มันสัตว์ประหลำดชัด ๆ!”
“ในที่สุดยำมนี้ข้ำก็รู้แล้ว ว่ำท ำไมเต๋ำเซียนไม่ยอมให้เขำเป็น
เซียน! แม่เอ๊ย! ใครสั่งใครสอนให้เขำแข็งแกร่งได้เพียงนี้!”
น้อยคนยิ่งจะผสำนสองเขตแดนเข้ำด้วยกันได้ แต่เจียงผิงอัน
ผสำนห้ำ!
สิ่งนี้ท ำลำยสำมัญส ำนึกเสียป่นปี้ ทั่วทั้งประวัติกำรณ์ภพเซียน
แทบไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นเลย
เขำสร้ำงประวัติศำสตร์หน้ำใหม่ขึ้นในยำมนี้!
เหมียวเสียจ้องมองเจียงผิงอัน เนินอกหอบกระเพื่อมรุนแรง
“ผู้ชำยตัวเหม็นนี่ซ่อนฝีมือไว้มำกนัก ภำยหลังต้องรีดควำมลับเขำ
ออกมำให้หมด! ต้องคลอดอัจฉริยะน้อยให้ได้เกินร้อยคน!”
กระทั่งเหมียวเสียยังไม่รู้ว่ำเจียงผิงอันแข็งแกร่งขนำดนี้