สู่วิถีอมตะ - บทที่ 839 แผนของเจียงผิงอัน
ขณะที่คณะส ำรวจของรำชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยก ำลังดื่มฉลองให้
กำรค้นพบภพภูมิใหม่นั้น หนึ่งเสียงลึกล ้ำก็พลิ้วแผ่ว
“สองร้อยปีนำนเกินไป เร่งเครื่องเรือศึกพุ่งทะยำนเต็มควำมเร็ว
ลดเวลำให้เหลือสิบปีเสีย”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เหล่ำสมำชิกคณะส ำรวจจำกรำชวงศ์เซียน
สกุลเยี่ยก็วำงจอกสุรำลงทันที
เจ้ำของเสียงคือหัวหน้ำคณะส ำรวจของพวกเขำ และเป็นเซียน
สวรรค์ซึ่งแข็งแกร่งสูงสุดในคณะด้วย
“หัวหน้ำ หำกเร่งเรือศึกเต็มก ำลัง มันจะส่งผลกับอำยุกำรใช้งำน
ของเรือศึกด้วยนะ” สมำชิกผู้ควบคุมเรือศึกเตือนขึ้น
“เซียนผู้นี้ย่อมรู้แก่ใจ แต่พวกเจ้ำอยำกรออีกสองร้อยปีหรือ?”
“ไม่อยำก”
สมำชิกผู้ควบคุมเรือศึกเลิกลังเล ใช้ค่ำยกลกระตุ้นเรือศึกเต็ม
ก ำลัง ทะยำนสู่เป้ำหมำยผ่ำนเวิ้งจักรวำลทันที
พวกเขำร่อนเร่ในเวิ้งจักรวำลมำหลำยพันปี ไม่อยำกอยู่ต่อแม้
เพียงเสี้ยวชั่วยำม
เมื่อหัวหน้ำสั่ง พวกเขำย่อมเดินหน้ำเต็มก ำลัง เรือศึกล ำนี้มิใช่
สมบัติส่วนตัวของพวกเขำ แต่เป็นของรำชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย ต่อให้
อำยุกำรใช้งำนจะสั้นลงก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขำ
เมื่อคิดว่ำพวกตนจะไปถึงภพภูมิที่ค้นพบในไม่ช้ำ ทั้งคณะก็แสน
ตื่นเต้น
ภพภูมิที่พวกเขำค้นพบมิใช่สถำนที่ใดอื่นนอกจำกภพแร้นแค้น
ขณะนี้ ภพแร้นแค้นยังตกอยู่ในควำมตะลึงกับข่ำวกำรท ำลำย
เผ่ำปีศำจทะเลบูรพำและเผ่ำจระเข้กลืนสวรรค์ของเจียงผิงอัน
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย! ยอดฝีมือจำกเผ่ำคชสำรเทพเหินหำว พยัคฆ์
โลหิตค ำรนฟ้ำและเผ่ำใหญ่อีกมำกมำยมำขอพบแน่ะ!”
จิ้งจอกเก้ำหำงจี้เฟยเข้ำมำรำยงำนข่ำวดีในต ำหนักเจ้ำนิกำย
อย่ำงตื่นเต้นยินดี ดวงตำเปี่ยมควำมเทิดทูน
เจียงผิงอันในขณะนี้ท ำให้หมื่นเผ่ำพันธุ์ครั่นคร้ำม ไร้ผู้ใดในหล้ำ
หำญประชัน ขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยรีบแห่แหนมำมอบบรรณำกำร
เพื่อเอำตัวรอด
แต่จี้เฟยก็พบว่ำสีหน้ำของเจียงผิงอันในขณะนี้เคร่งขรึมรำว
ก ำลังคิดบำงสิ่งไม่ตก วำทะของนำงมิได้อยู่ในกำรรับรู้ของเขำเลย
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย?”
หำงจิ้งจอกนุ่มฟูของจี้เฟยปัดผ่ำนใบหน้ำของเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันเพิ่งสังเกตเห็นจี้เฟย จึงถอนตัวจำกภวังค์ครุ่นคิด “โอ้
จี้เฟย มีเรื่องอะไรหรือ?”
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย สองสำมวันมำนี้ท่ำนเอำแต่ใจลอย มีเรื่อง
ส ำคัญใดหรือ?”
จี้เฟยไม่เคยเห็นเจียงผิงอันเคร่งขรึมขนำดนี้มำก่อน
“ไม่มีอะไรหรอก เจ้ำเล่ำ มำที่นี่ด้วยธุระใด?” เจียงผิงอันถำมอีก
ครั้ง
จี้เฟยไม่ถำมอะไรอีก พูดย ้ำว่ำ “เผ่ำพันธุ์ใหญ่ต่ำง ๆ มำขอพบ
ใต้เท้ำเจ้ำนิกำยเพื่อมอบบรรณำกำรน่ะ!”
เจียงผิงอันครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่ำ “ปล่อยข่ำวออกไป บอกว่ำ
ข้ำมีช่องทำงไปสู่ภพเซียน เห็นแก่ที่เผ่ำเหล่ำนี้เต็มใจมอบ
บรรณำกำร บอกพวกเขำด้วยว่ำยอดสมบัติหนึ่งชิ้น สำมำรถ
เคลื่อนย้ำยหนึ่งบุคคลไปจำกโลกหล้ำ”
“ช่องทำงไปสู่ภพเซียน!”
ได้ยินเช่นนี้ หำงจิ้งจอกของจี้เฟยก็ยกชี้ตรงแน่ว ปำกอ้ำกว้ำงดุจ
จะยัดไข่ไก่เข้ำไปได้สองฟอง ตกใจอย่ำงสุดซึ้ง
ภพเซียนคือที่หมำยสูงสุดที่สรรพชีวิตมำกมำยปรำรถนำไปเยือน
ตรำบใดที่ได้บรรลุเซียน ก็เท่ำกับชีวิตยืนยำวเป็นอมตะ
แต่ประตูสู่ภพเซียนนั้นปิดตำยไปเนิ่นนำน ส่งผลให้คนมำกมำยมิ
อำจบรรลุเซียน กระทั่งตกตำยไปอย่ำงไม่เต็มใจ
แล้วยำมนี้ เจียงผิงอันก็พูดว่ำเขำมีช่องทำงไปสู่ภพเซียน!
หำกข่ำวนี้เป็นควำมจริง โลกหล้ำผู้ฝึกตนจะลุกฮือกันอีกครั้ง
แน่ๆ
“ใต้เท้ำเจ้ำส ำนัก นี่ท่ำนต้มพวกมันอยู่หรือว่ำ…”
จี้เฟยเชื่อไม่ลง
“นี่เรื่องจริง หำไม่ เจ้ำคิดว่ำไฉนข้ำจึงแข็งแกร่งนัก? ข้ำเพิ่งกลับ
จำกภพเซียนเมื่อไม่นำนนี้เอง” เจียงผิงอันกล่ำว
เรื่องเหล่ำนี้ไร้จ ำเป็นต้องซุกซ่อน ไม่มีใครคุกคำมเขำได้แล้วนี่
นำ
เขตหวงห้ำมทั้งสองซึ่งคุกคำมเขำได้ก็มิได้สนใจเรื่องนี้
จี้เฟยยกมือปิดริมฝีปำกแดง เนินเขำตรงหน้ำกระเพื่อมรุนแรง
อย่ำงแสนตกใจ
อย่ำงนี้นี่เอง มิน่ำเล่ำชำยผู้นี้จึงแข็งแกร่งนัก ที่แท้เขำก็เคยไปยัง
ภพเซียน!
“ไปกระจำยข่ำวเถอะ”
เจียงผิงอันสูดหำยใจลึก ดวงตำฉำยเค้ำกังวล
เขำมิได้คิดรอควำมหวัง และนับแต่หมึกสิบแปดกรเผยปรำณ
เขำก็เตรียมรับมือผลลัพธ์แย่ที่สุดแล้ว
ก่อนยอดฝีมือระดับเซียนจะมำ ญำติมิตรของเขำต้องถูก
เคลื่อนย้ำยออกไปจำกที่นี่
หำกจะเคลื่อนย้ำยคนมำกกว่ำนี้ ก็ต้องใช้ยอดศำสตรำของภพ
แร้นแค้นมำกกว่ำนี้
ดังนั้น เจียงผิงอันจึงคิดปล่อยข่ำวว่ำเขำมีหนทำงไปยังภพเซียน
แล้วให้ผู้อื่นจ่ำยทรัพยำกร
หนึ่งยอดสมบัติเคลื่อนย้ำยคนได้ห้ำคน มอบหนึ่งต ำแหน่งให้เผ่ำ
อื่น ๆ ที่จ่ำยยอดสมบัติ แล้วอีกสี่ต ำแหน่งให้คนของตัวเอง
เมื่อท ำเช่นนี้ ก็เท่ำกับเขำได้ท ำควำมดี และยังได้ช่วยญำติมิตร
ให้มีโอกำสหนีมำกขึ้นด้วย
อันที่จริง เขำอยำกสังเวยเผ่ำพันธุ์อื่น ๆ เสียทันที เพื่อที่เขำจะได้
พำคนไปจำกที่นี่ได้มำกขึ้น แต่ผู้อำวุโสเต่ำเทวะไม่น่ำจะชอบเรื่อง
เช่นนี้ยิ่ง และเตือนเขำเรื่องสองเขตหวงห้ำมมำก่อน
เพื่อมิเป็นกำรขัดใจผู้อำวุโสท่ำนนี้ เจียงผิงอันจึงตั้งใจท ำเรื่อง
เช่นนี้ด้วยวิธีสงบสุข
หลังจำกจี้เฟยจำกไปอย่ำงตื่นเต้น หุ่นเชิดสตรีนำงหนึ่งก็ฉีกมิติ
มำปรำกฏตรงหน้ำเจียงผิงอัน
“ภพนี้ของเจ้ำผิดปกติจริง ๆ”
หุ่นเชิดนี้ก็คืออวิ๋นเหยำ เมื่อสองสำมวันก่อนนำงขอตัวแยก
เดินทำง บอกว่ำจะไปตรวจสอบบำงสิ่ง
“สิ่งใดผิดปกติหรือ?”
เจียงผิงอันถำมอย่ำงใจลอย สตรีผู้นี้พูดว่ำภพแร้นแค้นผิดปกติ
มำหลำยหนแล้ว
อวิ๋นเหยำพูดอย่ำงเคร่งขรึม “ข้ำไปเยือนละแวกที่ตั้งสองเขตหวง
ห้ำมนั่นในหลำยวันมำนี้ และหยั่งเชิงพวกมันไม่ได้เลย”
“กำลเวลำ โกลำหล ท ำลำยล้ำง… กฎเกณฑ์เหล่ำนี้ล้วนแล้ว
ระดับสูงลิ่ว โอกำสปรำกฏพร้อม ๆ กันในหนึ่งภพภูมิต ่ำเตี้ยสุดแสน”
“ปกติแล้ว มีเพียงภพภูมิขนำดอภิมหำมหึมำที่จะมีสถำนกำรณ์
เช่นนี้เกิดขึ้น บ่อน ้ำจ้อยร่อยไม่มีทำงเลี้ยงมัจฉำใหญ่รอด ยำกยิ่งที่
ภพภูมิทั่วไปจะให้ก ำเนิดกฎเกณฑ์ระดับสูง”
“แต่ภพแร้นแค้นของเจ้ำกลับเป็นเช่นนี้ เขตหวงห้ำมเหล่ำนั้น
กระทั่งกินพื้นที่ใหญ่โต เป็นเรื่องน่ำเหลือเชื่อยิ่งนัก”
เจียงผิงอันงุนงง “มันหมำยควำมเช่นไรหรือ?”
“นี่แสดงให้เห็นว่ำภพแร้นแค้นของเจ้ำในอดีตเป็นภพภูมิซึ่งมี
กฎเกณฑ์สมบูรณ์มิแพ้ภพเซียน แต่ภำยหลังมันถดถอยด้วยเหตุผล
หลำยประกำร หำกข้ำเดำถูก ภพแร้นแค้นของเจ้ำน่ำจะเป็นใบแรก
ก ำเนิดของต้นโลกำ”
เสียงของอวิ๋นเหยำตื่นเต้นขึ้นมำ
เจียงผิงอันเพิ่งเคยเห็นสตรีผู้นี้ตื่นเต้นขนำดนี้เป็นครั้งแรก แต่ก็
ไม่รู้ว่ำนำงตื่นเต้นอะไร
“แล้วเช่นไรหรือ? ต่อให้มันเคยทรงพลังยิ่ง ยำมนี้ก็แสนธรรมดำ
ไปแล้ว”
“ธรรมดำกับผีสิ!” เสียงของอวิ๋นเหยำรัวเร็ว “‘แก่นรำกฐำนปฐม
กำล’ ของภพภูมินี้มีพลังรำกฐำนมำกที่สุด หำกดูดซับมัน แย่สุดก็ได้
เป็นจินเซียนแล้ว!”
ดวงตำของเจียงผิงอันเบิกกว้ำง ตื่นเต้นขึ้นมำ “จะดูดซับ ‘แก่น
รำกฐำนปฐมกำล’ ได้เช่นไร?”
ขอบเขตของยอดฝีมือขอบเขตเซียนแบ่งเป็นเซียนมนุษย์ เซียน
ปฐพี เซียนสวรรค์ เซียนแท้ เซียนลึกล ้ำและจินเซียน… หำกได้เป็น
จินเซียน ควำมฝันฟื้นชีพบุพกำรีก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม!
แต่วำทะถัดไปของอวิ๋นเหยำรำดน ้ำเย็นปลุกสติเจียงผิงอัน
“หำกเจ้ำคิดดูดซับ ‘แก่นรำกฐำนปฐมกำล’ ก็ต้องรอให้ภพ
แร้นแค้นถูกท ำลำยก่อนนะ”
เจียงผิงอัน “…”
หำกภพแร้นแค้นถูกท ำลำย เขำจะยังรอดชีวิตอยู่หรือ จะดูดซับ
บ้ำอะไรได้
อวิ๋นเหยำถอนใจ “หำกข้ำพูดในมุมมองคนร้ำย ข้ำก็อยำก
ท ำลำยภพแร้นแค้นเหมือนกัน มิน่ำเล่ำ เขตหวงห้ำมกำลเวลำกับเขต
หวงห้ำมโกลำหลพวกนั้นจะไปชิงอ ำนำจที่ภพเซียนกันก็ได้ แต่ไม่
ยอมไปไหน ที่แท้ก็รอดูดซับ ‘แก่นรำกฐำนปฐมกำล’ ของภพ
แร้นแค้นอยู่นี่เอง”
“หำกคิดท ำลำยภพแร้นแค้นเอง ก็จะถูก ‘แก่นรำกฐำนปฐมกำล’
ปฏิเสธ มิอำจดูดซับมันได้ นี่จึงน่ำจะเป็นเหตุผลที่สองเขตหวงห้ำมมิ
กล้ำลงมือเอง ภำยใต้อิทธิพลของอ ำนำจผลกรรม ต่อให้เป็นผู้บงกำร
เบื้องหลังก็มิอำจดูดซับ ‘แก่นรำกฐำนปฐมกำล’ ได้”
“ข้ำหวังจริง ๆ ให้ภพแร้นแค้นถูกท ำลำย ข้ำจะได้…”
อวิ๋นเหยำพูดไม่ทันจบก็หุบปำกฉับ หันไปมองเจียงผิงอันที่ปั้น
หน้ำยักษ์ถมึงทึง “ข้ำล้อเล่น ล้อเล่นจ้ำ”
นี่มันไม่ต่ำงจำกแช่งให้บ้ำนผู้อื่นพินำศเลย
เจียงผิงอันเริ่มบอกพวกเมิ่งจิงให้เตรียมพร้อม สะสำงเรื่องรำวใน
ภพแร้นแค้น แล้วจะได้เคลื่อนย้ำยพวกนำงโดยด่วนที่สุด
YOU MAY ALSO LIKE
