หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 526 เสแสร้ง

บทที่ 526 เสแสร้ง

เยี่ยป๋อซางไม่ได้เดินทางจากเกาะหัวกะโหลกมาที่ซิดนีย์โดยลำพัง แต่นำผู้ฝึกยุทธ์ของนิกายราตรีทมิฬมาด้วย 24 คน ซึ่งในกลุ่มนี้มีผู้ที่อยู่ในระดับปรมาจารย์สองคน กึ่งปรมาจารย์แปดคน และระดับผู้เชี่ยวชาญยุทธ์ขั้นปลายอีกสิบสี่คน

จำนวนนี้ไม่นับว่าเยอะ อย่างน้อยเมื่อเทียบกับองค์กรใต้ดินหลักในซิดนีย์ จำนวนเพียงเท่านี้นับเป็นอะไรไม่ได้เลย

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีจำนวนเพียงเท่านี้ แต่ด้วยแผนการที่แยบยล พวกเขาก็สามารถทำให้ค่ำคืนนี้ในซิดนีย์กลายเป็นช่วงเวลานองเลือด

ซิดนีย์ตกอยู่ในความโกลาหล

Moon Worship Organization และ Primrose Organization ถูกสังหาร ในขณะเดียวกัน องค์กรซันการ์เดนและ Rain Listening Intelligence Organization ก็เข่นฆ่ากันเองและประสบกับความสูญเสียอย่างสาหัส

ในฐานะผู้วางแผนเรื่องราวทั้งหมด เวลานี้โจวอี้ยืนอยู่ข้างเลอา จ้องมองสีหน้าเดือดดาลสุด ๆ ของเธอและเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน

“พวกมดสองตัวนั้นพยายามจะหยุดฉัน ฉันคิดว่าพวกมันน่ารำคาญ ก็เลยตัดหัวพวกมันแล้วส่งไปในมหาวิทยาลัยตรงนู้นที่สู้กันอยู่” โจวอี้ยิ้มพลางชี้ออกไปนอกหน้าต่าง

“นี่นาย!”

เลอาคิดอยากจะลงมือโจมตีโจวอี้ แต่เฉินซานทำให้เธอหวาดกลัว โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจวอี้ซึ่งกำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย เธอก็ยิ่งไม่กล้าที่จะลงมือทำอะไร

ท้ายที่สุด เธอก็ได้แต่ต้องหันไปมองฉากที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยอีกครั้งด้วยความสิ้นหวัง

เธอเดาเจตนาของโจวอี้ได้!

ชายคนนี้ฆ่าลูกน้องของเธอ และส่งหัวของพวกเขาไปให้แม่ของเธอ เพื่อให้แม่ของเธอเข้าใจผิดว่าเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับเธอ

จากนั้นแม่ของเธอก็คงจะเคียดแค้น ซึ่งใครจะเป็นเป้าหมายที่แม่ของเธอจะโจมตีอย่างบ้าคลั่งนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าโจวอี้จะวางแผนให้ใครเป็นคนรับมันไป

หากมองจากมุมมองของคนนอก นี่คือแผนการที่น่าประทับใจ แต่หากมองจากมุมมองของเธอ นี่คือแผนการแก้แค้นที่เจ็บแสบจนเธอแทบอยากจะกรีดร้อง

เลอาหันไปหาลูกน้องคนหนึ่งของเธอและรีบตะโกนขึ้นว่า “ไปบอกแม่ฉันว่าฉันปลอดภัยดี!”

“จะไม่มีใครออกไปจากที่นี่ได้ทั้งนั้นถ้าฉันไม่ได้สั่ง” โจวอี้ยิ้ม

“นี่นายกล้าสั่งฉันเหรอ?!” เลอาตะคอกถามด้วยความโกรธ

“เธอควรจะรู้สึกโชคดีแล้วที่ตอนนี้ฉันยังใจดีพูดห้ามไว้ ไม่ใช่ฆ่าเธอและคนของเธอทั้งหมดทันที” รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวอี้จางหายไป และถูกแทนที่ด้วยความเกรี้ยวกราด

“สิ่งที่แม่ของเธอทำน่ะมันร้ายแรงมากสำหรับครอบครัวฉัน! ในเมื่อองค์กรของเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องค่าหัวภรรยาและลูก ๆ ของฉัน ดังนั้นเธอและคนของเธอทั้งหมดก็ควรเตรียมตัวให้พร้อมที่จะโดนล้างแค้นไปด้วย! อันที่จริงสาเหตุที่เธอยังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ก็เพราะตัวเธอเองนั่นแหละ!”

“เพราะฉัน?” เลอาขมวดคิ้ว

“เธอเป็นคนเริ่มที่จะร่วมมือกับฉัน ช่วยฉันหาที่ซ่อนของผางซานเซิ่ง และทำให้คนของฉันหาสำนักงานใหญ่ของ Rain Listening Intelligence Organization จนเจอ พูดง่าย ๆ ก็คือเธอเป็นคนที่ทำให้องค์กรของเธอฉิบหายวายวอดยังไงล่ะ” โจวอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ถึงไม่มีฉัน แกก็ไม่มีทางทำลายองค์กรของฉันได้!” เลอาตะโกนอย่างเดือดดาล

“เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?” โจวอี้ถาม

“นามสกุลของแกคือโจว! ชื่อของแกคือโจวอี้! แกเป็นสามีและพ่อของเป้าหมายรางวัลค่าหัว! แกเป็นแพทย์แผนจีนในโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงในประเทศจีน!” เลอาตอบด้วยความเคียดแค้น

“รู้แค่นี้เองเหรอ?” โจวอี้ยิ้มมุมปาก

“ยังจะมีอะไรอีกล่ะ?”

“ฮ่า ๆ!”

โจวอี้ไม่ตอบ แต่มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเหยียดหยาม

มีการต่อสู้อันแสนดุเดือดอยู่ข้างนอก

คนขององค์กรหลักทั้งสี่เข่นฆ่ากันอย่างอลหม่าน ความรุนแรงระดับนี้เรียกได้ว่าเป็นสงครามย่อม ๆ ในเวลาเพียงสามถึงสี่นาที

มีคนมากมายล้มตาย แน่นอนว่าคนจากสององค์กรที่มาใหม่ก็ล้มตายไปมาก ในขณะที่ เอเลน ทูตบุปผา และทูตพงไพรก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

ดิอาโบลฝ่าออกจากการปิดล้อมได้สำเร็จ ทว่าทิศทางการหนีของเขาบังเอิญตรงมาที่โจวอี้และคนอื่น ๆ

“เฉินซาน หม่านเยว่ เฝ้าคนพวกนี้ไว้ ถ้าใครกล้าก้าวออกจากห้องก็ฆ่าได้ทันที!” โจวอี้หันหลังและเดินไปที่ประตู

โจวอี้รู้ดีแก่ใจว่าเขาไม่อาจปกปิดเรื่องราวเหตุการณ์ในวันนี้ได้

หลังจากนี้แค่สอบสวนเพียงไม่นาน พวกองค์กรใหญ่เหล่านี้คงจะรู้แน่นอนว่ามีใครบางคนวางหลุมพรางอยู่เบื้องหลัง พวกมันจะตามสืบเรื่องของเขา และท้ายที่สุดก็จะโต้กลับมาเพื่อล้างแค้น

ดังนั้นวันนี้พวกมันก็ควรตายให้ได้มากที่สุด เพื่อที่ว่าหลังจากนี้พวกมันจะได้สร้างปัญหาให้เขาน้อยลง

และดิอาโบลจะหนีไปไม่ได้!

ไอ้หมอนี่ไม่ควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

ความแข็งแกร่งของมันมากเกินไป หากมันหลบหนีไปได้สำเร็จ มันคงจะกลายเป็นตัวที่น่ารำคาญมากเมื่อมันมาตามล้างแค้นเขา

ดิอาโบลหนีเร็วมาก

แม้ว่าเขาจะรู้สึกได้ว่าผลของการใช้ทักษะต้องห้ามกำลังจะหายไปอย่างสมบูรณ์ แต่ความเร็วในการหนีของเขาก็ยังเหนือกว่าผู้บ่มเพาะพลังศักดิ์สิทธิ์ทั่วไป

แต่เขาเองก็รู้ว่าหลังจากนี้เขาคงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว

หากเป็นเพียงการใช้ทักษะต้องห้ามเพียงอย่างเดียว มันคงไม่ทำให้เขาถึงตาย เพราะเป็นแค่การเผาพลังชีวิตและทำให้แกนศักดิ์สิทธิ์ในร่างเสียหายเท่านั้น

แต่ตอนนี้มันไม่ใช่!

ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งอาการบาดเจ็บนั้นร้ายแรงมากจนเขาแทบจะทนไม่ไหว และเมื่อรวมกับผลสะท้อนกลับของทักษะต้องห้ามด้วยแล้ว หลังจากนี้เขาคงไม่อาจมีชีวิตรอดต่อไปได้

แต่เขาไม่อยากตายไปทั้งแบบนี้!

เขาต้องการที่จะวางแผนล้างแค้นให้การตายของตัวเอง เขามีลูกศิษย์หลายคนที่มีความแข็งแกร่ง และมีแม้แต่ค่ายฝึกของกลุ่มลูกน้องที่แข็งแกร่ง ซึ่งเขาแอบลงทุนด้วยเม็ดเงินมหาศาลมานาน เขาต้องการอดทนไปจนถึงตอนที่สามารถติดต่อคนเหล่านั้นเพื่อฝากฝังหนี้แค้นนี้

“อัก…”

ดิอาโบลล้มลงกับพื้นในซอยระหว่างอาคาร

เมื่อเขาคว้าโทรศัพท์มือถือออกมา เขาก็พบว่ามันพังไปแล้วเพราะการต่อสู้ก่อนหน้านี้

เขาควรทำอย่างไร?

เขาจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว แต่เขายังไม่ได้บอกลูกน้องของตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาตายไปทั้งแบบนี้ พวกลูกน้องหรือศิษย์ของเขาจะหาตัวฆาตกรได้อย่างไร? และพวกลูกน้องเดนตายในค่ายฝึกนั้นก็จะถูกทิ้งให้กลายเป็นไร้ประโยชน์ไปเสียเปล่า!

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกได้ถึงมวลลมที่พัดมา

เขาเอามือยันผนังกำแพงและมองไปที่แหล่งกำเนิดของเสียง ก่อนจะเห็นชายหนุ่มรูปหล่อที่มีใบหน้าแบบชาวเอเชียที่กำลังเดินเข้ามา และชายหนุ่มคนนั้นยังถือไม้เท้าหัวมังกรซึ่งเปื้อนไปด้วยเลือด

“นายเป็นใคร?”

ดิอาโบลหยิบวัตถุบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกงมากำไว้ในมือ สายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มตรงหน้า

โจวอี้จ้องไปยังสิ่งที่ดิอาโบลถืออยู่ หลังจากเงียบไปราว ๆ เจ็ดถึงแปดวินาที เขาก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจและถามว่า “แกนั่นแหละเป็นใคร? คนของ Rain Listening Intelligence Organization หรือว่าไอ้พวกลูกหลานของ Moon Worship Organization หรือ Primrose Organization?”

“นายหมายความว่ายังไง?” ดิอาโบลถามด้วยความสับสน

“ฮึ่ม! อย่ามาทำเป็นโง่ไปหน่อยเลย! แกแกล้งทำเป็นบาดเจ็บใช่ไหม! ไอ้แก่! วันนี้ฉันต้องฆ่าแกเพื่อล้างแค้นให้กับพี่น้องในองค์กรของฉัน!” โจวอี้ยกไม้เท้าหัวมังกรขึ้นและกำลังจะโจมตีดิอาโบล

“เดี๋ยวก่อน!” ดิอาโบลร้องขึ้น

“แกมีอะไรอยากจะสั่งเสียฮะไอ้แก่!” โจวอี้ถามด้วยท่าทางอาฆาต

“ฉันไม่ได้มาจากสามองค์กรนั้น ฉันคือคนขององค์กรซันการ์เดน!” ดิอาโบลรีบอธิบาย

“ไอ้แก่ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! แกกล้าโกหกว่ามาจากองค์กรของฉันเนี่ยนะ แกคงอยากตายเร็วกว่าเดิมใช่ไหม!” โจวอี้หัวเราะเยาะ

“พ่อหนุ่ม นายเป็นคนขององค์กรซันการ์เดนจริงเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้านายมาก่อน นาย… อย่าเพิ่ง ฟังฉัน ฟังฉันก่อน ฉันคือดิอาโบลอาจารย์ของเฮนรี่ดั๊ก เป็นผู้ควบคุมเบื้องหลังขององค์กรซันการ์เดน!” ดิอาโบลรีบพูด

“ดิอาโบล? ชื่อนี้คุ้น ๆ แฮะ? ดูเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อนนะ เดี๋ยวนะ…” โจวอี้แสร้งทำเป็นตกใจและตบหน้าผากตัวเอง ก่อนจะอุทานว่า “ฉันจำได้แล้ว! ลูกพี่ของฉันเคยบอกว่าชื่ออาจารย์ของเขาคือดิอาโบลนี่นา…ไอ้แก่! แกบังอาจแอบอ้างเป็นอาจารย์ของลูกพี่ฉันเลยเหรอวะ! แกนี่มันสมควรตายสุด ๆ เลย!”

“เดี๋ยว ๆๆ ใครคือลูกพี่ของนาย?” ดิอาโบลถาม

“แกจะสนใจทำไมว่าลูกพี่ของฉันเป็นใคร! วันนี้ฉันต้องฆ่าแกเพื่อล้างแค้นให้กับพวกพ้องของฉัน!” ทันทีที่พูดจบ โจวอี้ก็ฟาดไม้เท้าเข้าที่แขนของดิอาโบล

กระดูกแขนของดิอาโบลหักดังกร๊อบ!