หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 527 เงื่อนไขชีวิต

บทที่ 527 เงื่อนไขชีวิต

แท้จริงแล้วดิอาโบลยังมีแรงที่จะสู้กลับ แต่เขาไม่ทำ

จากการสังเกต เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหก แต่การที่อีกฝ่ายใช้ภาษาจีนเสมอระหว่างสื่อสารกับเขานั้นทำให้เขายังคงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

“พ่อหนุ่ม! ฉันชื่อดิอาโบลจริง ๆ! ฉันมีลูกศิษย์หลายคน นายสามารถติดต่อลูกพี่ของนายได้เลย ฉันสามารถพิสูจน์ตัวตนของฉันได้ทันทีที่คุยกับเขา!”

“ไอ้แก่! ลูกพี่ของฉันตายแล้วเว้ย! แกจะให้เขารับสายในนรกรึไงวะ!” โจวอี้ตวาดกลับพลางง้างไม้เท้าหัวมังกรขึ้นมาอีกครั้ง

ตาย?

ลูกพี่ของไอ้หนุ่มนี่ตายแล้วเหรอ?

ดิอาโบลตะคอกกลับไปด้วยอารมณ์ที่เดือดดาล “นอกจากเฮนรี่ดั๊กแล้วยังมีใครตายอีก?! ศิษย์คนอื่น ๆ ของฉันไม่ได้อยู่ในซิดนีย์สักหน่อย นายล้อเล่นหรือไง!”

“ไอ้แก่! แกเพิ่งพูดว่าแกเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังองค์กรซันการ์เดนของเราไม่ใช่เหรอวะ! ตอนนี้แกไม่รู้ได้ยังไงว่าสาขาในเมืองอื่น ๆ ขององค์กรเราถูกบุกถล่มเมื่อวานนี้! แต่ก็ได้ แกอยากรู้นักใช่ไหมว่าลูกพี่ของฉันคือใคร? เขาคือโอลิเวอร์! และฉันติดตามเขามากว่าสิบปีแล้ว เขาคือคนสนิทที่ผู้อยู่เบื้องหลังไว้ใจที่สุด!” โจวอี้ตะโกน

“โอลิเวอร์ตายแล้วเหรอ? เป็นไปไม่ได้…เขาน่าจะ… เดี๋ยวก่อนนะ นายบอกว่าโอลิเวอร์เป็นลูกพี่ของนาย? แล้วเมื่อวานนี้เขาตายที่ไหน?” ดิอาโบลถาม

“เมลเบิร์น! ฉันหนีมาจากเมลเบิร์น!” โจวอี้ตอบทันทีโดยจดจำข้อมูลที่เยี่ยป๋อซางรวบรวมมาให้

สีหน้าของดิอาโบลมืดหม่นยิ่งกว่าเดิม

โอลิเวอร์เป็นลูกศิษย์และเป็นลูกชายนอกสมรสของเขา และตอนนี้โอลิเวอร์ควรจะอยู่ที่เมลเบิร์นเพื่อบริหารธุรกิจขององค์กรที่นั่น

ชายหนุ่มคนนี้ให้ข้อมูลมาไม่ผิด…

ขณะนี้ดิอาโบลไม่สามารถระงับอาการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงได้แล้ว เขากระอักเลือดออกมาหลายคำ จากนั้นก็พูดด้วยสีหน้าซีดเซียว “เอามือถือของนายมาให้ฉัน แล้วฉันจะโทรไป”

“โทรศัพท์มือถือของฉันพังไปแล้วในระหว่างต่อสู้! ไอ้แก่ แกเองก็ต้องตายไปด้วย!” โจวอี้พูดพลางยกไม้เท้าเตรียมที่จะโจมตีดิอาโบลอีกรอบ

“อย่าเพิ่ง! ฉันสามารถพิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง ฉันคือดิอาโบลจริง ๆ!”

“จะพิสูจน์ยังไง?” โจวอี้ถามอย่างเย็นชา ไม้เท้าหยุดลงกลางคันค้างไว้บนหัวของดิอาโบล

“ถ้านายเป็นลูกน้องคนสนิทของโอลิเวอร์จริง ๆ นายก็น่าจะรู้ความลับนี้ โอลิเวอร์ไม่ใช่แค่ลูกศิษย์ของฉันเท่านั้น แต่ยังเป็นลูกชายนอกสมรสของฉันด้วย เขาเป็นลูกชายของฉัน!” ดิอาโบลพูดย้ำอย่างชัดเจน

“นี่…”

โจวอี้แสร้งทำเป็นตกใจ หลังจากถอนไม้เท้าหัวมังกรกลับมาแล้ว เขาก็รีบพูดว่า “นี่คุณคือลอร์ดดิอาโบลจริง ๆ เหรอ? โอ้พระเจ้า! ไม่ใช่ว่าคุณแข็งแกร่งมากเลยเหรอ? คุณกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง…”

“ฉันตกหลุมพรางเพราะไอ้พวกระยำทั้งสามองค์กรนั่น พวกมันโจมตีฉันพร้อมกัน ตอนนี้ฉันบาดเจ็บสาหัส เกรงว่า… แค่ก ๆ ฉันเกรงว่าจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว” ดิอาโบลปล่อยลูกบอลโลหะในมือและพูดอย่างขมขื่น

เขาหยิบเหรียญตราและกุญแจสองดอกออกมาจากกระเป๋ากางเกงยื่นให้โจวอี้และพูดว่า “ดูเหมือนว่านายจะเป็นความหวังสุดท้ายของฉันแล้ว”

“เหรียญตรานี้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของฉัน พวกสมาชิกเดนตายขององค์กรเราในค่ายลับจะฟังแค่คำสั่งจากฉันและผู้ที่มีเหรียญตรานี้เท่านั้น”

“ไปที่เทือกเขาอูราลในไซบีเรีย ค่ายลับของฉันอยู่ที่นั่น นายต้องไปสั่งการสมาชิกคนอื่น ๆ ที่ยังเหลืออยู่ของเรา”

“ส่วนกุญแจสองดอกนี้ ดอกหนึ่งเป็นกุญแจตู้เซฟของฉันในธนาคารเครดิตสวิส และอีกดอกเป็นกุญแจของห้องนิรภัยใต้ดินในค่ายลับ หลังจากที่นายเปิดมัน นายจะรู้เองว่ามีอะไรอยู่ข้างใน”

“ฉันจะให้ทุกอย่างกับนาย แต่นายต้องสัญญากับฉันข้อหนึ่ง” แววตาของดิอาโบลเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“สัญญาอะไรครับเจ้านาย?” โจวอี้แสร้งทำเป็นถามด้วยความเคารพ แต่ในใจกลับรู้สึกเย้ยหยัน

“จงแก้แค้นแทนฉัน ถอนรากถอนโคนองค์กรหลักทั้งสามนั่นซะ! ตัดหัวผู้นำของพวกมันทั้งหมดและวางไว้หน้าหลุมศพของฉัน” ใบหน้าของดิอาโบลแดงก่ำ ลมหายใจเริ่มหอบถี่

“ผมเกรงว่าจะไม่มีความสามารถพอ” โจวอี้พูดด้วยสีหน้าขมขื่น

“ฉันไว้ใจนาย”

“งั้นผมจะพยายาม”

“ไม่ใช่แค่พยายาม แต่นายต้องล้างแค้นให้ฉัน!” ดิอาโบลตะโกน

“ก็ได้ ผมสัญญา” โจวอี้พูดก่อนจะรับของทั้งหมดมาเก็บไว้

ทันใดนั้นเขาก็คลี่ยิ้มออกมา “เอาล่ะ ในเมื่อสั่งเสียเรียบร้อยแล้ว ก็ควรถึงเวลาลงไปพักผ่อนในนรก จริงไหม? ฉันจะเป็นคนดีที่ช่วยส่งแกไปตามทางที่ควรให้เอง!”

สิ้นเสียงของชายหนุ่ม ไม้เท้าหัวมังกรก็ฟาดลงที่กะโหลกของดิอาโบลอย่างรุนแรง

โพละ!

ช่างโหดร้ายเหลือเกิน…

เสี้ยวลมหายใจสุดท้าย ดิอาโบลยังคงไม่เข้าใจว่าโจวอี้จะฆ่าคนที่กำลังจะตายอย่างเขาทำไม?

ภายในมหาวิทยาลัย

เอเลนกำลังคลุ้มคลั่ง!

เธอเห็นหัวของลูกน้องที่ติดตามลูกสาวของเธอ เธอจึงคิดว่าขณะนี้คงเกิดเรื่องเลวร้ายกับลูกสาวคนเดียวที่เหลืออยู่ของเธอแล้ว ดังนั้นด้วยความอาฆาตแค้นถึงขีดสุด เธอจึงนำทูตบุปผา ทูตพงไพร และคนทั้งหมดในองค์กรของเธอเข้าห้ำหั่นกับคนของ Moon Worship Organization และ Primrose Organization แบบแลกชีวิต

เธอมีลูกสาวเพียงสองคน

การที่ลูกสาวคนโตของเธอถูกฆ่าตายไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนกลายเป็นแผลลึกที่ฝังอยู่ในใจ และไม่มีวันที่จะเลือนหาย ถ้าเลอาถูกฆ่าตายไปอีกคน ชีวิตของเธอก็คงจะไร้ความหมาย

ดังนั้นในเวลาเพียงสิบนาที ทั้งสามฝ่ายจึงประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก

ภายในอาคาร

เวลานี้โจวอี้กลับมายืนอยู่ข้างเลอาแล้ว เขาเอามือไพล่หลังมองดูฉากการต่อสู้ในระยะไกลอย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าพึงพอใจ เนื่องจากทุก ๆ นาที คนจากองค์กรใหญ่ทั้งสามกำลังทยอยสูญเสียมากขึ้นเรื่อย ๆ

เลอานึกอยากจะฆ่าโจวอี้เหลือเกิน แต่เธอไม่กล้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่ได้เห็นร่างของดิอาโบลที่มุมห้องนี้ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกขนลุก

เธอได้เห็นพลังของดิอาโบลมาแล้ว ดิอาโบลคนนี้แข็งแกร่งจนสามารถยืนหยัดอยู่ภายใต้การปิดล้อมของแม่เธอ ทูตพงไพร และทูตบุปผา กระทั่งหนีออกมาได้ในที่สุด

ทว่าตอนนี้กลับตายไปเสียแล้ว…

เขาตายด้วยน้ำมือของโจวอี้!

เลอาไม่แน่ใจว่าโจวอี้แข็งแกร่งมากแค่ไหน และเธอไม่รู้ว่าสาเหตุที่โจวอี้สามารถฆ่าดิอาโบลได้เป็นเพราะดิอาโบลไม่มีแรงที่จะต่อสู้กลับหรือไม่

“อืม… คุณเลอา ตอนนี้แม่ของเธอดูเหมือนจะบาดเจ็บสาหัสแล้วนะ ผู้หญิงสวย ๆ คนนั้นที่ทำร้ายแม่ของเธอนี่ช่างใจร้ายจริง ๆ เธอเป็นผู้นำของ Primrose Organization หรือเปล่านะ?” โจวอี้ถอนหายใจพลางส่งยิ้มเย้ยให้เลอา

เลอากัดฟันกรอด

ทันใดนั้น เธอก็โพล่งขึ้นมาว่า “นายบอกเงื่อนไขมาเลย!”

“เงื่อนไขอะไร?” โจวอี้เลิกคิ้วถาม

“ฉันต้องการให้แม่ของฉันรอด และไม่ต้องการเห็นสมาชิกขององค์กรฉันถูกฆ่าตายอีก บอกเงื่อนไขของนายมา! ตราบใดที่ฉันทำได้ ฉันก็จะทำ!”

“แน่ใจเหรอ?” โจวอี้ถาม

“ใช่!”

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะบอกเงื่อนไขของฉันก็ได้”

โจวอี้ยิ้มมุมปาก “อย่างแรก เธอจะต้องสาบานว่าจะไม่เป็นศัตรูของฉันอีกในชีวิตนี้ ไม่คิดแก้แค้นสิ่งที่เกิดขึ้นในเหตุการณ์นี้ทั้งหมด”

“อย่างที่สอง แม่ของเธอแก่แล้วและควรเกษียณไปซะ หลังจบเรื่องนี้ ให้เธอหาสถานที่ที่มีทิวทัศน์สวย ๆ สักหน่อยเพื่อให้แม่ของเธอเกษียณไปอยู่ที่นั่น ฉันต้องการให้เธอเป็นผู้นำคนใหม่ของ Rain Listening Intelligence Organization”

“อย่างที่สามคือค่าจ้างสองร้อยล้านดอลลาร์ นี่คือค่าจ้างให้พวกฉันสู้กับ Moon Worship Organization และ Primrose Organization”

“อย่างที่สี่ เรามาร่วมมือกัน ฉันจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับองค์กรของเธอ แต่ต่อไปนี้เธอจะต้องให้ข้อมูลทุกอย่างกับฉันเกี่ยวกับโลกใต้ดินตะวันตกแบบฟรี ๆ ไม่มีเงื่อนไขตลอดไป”

“ตอนนี้ฉันคิดออกแค่สี่ข้อนี้แหละ”