หวนคืนชะตาคุณหนูใหญ่ตระกูลหลัก - 158 กลับจวนใหว
158 กลับจวนใหว
เมื่อเห็นว่าหลิน หร่านยังคงหลอกตัวเองไม่ยอมตื่นจากความจริง ท่านโหวหลินจื้อจึงพูดต่อด้วยน้ําเสียงเย็นเฉียบ
ถ้าไม่ใช่เพราะจ้าวเย่อเหรินเป็นคนเอ่ยปากเอง เจ้าคิดหรือว่า
มารดาคนไหนจะยอมทําลายสัญญาหมั้นหมายของบุตรสาวตัวเองได้
ง่าย ๆ?”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่ออย่างหนักแน่น
“ข้าจะบอกเจ้าให้รู้ เรื่องครั้งนี้ไม่ใช่แค่ฉันเชียงเหอที่มีส่วนร่วม แม้ แต่จ้าวชงเองก็รู้เห็นด้วย พวกเขาทําทุกอย่างก็เพื่อให้การหมั้นหมายครั้งนี้ ถูกยกเลิก แล้วเจ้าคิดหรือว่าเรื่องใหญ่ขนาดนี้ จ้าวเย่อเหรินจะไม่รู้เรื่อง เลย?”
แววตาของหลินจื้อเย็นจัด
“อ้าบอกเจ้าได้เลยว่า ทุกอย่างล้วนเป็นแผนของจ้าวเย่อเหรินทั้ง นั้น! และยิ่งไปกว่านั้น ก่อนที่พวกเจ้าจะถอนหมั้นกันเสียอีก นางก็แอบไป ลอบพบองค์รัชทายาทอยู่แล้ว!”
คําพูดนั้นราวกับระเบิดลูกใหญ่ที่ตกลงกลางหัวใจของหลิน หราน
“อะไรนะ?!”
เพียงค่าเดียวก็เหมือนฟ้าผ่าลงกลางอก โดยเฉพาะเรื่องที่ว่า จ้าวเย่อเหรินลอบพบองค์รัชทายาท เรื่องนี้ทําให้เขารับไม่ได้ที่สุด ท่าน โหวหลินจื้อมองสีหน้าบุตรชาย ก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงหนักแน่น
“ถูกต้อง เจ้าลองคิดดูให้ดี ฝั่งหนึ่งเพิ่งถอนหมั้นกับเจ้า อีกฝั่งก็ได้ รับเชิญไปเข้าร่วมงานคัดเลือกพระชายาในทันที แถมสุดท้ายยังได้เป็นพระ ชายารองขององค์รัชทายาทอีก”
เขาหัวเราะเย็น ๆ
“เจ้าคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญอย่างนั้นหรือ? บนโลกนี้จะมี ความบังเอิญมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ! จ้าวเย่อเหรินไปเกี่ยวพันกับองค์ รัชทายาทมานานแล้ว เพียงแต่ต้องการสลัดเจ้าทิ้ง แต่กลับหาทางออกไม่
ได้ จึงต้องวางแผนเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้นมา”
ท่านโหวหลินจื้อพูดช้า ๆ แต่ทุกคําล้วนเฉือนลึก
‘หลังจากถอนหมั้น เจ้ากลับต้องแบกรับความผิดทั้งหมด ส่วน จ้าวเย่อเหรินก็ใช้ชีวิตอย่างสง่างาม กลายเป็นพระชายารองขององค์รัช ทายาทโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร ข้าถามเจ้าหน่อย ถ้าไม่ใช่แผนของนาง แล้วเหตุ โตเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้?”
หลิน หรานส่ายหน้าอย่างสิ้นหวัง
“ไม่… ไม่จริง… เป็นไปไม่ได้
“เย่อเหริน… เย่อเหรินไม่ใช่คนแบบนั้น..”
ท่านโหวหลินจื้อหัวเราะเย็นชา
“ถ้าไม่ใช่คนแบบนั้น แล้วนางเป็นคนแบบไหนกัน?”
สายตาของเขาเย็นเยียบราวนํ้าแข็ง
นเสียทีเถิด เจ้ารู้จักนางดีจริงหรือ? เพราะเจ้าไม่เคยรู้จักนางเลย ต่างหาก ถึงถูกนางหลอกเล่นอยู่ในกํามือเช่นนี้
หลินโจวชื่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
“ข้ารู้อยู่แล้ว! จ้าวเย่อเหรินนั่นไม่ใช่คนดีอะไร!”
นางกัดฟันแน่น
‘ตอนแรกนางยังกล้าเอาภาพวาดปลอมมาหลอกช้า บ่ายังพอทนได้ แต่ใครจะคิดว่าหญิงผู้นี้จะอํามหิตถึงเพียงนี้ เพื่อจะปีนป่ายขึ้นสู่ฐานะสูง ส่ง ถึงกับใสร้าย หร่านนเอ๋อร์ได้! ตอนนั้นย้า างตาบอดจริง ๆ ถึงคิดว่า นางเป็นเด็ก!
ท่านโหวหลินจื้อแค่นเสียง
“ตอนนี้เพิ่งรู้ตัวหรือ? เสียดาย… มันสายเกินไปแล้ว
เขามองภรรยาด้วยสายตาเย็นชา
“เพราะสายตาสั้นของเจ้า ลองดูสิ ตอนนี้ในเมืองหลวงยังมีตระกูล ไหนอยากยกลูกสาวให้หร่านเอ๋อร์ของเราอีก?”
นํ้าเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น
“ตอนนี้จ้าวเย่อเหรินรุ่งโรจน์ กลายเป็นพระชายารองขององค์รัช
ทายาท ส่วนจวนจงอี้โหวของเรากลับถูกผู้คนชุบบนินทา เจ้าคิดว่ามีบ้าน ไหนจะยอมยกลูกสาวให้ชายที่ถูกลือกันว่าเที่ยวดวงหญิงหอนางโลมไปทั่ว
หรือ!”
คําพูดนั้นทําให้หลินโจวชื่อโกรธจนตัวสั่น
“จ้าวเย่อเหรินผู้นี้ใจดําายิ่งนัก! แผนร้ายเช่นนี้ก็คิดออกได้! นางไม่ใช่ แค่ต้องการปีนยี้นไปหาพระองค์รัชทายาทหรือ? เราก็ไม่ได้ยวาง! ข้าเองยัง คืออยากถอนหมั้นเสียด้วยซ้ํา! แต่เหตุใดนางต้องหาถึงขั้นใส่ร้ายพวกเรา
ด้วย!”
เสียงของนางเต็มไปด้วยความคับแค้น
“ไม่ว่าจะอย่างไร หร่านเอ๋อ ก็เคยเป็นคู่หมั้นของนาง นางจะโหด
เหี้ยมได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ!”
ท่านโหวหลินจื้อหัวเราะเย็น
“เจ้านึกว่านางโง่หรือ? ถ้านางถอนหมั้นอย่างตรงไปตรงมา คนอื่น
จะมองนางอย่างไร? เพราะฉะนั้นนางจึงต้องวางแผนโยนความผิดทั้งหมด มาให้พวกเรา แบบนี้ ต่อให้ถอนหมั้น ชื่อเสียงของนางก็ไม่เสียหายแม้แต่
น้อย”
หลิน หร่านฟังทุกค่าด้วยหัวใจที่เหมือนถูกมีดกรีด
ทําไม… นางถึงโหดร้ายเช่นนี้…
นํ้าเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
“ย้ารักนางจริง ๆ … แต่เหตุใดนางต้องทํากับข้าเช่นนี้
เขาก่ามือแน่น
“ถ้านางปีนขึ้นสู่ตําแหน่งขององค์รัชทายาทจริง และต้องการถอน
หมั้นกับข้า ย้าก็ไม่มีวันขวางนาง”
เสียงของเขาแผ่วลง
“อย่างไรเสีย เราก็มีความผูกพันกันมาหลายปี แต่ าไม่คิดเลยว่า
สุดท้าย นางจะทํากับข้าเช่นนี้ “
ตอนนี้ในใจของหลิน หรานเต็มไปด้วยคําว่า เสียใจ เยสนิทถึง จ้าวเข่อหรันขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว หญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมองว่าเชื่องช้า เงียบขรึม ไม่น่าสนใจ บัดนี้กลับกลายเป็นภาพของความอ่อนโยน สุขุม และ
งดงาม
ถ้าในตอนนั้นเขาไม่ได้ถอนหมั้นกับนาง บางทีตอนนี้ชีวิตของเขา
อาจจะสงบสุข สองคนอาจใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอย่างอิจฉาเทพเซียน ทั้งหมด…
ล้วนเป็นเพราะเขาหลงเสน่ห์จ้าวเข่อเหริน จึงทําให้ตัวเองเดินมาถึงจุดนี้ หลินโจวชื่อเห็นบุตรชายตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ยิ่งเกลียดจ้าวเย่อเหรินจน
แบบกัดฟันแตก
“ท่านโหว แล้วตอนนี้พวกเราควรทําอย่างไรดี? จะปล่อยให้จ้าวเยอ เหรินใส่ร้ายพวกเราเช่นนี้หรือ! นางช่างรังแกกันเกินไปแล้ว! ยังมีจ้าวชงกับ ฉินเสียงเหออีก ถ้าไม่มีพวกเยาช่วย นางคนเดียวคงทําเรื่องพวกนี้ไม่ได้
แน่!”
ท่านโหวหลินจื้อทุบโต๊ะเสียงดัง
“ข้ารู้!”
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล
“จ้าวชง ฉินเซียงเหอ และจ้าวเย่อเหริน พวกมันรังแกกันเกินไป
จริง ๆ! คิดว่าจวนจงอี้โหวของเราเป็นลูกพลับนิ่มหรืออย่างไร ถึงกล้างแก ถึงเพียงนี้!”
หลินโจว อรับเสริม
“ถูกต้อง เรื่องนี้พวกเราห้ามปล่อยผ่านเด็ดขาด! พวกมันกล้าใส ร้ายหร่านเอ๋อร์ของเราแบบนี้ เราต้องทวงความยุติธรรมให้ได้!”
ท่านโหวหลินจื้อพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“เรื่องนี้ข้าไม่มีวันปล่อยผ่าน ตอนแรกจ้าวซงมาขอคืนสัญญาหมั้น ด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับใช้วิธี า าเช่นนี้เพื่อถอนหมั้น แล้วให้จ้าวเย่อเห รินปีนขึ้นสู่ตําแหน่งขององค์รัชทายาท คิดว่าจวนจงอี้โหวของข้าเป็นเพียง บันไดให้พวกมันเหยียบหรือ?”
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายอันตราย
“ข้าไม่ใช่คนทีใครจะรังแกได้ง่าย ๆ!”
หลินโจวชื่อถามด้วยความกังวล
แต่ตอนนี้จ้าวเย่อเหรินกลายเป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท
แล้ว พวกเราจะหาอะไรได้อีก? ถ้าท้าเกินไป จะไม่ไปล่วงเกินองค์รัชทายาท
หรือ?
ท่านโหวหลินจื้อสายหน้า
“วางใจเถอะ ข้าไม่ใช่คนโง่ เรื่องนี้เราไม่สามารถไปเผชิญหน้ากับ พวกเขาตรง ๆ ได้ ข้าต้องหาคนที่มีอํานาจพอจะพูดเรื่องนี้
เขาหรี่ตา
“การหมั้นหมายครั้งนี้ถูกกําหนดขึ้นตั้งแต่รุ่นบิดาของข้า กับ จวนเจิ้นเป่ยโหว แต่ตอนนี้พวกเขากลัาหาเช่นนี้ “
แววตาของเยาคมกริบ
“ดูเหมือนข้าคงต้องไปพบเจิ้นเป่ยโหวด้วยตัวเองเสียแล้ว ถ้าเขาไม่
ให้คําอธิบายที่น่าพอใจ ข้าก็ไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปง่าย ๆ”
เยากล่าวอย่างหนักแน่น
“ต่อให้จ้าวเย่อเหรินจะเป็นพระชายารองขององค์รัชทายาท ย้าก็ไม่
กลัว! แม้แต่กระต่ายจนตรอกยังหันมากัดคนได้ แล้วคิดว่าจวนจง โหวของ เราจะต้องกลืนความอัปยศนี้อย่างเงียบ ๆ หรือ?”
หลินโจว อพยักหน้าแรง
“ถูกต้อง! พวกเราจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
ขณะเดียวกัน จ้าวเย่อเหรินยังไม่รู้เลยว่าตัวเองกําลังถูกจับตามอง หลังงานคัดเลือกพระชายา นางก็เอาแต่พักฟื้นร่างกายอยู่ในจวน หลังจาก ใต้รับคําสั่งสอนจากฉินเสียงเหอ นางก็คิดได้แล้ว แม้จะเป็นเพียงพระชายา รองขององค์รัชทายาท แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ยังสูงศักดิ์กว่าการเป็นพระ
ชายาของชื่อจื่อ
โดยเฉพาะองค์รัชทายาท ผู้ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ในอนาคต และองค์ รัชทายาทก็โปรดปรานนางมาก เมื่อถึงวันนั้น ฐานะของนางจะต่ําได้อย่าง ไร? แม้ตอนนี้ฉินอี้เหมี่ยวจะเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท แต่สุด ท้ายใครจะเป็นผู้ชนะ ก็ยังไม่แน่นอน
เหมือนกับฮ่องเต้ในปัจจุบัน คนที่พระองค์รักที่สุดไม่ใช่ฮองเฮา แต่ เป็น เซียวกุ้ยเฟยผู้ล่วงลับ ครั้งหนึ่งเซียวกุ้ยเฟยเคยได้รับความโปรด ปรานจนเหนือกว่าฮองเฮาเสียอีก แม้สุดท้ายจะมีชะตากรรมอาภัพ แต่ถ้า สามารถขึ้นไปถึงจุดนั้นได้ ชีวิตหนึ่งก็ถือว่าไม่เสียเปล่า
ยิ่งไปกว่านั้น จ้าวเย่อเหรินมั่นใจในฝีมือของตัวเอง นางไม่มีวันจบ ชีวิตเช่นเชียวกุ้ยเฟยแน่นอน หลังพักฟื้นอยู่หลายวัน ทั้งจ้าวเข่อหรันและ จ้าวเย่อเหรินก็กลับมามีเรี่ยวแรง ด้งเติม อีกทั้งเพราะท่านโหวจ้าวหลินเร่ง
ร้ตหลายครั้ง ในที่สุดจ้าว งูจึงเลือกวันหนึ่ง พาลูกสาวทั้งสองกลับไปยัง จวนเจิ้นเป่ยโหว เรื่องมงคลใหญ่เช่นนี้ แน่นอนว่าต้องกลับไปแจ้งข่าวกับ ตระกูลใหญ่
เช้าวันนั้น จ้าวชงและฉินเสียงเหอขึ้นรถม้าคันหนึ่ง ส่วนจ้าวเข่อหรัน กับจ้าวเย่อเหรินนั่งอีกคันหนึ่ง ระหว่างทาง ในรถม้าเงียบงันราวกับมีเพียง อากาศไหลผ่าน สองพี่น้องนั่งอยู่ด้วยกัน แต่กลับไม่พูดอะไรแม้แต่ค่าเดียว ราวกับเป็นคนแปลกหน้าที่บังเอิญร่วมทาง
จ้าวเย่อเหรินตอนนี้คิดอะไรได้มากขึ้นแล้ว จึงไม่มีอะไรอยากพูดกับ จ้าวเย่อหรัน ส่วนจ้าวเข่อหรันเอง เมื่อจ้าวเย่อเหรินไม่มารบกวน นางก็ยิ่ง พอใจ จะให้โง่ไปหาเรื่องอีกฝ่ายทําไม? ดังนั้นแม้รถม้าจะเงียบงัน แต่ความ เงียบนี้กลับเหมาะสมกับพวกนางที่สุด ไม่นานนัก รถม้าก็มาถึง จวนเจิ้นเป่ยโหว และสิ่งที่รออยู่ข้างใน… กําลังจะกลายเป็นฉากเปิดของพายุลูกใหญ่ที่กําลังใกล้เข้ามา
YOU MAY ALSO LIKE
