หวางเฟยเสด็จ ท่านอ๋องหลีกไป - บทที่ 526 หญ้าเฉียนยินของฮ่องเต้รุ่นแรก

หลานเยาเยาไม่ได้เข้าใจถึงความคิดเล็กๆน้อยๆของฮ่องเต้ รู้ว่านางเหน็บชาไปทั้ง
ร่าง นางต้องการออกกำลังกายเล็กน้อย
หลังจากที่ลุกขึ้นโดยไม่ลังเล นางก็เดินไปทางนอกประตู ด้านหลังกลับมีเสียง
ซักถามที่ทรงพลังน่าเกรงขามของฮ่องเต้ดังมา
“ไปไหน?”
“วิ่งตอนเช้า เคลื่อนไหวกระดูกและกล้ามเนื้อ นี่เป็นความเคยชินในทุกวัน” ยังกลัว
ว่าจะหนีไปอีกหรือ?
ภารกิจยังไม่สำเร็จ ทิ้งนางไล่นางก็ยังต้องกลับมาอย่างเชื่อฟัง
ด้วยเหตุนี้ ฮ่องเต้ที่คิดว่าตัวเองแน่ที่สุดเห็นเป็นครั้งแรก เป็นถึงฮองเฮาของ
ประเทศ สวมชุดคลุมที่ซับซ้อน วิ่งต่อติดกันสามรอบที่วังหลัง เหนื่อยจนเหงื่อไคลไหล
ย้อยเต็มหลังก็ยังวิ่งต่อ
นี่สำหรับคืนวันแต่งงานใหม่ ของฮ่องเต้ที่เพิ่งจะเข้าหอเสร็จ เป็นการดูถูกอย่าง
โจ่งแจ้งชนิดหนึ่ง
เหล่าองครักษ์อ้างอู๋ที่อยู่ในที่ลับมึนงง
ไม่ควรนี่!
ทำไมกำลังวังชาของฮองเฮาเปี่ยมไปด้วยพลังขนาดนี้ หรือว่าฮ่องเต้มีโรคที่ไม่
อาจเปิดเผยได้ ทำให้ฮองเฮาพึงพอใจไม่ได้?
จากที่สายสืบสืบหาลับๆทั้งคืน หลังจากการลงโทษขุนนางผู้ใหญ่อย่างรุนแรงกลุ่ม
หนึ่ง ฮ่องเต้พุ่งเข้าพระราชวังด้วยสีหน้าเกรี้ยวโกรธ เห็นหลานเยาเยาที่รำคาญชุดวัง
844

หลวงของฮองเฮาที่มีความซับซ้อนไม่คล่องตัวเปลี่ยนเป็นสวมใส่ชุดที่คล่องแคล่ว
เรียบง่าย
นี่เหมือนฮองเฮาของประเทศที่ไหน?
เห็นได้ชัดว่าเป็นลูกลิงที่เคลื่อนไหวไปทุกทาง
นางรู้หรือไม่ว่าในราชสำนักมีขุนนางชั้นผู้ใหญ่จำนวนเท่าไหร่ที่ต้องการจะเอา
แก้วตาดวงใจของตัวเองยัดเข้ามาในวังหลังของเขา ในโลกนี้มีผู้หญิงอีกเท่าไหร่ที่
แย่งชิงกันเพื่อคิดต้องการเข้ามาในประตูวังที่ลึกๆแห่งนี้
นางกลับดี ทันทีที่มาก็ได้มอบตำแหน่งฮองเฮาที่สูงสุดให้แก่นาง คิดไม่ถึงว่าจะไม่
ใส่ใจแม้สักนิด
ถึงกระทั่งยังเอาชุดเครื่องแบบทางการของฮองเฮาที่ได้จัดทำขึ้นอย่างประณีต
แขวนไว้บนต้นไม้ตามอำเภอใจ ตัวนางเองกลับถือขนมจานหนึ่งและกินอย่างเต็มที่อยู่
ข้างๆ
นับว่าเป็นระเบียบแบบแผนอย่างไรกัน?
“ฮองเฮา!”
เขาเอ็ดเสียงดังอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง เดินตรงรี่ไปทางนาง สีหน้าเย็นชา แววตา
กลัดกลุ้ม
“ห๊า?”
หลานยาเยาที่ยัดของเต็มปาก หันหลังกลับมาก็เห็นเงาสูงใหญ่เงาหนึ่งปกคลุม
ตัวเองไว้ ทำให้นางอดที่จะเงยหน้าไม่ได้ มองเห็นคนที่มาชัดเจน
หลังจากเห็นว่าเป็นฮ่องเต้ ก็รีบทำตาโตกะพริบกะพริบทันที ปริปาก สีหน้าดีอกดี
ใจ
845

“ท่านมาแล้ว พอดีพอดี ข้าตรวจดูว่าพิษในร่างกายของท่านเป็นอย่างไรบ้าง ข้า
จำเป็นต้องศึกษาศึกษาเพคะ”
แน่นอนว่าจะได้ตรวจไปด้วยเลยว่าเลือดของเขาเหมือนของตัวเองหรือไม่ คือกรุ๊ป
เลือด A3ที่พิเศษมากๆ
อาจจะเพราะว่าเจ้าระบบเสนอขึ้นมาอย่างคลุมเครือว่าเขาเป็นเป้าหมายของ
ภารกิจ ดังนั้นหลานเยาเยาทำเหมือนเขาเป็นเพื่อนที่สนิทมาก
เห็นว่าคนที่มาเป็นเขา นางกระโดดยืนขึ้นมา ดึงฮ่องเต้ให้นั่งบนเก้าอี้หินข้างๆ ไม่
เห็นสีหน้าที่ดำดั่งหมึกของฮ่องเต้สักน้อย
หลังจากตรวจชีพจร สีหน้าของหลานเยาเยาก็เคร่งขรึมขึ้นมาอีกครั้ง
ร้อยละแปดสิบเป็นกรุ๊ปเลือด A3 แต่เพราะเลือดได้รับยาพิษชนิดเรื้อรังรุกเข้าเกาะ
กินเป็นเหตุ ดังนั้นแม้ว่าจะได้รับเลือดที่สารพิษปลอมปนก็ไม่มีทางที่จะเลื่อนขั้น
ภารกิจได้ นอกจากจะถอนพิษไปแล้ว
เห้อ!
ก็ว่าแล้ว เจ้าระบบไหนเลยจะชี้แนะด้วยความหวังดีขนาดนั้น?
ฮ่องเต้เห็นท่าทางของนาง ทั้งเป็นกังวลทั้งทอดถอนใจ อดที่จะถอนใจเฮือกหนึ่ง
ไม่ได้
คาดว่าก็มีเพียงนางที่ไม่กลัวข้าแล้ว!
นึกถึงในราชสำนักวันนี้ขุนนางเหล่านั้นแต่ละคนท่าทางขี้ขลาดหวาดกลัว เพียง
เขามีโทสะ พวกเขานอกจากประโยคนั้น “ฝ่าบาทระงับความโกรธพ่ะย่ะค่ะ” ก็เหลือ
เพียง “ข้าน้อยสมควรตายพ่ะย่ะค่ะ”แล้ว
แม้แต่ขันทีข้างกายและนางกำนัล หลังจากผ่านการปรับปรุงครั้งหนึ่งแล้ว
846

คนที่มาใหม่ยิ่งเป็นไม่กล้าหายใจเสียงดังออกมา เกรงว่าพวกเขาแม้แต่หายใจก็
ล้วนทำให้เขาโมโหได้
ก็เพียงแค่นางผู้หญิงที่แปลกประหลาดผู้หนึ่ง ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาโดย
สิ้นเชิง
ขณะเดียวกับที่เขาถอนหายใจ หลานเยาเยาก็ถอนหายใจ นางถอนมือออกแล้ว
ปล่อยมือลง อุ้งมือก็ปรากฏยาลูกกลอนขาวๆกลมๆสองเม็ดทันที สีไม่ใช่สีก่อนหน้านี้
แล้ว คราวนี้เป็นสีแดงอ่อน
“ยานี้ท่านกินก่อน มันทำได้เพียงคลายยาพิษเรื้อรังในร่างกายของท่านให้เบาบาง
ลง ไม่สามารถรักษาที่ต้นเหตุได้ อีกครู่ข้าใช้เข็มเงินเอาสารพิษในร่างกายของท่าน
ออกมาส่วนหนึ่ง คิดต้องจะรักษาที่ต้นเหตุ จำเป็นต้องมีหญ้าเฉียนยินเพคะ”
อย่างไรเสียในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บของนางไม่ได้เลื่อนขั้น เอายาที่
ค่อนข้างดีออกมาไม่ได้โดยสิ้นเชิง
ไม่มีทางพึ่งพาระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ ทำได้เพียงหายาสมุนไพรมา
ทดแทนเองแล้ว
แต่ว่า!
นางไม่ได้กังวลใจแต่อย่างใด มีฮ่องเต้อยู่ทั้งคน ทั้งโลกล้วนเป็นของเขา อีกทั้งยัง
กำลังรักษาอาการป่วยให้เขา หญ้าเฉียนยินจิ๊บจ๊อยไม่ใช่แค่เรื่องออกคำสั่งเสียงหนึ่ง
หรอ เชื่อว่าโรงหมอหลวงคงมีอยู่มากมาย
แต่ว่า……
ความแปลกใจแวบหนึ่งที่ผ่านไปเช่นนั้นของฮ่องเต้คือเรื่องอะไร?
ในใจมีความคิดเล็กน้อย หลานเยาเยาลองถามหยั่งเชิง :
847

“หญ้าเฉียนยินไม่น่าจะหายากหรอกนะเพคะ?”
คำพูดนี้โพล่งออกไป
สายตาของฮ่องเต้ก็สบตานางทันที เขาขยับลูกกระเดือก ริมฝีปากบางๆเปิดขึ้น
เล็กน้อย สุดท้ายไม่พูดออกมา
หลังจากนั้นเห็นเพียงฮ่องเต้โบกมือเล็กน้อย องครักษ์อ้างอู๋ในเครื่องแบบพิเศษผู้
หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นทันใด คุกเข่าข้างหนึ่งที่พื้นด้านหน้าฮ่องเต้ทันที ยกมือสองข้าทำ
ความเคารพ รอฟังคำสั่ง
“ออกเดินทางทันที ไปยังอี๋หมาน ยึดชิงหญ้าเฉียนยิน”
เสียงเย็นยะเยือก นํ้าเสียงที่พูดว่ายึดชิงมาด้วยอำนาจ ยังพูดอย่างสมเหตุผลเป็น
ธรรมชาติอีก
หลานเยาเยาเบิกตากว้างทันที รีบโบกมือหยุดยั้ง
“เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน หญ้าเฉียนยินนี้ก็ไม่ได้หายาก ทำไมต้องไปแย่งเพคะ?”
อีกทั้ง ที่แย่งมายังไม่ใช่ของประเทศตัวเองหรือ
อี๋หมาน?
จากที่เจ้าระบบได้อธิบายความรู้ข้อมูลให้นาง แผ่นดินใหญ่ผืนนี้มีประเทศ
มหาอำนาจเพียงประเทศเดียว ก็คือฮ่องเต้ที่ปกครองประเทศหยิ่งเย่ มีความคงอยู่เฉก
เช่นเทพพระเจ้า ถูกปราชาชนหยิ่งเย่เคารพบูชาเป็นวิญญาณแห่งเทพเจ้า
อี๋หมานเป็นไปได้มากที่จะเป็นเพียงชนเผ่าหนึ่ง
อีกทั้งมีบุญคุณความแค้นกับประเทศหยิ่งเย่ ไม่เช่นนั้นขณะที่ฮ่องเต้กล่าวคำว่า
ยึดชิงออกไป ก็คงไม่มีสีหน้าที่จริงจังเช่นนั้นแล้ว
848

“หญ้าเฉียนยินถูกอี๋หมานมองเหมือนดั่งหญ้าศักดิ์สิทธิ์ และประจวบเหมาะกับ
ประเทศของข้าไม่มี”
ไม่มี?เป็นไปได้อย่างไร?
แม้ว่าเงื่อนไขในการในการเติบโตของหญ้าเฉียนยินจะยากเป็นที่สุด แต่เงื่อนไข
ความยากเป็นที่สุดเหล่านั้นล้วนได้รับความเพียงพอได้ในหนองนํ้า
แน่นอน!
หนองนํ้าที่กล่าวถึงตอนนี้ ไม่ใช่เหมือนกับหนองนํ้าที่เปียกชื้นทั้งหมดใน
ความหมายกว้างๆ แต่เป็นหนองนํ้าที่มีโคลนถ่านปริมาณมาก
มองดูอย่างผิวเผินไม่ต่างกันมากกับหนองนํ้าโดยทั่วไป ในความจริงไม่ว่าจะเป็น
สัตว์หรือคนเหยียบขึ้นไป ล้วนต้องค่อยๆตกลงไป ในส่วนของตกลงไปลึกเท่าไหร่
กลับจำเป็นต้องสำรวจดูภูมิประเทศของหนองนํ้า
ขณะที่นางตกลงมาจากท้องฟ้า สังเกตผ่านตาทุกที่ที่มองเห็นแล้ว ไม่เหมือน
ประเทศที่ไม่มีหนองนํ้า
“ไม่แน่”
คำพูดของนางทำให้ฮ่องเต้ค่อนข้างงงงัน คิดอยู่ครู่หนึ่ง พูดความจริงน่าจะดีกว่า
:
“สถานที่หญ้าเฉียนยินเติบโตนั้นยากยิ่ง และไม่ใช่หนองนํ้าที่เห็นได้ทั่วไป มีเพียงอี๋
หมานสถานที่ที่โหดร้ายทารุณประเภทนั้นจึงจะมี”
เดิมทีหญ้าเฉียนยินก็พบได้ยาก อีกทั้งการปรุงยาลูกกลอนยาถอนพิษมากมาย
ล้วนจำเป็นต้องใช้
แม้ว่าจะเป็นอี๋หมานสถานที่ประเภทนั้น หญ้าเฉียนยินก็หาได้ยากเป็นพิเศษ
849

เพราะอี๋หมานที่ไร้อารยธรรมกลุ่มนั้นรู้จุดนี้ ดังนั้นได้ปรุงยาพิษที่จำเป็นต้องใช้
หญ้าเฉียนยินปรุงยาถอนพิษโดยเฉพาะ มาวางยาพิษทำร้ายคนที่มีความสำคัญต่อ
ราชสำนัก
และเรื่องที่เขาโดนยาพิษเรื้อรัง
มองอย่างผิวเผินเป็นเรื่องภายในของราชสำนัก ความจริงกลับคาดเดาคน
เหล่านั้นที่ทำร้ายเขาได้ไม่ยาก สมคบคิดกับอี๋หมานตั้งนานแล้ว
“สิ่งนี้ข้ารู้ หญ้าเฉียนยินดีก็จริง แต่การเติบโตโดยรอบๆของมันเต็มไปด้วย
อันตราย ก็เหมือนดั่งของศักดิ์สิทธิ์ที่จำเป็นต้องมีสัตว์ประหลาดดุร้ายปกป้องไว้
เช่นนั้น
ข้ารู้สึกว่าประเทศหยิ่งเย่มีหนองนํ้าที่เลวร้ายชนิดนั้นอยู่ อีกทั้งก็ไม่ได้มีเพียง
สถานที่เป็นหนองนํ้าถึงจะมีหญ้าเฉียนยินปรากฏ
เพียงมีเงื่อนไขเพียงพอสามประการ ก็มีหญ้าเฉียนยินเหมือนกันเพคะ”
หลานเยาเยามองไปรอบๆแวบหนึ่ง และไม่ได้พูดเงื่อนไขสามประการที่เพียงพอต่อ
สภาพแวดล้อมการเติบโตของหญ้าเฉียนยินออกมา แต่เป็นเอามือจุ่มนํ้าชา เขียน
อักษรสองคำสองคำออกมาบนโต๊ะหิน
หลังจากเห็นนํ้าชาแห้งสนิทไปอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของฮ่องเต้ก็เปลี่ยนไป แววตาที่มองดูหลานเยาเยาก็ลึกซึ้งมากขึ้น
เงียบอยู่นาน!
ฮ่องเต้จึงค่อยๆเปิดปาก :
“มีอยู่ที่หนึ่งที่เพียงพอต่อเงื่อนไขนี้ แต่ว่า.
850