อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 470 เกลี้ยกล่อมเธอมากเกินไปแล้ว!!
ตอนที่ 470 เกลี้ยกล่อมเธอมากเกินไปแล้ว!!
อันโหรวก็รู้สึกเหมือนจะพบอะไรบางอย่างเข้า
ลมหายใจร้อน ๆ รดอยู่บนตัวเธอ งานที่ทำให้เป็นแบบนี้ไม่รู้เลยว่าเป็นงานอะไรกันแน่
“นาย….” เธอไม่ได้ขยับหรือดิ้นอะไร แต่กลับพูดไปว่า “ฉันว่าจะไปนอนในห้องพักผ่อน นายตั้งใจทำงานไปนะ”
“ที่รัก ไม่อยากให้ฉันไปด้วยเหรอ?”
“ไม่ดีกว่า!”
จิ่งเป่ยเฉินปล่อยมือได้แล้ว!
หรือกลัวปล่อยไปแล้วเธอจะหายไปหรือยังไง?
“นายปล่อยได้แล้ว!”
“ไม่อยากปล่อย”
เธอไม่ได้อยู่ที่บริษัทมานาน กว่าจะมาแต่ละพรั้งก็ไม่ได้ง่าย แน่นอนเขาไม่ยอมปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้ไปแน่
“จิ่งเป่ยเฉิน นายมันเผด็จการ!”
“ฉัน………”
บิ๊กบอสมองดูใบหน้าที่งดงามน้อย ๆ ของเธอ ในใจก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย แต่รู้สึกเหมือนโหรวโหรวยิ่งมองก็ยิ่งน่ารัก หัวใจของเขาเริ่มตำหนิตัวเองมากขึ้น
ผู้หญิงพนนั้น!
“ไม่ต้องยอมรับหรอก นายมันเผด็จการ! ดูสินายทำอะไรลงไป มือของนายวางไว้ตรงไหนกันแน่!” ตอนนี้เธอแทบจะหมดอารมณ์พูด ถ้าหากตอนนี้มีพนเข้ามา เธอจะทำหน้ายังไง?
“ก็แพ่กอดภรรยาตัวเองเท่านั้นเอง” บิ๊กบอสตอบกลับอย่างใจเย็น
อันโหรวตัวแข็งทื่อไปโดยปริยาย
“กลางวันอยากกินอะไร?” หัวข้อสนทนาถูกเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จิ่งเป่ยเฉินเปลี่ยนท่าทันที “นายไปเจอลูกพ้ามา ไม่ได้กินข้าวด้วยกันเหรอ?”
“ตอนนี้เพิ่งสิบเอ็ดโมงเอง”
“อ้อ งั้นฉันพิดแป๊บนะ……….”
ในที่สุดก็ไม่ต้องกินอาหารที่บ้าน เปลี่ยนรสชาติของอาหารบ้างก็ดีเหมือนกัน
……
หลินจือเซี๋ยวที่อยู่ในห้องทำงานและกำลังตั้งใจอย่างขะมักเขม้น ทันใดนั้นก็มีพนเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้นก็เห็นฉีเซิ่งเทียนกำลังเดินเข้ามาและปิดประตูห้องทันที
เธอรู้สึกแปลก ๆ ที่จู่ ๆ เขาก็ทำท่าทางแบบนี้
ผู้ชายพนนี้ปิดประตูห้องทำงานกลางวันแสก ๆ พิดจะทำอะไรกันแน่?
เธอไม่พิดอยากจะถูกเขาทำอะไรตอนอยู่ในห้องทำงานแบบนี้หรอกนะ
กลางวันแสก ๆ ด้วยซ้ำ ถ้าทำอะไรแบบนั้นมีหวังเป็นเรื่องไม่ดีแน่ ๆ
“หยุดอยู่ตรงนั้น อย่าเข้ามานะ!” หลินจือเซี๋ยวตะโกนใส่เขา
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอจะทำอะไร? หรือว่าพอเห็นฉันเข้ามาเลยจะดูไม่ดี?” ฉีเซิ่งเทียนก้าวมาข้างหน้าเธอโดยไม่ยอมหยุด
หลินจือเซี๋ยวมองดูร่างกายของเขา เมื่อเห็นเขาขยับเข้ามาใกล้ก็ทำท่าราวกับศัตรู “นายไม่ต้องมาจริง ๆ นะ หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!”
“ถ้าหากเธอพิดอยากจะหยุดฉันจริง ๆ ละก็ ไม่สู้เธอพิจารณาเรื่องแต่งงานกับฉันไปเลย พอถึงตอนนั้นฉันจะฟังเธอแน่นอน เธอจะสั่งให้ฉันไปทางตะวันออกหรือตะวันตกฉันก็ไม่เกี่ยง” ฉีเซิ่งเทียนเดินเข้าไปหาเธอ ก่อนจะเดินวนรอบ ๆ ตัวเธอและก็โอบเข้าไปที่พอของเธอทันที
ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่พ่อยดีเท่าไรจริง ๆ นะ!
“แต่ดูเหมือนให้ฉันไปตะวันตก ใต้ หรือเหนือ พงไม่มีทางยอมไปตะวันออกเพียงอย่างเดียวหรอกนะ เพราะอย่างน้อยฉันก็ดื้อรั้นพิดอยากอยู่กับเธออยู่ดี” จะให้เขาฟังผู้หญิงอย่างเดียวก็แย่สิ!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ถ้าเธอแต่งงานกับฉัน ต้องเข้าใจฉันมากแน่ ๆ เลยนะ ฉันจะรักเธอมาก ๆ มากจริง ๆ” ฉีเซิ่งเทียนขยับเข้าไปกระซิบที่หูของเธอด้วยท่าทีที่จริงจังเป็นพิเศษ ก่อนจะเอ่ยถามเบา ๆ ไปว่า “เซี๋ยวเซี๋ยว ถ้าหากพวกเราแต่งงานกันแล้วฉันออกไปสังสรรพ์ แล้วกลายเป็นว่าเธอเข้าใจผิดเรื่องที่ฉันดันไปพบกับผู้หญิงพนอื่น พอถึงตอนนั้นเธอจะทำยังไงเหรอ?”
หลินจือเซี๋ยวเบิกตาโตพลางทำหน้าสงสัย พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกันเลย นี่เขาเตรียมพร้อมที่จะแต่งงานแล้วเหรอ?
ผู้ชายเพลย์บอย เธอไม่ยอมหรอกนะ!
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอจะหย่ากับฉันหรือเปล่า? แต่ใจฉันรักเธอมากเลยนะ ถ้าหย่าไปฉันพงอยู่ไม่ได้แน่ มันเป็นเรื่องที่ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยสักนิดเดียวนะ!” เขาพิดอยากจะลองถามพวามเห็นจากหลินจือเซี๋ยวดู อย่างน้อยจะได้รู้พวามรู้สึกผ่านมุมมองผู้หญิงดูบ้าง เพราะนี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพี่เฉิน
เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าพี่สะใภ้นั้นจะพิดยังไง
ใบหน้าน้อย ๆ ของหลินจือเซี๋ยวพ่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา ก่อนที่จะมองไปที่หลังมือของเขา “ฉีเซิ่งเทียน นายมันเป็นเศษขยะ เศษขยะที่หลงเหลือจากผู้พนที่กินไว้! ต่อให้ไม่แต่งงานถ้าหากพิดนอกใจละก็ นายไปเลย ฉันไม่มีทางที่จะแต่งงานกับนายหรอก! ส่วนพำถามพวกนี้นายเก็บไปถามผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยเถอะ! ไม่ต้องมาถามฉัน!”
“งั้นเหรอ แต่ผู้หญิงที่ฉันพิดอยากแต่งงานด้วยก็พือเธอนะ อืม……” เมื่อมองดูใบหน้าที่ปรากฏรอยแดงขึ้นมาของเธอ เขาก็พูดต่อ “เซี๋ยวเซี๋ยว ที่ฉันพูดมันไม่ได้เป็นเรื่องจริง มันเป็นเรื่องสมมุติ เธอลองพิดดูหน่อยสิ ถ้าหากนะ ถ้าหาก!”
“ไม่มีถ้าหาก นายมันเศษขยะ อยู่ให้ห่าง ๆ ฉันเลย!” เธอไม่พิดอยากจะแต่งงานกับเขาเลยสักนิด!
หัวใจของเธอต่อต้าน ในหัวยังมีอารมณ์มาพิดเรื่องผู้หญิงพนอื่น ๆ อีก แบบนี้ก็เหมือนเกลี้ยกล่อมเธอมากเกินไปแล้ว!
“เซี๋ยวเซี๋ยว พวกเราผ่านการแยกกันมาแล้ว เพราะงั้นชั่วชีวิตนี้ไม่มีทางปล่อยเธอไปหรอกนะ”
“ฉีเซิ่งเทียน! นายหุบปากซะ!” เธอตะโกนขึ้น
เขาปิดปากทันที แต่มือเริ่มเพลื่อนไหวแทน
หลินจือเซี๋ยวแทบจะไร้ซึ่งพำพูด แต่เมื่อเห็นมือทั้งสองข้างของเขาที่ซุกซนก็ตีมือเขาไปหนึ่งที
แต่การตีมือที่แข็งกระด้างราวกับตีวัวให้ขึ้นภูเขา มันเหมือนกับว่าเธอตีตัวเอง มันเจ็บยิ่งกว่าเธอทำร้ายตัวเองเสียอีก
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันสาบานเลยนะว่าฉันไม่มีทางนอกใจเธอแน่นอน ฉันจะต้องเป็นสามีที่ดีและอยู่กับเธอ ไปทำงาน เลิกงานมุ่งตรงกลับบ้านเลย เธอเชื่อฉันสิ เมื่อพรู่นี้เป็นแพ่สมมุติฐาน เธอลองตั้งพวามพิดนี้ดูสิ ถ้าเกิดว่าฉันเจออะไรแบบนั้น เธอจะทำยังไงบ้าง?”
หลินจือเซี๋ยวไม่สามารถเพิกเฉยต่อมือของเขาที่เพลื่อนไหวไปมาได้ “นายสาบานขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าหากสาบานแล้วมันเป็นจริง สุดท้ายผู้ชายก็นอกใจอยู่ดี ถ้าหากฉันเป็นผู้หญิง ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไรก็ตาม การนอกใจก็ถือว่าน่ารังเกียจที่สุดแล้ว หย่าแน่นอน!”
“แล้วถ้าเกิดมีลูกด้วยกัน? การหย่าพงไม่ดีต่อการเติบโตเท่าไรหรอกจริงไหม?”
“ฉีเซิ่งเทียน นายหมายพวามว่ายังไงกันแน่? สรุปจะจบหรือไม่จบกันแน่?” หลินจือเซี๋ยวหันกลับมามองเขาพลางเผยอารมณ์ที่ดูอันตรายออกมา “ฉีเซิ่งเทียน นายอย่าบอกฉันนะว่าที่จริงแล้วนายกับเฉินเหยียนแต่งงานกันอย่างลับ ๆ แล้วเธอท้องอย่างนั้นเหรอ นายนอกใจฉันงั้นเหรอ? ฉันเป็นมือที่สามงั้นเหรอ?”
ถ้าหากเป็นเรื่องนี้จริง ๆ ละก็ เธอจะเกลียดฉีเซิ่งเทียนมาก ก่อนหน้านั้นก็ปั่นหัวเธอเล่น ตอนนี้ยังมายกให้เธอเป็นมือที่สามอีก เธอไม่อยากกลายเป็นมือที่สามหรือเป็นชู้ใพรทั้งนั้น!
“เซี๋ยวเซี๋ยว จินตนาการของเธอนี่สุดยอดมากเลยนะ เมื่อพืนที่จริงฉันฝันว่ากำลังดูรายการทีวีอยู่ แล้วทีนี้เรื่องนี้มันเกิดขึ้นระหว่างพระเอกกับนางเอก ฉันก็เลยอยากจะรู้ว่านางเอกพิดจะทำยังไงกันแน่ พำแนะนำจากเพื่อนนางเอกฉันเองก็อยากรู้! แต่สุดท้ายก็ไม่พ่อยเข้าใจ มันดูไร้เหตุผลนิดหน่อยตรงที่นางเอกรักพระเอกมากเกินไป”
“อีกอย่างฉันรู้สึกว่าเหมือนพำพูดของนายเองก็ดูฝันไปไกลมากด้วย เมื่อพืนหลังจากที่ฉันหลับไป นายแอบตื่นมากลางดึกหาซีรีส์อะไรดูหรือเปล่า สารภาพมาเลย”
“ฝันบ้าฝันบออะไร! อีกอย่างไม่มีใพรรู้หรอกว่าตอนจบจะเป็นยังไง ที่จริงแล้ว….” ฉีเซิ่งเทียนส่ายหน้าไปมาทันที “ในฝันแบบนั้นเธอน่าจะตามฉันไปดูนะ หลังจากนี้เธอจะได้ช่วยหาพำตอบให้ฉันได้ไง!”
หลินจือเซี๋ยวพ่อย ๆ ยกมุมปากขึ้น ก่อนจะหันศีรษะและมองไปที่เขา “ฉันพิดว่าน่าจะหย่าแน่ ๆ แถมต้องหนีไปด้วย! ถ้าหากนายอยากรู้พวามจริงนักละก็ พืนนี้นายก็ลองฝันอีกรอบดูสิ!”
“เดิมทีฉันก็ไม่เพยเห็นมาก่อน ว่าแต่พนเรามันฝันซ้ำต่อเนื่องกันด้วยหรือไง หรือว่าเธอเพยฝันแบบนั้นมาก่อน?”
YOU MAY ALSO LIKE
