อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 485 ต่อต้าน
ตอนที่ 485 ต่อต้าน
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย เธอต่อต้านอย่างดุร้ายขนาดนี้เลยเหรอ?” เมื่อมองไปยังหัวที่โยกเยกของเธอ ฉีเซิ่งเทียนก็กระตุกมุมปากและยิ้มขึ้นมา
เธอหยุดสั่นหัว “รอให้นายทำ ต่อต้านไปก็ไม่มีประโยชน์ แน่นอนว่าต้องต่อต้านก่อนที่มันจะประสบความสำเร็จ!”
“ฉลาดมาก งั้นเธอยังโกรธอยู่งั้นเหรอ?”
“ความสัมพันธ์พี่น้องของพวกนายนี่มันยังไง? ช่วยกันปิดบังเหรอ? วันหลังฉันไม่มีทางเชื่อนายแล้วจริง ๆ!” คำพูดของเขานั้นอาจจะโกหกเธอก็ได้
ไม่แน่เฉินเหยียนอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเขาจริง ๆ
“หรือว่าเธอกับพี่สะใภ้จะไม่ใช่?”
“พวกเราไม่ได้ทำเรื่องอะไรที่ต้องขอโทษพวกนาย!” ครั้งแรกของเธอหรือรักแรกนั้นก็ให้เขาไปหมด ไม่คิดเลยว่าจะพูดกับเธอแบบนี้
“ฉันชอบคำพูดนี้ ไม่ได้ทำก็ดีแล้ว” ฉีเซิ่งเทียนค่อย ๆ คลายมือออกจากเธอ แต่ชั่วพริบตามือของเขาก็กักตัวเธอเอาไว้อีกครั้ง
“ฉันหิวแล้ว! ท้องร้อง อยากกินอะไรสักอย่าง พวกเราออกไปกินข้าวข้างนอกกันเถอะ!” เธอต่อต้านไม่ไหวจึงต้องเบี่ยงเบนความสนใจ!
ทันใดนั้นมือของเขาก็สัมผัสไปที่ท้องน้อยของเธอ และดูเหมือนว่ามันจะแบนราบจริง ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องที่ร้องไห้อย่างบีบหัวใจเมื่อครู่นั้น ทำให้สูญเสียพลังงานไปอย่างมาก
“อยากจะกินอะไร?”
“อาหารจีน”
“ไปกัน!”
ทั้งสองคนออกไปจากห้องทันที หลินจือเซี๋ยวมองไปที่ชั้นบน “ควรจะเรียกพวกเขาหน่อยไหม?”
“ไม่ต้อง พวกเขาไม่หิวหรอก” ฉีเซิ่งเทียนลากเธอออกไป
เรียกตอนนี้ก็ไปรบกวนเปล่า ๆ ยังไม่ได้อยากตายตอนนี้!
……
อันโหรวที่หลับลึกอยู่ เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าไม่ได้อยู่บ้านหลินจือเซี๋ยวแล้ว แต่อยู่ที่บ้านของตัวเอง
เธอหันไปมองผู้ชายข้าง ๆ สายตาที่มืดมนนั้นจ้องมาที่เธอ เมื่อเห็นเขาที่ดูเต็มไปด้วยพลังก็รู้ว่าเขานั้นตื่นมานานแล้ว
“พวกเรากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?” และก็พบว่าบนตัวเธอเองนั้นไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า!
เขาพาเธอกลับมาบ้านยังไงกันเนี่ย? มีคนเห็นหรือเปล่า!
“ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว” จิ่งเป่ยเฉินโอบไปที่ตัวของเธอ “เห็นว่าเธอหลับลึกก็เลยไม่ได้ปลุก”
เธอหลับลึกเลยงั้นเหรอ?
ทำไมเขาถึงรู้การนอนหลับของเธอมากกว่าได้
เธอหันออกไปมองท้องฟ้าด้านนอกที่ตอนนี้มืดสลัวแล้ว
เธอกินไอศกรีมถังใหญ่ไปแค่อย่างเดียว นอกนั้นก็ไม่ได้กินอะไร
“ฉันหิวแล้ว จะลุกจากเตียงแล้ว ส่วนนาย…..ยังไงก็ได้!”
พิงอยู่ในอ้อมแขนของเขาก็มีความกล้าที่จะออดอ้อน
“อืม ตื่นแล้ว”
เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นด้านนอก แต่ว่าอยู่ในบ้านจิ่งเป่ยเฉินและอันโหรวก็ยังคงเหมือนเดิม
อันโหรวโกรธอยู่แต่ว่าโกรธไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้ ทว่าปล่อยให้เด็กที่อยู่ในท้องโตขึ้นเรื่อย ๆ ความกดดันของพวกเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
เธอคิดอยากจะไปทำงานในวันถัดไป คุยเล่นกับหยางหยางและหน่วนหน่วนสักพัก ก่อนจะกลับเข้าห้องนอนมาอาบน้ำนอน
เมื่อนอนลงบนเตียงจึงพูดกับเขาว่า “พรุ่งนี้ฉันจะไปทำงาน นายคงไม่ได้ไล่ฉันออกใช่ไหม? ความจริงนายจะไล่ฉันออกก็ได้นะ”
เธอจะได้ไปสถานที่อื่น!
“โหรวโหรว เธออยากไปก็ได้” จะไล่เธอออกได้ยังไง
“อืม”
แต่เธอไม่คิดเลยว่าจะเจอปัญหายุ่งยากหลังจากเพิ่งจะไปทำงาน
มีการส่งแผนงานมาจากแผนกวางแผนมาให้เธอ เธอรู้สึกว่ามันค่อนข้างดีเลยทีเดียว แต่ว่าจิ่งเป่ยเฉินอาจจะไม่ให้ผ่านไป
เธอยิ่งคิดก็ยิ่งพอใจ เพราะงั้นจึงเอาแผนงานนี้ไปที่ห้องทำงานของเขา
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินเห็นเธอเดินเข้ามาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย คิดว่าตอนที่เธออยู่ที่บริษัทจะไม่อยากมาหาเขาแล้ว
“ประธานจิ่ง นี่เป็นแผนงานที่ฉันรู้สึกว่ามันค่อนข้างดีเลย คุณลองดู” เธอวางเอกสารลงตรงหน้าเขา แต่ว่าสายตาของเขานั้นกลับจ้องมองเธอตลอด
“ประธานจิ่ง รบกวนช่วยตั้งใจทำงานในเวลาทำงานได้ไหมคะ?” ไม่คิดเลยว่าเขาจะจ้องมองเธอแบบนี้
บิ๊กบอสยังคงมองเธอ “เธอดูแล้วเหรอ?”
“อืม”
“เธอว่าได้เหรอ?”
“ได้”
จิ่งเป่ยเฉินหยิบปากกามาแล้วเตรียมที่จะเซ็น เขาเชื่อในสายตาของเธอ
ทันทีที่เขากำลังจะเซ็น มือของเธอก็ยื่นมากันเอาไว้
เขาเงยหน้ามองเธอ “โหรวโหรว?”
“นายควรจะดูมันก่อนนะ!” เธอคิดว่าเขาไม่มีทางเห็นด้วยแน่นอน ถึงจะไม่เห็นด้วยแต่เธอก็ไม่อยากจะให้เขาเซ็นแบบนี้
ไม่ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่ ทางที่ดีก็ต้องดูก่อน
อันโหรวดึงมือกลับพลางมองเขาและพยักหน้าอย่างจริงจัง “ดูก่อนค่อยว่ากัน”
จิ่งเป่ยเฉินพลิกหน้ากระดาษดูและมองมันผ่าน ๆ ปากกาในมือตกลงบนโต๊ะ ใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขามืดมนลง
“ไม่อนุมัติ!”
เธอรู้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
“สุภาษิตเขาว่าไม่มีศัตรูที่นิรันดร์ มีแต่ประโยชน์และผลกำไรชั่วนิรันดร์ แบบนี้ไม่เลวเลย นายไม่เอาแน่เหรอ?” เพราะต้องร่วมงานกับบริษัทของถังซั่ว เขาจึงไม่ยอม
“ผลกำไรนั่นฉันไม่ต้องการ” บริษัทจิ่งมีหลายรายการไม่ร่วมลงทุนแบบนี้ สำหรับเขาแล้วถือว่าไม่ขาดอะไร
อันโหรวไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ไป แต่ก็ไม่อยากให้เขาเซ็นชื่อโดยไม่รู้เรื่องอะไร เธอรู้ว่าเขาพูดยาก เธอจึงหยุดเขาเอาไว้
อาจจะดูเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะบรรเทาความสัมพันธ์ผ่านการทำงานร่วมกัน
“โหรวโหรว ฉันเข้าใจในความหมายของเธอ” ก่อนที่จะแต่งงานเธอก็มีความคิดนี้ ตอนนี้ก็ยังไม่ละทิ้งความพยายาม
“เพราะงั้นนายจะไม่ทำตามความหมายของฉันเหรอ?” เธอมองเขาด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย
ก็แค่ร่วมมือกันเท่านั้น
อุตสาหกรรมจิวเวลรี่และหยกของบริษัทจิ่งเพิ่งเริ่มต้นเมื่อปีที่แล้ว ด้านสื่อของบริษัทถังมีแผนจะถ่ายทำภาพยนตร์ใหม่ในปีนี้ นักแสดงหญิงในนั้นคือนักออกแบบเครื่องประดับ เพราะงั้นถ้า าหากร่วมมือกับบริษัทจิ่งและให้เหอเฉ่ามารับบทนำโปรโมทลงโฆษณาในละครทีวีด้วย แบบนี้อุตสาหกรรมหยกของบริษัทจิ่งก็จะยิ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมากแน่ ๆ
“แผนการไม่เลว ถ้าเธออยากจะทำก็หาบริษัทอื่นมาร่วมลงทุนได้” ส่วนบริษัทถังช่างมันเถอะ
“ก่อนที่ฉันจะนอนพักผ่อนนั้นได้วาดรูปออกแบบมาเยอะมาก สามารถที่จะนำมาใช้ได้ และสคริปต์นี้เป็นของบริษัทถัง นายจะร่วมกับบริษัทอื่นก็ลงทุนง่าย ๆ งั้นเหรอ?” เธอเดินอ้อมโต๊ะทำงา านมาตรงหน้าเขา
“ที่รัก นายสัญญากับฉันแล้วว่าพอกลับมาจะคุยเรื่องนี้กันดี ๆ ตอนนี้ก็กลับมาแล้ว ไหนว่านายจะคุยไง?” อันโหรวโอบไปที่คอของเขาและเข้าใกล้เขาอย่างคลุมเครือ “ประธานจิ่ง ที่รัก บิ๊กบอส นายสัญญาแล้วนะ! ใช่ไหม?”
“โหรวโหรว….” เขาเอื้อมมือมาจับแขนของเธอโดยไม่คิดจะปล่อย
แต่ก็ไม่อยากตอบรับสัญญาของเธอ
ถูกเขาดึงเอาไว้ เธอไม่ปล่อยก็ได้ “ถ้าอย่างนั้นคำพูดของนายก็คงไม่น่าเชื่อถืออีก และนายก็อย่าลืมสถานะของตัวเองในตอนนี้ด้วย!”
“สถานะอะไร?” บิ๊กบอสเลิกคิ้วขึ้นพลางจ้องมองเธอ
“คนที่มีบาปติดตัว ตอนนี้นายอยู่ในช่วงดูพฤติกรรม ฉันยังโกรธอยู่ นายไม่เชื่อฟัง ฉันก็จะยิ่งโมโห คืนนี้นายอยากจะนอนในห้องหนังสือหรือห้องรับแขก? สรุปก็คือเข้ามาในห้องนอนไ ไม่ได้!” เธอไม่อยากพลาดโอกาสดีแบบนี้
ทำไมชีวิตเซ็กซ์ของเขาถึงต้องขึ้นอยู่กับเรื่องนี้ด้วย?
“ถ้าฉันไม่เห็นด้วยก็ไม่มีวันที่ดีในอนาคต?” เขาอดทนระงับความต้องการมานาน เพิ่งจะกินเนื้อได้อีกครั้งก็ต้องถูกขังอยู่ในห้องสีดำที่มืดมิดอีกครั้งงั้นเหรอ?
YOU MAY ALSO LIKE
