อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 509 ชายคนนี้มีปัญหาใช่ไหม?
ตอนที่ 509 ชายคนนี้มีปัญหาใช่ไหม?
ทันใดนั้นอันโหรวก็รู้สึกหนาวสั่นที่หลังของเธอ ฉีเซิ่งเทียนคงจัดการเฉินเหยียนได้ใช่ไหม?
แบบนั้นก็น่าสนุกแล้วสิ!
……
แม่น้ำที่ทอดยาวส่องแสงระยิบระยับ บางครั้งผู้คนก็เดินผ่านไปมา พวกเขาทั้งหมดต้องมองไปด้านข้างและสงสัยที่ผู้ชายและผู้หญิงยืนหันหน้าเข้าหากัน
ฉีเซิ่งเทียนจับมือของเฉินเหยียนไว้แน่น “หนีหรือไม่หนี? ไม่ไป ฉันจะโยนเธอลงไปให้ปลากิน!”
“ให้กินกับผีสิ! ฉันจะบอกให้นะ ฉีเซิ่งเทียน นายมันมีปัญหา ใครจะไปแต่งงานกับนาย? แย่ แย่ แย่! ฉันหนีมาเมืองนอก นายยังตามหาเจอ บนตัวนายมีเรดาร์ติดตั้งอยู่หรือยังไง!” เฉินเหยียนมองเขาด้วยความโกรธ ชายคนนี้มีปัญหาจริง ๆ
หาเธอเจอก็พูดถึงเรื่องหย่าอะไรนั่น เธอยังโสดจะหย่าก็ต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อนสิ!
“เธอแต่งงานกับฉันแล้ว ถ้าเป็นเซี๋ยวเซี๋ยวฉันคงไม่ต้องเสียแรงมาแบบนี้หรอก” เขาอยากจะให้เป็นหลินจือเซี๋ยวแทบแย่!
แต่กลับกลายเป็นผู้หญิงคนนี้ที่เขาไม่ได้ชอบสักนิดเดียว
“พูดบ้าอะไรเนี่ย พวกเราแต่งงานกันแล้ว? ทะเบียนสมรสอยู่ไหน?” เฉินเหยียนมองเขาอย่างไร้อารมณ์
“อย่าหนีนะ!” ฉีเซิ่งเทียนหยิบกระดาษสองแผ่นออกมาจากกระเป๋าพลางส่งให้เธอ
เฉินเหยียนมองใบทะเบียนสมรสที่มีชื่อฉีเซิ่งเทียนและเธอด้วยท่าทางที่ทำอะไรไม่ถูก
“ฉิบหาย! ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้!” นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ!
ฉีเซิ่งเทียนยังไม่ได้ตอบอะไร เฉินเหยียนก็ฉีกทะเบียนสมรสนั้นขาดและทิ้งลงแม่น้ำทันที
“เฮ้ย! เฉินเหยียน สมองเธอมีปัญหาหรือไง? ฉีกไปแล้วฉันจะหย่าได้ยังไง?” ฉีเซิ่งเทียนตอบกลับอย่างร้อนรน แทบอยากจะกระโดดลงไปเก็บกลับมา
แต่ว่าถ้าเขากระโดดลงไป ผู้หญิงตรงหน้าคงจะวิ่งหนีไปอีกแน่ ๆ
“ทำไมนายไม่พูดให้มันเร็วกว่านี้ แบบนี้ก็ดี! ในเมื่อหย่ากันไม่ได้ งั้นก็อยู่ร่วมกันนี่แหละ! ยังไงฉันก็เสียเปรียบนะ! ฉันเป็นผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ เสียเปรียบนายแท้ ๆ” เฉินเหยียนเหลือบมองเขาและกระชากกระเป๋ามาจากเขา ก่อนจะเดินจากไป
ฉีเซิ่งเทียนยังคงยืนจ้องเธออยู่ที่เดิม เขาอยากจะโยนเธอลงไปจริง ๆ
“สามี นายยังจะยืนอยู่ตรงนั้นทำอะไร? ไม่ไปเหรอ! หรืออยากจะไปเดินเล่น?” เฉินเหยียนเดินไปไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองเขาด้วยรอยยิ้ม
ในหัวสมองของเธอนั้นมีแต่น้ำใช่ไหม?
จะไปเดินเล่น?
เธอเคยคิดดูอีกครั้งบ้างหรือเปล่า?
“อย่ามาเรียกฉันแบบนี้ ฉันไม่ใช่สามีของเธอ!” ฉีเซิ่งเทียนมองเธออย่างโกรธแค้น แต่กลับเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
จัดการเรื่องนี้ไม่สำเร็จ เขาจะออกมาทำไม?
มาเพื่อทำการหย่าเท่านั้น!
“พูด! ทำยังไงเธอถึงยอมหย่า? พวกเราไม่ได้รักกัน ไม่หย่ากันจะทำให้ผู้หญิงสวย ๆ อย่างเธอนั้นเสียเวลาเปล่า ๆ นะ” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอพลางยิ้ม
“นายพูดมาแบบนี้ก็มีเหตุผล แต่ว่าทำไมฉันต้องหย่า! มีนายเป็นสามีก็ไม่เลวนะ ถึงจะบังคับแต่ก็ผ่านมาตรฐาน พ่อของนายก็ชอบฉันด้วย ฉันแต่งงานเข้าบ้านฉีจะต้องไม่มีใครกล้ามารังแกฉัน ไม่เลว ๆ” เฉินเหยียนหัวเราะราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจคนที่อยู่ด้านข้างเลยว่าจะโกรธจนแทบระเบิดออกมาขนาดไหน
“ถ้าเธอคิดแบบนั้น คิดผิดแล้ว ถ้าเธอไม่หย่างั้นก็เตรียมเป็นม่ายทั้งชีวิตได้เลย” สายลมหนาวยามค่ำคืนพัดผ่านพวกเขา น้ำเสียงของเขาที่พูดนั้นเยือกเย็นมาก
“ฮ่า ๆ นายสามารถที่จะไปหาเอาข้างนอกก็ได้ หรือว่าฉันจะทำไม่ได้? พวกเราต่างคนต่างเล่นกันในแบบของตัวเอง ไม่ก้าวก่ายกัน” เฉินเหยียนไม่สนใจเขา ก่อนจะเดินเข้าโรงแรมไป
ฉีเซิ่งเทียนเดินตามเธอจากด้านหลังอย่างไม่เต็มใจ พลันได้ยินอะไรบางอย่างที่เธอพูดขึ้น
“สองห้อง!” เขารีบเดินไปพูดทันที เขาไม่อยากอยู่ห้องเดียวกับเธอ
“ห้องเดียวค่ะ!” เฉินเหยียนมองแผนกต้อนรับและเข้ามาควงแขนเขาอย่างกะทันหัน เธอมองเขาอย่างออดอ้อน “สามีขา ฉันผิดไปแล้ว อย่าโกรธฉันเลยนะ คืนนี้ให้ฉันอยู่กับคุณนะ! ฉันจะนอนบนเตียงให้คุณทำโทษ”
ทำโทษ?
ขยะแขยง!
“เธอปล่อยฉัน ไม่อนุญาตให้เรียกฉันแบบนั้นด้วย!” เธอไม่ได้สนใจคำพูดของเขาเมื่อครู่เลยสักนิด
เขาอยากจะหาผู้ชายสักคนมาคุมเฉินเหยียนเอาไว้ ผู้หญิงแบบเธอดูไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!
“สามี อย่าโกรธเลย เดี๋ยวฉันจะปลอบใจคุณเอง!” เฉินเหยียนเลิกคิ้วพลางยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เขา
ฉีเซิ่งเทียนก้าวถอยหลัง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
เฉินเหยียนหยิบคีย์การ์ดมาและผลักเขาเข้าไปในลิฟต์ “สามี พวกเราไปกันเถอะ! ฉันจะขอโทษคุณอย่างสุดซึ้งเลย”
“บัดซบ! เฉินเหยียน ปล่อยฉัน!” เขาไม่ได้อยากนอนห้องเดียวกับเธอ เขาต้องการอีกห้อง
ภายในลิฟต์ ฉีเซิ่งเทียนที่ถูกผลักเข้าไปแทบอยากจะวิ่งออกมา แต่เฉินเหยียนขวางหน้าเขาไว้ “ฉันบอกนายแล้วว่าตอนนี้นายไปไม่ได้ ก่อนที่จะเข้ามาฉันพูดแล้วว่าไม่อนุญาตให้เปิดห้องที่สองให้นาย!”
“ไม่เชื่อเธอหรอก เธออยากจะนอนห้องเดียวกับฉันมากแบบนี้ ต้องการให้ฉันทำอะไร?” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอ สายตาจ้องมองไปที่ใบหน้าเธอ “ความจริงเธอก็ดูดีนะ…….”
“นายมองอะไร? นายคิดว่าฉันสนใจนาย? ฉันเป็นผู้หญิง ฉันเสียเปรียบนาย ถูกไหม?” แต่เขาเป็นผู้ชายหย่าไปก็เป็นผู้ชายที่มีคุณภาพ
แต่เธอเป็นผู้หญิง หย่าไปก็ถูกคนวิจารณ์มากมาย
“ดูเธอแล้วไม่เห็นจะเสียเปรียบหรือเสียหายตรงไหน แต่ดูมีความสุขซะมากกว่า ความจริงแล้วเธอคงไม่ได้แอบรักฉันหรอกใช่ไหม?” ฉีเซิ่งเทียนกำมือแน่นและจ้องเธอราวกับเปลวไฟที่ปะทุขึ้น
“ถูกต้อง ฉันแอบชอบพ่อนาย ไม่ใช่นาย!” เฉินเหยียนมองเขา ทันทีที่ลิฟต์เปิดเธอก็เดินออกไปทันที
ฉีเซิ่งเทียนกระตุกปากขึ้นอย่างเย็นชาและเดินตามเธอไป สมควรตาย!
“เธอเปิดห้องสวีต?”
“นายยังจะเป็นสัตว์ร้ายอยู่ไหม? ระวังฉันจะฟ้องนาย!” เฉินเหยียนเดินเข้าไปโดยไม่พูดจา
“เธอคิดมากเกินไปแล้ว” ฉีเซิ่งเทียนตอบอย่างเย็นชา ในหัวนั้นคิดแต่เรื่องหาหนทาง ทำยังไงให้เธอนั้นยอมหย่า!
หย่าร้าง หย่าร้าง!
ตอนนี้เขาจะต้องหย่าและกลับมาเป็นชายโสด!
ทว่าเขาเข้ามาในห้องกลับพบว่ามีเพียงเตียงเดียว เขาอึ้งไปชั่วขณะ
เฉินเหยียนเดินเข้าไปในห้องน้ำและพูดกับเขา “นายนอนโซฟา ฉันนอนเตียง!”
“สวยตายแหละ!” ฉีเซิ่งเทียนกวาดสายตามองและนอนลงบนเตียง
เหนื่อย!
วันนี้นั่งรถและเครื่องบินมา ตอนนี้ไม่อยากจะขยับแล้วจริง ๆ
เขาหลับตาลงนอน
ปัง!
“อ้าก…….” เขาลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ทำไมตัวเขาถึงได้ลงมานอนบนพื้น?
เขาลืมตาขึ้นมาก็เห็นเฉินเหยียนเดินผ่านตัวเขาไป หลังจากนั้นก็ขึ้นไปนอนบนเตียง “ไปนอนโซฟาโน่น!”
“บัดซบ! แรงของเธอเยอะจริง ๆ ไม่คิดว่าจะดันฉันลงจากเตียงได้” ฉีเซิ่งเทียนลุกขึ้นมามองเธอพลางลูบไปที่ตัว เธอหลับตาลงนอนอย่างไม่สนใจ
เฉินเหยียนทำเหมือนว่าไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดและไม่สนใจเขาอีก
ฉีเซิ่งเทียนไม่ได้รู้สึกสนุกและไม่อยากใช้ห้องเดียวกับเธอ “อย่าหนีละกัน! พรุ่งนี้ไปหย่า!”
หลังจากที่เขาพูดจบก็เดินออกไปจากห้อง เขาเดินไปชั้นล่างเพื่อเปิดอีกห้อง
คิดอยากจะตื่นเช้าอยู่ตลอด และต้องไม่ปล่อยให้เฉินเหยียนหนีไปก่อน แต่เขากลับเผลอหลับไป
อย่าว่าแต่เจอเฉินเหยียนเลย แม้แต่โทรศัพท์เธอก็ไม่รับ สายเดียวก็ยังไม่รับ!
เขาโกรธจนคันไม้คันมือไปหมด ไม่รู้ว่าเธอนั้นหนีไปที่ไหนแล้ว!