อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 523 แผนการล้ำลึกเกินไป
ตอนที่ 523 แผนการล้ำลึกเกินไป
ถ้าเป็นอย่างที่พูด โหรวโหรวจะทำยังไง!
แผนการล้ำลึกเกินไปจริง ๆ
อันโหรวมองไปที่ประตูห้องทำงานโดยไม่ได้พูดอะไร
หลินจือเซี๋ยวมองตามเธอ หลังจากนั้นก็รู้สึกหนาวขึ้นมาทันที ก่อนจะค่อย ๆ กลับไปมองก็พบว่าไม่มีใครอยู่ที่ประตู
“โหรวโหรว ทำฉันตกใจนะเนี่ย!” เธอค่อย ๆ ตบไหล่ของอันโหรว “ฉันคิดว่าฉีเซิ่งเทียนมาซะอีก วันนี้ฝนตก ต่อให้เขากลับมาจริงๆ แต่ตามตารางงานของเขาเป็นไปได้มากว่าเขาจะไม่เข้าบริษัท”
“เซี๋ยวเซี๋ยว ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้ใจฉันขนาดนี้”
อันโหรวมองไปที่ฉีเซิ่งเทียนที่เดินเข้ามาด้วยความประหลาดใจ
เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าฉีเซิ่งเทียนยืนอยู่ด้านนอก!
หลินจือเซี๋ยวร่างกายแข็งทื่อกว่าเดิม ชั่วพริบตาเธอก็ได้สติกลับคืนมาและกอดอันโหรวจากด้านหลังเป็นโล่ป้องกันราวกับว่าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ก่อนจะมองไปที่เขา
“ฉันพูดความจริง หรือว่าความจริงไม่อนุญาตให้พูด พูดไม่ได้?” เธอจ้องใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาถึงรู้ว่าหลายวันที่ไม่ได้เจอกัน เธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกัน
“อนุญาตสิ อนุญาตมาก ๆ เลย ตามใจเธอเลย อยากจะมาพูดในอ้อมกอดของฉันไหม?” เขาไปต่างประเทศเพื่อหย่า เขาคิดถึงเธอมาก
แล้วเธอ?!
ไม่คิดว่าเมื่อเจอเธอก็ไปหลบอยู่หลังพี่สะใภ้ ถึงจะหลบก็ไม่สน หนำซ้ำยังว่าร้ายเขาลับหลังอีกด้วย
“ฉันไม่เอาหรอกคนที่แต่งงานแล้ว!” เธอหลบหลังอันโหรวอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้ามองเธออย่างน่าสงสาร “โหรวโหรว เธอต้องช่วยฉันนะ”
เธอต้องช่วยยังไง?
ฉีเซิ่งเทียนได้ยินเธอเรียกแบบนั้นก็รู้สึกจั๊กจี้ อยากจะดึงเธอเข้ามากอดและตีก้นน้อย ๆ ของเธอ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าการจดทะเบียนต่างประเทศนั้นไม่มีผลในประเทศแต่กลับไม่ยอมบอกเขา ปล่อยทิ้งเขาไว้คนเดียว
หลังจากที่เขาและเฉินเหยียนหย่ากัน เรื่องแรกที่เฉินเหยียนเห็นคือเขาหัวเราะเยาะเย้ยจนน้ำตาไหลออกมา!
พวกเขาไม่ได้ชอบกัน การหย่ากันนั้นเป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะงั้นถึงได้หัวเราะออกมา
หลังจากที่เฉินเหยียนบอกเขาว่าความจริงแล้วการจดทะเบียนต่างประเทศนั้นไม่ได้มีผลในประเทศ ทั้งยังไม่ได้รับการยอมรับ นอกเสียจากพวกเขาจะจดทะเบียนสมรสในประเทศอีกครั้งหนึ่ง
พอเขาได้ฟังแบบนั้นก็โกรธและโมโหอย่างมาก แต่ว่ายังมีสิ่งที่โกรธกว่านั้น
เฉินเหยียนบอกว่าหลินจือเซี๋ยวเองก็รู้มาตลอด พี่สะใภ้ก็รู้ แม้กระทั่งพี่เฉินเอง ทุกคนต่างปิดบังเขาหมด!
“มานี่ พวกเรามาคุยกันดี ๆ” เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ
“ฉันไม่อยากคุยกับนาย ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องมาคุยดี ๆ กัน” หลินจือเซี๋ยวส่ายหน้าปฏิเสธ
เธอเพิ่งจะพูดว่าร้ายเขา ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน พวกเขาจะคุยอะไร?
ไม่คุย ไม่คุย ยืนกรานที่จะไม่คุย!
ฉีเซิ่งเทียนทำเหมือนว่าอันโหรวไม่ได้อยู่ตรงนั้น ยังคงไม่หยุดที่จะเดินเข้าไป “เธอพูดเองว่าเป็นมือที่สาม มือที่สามนั้น…..ต้องนอนด้วยกัน”
คำพูดนี้เหมือนว่าจะไม่ค่อยเหมาะที่จะมาพูดต่อหน้าคนอื่นนะ
ดังนั้นอันโหรวจึงลุกขึ้นและเตรียมจะเดินหนีออกไป แต่กลับถูกหลินจือเซี๋ยวดึงเสื้อเอาไว้ เธอหันไปมองหลินจือเซี๋ยวที่น่าสงสาร “โหรวโหรว…..”
“เชื่อฟังนะ คุยกันดี ๆ ไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้” เธอดึงเสื้อกลับ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงาน
เมื่อเดินมาถึงประตู จู่ ๆ เธอก็หยุดเดินกะทันหัน “อืม……พวกเธอน่าจะไปคุยกันที่ห้องทำงานของพวกเธอเองนะ!”
เธอไม่อยากจะให้ห้องทำงานของตัวเองนั้นต้องเป็นสถานที่ออกกำลังกายของใคร แต่ตอนนี้เธอต้องการไปสถานที่อื่นจริง ๆ
นอกจากนี้เมื่อคืนเธอไม่ได้นอน ไม่อยากจะคิดเลยว่าต้องไปเผชิญหน้ากับหมาป่าแบบไหนอีก!
เมื่ออันโหรวเดินออกไป บรรยากาศภายในห้องนั้นก็เริ่มคลุมเครือขึ้นมาทันใด
หลินจือเซี๋ยวไม่กล้าที่จะเดินถอยหลังไปอีก ถ้าหากว่าถอยไปอีกก้าวได้ชนกำแพงแน่
เธอถูกฉีเซิ่งเทียนผลักไปที่กำแพงมากกว่าหนึ่งครั้ง เป็นการต้อนเข้ามุม หากอยู่ห่างจากเขาน่าจะดีกว่า
“เดินมานี่” ฉีเซิ่งเทียนหยุดเดินและมองเธอที่หดตัว “เร็วเข้า”
“ทำไมฉันต้องฟังนาย? ไม่เอาหรอก!” เธอไม่อยากเดินไปและไม่อยากฟังเขาด้วย
“งั้นฉันจะเดินไปนะ” เขาไม่มีทางปล่อยให้เธอหนีไปแน่ อยู่ในห้องทำงานเธอจะหนีไปไหนได้
“นายอย่าเข้ามานะ แต่งงานแล้วก็ช่วยอยู่ห่างจากฉันหน่อย!” เธอดันอกเขาด้วยสองมือพลางมองเขาอย่างป้องกัน “ตอนนี้เวลาทำงาน ฉันยังมีงานที่ต้องทำ”
“เธอไม่มี”
“ฉันมี!” เธอค่อย ๆ ถอยหลัง สุดท้ายก็ยังคงอยู่ในสายตาของเขาและตัวติดกำแพง
ฉีเซิ่งเทียนมองการเคลื่อนไหวของเธอ ก่อนจะค่อย ๆ เม้มปาก “ใบทะเบียนสมรสกับใบหย่าเธออยากเห็นอันไหน?”
“อะไรคือใบทะเบียนสมรสกับใบหย่า? ฉันไม่อยากดูสักอัน” เธอไม่เลือก!
“ต้องเลือกหนึ่งอย่าง”
“ฉันไม่เลือก ฉันไม่ได้อยากเลือก!” เธอไม่มีทางยอมถูกเขาบงการหรอก จะต้องแสดงจุดยืนของเธอ
ฉีเซิ่งเทียนเดินเข้าไปหาเธอสองสามก้าว หลินจือเซี๋ยวที่เตรียมตัวหนีนั้นถูกกักขังเอาไว้
“ปล่อยนะ!” เธอมองเขาอย่างเย็นชาและจริงจัง
ฉีเซิ่งเทียนก้มมองเธอ ใบหน้าที่หล่อเหลานั้นสัมผัสที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ “ปล่อยก็ได้ ใบทะเบียนสมรสหรือใบหย่า เธออยากดูอันไหน?”
นี่เขากำลังจะทำอะไรกันแน่!
เธอเม้มริมฝีปากและตอบอย่างไม่เต็มใจ “ใบทะเบียนสมรสของนายฉันเคยเห็นแล้ว จะให้ดูอะไรอีก ไม่ดู!”
“งั้นก็คงต้องดูใบหย่า” ฉีเซิ่งเทียนหยิบมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง โชว์กระดาษออกมาตรงหน้าเธอ “เธออยากเห็นมันแน่”
“นอกจากนั้น มิตรภาพเตือนเธอว่าหากตอนนี้พวกเราแต่งงานกัน บนนั้นจะไม่ปรากฏการหย่า ส่วนนี่……..” เขาจงใจยืนใบหย่าเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอ “เธอน่าจะรู้ดีกว่าฉัน”
“แค่กแค่ก” เธอมองมันอย่างรวดเร็ว เขาเอาเข้ามาใกล้ขนาดนี้
“ฉันจะไปรู้ดีกว่านายได้ไง ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น” เธอแสร้งแกล้งโง่ ตอนนี้ต้องทำเป็นแกล้งโง่
“เธอไม่รู้ งั้นอยากจะให้ฉันช่วยเผยแพร่ความรู้สักหน่อยไหม เพื่อเตรียมงานแต่งงานของเรา” เขาสามารถที่จะอธิบายรายละเอียดให้เธอฟังได้
ใบหย่าตรงหน้าเธอยังไม่ได้ดูอย่างชัดเจนก็ถูกเขาโยนลงบนโต๊ะทำงานอันโหรว ก่อนเธอจะถูกกั้นไว้อีกครั้ง
ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นค่อย ๆ เผยรอยยิ้มพลางมองใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา ทว่าเธอกลับยิ้มเผยให้เห็นฟันสีขาวที่เรียงสวย
“ผู้จัดการฉี ฉันยังมีงานอื่น ๆ ที่ต้องทำอีกเยอะจริง ๆ นะ! ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะ! ได้ไหม?”
“จะยกมือขึ้นไปถึงไหน?” เขาพูดเสร็จก็ยกมือขึ้นมองเธอ บนร่างกายของเธอทุกสัดส่วนนั้นถูกเขาสัมผัสหมด
“นายช่วยคุยดี ๆ จะได้ไหม! ใบหย่าฉันก็เห็นแล้ว ยินดีกับผู้จัดการฉีด้วยที่กลับมาโสด คุณสามารถที่จะไปหาสาว ๆ ได้อย่างมีความสุขแล้ว!” เธอค่อย ๆ วางมือลงที่หน้าอกของเขา มือทั้งสองจับไปที่มุมเสื้อและหันตัวกลับด้วยดวงตาแวววับ
เธอต้องคิดหาทางออกไป
“ฉันกำลังหาอยู่นี่ไง” สาวคนนั้นก็คือเธอ!
“เอ่อ แบบนี้เหรอ! ตอนนี้ฉันไม่ว่าง รอให้ฉันว่างก่อนค่อยมาหา โอเคไหม?” เธอจำเป็นต้องจัดการอารมณ์ของตัวเอง ความจริงเธอนั้นอยากจะถามว่าทำไมจู่ ๆ เฉินเหยียนถึงได้ยอมหย่ากับเขา!
“ได้สิ ตอนเย็นไปกินข้าวกัน” เขาไม่ได้เจอเธอมานาน เขาคิดถึงเธอ
“ไม่เอา! เย็นนี้ฉันทำโอที!” เธอปฏิเสธ!
YOU MAY ALSO LIKE
