อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 527 ขโมยความคิด
ตอนที่ 527 ขโมยความคิด
“ได้สิ นายก็นอนต่อไป ฉันจะลุกแล้ว แสงอาทิตย์ส่งเข้ามาขนาดนี้ไม่ควนนอนอู้อยู่บนเตียงนะ” เธอดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองลุก แต่ว่าเมื่อนั่งก็ถูกเขากดจนล้มลงมานอนอีกครั้ง
และยังกลับมานอนในอ้อมกอดของเขาอีก!
ขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เขาก็ขยับมาใกล้เธอ
“พวกเรา……วันนี้ไม่ได้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์”
แม้ว่าเมื่อวานเธอจะทำโอที แต่ก็ยังมีงานอีกมากที่จะต้องทำ
“ไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ก็ไปช้าหน่อยก็ได้ ไม่เป็นไร” ค่อย ๆ หมุนผมเธอเบา ๆ
หลินจือเซี๋ยวรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของเขา ใบหน้าก็แดงขึ้นมาทันที เสียงของเขาเบาลงเมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า “ไม่เอา……..”
“ไม่เอาอะไร?”
“ในหัวคิดถึงคำว่าไม่เอา” เธอถึงไม่ได้พูดมันออกมา
“เอ่อ….เธอคิดอยู่ในหัวว่าไม่เอา เธอพูดว่าไม่เอา นั่นก็แสดงว่าเอา”
“ตรรกะอะไรเนี่ย?” เขาพูดให้มันดูน่าเชื่อถืออีกหน่อยได้ไหม?
“หรือว่าเธอไม่รู้ว่าปฏิเสธสองครั้งเท่ากับยืนยัน? ไม่เอา ไม่เอา คือเอา!”
“ทั้ง ๆ ที่นายอยาก นายโกหก”
เธอจ้องมองเขาไม่กะพริบตา ริมฝีปากสีชมพูนั้น “เร็วเข้า!”
“เซี๋ยวเซี๋ยว…….”
“ฉี…..อืออืออือ…”
เธอไม่สามารถมีชีวิตต่อการก่อกรรมของตัวเองได้
และสุดท้ายทั้งสองคนก็ไปสาย เป็นการไปสายที่มีความสุข และเป็นการไปสายที่ปวดเอวปวดหลัง
เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานพลางมองอาหารเมื่อวานที่ยังอยู่ในห้องทำงาน ก่อนจะรีบพุ่งตัวไปที่ห้องทำงานของฉีเซิ่งเทียน
ฉีเซิ่งเทียนเห็นเธอวิ่งเข้ามาก็หัวเราะออกมา
“เซี๋ยวเซี๋ยว…..”
หลินจือเซี๋ยวไม่ได้พูดอะไร เธอดึงแขนของเขาออกมาด้านนอก ฉีเซิ่งเทียนเองก็เดินตามเธอมาอย่างสงสัย
หลังจากที่ฉีเซิ่งเทียนถูกเธอลากเข้าไปในห้องทำงาน เธอก็ใช้น้ำเสียงที่เข้มงวดพูดขึ้นว่า “เก็บทำความสะอาดเดี๋ยวนี้เลย!”
“ฉัน…….”
ฉีเซิ่งเทียนมองอาหารที่มากมายอยู่บนโต๊ะ เหมือนว่าเมื่อวานจะปิดเครื่องปรับอากาศ และตอนนี้ก็หน้าร้อน อาหารเน่าหมดแล้ว กลิ่นเหม็นคลุ้งไปทั่วห้อง
“อ้วก……” จู่ ๆ ฉีเซิ่งเทียนก็หันไปกอดเธอและพาเดินออกมาจากห้องทำงาน
“เร็ว เข้าไปทำความสะอาด อย่าทำให้ฉันทำงานไม่ได้!” เธอบอกไปแล้วว่าควรจะเก็บทำความสะอาดก่อนค่อยออกไป
ช่วงเวลานั้นมันดึกมากแล้ว ในบริษัทก็ดูเหมือนจะไม่มีคนอื่น ๆ อยู่ ตอนนี้จะทำยังไง?
“เซี๋ยวเซี๋ยว ถ้าเก็บกวาดสะอาดหมดแล้วคาดว่ากลิ่นก็ยังคงอยู่ หรือว่าพวกเราไปที่อื่นกันดี!” ฉีเซิ่งเทียนก้มมองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง
“ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่แล้วจะไปทำงานที่ไหน? ฉัน…..ชั้นหนึ่งยังมีห้องทำงานอื่นอยู่ ได้! ฉันจะเรียกคนมาขนย้าย!” ดีใจเกินหน้าเกินตาไปหน่อยแล้ว สามารถที่จะเว้นระยะห่างได้อีกหน่อย
“ได้ เรียกสิ!” เขาพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเธอ
“งั้นเธอก็เข้ามานั่งในห้องทำงานของฉันก่อน รอให้คนมาจัดการ” ฉีเซิ่งเทียนลากเธอออกมา เพราะตัวเขาไม่มีทางเก็บเองแน่ ๆ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
หลินจือเซี๋ยวไม่ได้สงสัยที่เขาเดินตามเข้ามาในห้องทำงาน ระหว่างที่เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานไม่ถึงสิบนาที จู่ ๆ ก็มีคนเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา พวกเขากำลังย้ายโต๊ะเข้ามา
นั่นมันโต๊ะทำงานของเธอ!
ทำไมถึงย้ายมาไว้ในห้องนี้?
เธอลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนจะมองไปที่ฉีเซิ่งเทียนพลางมองไปที่ห้องทำงานขนาดใหญ่ ที่นี่สามารถที่จะวางโต๊ะทำงานได้อีกโต๊ะ แต่ใครจะมาอยู่ในห้องทำงานเดียวกับเขา!
เธอไม่ได้อยากจะมาอยู่ในห้องทำงานเดียวกับเขาสักหน่อย!
“ฉีเซิ่งเทียน เอาโต๊ะทำงานของฉันย้ายกลับไปเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่อยู่ในห้องนี้!” หลินจือเซี๋ยวก้มหน้ามองเขาที่ดูสบายใจเป็นอย่างมาก แต่เธอกลับไม่ชอบใจเลยสักนิด
“เซี๋ยวเซี๋ยว ในห้องทำงานของเธอมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ เหม็น เธออยู่ที่นั่นก็ส่งผลกระทบต่ออารมณ์และการทำงานของเธอ ฉันทำเพื่อให้เธอลองพิจารณาดู ห้องทำงานของฉันกว้างขวางพอ และสามารถมองดูฉันได้ตลอดเวลา ดีจะตาย!” ฉีเซิ่งเทียนเอียงหน้ามองเธอที่กำลังโกรธ และจูงมือเธอ “เซี๋ยวเซี๋ยว….”
“เซี๋ยวอะไร! ฉันไม่ต้องการทำงานในห้องทำงานเดียวกับนาย เห็นอยู่ทุกวัน มองทุกวัน นายไม่รำคาญหรือไง?” ถ้าเธอจะต้องอยู่ในห้องเดียวกับเขาจริง ๆ แบบนั้นคงถูกเขาขืนใจและแกล้งเล่นตลอดเวลาแน่ ๆ
และต้องส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงานของเธอแน่นอน และผลงานที่ไร้ประสิทธิภาพนี้คงจะเป็นตำนานจริง ๆ
“ฉันคิดว่าแบบนี้มันดีมาก ๆ พวกเราอยู่ด้วยกัน อยู่ในห้องทำงานเดียวกัน”
“ฉันไม่เอาด้วยหรอก ย้ายออกไป! อากาศไม่ดีฉีดสเปรย์ปรับอากาศนิดหน่อยกลิ่นก็กลับมาสดชื่นแล้ว” จะให้เธอทำงานอยู่กับฉีเซิ่งเทียน บ้าไปแล้ว เธอจะต้องถูกลดตำแหน่งลงแน่ ๆ
“ไม่ย้าย” ฉีเซิ่งเทียนพูด คนอื่นจะฟังหลินจือเซี๋ยวได้ยังไง
หลินจือเซี๋ยวมองไปที่โต๊ะทำงานของเธอที่วางอยู่ตรงข้ามเขา ย้ายมากระทั่งเก้าอี้นั่งของเธอ รวมถึงราวแขวนเสื้อของเธอและของบนโต๊ะต่าง ๆ ด้วย
“เหอะเหอะ ทำไมนายถึงไม่เอาห้องทำงานของฉันย้ายมาเลย?” นี่เขาพอใจหรือยัง?
ไอ้คนโรคจิตนี่สมควรตาย!
“ช่างเถอะ ความจริงเธอมาก็พอแล้ว” ตอนทำงานเขาเพียงเงยหน้าขึ้นมาก็มองเห็นเธอได้ เท่านี้ก็พอใจแล้ว
“ไม่ย้ายมาจริงเหรอ?”
“ไม่ย้าย!”
“ฉันเกลียดนาย นายคอยดูเถอะ นายขอแต่งงานเมื่อไหร่ฉันจะปฏิเสธนายอย่างแน่นอน!” เธอนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามเขาอย่างหงุดหงิด
ยิ่งเงยหน้ามองแล้วเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ยิ่งทำให้เธอนั้นโกรธอย่างมาก
อ้ากอ้ากอ้าก โกรธ!
เมื่อเทียบกับความโกรธของเธอ ฉีเซิ่งเทียนกลับมีความสุขและชอบใจอย่างมาก
……
อันโหรวหยิบเอกสาร ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน เธอรู้สึกเหมือนว่าจะไม่มีความสุขเท่าไร แม้เขาจะหน้านิ่งเป็นปกติ แต่ว่าวันนี้รู้สึกต่างออกไป
เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
เธอวางเอกสารลงบนโต๊ะพลางก้มมองเขา “เป็นอะไร?”
บิ๊กบอสตอบกลับเธอไม่กี่ประโยคด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ฉีเซิ่งเทียนขโมยความคิดของฉัน”
“เขาไปทำอะไรอีก?” วันนี้ตอนเช้าเธอยุ่งอยู่ตลอดจึงไม่ได้มีเวลาไปใส่ใจฉีเซิ่งเทียนกับหลินจือเซี๋ยว
จิ่งเป่ยเฉินหยิบปากกามาเซ็นชื่อ “เธอไปดูก็จะรู้เอง”
เขาที่เพิ่งเซ็นชื่อเสร็จ เอกสารที่อยู่ตรงหน้าเขาก็หายไปทันที พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว
“โหรวโหรว ความจริงไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นก็ได้” เธอเพิ่งจะเดินเข้ามาไม่ถึงสองนาทีก็เดินออกไปแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
