อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 531 บล็อกเขา
ตอนที่ 531 บล็อกเขา
“เธออยากให้ฉันบล็อกเขาอย่างนั้นเหรอ?” เธอยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิม
ซึ่งบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างเห็นได้ชัด!
หรือว่าเขาจะแก่แล้วเหรอ?
เขาก็ไม่ได้แก่สักหน่อย!
“ฉันไร้เดียงสาเกินไป เขาเองก็ไร้เดียงสา อีกอย่างฉันกับเขาเจอกันแค่ครั้งเดียวเอง แถมยังเป็นที่ไกล ๆ อีกด้วย อย่าไปทำลายดาวรุ่งโรจน์ของคนอื่นเลย สามีที่ดีของฉัน นายต้องใจเย็น ๆ นะ!” หลินจือเซี๋ยวเริ่มรู้สึกเสียใจกับคำพูดติดตลกของเธอ
หากเป็นเพราะว่าตัวเธอจริง ๆ ที่ทำให้ฉีเซิ่งเทียนต้องบล็อกพวกเขาไป คงต้องขอโทษคนอื่น ๆ ชั่วชีวิตนี้แล้ว!
ฉีเซิ่งเทียนรู้สึกว่าตัวเองกำลังโกรธมาก แต่เมื่อได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากเธอว่า ‘สามี’ ทันใดนั้นก็รู้สึกผ่อนคลายลง
ตอนนี้พวกเขาเป็นสามีภรรยากันแล้ว!
เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว
“ช่วยพูดอีกทีหนึ่งสิ ฉันชอบฟัง” อันที่จริงเรื่องอื่น ๆ เขาก็ไม่ได้ถือสาอะไรอยู่แล้ว แต่แค่อยากได้ยินที่เธอพูดอีกรอบ
“คุณสามี คุณสามีสุดหล่อของฉัน คุณสามีแสนดี” เธอเรียกออกมาอย่างธรรมชาติและไหลลื่น
“ช่างเป็นภรรยาที่ดีจริง ๆ ………” ฉีเซิ่งเทียนดีใจมาก
ใบหน้าที่เพิ่งยิ้มแย้มของหลินจือเซี๋ยวพลันหม่นหมองลงทันที เธอเป็นภรรยาที่ดีอย่างนั้นเหรอ?
นี่เธอเชื่อฟังเกินไปหรือเปล่านะ?
เธอไม่ได้อยากจะเชื่อฟังเขาเลยสักนิด
หยุดเรียกดีกว่า
ทันใดนั้นภายในรถก็เข้าสู่ความเงียบอีกครั้งหนึ่ง
“คุณภรรยา คุณอยากแต่งงานแบบไหนเหรอ? ในเมื่อแต่งงานกันแล้วก็ควรหาสถานที่จัดการดี ๆ ไว้นะ” เขาผ่านเหตุการณ์ของพี่เฉินมาอย่างลึกซึ้ง เพราะงั้นบางอย่างก็ต้องระวังเอาไว้
“ไม่ต้องรีบร้อน…….”
ไม่รู้เขาจะรีบร้อนไปทำไมกัน!
“เธอไม่รีบ แต่ฉันรีบนะ! เซี๋ยวเซี๋ยว เรื่องแต่งงานถือเป็นเรื่องใหญ่ อีกทั้งพ่อตาแม่ยายเองก็บอกว่าอยากให้จัดงานแต่งเร็ว ๆ” เขาต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้น จะได้ไม่มีปัญหา จะได้สบายใจเสียที
“ความเห็นพวกเขาเพิกเฉยไว้ก่อน ไม่ต้องคิดก็ได้”
“หรือเธออยากจะเล่นซ่อนแอบเหมือนพี่เฉินกับพี่สะใภ้? พวกเขาเล่นซ่อนงานแต่งมาตั้งหลายปี ดูสิเกิดปัญหามาตั้งกี่ครั้งแล้ว พราะงั้นฉันไม่อยากเป็นแบบนั้น แม้แต่สักครั้งหนึ่งก็ไม่อยาก เลยคิดว่าทำทุกอย่างให้มันดี ให้มันจบไปเลยดีกว่า เธออยากแต่งงานแบบไหนกันแน่?” เขาพูดเน้นเสียงคำหลัง
“ฉันขอคิดก่อนสิ!”
มันต้องคิดอะไรหลาย ๆ อย่างมากจริง ๆ นะ!
ผู้หญิงทุกคนมักมีจินตนาการเกี่ยวกับตัวเองในวันแต่งงานว่าจะเป็นแบบไหนเสมอ
แต่ตัวเธอเองก็ได้รับบทเรียนมาแล้วรอบหนึ่ง เธอก็เลยหวาดกลัวที่จะกลายเป็นแบบนั้น ไม่รู้ว่าจะเลือกแบบไหนดี
“นี่คุณภรรยา ถ้าหากไม่มีความคิดดี ๆ ละก็ ให้ผมคิดแทนไหม?”
หลินจือเซี๋ยวได้ยินคำพูดของเขา ในใจเธอก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะแต่งงานแบบไหน แต่ถ้าหากเขาจัดการให้มันก็ดีอยู่
“เอางั้นก็ได้!” ความจริงเธอก็ไม่ได้มีความคิดดี ๆ มากมายเท่าไร ถ้าหากเขามีอยู่ละก็ แบบนั้นก็คงจะดีไม่ใช่น้อย
พวกเขากลับมาที่บริษัทพร้อมกัน เธอแทบทนรอไม่ไหว ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของอันโหรว
เรื่องพวกนี้แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ดี เพราะงั้นต้องแบ่งบันให้เพื่อนมีความสุขด้วยกัน
อันโหรวเห็นเธอเดินเข้ามาก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ ให้เห็น “กลับจากเที่ยวแล้วสินะ”
โชคดีที่ฉีเซิ่งเทียนเป็นน้องชายของจิ่งเป่ยเฉิน เพราะงั้นเวลาที่เขาพาเลขาของตัวเองไปไหนมาไหนก็มักไม่ได้ถูกโกรธ เหมือนกับว่าพวกเขาจะเล่นอะไรก็ได้ตามใจชอบเลย (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“โหรวโหรว อันที่จริงพวกเรากลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ตอนนี้ฉันมาหาเธอเพราะว่ามีเรื่องหนึ่งจะบอก” เธอหยิบใบทะเบียนสมรสออกมาจากกระเป๋าด้วยท่าทีที่เขินอาย “ฉันเพิ่งแต่งงานกับฉีเซิ่งเทียน”
“ยินดีด้วย! เขาจัดการรวดเร็วมากจริง ๆ” อันโหรวรับใบทะเบียนสมรสออกมาเปิดดู ก็เห็นรูปภาพทั้งสองคนที่กำลังยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ดูเหมือนเมื่อเห็นแบบนั้นมันทำให้เธอรู้สึกมีความสุขไปด้วย
“ใช่แล้ว! แต่ฉันยังไม่ทันได้ตอบกลับอะไรเลย จู่ ๆ เขาก็ขอแต่งงาน หลังจากนั้นก็พูดโน้มน้าวกับพ่อแม่ฉันและเอาทะเบียนบ้านของฉันไปด้วย ทุกอย่างจัดการไวมากจริง ๆ” ถ้าหากเป็นอย่างที่ฉีเซิ่งเทียนพูดแล้วละก็ กว่าเธอจะให้คำตอบใบทะเบียนสมรสคงช้าแน่ ๆ
“ขอแต่งงาน…….” ทันใดนั้นอันโหรวก็ปิดใบทะเบียนสมรสและคืนให้เธอ “ดูท่าฉันคงต้องเตรียมซองแดงไว้ให้เธอซองใหญ่ ๆ แล้วสินะ แต่งงานตอนไหน?”
“ยังไม่รู้เลย แต่รอฟังเขาจัดการอยู่!” หลินจือเซี๋ยวเก็บทะเบียนสมรสและมองไปที่ใบหน้าสวย ๆ ของเพื่อน “โหรวโหรว ที่จริงแล้วเธอรู้ใช่ไหม? ก่อนหน้านั้นฉันบอกไปว่าฉันจะไม่มีทางแต่งงานกับเขาเป็นอันขาด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลย! เธอรู้วิธีแก้ปัญหาพวกนี้ใช่ไหม?! ฉันเกือบไม่ได้กลับมาหาเธอแล้วนะ!”
ตอนนี้เมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ในครั้งนั้น เธอยังคงรู้สึกหวาดกลัวอยู่หน่อย ๆ
อันโหรวมองเธออย่างเงียบ ๆ หลินจือเซี๋ยวบ่นเรื่องที่ฉีเซิ่งเทียนทำเกี่ยวกับตอนนั้นให้ฟัง
ภายในใจของอันโหรวรู้สึกผิดไม่ใช่น้อย เธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉีเซิ่งเทียนทำกับหลินจือเซี๋ยวแบบนั้น แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะต้องทำแบบนั้นจริง ๆ
แต่เมื่อผลลัพธ์ออกมาดีแบบนี้ ทั้งสองคนก็ยังปลอดภัย แถมยังได้ใบทะเบียนสมรสรวดเร็วแบบนี้อีก
ฉีเซิ่งเทียนกับจิ่งเป่ยเฉินช่างสมกับเป็นพี่น้องกันจริง ๆ
เรื่องพวกนี้ทำอย่างรวดเร็วพอ ๆ กันเลย
“โหรวโหรว…..” หลินจือเซี๋ยวพุ่งตัวเข้ามากอดเธอ “ไม่รู้เลยว่างานแต่งจะเป็นยังไง”
“เธอวางใจเถอะ ทุกอย่างจะต้องออกมาดีแน่ ๆ ไม่น่ามีปัญหาอะไรหรอก” เธอยิ้มและปลอบเพื่อนของตน
“ฉันเองก็หวังว่าจะไม่มีปัญหา เธอบอกว่าเฉินเหยียนจะไม่มาปรากฏตัวแล้วใช่ไหม? หลังจากนั้นคงไม่ใช่มาบอกว่ามีเด็กในท้องและเป็นลูกของฉีเซิ่งเทียนหรอกนะ” หลินจือเซี๋ยวส่ายหน้าทันทีที่พูดจบ ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เธอก็พูดเรื่องที่น่าหวาดกลัวแบบนั้นออกมา
คงมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่จะไม่ทำกับเธอโหดเหี้ยมแบบนั้น เธอเป็นคนดีจริง ๆ นะ
“ไม่มีทางหรอก วางใจเถอะ” อันโหรวพูดจบก็ลูบหลังเธอเบา ๆ พร้อมกับเอ่ยคำพูดปลอบใจ
ตอนนี้มีข่าวลือว่าในที่สุดเฉินเหยียนก็เปลี่ยนทัศนคติเรื่องความรักไปแล้ว จากคนที่คอยแอบชอบแอบตาม ตอนนี้เริ่มเป็นฝ่ายรุกบ้างแล้ว บางทีอาจจะไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องมาเกาะแกะกับฉีเซิ่งเทียนแล้วก็ได้
เว้นเสียแต่จะมีเรื่องให้ฉีเซิ่งเทียนต้องยื่นมือเข้าไปช่วย
“อืม ๆ ฉันวางใจแล้ว เดี๋ยวก็แต่งงานแล้ว คงไม่มีเรื่องอะไรต้องห่วงหรอกมั้ง ถ้าหากเขากล้าขอโทษฉัน ฉันเองก็จะหย่าทันทีเลย!”
“อย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นไปสิ ขอแค่เธอมีความสุขก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?” ตัวเธอเองก็เคยมีประสบการณ์ด้านนี้มาบ้าง ทุกคนล้วนรู้สึกไม่เหมือนกัน
เธอไม่สามารถแนะนำประสบการณ์และวิธีแก้ปัญหาของเธอได้ ไม่อยากยัดความคิดให้พวกเขา
“งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ หลังจากนั้นจะไม่หนีเขาอีกแล้ว หลายวันจากนี้ฉันจะตั้งใจทำแต่งาน หลังจากนั้นก็หายตัวไปอีกรอบละกัน! แต่รอบนี้ฉันจะไม่หาข้ออ้างในการหลีกเลี่ยงทำงานแล้ว” หลินจือเซี๋ยวโบกไม้โบกมือ ก่อนจะเดินออกไป
แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่างานแต่งงานของฉีเซิ่งเทียนที่เตรียมไว้ก็คือ…..การเที่ยวแต่งไปทั่ว
อันโหรวเองก็เตรียมซองแดงเอาไว้เพื่อหวังว่าจะได้ใช้ แต่ฉีเซิ่งเทียนกลับให้หลินจือเซี๋ยวทำเรื่องลาหยุดไปหนึ่งเดือนเลย ก่อนจะออกเดินทางทันที
ความคิดพวกนี้ก็นับว่าไม่เลว!
ในเวลาแบบนี้ตัวเธอเองก็ยืนอยู่ตรงหน้าจิ่งเป่ยเฉิน ใบหน้าของชายที่เย็นชายังคงแน่นิ่งเหมือนเช่นเคย ดวงตาที่ดำสนิทกำลังมองมาที่เธอ
“ประธานจิ่ง…….”
วันนี้เขาเป็นอะไร?
เป็นเพราะว่าฉีเซิ่งเทียนกับหลินจือเซี๋ยวออกไปเที่ยวแต่งงานเหรอ จึงรู้สึกเหมือนถูกยั่วยุ?
ยังจ้องหน้าเธออยู่ได้!
“มองหน้าฉันแบบนี้มีอะไรกันแน่? หรือว่าดูอะไรอยู่?” ทันใดนั้นเธอก็ยื่นมือออกไปวางแฟ้มเอกสารไว้บนโต๊ะเขา “รบกวนประธานจิ่งช่วยละสายตาจากการมองหน้าฉันแล้วเซ็นเอกสารหน่อยได้หรือเปล่าคะ?”
“โหรวโหรว พวกเรายังไม่เคยฮันนีมูนเลยนะ” จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ เป็นเพราะว่าฉีเซิ่งเทียนทำเรื่องลากับเขาเอาไว้
มันเลยทำให้เขาแอบคิดว่าอยากจะไปเที่ยวกับเธอบ้าง