เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1001 ฉู่ลั่วจะท าอะไรกันแน่ (รีไรต์)
ยมทูตพูดด้วยน้าเสียงมืดมนอีกครั้ง “ยมทูตมารับตัววิญญาณ!
เจ้าจะขวางหรือ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้าเป็นยมทูตรับตัววิญญาณล่ะก็… ฉันไม่ขวาง
แน่นอน”
ยมทูตหัวเราะเยาะ พลางดึงเสวียนเฉิงจื่อแล้วจะเดินออกไป แต่ก็
ดึงไปไม่ได้อยู่ดี
มันหันกลับมามองฉู่ลั่ว “ดูเหมือนว่าเจ้าจะขวางไม่ให้รับ
วิญญาณไปจริง ๆ สินะ”
ยมทูตอีกตนพุ่งเข้ามา ฟาดกระบองในมือไปทางฉู่ลั่วจนเกิดลม
แรงข่มขวัญ
ในตอนนั้นเอง เงาดำสายหนึ่งก็ลอยไปกระแทกกำแพงอย่างแรง
…ก่อนจะไหลลงมากองบนพื้น
ฉู่ลั่ววางเท้าของตัวเองลงบนร่างยมทูตอีกตน
ยมทูต “…”
เสวียนเฉิงจื่อ “…”
พวกเขาไม่สามารถควบคุมความหวาดกลัวบนใบหน้าไว้ได้แล้ว
ดวงตากับปากอ้ากว้าง มองเธอราวกับคนบ้า
ฉู่ลั่วดึงเสวียนเฉิงจื่อกลับมาไว้ข้างตัวอีกครั้ง พร้อมกับเอียงคอ
มองยมทูตอีกตนหนึ่ง “ฉันต้องสอบปากคำเขา!”
ยมทูตมองฉู่ลั่วอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ก่อนจะหันมาหาเสวียนเฉิงจื่อ สายตาเพ่งไปยังบุปผาแห่งความ
ตายบนแขนเขา ก่อนจะแค่นเสียงเบ่งอำนาจ “พวกเราต้องรับ
วิญญาณเขาไป! ถ้าเจ้ารั้นจะให้เขาอยู่ รู้หรือไม่ว่าผลลัพธ์ต่อจากนี้
จะเป็นอย่างไร?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่รู้”
เธอเกี่ยวนิ้ว พลังวิญญาณสายหนึ่งพุ่งตรงไปลากคอยมทูตตน
หนึ่งมาประชิดมือของเธอ ก่อนจะเหวี่ยงเบา ๆ แล้วส่งร่างของยมทูต
ตนนั้นใส่อีกตน
“ฉันจะให้วิญญาณของเขาอยู่ที่นี่ต่อ มีอะไรฉันจะรับผิดชอบ
เอง”
ยมทูต “…”
ยมทูตสองตนจากไปท่ามหลางสายตาตกตะลึงของเสวียนเฉิงจื่อ
“…”
เมื่อเห็นว่าในห้องสอบปากคำเงียบลงอีกครั้ง เสวียนเฉิงจื่อก็อ้า
ปากค้าง
แม้แต่ผีก็ยังมองเห็นสีหน้าตกใจของเขาได้
ริมฝีปากสั่นหลายครั้ง “เธอ… เธอไม่กลัวยมโลกเลยเหรอ รู้ไหม
ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?”
“เธอเป็นผู้บำเพ็ญ ต่อให้เก่งขนาดไหน แต่ก็เป็นแค่ผู้บำเพ็ญคน
หนึ่ง”
“แต่เธอกล้าต่อต้านยมโลกเลยเหรอ?”
ฉู่ลั่วกระชากวิญญาณของเสวียนเฉิงจื่อ โยนกลับเข้าไปในร่าง
ไร้ลมหายใจ
“เธอทำอะไร!?”
“ฉันตายไปแล้ว เธอยังให้ฉันกลับเข้าร่างมันหมายความว่า
ยังไง?”
ฉู่ลั่วไม่สนใจคำพูด ยังฝืนยัดวิญญาณลงไป จากนั้นก็เอายันต์
แผ่นหนึ่งติดลงไปบนหลังของเสวียนเฉิงจื่อ
ทันทีที่วิญญาณกลับเข้าร่าง ความเจ็บปวดของผลสะท้อนกลับก็
โจมตีเข้ามาในร่างกายของเสวียนเฉิงจื่ออีกครั้ง
เขาดินทุรนทุรายอยู่บนพื้น ปากส่งเสียงร้องโอดโอยด้วยความ
เจ็บปวด
ฉู่ลั่วไม่ได้บอกให้เสวียนเฉิงจื่อหยุด แต่เดินออกไปข้างนอก
“สอบปากคำต่อเถอะ ยันต์นี้สามารถบรรเทาความเจ็บปวดจากผล
สะท้อนกลับได้”
“คุณไม่ส่งเขาไปที่ยมโลกเหรอ?”
“ไม่ส่งค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางถามด้วยความสงสัย “แบบนี้จะไม่เป็นอะไรจริงใช่
ไหม? คือว่า… ถ้าพูดตามหลักเหตุผล เขาก็ตายไปแล้ว”
“ตายแล้วจริง ๆ”
ฉู่ลั่วมองเสวียนเฉิงจื่อที่ถูกเจ้าหน้าที่จับกดลงบนเก้าอี้อย่างแรง
เขาเจ็บปวดจนเกือบจะหมดสติ แต่เพราะมียันต์แปะอยู่ แม้จะเจ็บปวด
แค่ไหนก็ยังมีสติรับรู้อยู่ตลอดเวลา
“ฉู่ลั่ว ฉู่ลั่ว! เธอกำลังฝ่าฝืนข้อห้ามของลัทธิเต๋า เธอบังคับให้
วิญญาณเข้ามาอยู่ในร่างกาย!”
เสวียนเฉิงจื่อทั้งร้องด้วยความเจ็บปวดทั้งตะโกนเสียงดัง
ปัง!
สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงปิดประตูของฉู่ลั่ว
ซู่เซี่ยงหยางเดินตามเธอไป “ที่เขาพูดก็ใช่จะไม่มีเหตุผลนะ คุณ
จะขังเขาไว้ในร่างกายจริงเหรอ? จะขังไว้จนถึงเมื่อไหร่?”
“บอกว่ายังสอบปากคำไม่เสร็จไม่ใช่เหรอ? สอบปากคำเสร็จ
เมื่อไหร่ ก็ส่งเขาไปยมโลกเมื่อนั้น”
ซู่เซี่ยงหยาง “…”
เขารู้สึกว่าฉู่ลั่วเตรียมการอย่างอื่นไว้อีก แต่เธอไม่พูด เขาเองก็
ไม่กล้าถามต่อ
หลังพูดคุยเรื่องของเสวียนเฉิงจื่อจบแล้ว เขาก็พาฉู่ลั่วไปทำ
ความคุ้นเคยกับเรื่องอื่น ๆ ในแผนก จนกระทั่งคุ้นเคยกับทุกอย่างแล้ว
“ผมเตรียมรถไปส่งคุณแล้ว”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ฉันจะอยู่ที่องค์กรค่ะ”
“หา!”
ตั้งแต่องค์กรก่อตั้งขึ้นมา หากไม่มีธุระอะไร ฉู่ลั่วจะไม่ขออยู่ที่นี่
เลยสักครั้ง
ซู่เซี่ยงหยางสงสัยอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพาฉู่ลั่วไปที่ห้องประจำ
ตำแหน่ง
“นี่คือห้องทำงานของคุณ เพราะคุณไม่ได้มาที่องค์กรบ่อย ๆ
ของบางอย่างเลยไม่ได้ถูกเตรียมเอาไว้ คุณอยากส่งรายงานไปให้
เบื้องบนหรือเปล่า?”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันจะอยู่แค่สองสามวัน”
ซู่เซี่ยงหยาง “…”
อะไร?!
ฉู่ลั่วจะทำอะไรกันแน่?
YOU MAY ALSO LIKE
