เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1016 เปิดร้านสัตว์เลี้ยง (รีไรต์)
หูเสี่ยวหลีจึงมองมาด้วยสายตาคาดหวังอีกครั้ง “ปรมาจารย์ ฉัน
อยู่ที่นี่ต่อไม่ได้จริง ๆ เหรอคะ? เป็นจิ้งจอกสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งก็ได้”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “คุณรักอิสระ ไม่มีทางอยู่ในบ้านตลอดเวลาได้
หรอก”
หูเสี่ยวหลี “…”
ที่เธอพูดมาก็ถูก
“ถ้า… คุณยินยอม จะเปิดร้านสัตว์เลี้ยงก็ได้นะ ตอนนี้ร้านสัตว์
เลี้ยงมีรายได้ดีมากเลย อีกอย่างคุณเองก็เข้าใจภาษาสัตว์ด้วย…”
“เปิดร้านสัตว์เลี้ยงเหรอคะ?”
หูเสี่ยวหลีกระดิกหางไปมา
รายได้ดีจริง ๆ เหรอ?
หล่อนชอบแต่งตัวสวย ๆ ชอบเครื่องประดับสวย ๆ…
“พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณไปที่องค์กรก่อน ไปลงทะเบียนตัวตนเอาไว้
อย่างน้อยที่สุดก็จะได้มีบัตรประชาชน อยากจะไปที่ไหนจะได้ไปได้”
หูเสี่ยวหลีแอบบ่นพึมพำอยู่ในใจ
ตอนนี้หล่อนอยากไปไหนก็ไปได้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
แค่ไปแบบเส้นทางที่ไม่ถูกกฎหมายเท่าไหร่แค่นั้นเอง มือก็ควัก
มือถือออกมากดค้นหาว่าเปิดร้านสัตว์เลี้ยงจะรายได้ดีหรือไม่
…
วันรุ่งขึ้นฉู่ลั่วก็พาหูเสี่ยวหลีไปที่องค์กร
ซู่เซี่ยงหยางกับฉู่ลั่วยืนอยู่ด้านนอกห้องตรวจสอบ มองหูเสี่ยว
หลีที่เดี๋ยวก็กลายร่างเดิม เดี๋ยวก็กลายร่างเป็นคน
“ปีศาจจิ้งจอกพันปีเนี่ยนะยอมอยู่ในการดูแลขององค์กรเรา
ด้วย!”
“นี่นับว่าเป็นผลงานเลยนะ ตอนรายงานเบื้องบนครั้งนี้ก็เขียนลง
ไปด้วยเลย”
แม้ว่าเขาจะพยายามซ่อนไว้อย่างถึงที่สุด แต่ก็ยากที่จะซ่อนแวว
ตาที่ตื่นเต้นนั้นได้
ฉู่ลั่วกอดอกแล้วพูด “ตอนนี้พลังวิญญาณเธอไม่มีแล้ว ไม่
เพียงแต่ผู้บำเพ็ญนะที่จะบำเพ็ญเพียรไม่สะดวก ปีศาจเองก็บำเพ็ญ
เพียรไม่สะดวกเช่นกัน”
“แม้ว่าเธอจะเป็นปีศาจจิ้งจอก แต่ก็บำเพ็ญเพียรมาพันปี ไม่เคย
ทำร้ายใครเลย นับว่าหาได้ยากจริง ๆ”
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้าเห็นด้วย
กระทั่งหูเสี่ยวหลีออกมาจากข้างใน ยังไม่ทันที่ฉู่ลั่วจะได้เอ่ยปาก
พูดอะไร ซู่เซี่ยงหยางก็รีบเอ่ยถามก่อนเลย “คุณหูใช่ไหมครับ!
ตอนนี้เราได้บันทึกตัวตนของคุณเอาไว้แล้ว ในช่วงนี้เราจะส่งคนไป
คอยดูแลคุณนะครับ…”
“ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยดี เราจะออกบัตรประชาชนให้คุณ”
“ค่ะ”
หูเสี่ยวหลีตอบรับอย่างเฉยเมย เธอเอาแต่หันซ้ายทีขวาที
พวกของที่องค์กรใช้ล้วนเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงใหม่ล่าสุด แต่ก็ดู
ผสมผสานกับวิชาสำนักเต๋าด้วย
ภาพแบบนี้ทำให้หูเสี่ยวหลีสนใจเป็นอย่างมาก
ซู่เซี่ยงหยางมองเธอแล้วพูดด้วยน้าเสียงที่เป็นมิตรมากขึ้น “คุณ
หูครับ คุณเข้าใจภาษาสัตว์ทุกชนิดเลยไหมครับ?”
“ส่วนใหญ่ก็เข้าใจค่ะ”
“คืออย่างนี้ครับ เมื่อเดือนที่แล้วทางเราได้รับการขอความ
ช่วยเหลือมาจากสมาคมสัตว์ ไม่ทราบว่าคุณหูพอจะไปช่วยจัดการ
ให้ได้ไหมครับ?”
“แล้วก็ทางสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรก็มีปัญหาเรื่องสัตว์
ต้องจัดการด้วยครับ”
“ทางด้านสวนสัตว์ด้วย…”
“ทางด้านสมาคมอนุรักษ์ทะเลด้วย…”
ซู่เซี่ยงหยางไล่เรียงอย่างละเอียด
หูเสี่ยวหลีขมวดคิ้วพลางเอียงคอ “มนุษย์อย่างพวกคุณฉลาด
มากไม่ใช่เหรอ? เรื่องเล็ก ๆ พวกนี้ก็จัดการไม่ได้เหรอ!”
ผู้บัญชาการซู่ยิ้มแห้ง
ต่อให้มนุษย์ฉลาดแค่ไหนก็ไม่สามารถศึกษาภาษาสัตว์ทุกชนิด
อย่างถ่องแท้ได้นี่!
ซู่เซี่ยงหยางเอารายชื่อปึกหนึ่งออกมาทันที “งั้นคุณหูลองดูนะ นี่
คือ… ใบเสนอราคาสำหรับเรื่องที่ว่า”
หูเสี่ยวหลีรับมาดู พอเห็นราคาที่ระบุไว้ในนั้น แววตาก็เป็น
ประกายขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นว่ามีแวว ซู่เซี่ยงหยางก็พูดต่อ “ถ้าคุณหูเข้ามาในองค์กร
ของเรา คุณไม่จำเป็นต้องเข้ามาทำงานในออฟฟิศเลยครับ แค่
ออกมาทำงานในเวลาที่จำเป็นเท่านั้นเอง พวกเราก็จะให้ค่าตอบแทน
ที่ดีด้วย”
หูเสี่ยวหลีเม้มปาก
ซู่เซี่ยงหยางครุ่นคิดแล้วปล่อยไม้ตายออกมา “หรือถ้าคุณหู
ต้องการ เราให้สถานะพนักงานนอกกับคุณหูก็ได้นะครับ”
“พนักงานนอก?”
“ครับ จะมีสิทธิ์รับผลประโยชน์ที่แน่นอน ถ้าคุณหูสนใจ ผมจะ
จัดคน…”
ซู่เซี่ยงหยางกวักมือ “ต้าอี!”
ร่างหนึ่งเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาใส่สูทสีดำ หวีผมอย่าง
เกลี้ยงเกลา ที่คอเขาแขวนป้ายพนักงานที่เช็ดจนสะอาดสอ้านอยู่
“ผู้บัญชาการซู่ ท่านเจ้านิกาย”
ซู่เซี่ยงหยางแนะนำ “นี่คือต้าอี เป็นปีศาจเหมือนกับคุณ เขามา
ทำงานที่องค์กรได้สักพักแล้ว ถ้าคุณมีอะไรอยากรู้หรืออยากถามก็
ถามเขาได้เลยครับ”
ต้าอีพูดอย่างสุภาพทันที “เชิญตามผมมาที่ห้องรับแขกเลยครับ
ทางนั้นค่อนข้างเหมาะที่ปีศาจอย่างเรา ๆ จะพูดคุยกัน”