เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1035 มีโอกาสชดใช้กรรมหมดไหม
ได้เป็นสามีภรรยาที่รักใคร่ปรองดองกันสามชาติ บ่วงกรรมที่
พัวพันกันต้องมีปัจจัยภายนอกเกี่ยวข้องแน่ ๆ
แช่มชื่นสองชาติแค่นเสียงอย่างลำพอง “หาไม่แล้วเจ้าคิดว่าไย
ข้าถึงบำเพ็ญเพียรได้เล่า เพราะความรักระหว่างคุณหนูของข้าและ
คุณชายอย่างไร”
“คุณชายรักคุณหนูของข้ามาก หลังคุณหนูของข้าจากโลกนี้ไป
เพราะความเจ็บไข้ได้ป่วย คุณชายก็ทำความดีสั่งสมบุญ อีกทั้งพา
ข้าไปไหว้พระขอพรเพื่อให้ได้สานต่อวาสนากับคุณหนูของข้า”
“ชาติที่สอง พวกเขาได้ครองคู่กันอีกครั้ง คราวนี้พวกเขาสมัคร
สมานกันจนแก่เฒ่า”
“ขอเพียงชาติที่สามพวกเขาได้แต่งงานมีลูกกันอย่างราบรื่น รัก
กันจนแก่เฒ่า ข้าก็จะถือกำเนิดจิตวิญญาณจากความรัก จำแลงเป็น
กายมนุษย์”
“ทว่า…”
คุณชายในชาติที่สามเปลี่ยนไป ไปรักคนอื่น
เฉิงยวนกะพริบตาอย่างรวดเร็ว “เพราะอย่างนั้น ร่างเกิดใหม่ใน
ชาตินี้คือหลินโจวอี้และถังอวิ๋นหรือ”
“ข้าไม่รู้ว่าถังอวิ๋นใช่คุณหนูหรือไม่ แต่หลินโจวอี้ก็คือคุณชายที่
กลับชาติมาเกิด ส่วนคนอัปลักษณ์นั่นมิใช่คุณหนูของข้า”
“เขาเปลี่ยนใจไป!”
“เขาเปลี่ยนใจจนเป็นเหตุให้ข้ามิอาจบำเพ็ญไม่เท่าไร แล้วยังทำ
ร้ายร่างกลับชาติมาเกิดของคุณหนูข้าด้วย”
“คนหลอกหลวง คนหลายใจ! แต่ก่อนลั่นวาจาเสียดิบดี บัดนี้ก็
ลืมเสียหมดจด!”
“ยามนั้น เขาเอ่ยว่าหากริอ่านผิดต่อคุณหนูของข้า ผิดต่อคำ
สาบาน จะให้ข้าไปหาเขาและฆ่าเขา”
จู่ ๆ เสียงของแช่มชื่นสองชาติก็แหลมปรี๊ด
ขณะที่พูดอยู่ กริ่งหน้าประตูดัง
หัวหว่านมองกล้องวงจรปิด แล้วหันมองหูเสี่ยวหลี “เหมือนว่า…
จะเป็นคุณซุนหย่าจิ้ง”
พอพูดถึงซุนหย่าจิ้ง สีหน้าหูเสี่ยวหลีเปลี่ยนไปเล็กน้อย
จิ่งเจียเหยียนยกยิ้มมุมปากอย่างห้ามไม่ได้
คนอื่นพากันมองฟ้ามองดิน แต่ไม่ยอมมองหูเสี่ยวหลี
หูเสี่ยวหลีหมดคำพูด “ฉันไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกเธอคิด อีก
อย่าง ตอนนี้ฉันเปลี่ยนอาชีพไปแล้ว ไม่ได้อยู่บนเส้นทางแข่งสาย
เดียวกับเธอ จากนี้ไป ฉันจะเริ่มบทใหม่ของชีวิต”
“หลังจากนี้ก็ไม่แน่ว่าใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน”
หัวหว่านถึงเดินไปเปิดประตู
ผ่านไปพักหนึ่ง เสียงหัวเราะของซุนหย่าจิ้งดังเข้ามา “ปรมาจารย์
คะ ๆ มาดูนี่เร็ว!”
ซุนหย่าจิ้งยกกะละมังใบใหญ่วิ่งเข้ามา
ในกะละมังคือปลาคาร์ปใหญ่ตัวนั้น
จิ่งเจียเหยียนเอ่ย “เสี่ยวหง! เสี่ยวหงเป็นอะไรไป”
“มันไม่ได้เป็นอะไร” ซุนหย่าจิ้งมีสีหน้าปลื้มปริ่ม โยกกะละมังไป
มา “เร็วเข้า! เธอรีบพูดเร็ว”
“บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง” ปลาคาร์ปพ่นฟองในน้าอย่างละเหี่ยใจ “ให้พูดอะไร”
คนทั้งห้องรับแขกอึ้งงันกันหมด!
ซุนจิ้งหย่ายกกะละมังขึ้นด้วยความภาคภูมิ ท่าทางเหมือนลิง
บาบูนที่ยกซิมบ้าขึ้นไม่ผิดเพี้ยน
“มันพูดภาษามนุษย์ได้แล้ว!”
จิ่งเจียเหยียนร้องเสียงหลง “เสี่ยวหง ในที่สุดหล่อนก็บำเพ็ญตบะ
สำเร็จแล้วเหรอ พูดภาษามนุษย์แล้ว แล้วจำแลงกายได้หรือยัง คน
ธรรมดาก็ได้ยินที่หล่อนพูดใช่ไหม!”
“เดี๋ยวสิ สมัยนี้บำเพ็ญกันยากไม่ใช่เหรอ แต่ดูแต่ละอย่างสิ
เครื่องประดับมีพลังวิญญาณ ปลาคาร์ปพูดภาษามนุษย์ได้” หูเสี่ยว
หลีก้มมองฝ่ามือตัวเอง มีแค่เธอที่ก้าวหน้ายากเข็ญคนเดียวเหรอ
เป็นปีศาจเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมถึงห่างชั้นกันขนาดนี้
ถึงแม้ปลาคาร์ปพยายามทำสุขุม แต่ความเต็มตื้นที่เจือมากับ
น้าเสียงนั้นปกปิดไม่มิด “ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ พวกคุณก็รู้ว่าฉัน
ดูแลเรื่องบุพเพ”
“หลังได้อยู่กับเธอก็สตรีมกับเธอมาตลอด ถ้าเจอบุพเพดี ๆ ฉัน
จะช่วยเพิ่มวาสนาและความโชคดี ถ้าบุพเพไม่ดี ฉันก็ยับยั้งได้ทัน”
“ไม่คิดเลยว่าพอทำแบบนี้จะเพิ่มพลังภาวนาขึ้นไม่น้อย”
“ที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอก ตอนนี้แค่พูดภาษามนุษย์ได้เท่านั้น ยัง
อีกไกลกว่าจะจำแลงกายได้”
น้าเสียงนั้นเปี่ยมด้วยความถ่อมตน แต่ไม่ว่าใครที่ได้เห็นมัน
สะบัดหางไปมาอย่างเบิกบานก็ต้องเห็นความได้ใจที่ยากจะปกปิด
ของมัน
ซุนหย่าจิ้งดีใจสุด ๆ “ปรมาจารย์คะ แม้แต่มันยังพูดภาษามนุษย์
ได้แล้ว ฉันเองก็ใกล้หมดกรรมแล้วใช่ไหมคะ!”
“เธอสั่งสมบุญไว้มากก็จริง แต่เทียบกับหนี้กรรมที่คุณก่อก็ยัง
ห่างอยู่ แต่… อย่างน้อยในช่วงนี้ เธอยังไม่มีอันตรายถึงชีวิต”
ซุนหย่าจิ้งสลดใจ “ปรมาจารย์คะ ฉันขอถามหน่อยได้ไหมคะ
คือ… ชาตินี้มีโอกาสชดใช้กรรมหมดไหมคะ”
ฉู่ลั่วตอบ “…ต้องดูความใหญ่หลวงของบุญ และกรรมที่เกิดจาก
คุณจะเพิ่มขึ้นอีกไหม”
ซุนหย่าจิ้งกุมขมับอย่างจนใจ “คิดจะทลายเครือข่ายดาวน์ไลน์
แทบเป็นไปไม่ได้! ถึงฉันจะเป็นคนเริ่ม แต่ฉันไม่มีความคิดหาลูกทีม
สักหน่อย ทั้งหมดเป็นไปเพราะพวกเขาอยากแตกแขนงออกไปเอง
ทั้งนั้น!”
ไม่เกี่ยวกับฉันสักนิด
ฉันคือผู้บริสุทธิ์!