เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1042 พยัคฆ์หมอบมังกรซ่อน
ตึง !
หัวหว่านวางตะกร้าผักในมือลงบนโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์ “น่า
โมโหเป็นบ้าเลย!”
ส่วนเฉิงยวนกำลังเล่นเกมอยู่ พลางเอ่ยถามโดยไม่เงยหน้ามอง
“เกิดอะไรขึ้น”
“มีพวกโรคจิตแอบตามฉัน!”
พวกโรคจิต !
เฉิงยวนลอยไปอยู่ตรงหน้าหัวหว่านทันที “เจ้าเป็นยังไงบ้าง ไม่
เป็นอะไรใช่ไหม ฟู่ปู้เสวี่ยนล่ะ เขาออกไปจ่ายตลาดกับเจ้าไม่ใช่หรือ
ทำไมเขาไม่ปกป้องเจ้า”
ฟู่ปู้เสวี่ยนเดินตามหลังมาด้วยสีหน้างุนงงพร้อมกับหิ้วผักถุง
ใหญ่
“ไม่ใช่ เจ้าโรคจิตนั่นมันติดตามพวกเรามาหลายวันแล้ว คอย
ตามเราทุกครั้งที่ออกนอกบ้าน” หัวหว่านกัดฟัน “แถมไม่ได้มีแค่คน
เดียวอีก”
เมื่อเธอพูดประโยคนี้ สีหน้าของเฉิงยวนเปลี่ยนไปทันที
เธอตบไหล่หัวหว่านแล้วกล่าว “วางใจได้ เรื่องนี้ให้ข้าจัดการเอง
ข้าอยากจะเห็นนักว่าผู้ใดจะกล้าทำตัวเจ้าชู้โรคจิตกับเพื่อนของข้า
ขนาดนี้”
“ยวนยวนน่ารักที่สุดเลย”
“ข้าจะไปด้วย”
“ข้าก็จะไปด้วย”
“ถ้าคุณไป ผมจะไปด้วย”
“ผมอยากแก้แค้นให้พี่หว่านหว่านเหมือนกัน”
เฉิงยวนตะโกนแทรก “ได้ ทุกคนไปด้วยกันเลยเถอะ”
วันรุ่งขึ้น
หัวหว่านกับฟู่ปู้เสวี่ยนก็ขับรถออกไปจับจ่ายซื้อของกัน
ตามปกติ ก่อนมีรถเก๋งสีดำอยู่ไม่ไกลไปจากพวกเขาขับตามมาใน
ระยะพอสมควร
“ตามมานานขนาดนี้แล้ว ถึงเวลาลงมือได้แล้วมั้ง !”
“จะว่าไป รูปร่างหน้าตาก็…จิ๊ ๆๆ…”
“เฮ้ย เปิดแอร์รถต่าเกินไปหน่อยไหมเนี่ย!”
“เปล่านะ! แต่มันดูเหมือนจะหนาวไปหน่อยจริง ๆ”
ชายสองคนยิ้มลามก
“หน้าตาดีจริง ๆ สวยมาก พอมองแล้วยิ่งใจสั่นเลย”
“ใช่ ๆ ใบหน้านั้นมองยังไงก็…”
ทว่าเขายังพูดไม่จบ ชายทั้งสองก็หันมา ก่อนพบว่าตรงกลาง
ระหว่างพวกเขามีใบหน้าขาวซีดไร้ความรู้สึกกำลังจ้องมองพวกเขา
อยู่
อีกทั้งดวงตา จมูก หูและปาก ล้วนมีเลือดไหลออกมาทั้งสิ้น
“อ๊าก !”
“อ๊าก !!!”
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องบาดหูก็ดังขึ้นภายในรถ
จากนั้นรถเก๋งพลันหักเลี้ยวจนชนกับรั้วกั้นข้างทางอย่างรุนแรง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ในป่าเล็ก ๆ
“โอ๊ย!”
“อื้อ!”
เสียงร้องคลุมเครือน่าประหลาดดังออกมาจากในป่าเล็ก ๆ นั้น
เฉิงยวนยกเท้าเตะ “ร้องให้เสียงมันปกติหน่อยสิ ไม่อย่างนั้นคน
อื่นจะคิดว่าข้ามาทำเรื่องอะไรแปลก ๆ ที่นี่”
ชายทั้งสองหน้าบวมช้า ทรุดลงกับพื้นตัวสั่น
มองไปมาระหว่างผีผู้หญิงประหลาดกับผีเด็กที่กำลังเล่นสมองอยู่
ในมือ ทั้งยังมีลูกไฟผีอีกห้าดวง ทุกอย่างบ้างก็ลอยมาตรงหน้าพวก
เขา บ้างก็ลอยไปข้างหลัง
แต่สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดคือมนุษย์สองคนยืนอยู่ข้างหลังผี
พวกนั้น คอยเตือนตลอดว่าอย่าทำอะไรรุนแรงเกินไป
ฮือ ๆๆ
นี่พวกเขาฝันอยู่หรือเปล่าเนี่ย ?
ทำไมเรื่องเหลือเชื่อแบบนี้ถึงเกิดขึ้นในชีวิตของพวกเขาได้ ?
หัวหว่านขวางเฉิงยวนเอาไว้แล้วพูด “พอแล้ว ๆ ถามให้แน่ชัด
ก่อนเถอะว่าเรื่องมันยังไงกันแน่ พวกเธอจะทำร้ายใครตามใจชอบ
ไม่ได้นะ”
ถ้าเป็นผียังไม่เป็นไรหรอก แต่อีกฝ่ายยังเป็นคนต้องระวังไว้
หน่อย
เฉิงยวนยกเท้าเตะอีกหนหนึ่ง “บอกมา ทำไมต้องมาตามเพื่อน
ข้าด้วย หลงใหลในความสวยของนางใช่ไหม พวกเจ้านี่ไม่ดูสารรูป
ตัวเองก่อนเลยนะ…”
“เปล่า ๆๆ เข้าใจผิดแล้ว มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดครับ !”
ชายที่มีความกล้ามากหน่อยรีบยกมือขึ้นทันที “พวกเรา…พวก
เราไม่ได้หลงใหลเธอครับ พวกเราได้รับค่าจ้างให้มาตามสืบดู
ต่างหาก”
“สืบ ? สืบอะไร ?”
ผู้ชายสองคนนั้นชี้นิ้วพร้อมกัน “เขาครับ!”
เมื่อมองตามนิ้วของพวกเขาไป ก็เห็นฟู่ปู้เสวี่ยนยืนตะลึงอยู่
เฉิงยวนถอยหลบไปข้าง ๆ หัวหว่านเองก็เช่นกัน “เขาเหรอ ?”
“อื้ม”
“สืบเขาเรื่องอะไร ?”
“มีคนจ่ายเงินจ้างเรามาตามสืบ”
“ไม่ได้หลงใหลเพื่อนของข้าจริง ๆ นะ ? เคยคิดจะลงมือทำอะไร
กับนางหรือเปล่า ?”
“พวกเราไม่ได้หลงใหลเธอจริง ๆ หรือต่อให้หลงใหล เราก็
หลงใหลความหล่อเหลาของพี่ชายคนนี้ต่างหาก”
YOU MAY ALSO LIKE
