เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1045 เรียกเก็บเงินให้หมด
“ไม่ใช่เลยค่ะ” ฉู่ลั่วพูดตัดบทคุณนายฟู่ทันที “เป็นเพราะฟู่ปู้
เสวี่ยนต่างหากที่ไม่อยากกินอยู่ในบ้านนี้อย่างเปล่าประโยชน์ ดังนั้น
ฉันจึงให้หัวหว่านพาเขาไปทำงานด้วยค่ะ”
“แม้ว่าวิญญาณของเขาจะไม่สมบูรณ์และจิตใจเชื่องช้าไปบ้าง
แต่หัวหว่านก็ไม่ได้รังเกียจเขา”
“ในหลาย ๆ ครั้งเวลาที่เกิดปัญหา หัวหว่านมักคอยปกป้องเขา
อยู่เสมอด้วย”
“คุณฟู่กับคุณนายฟู่ควรจะขอบคุณหัวหว่านนะคะ”
คุณนายฟู่ “…”
คุณฟู่ “…”
ริมฝีปากสีแดงสดของคุณนายฟู่ถึงกับกระตุก จากนั้นหยิบเช็ค
หนึ่งใบออกมาจากกระเป๋าถือยี่ห้อดังก่อนลงมือเขียนอะไรขยุกขยิก
“ขอบคุณคุณหัวหว่านมากนะคะ”
เฉิงยวน “…”
หัวหว่าน “…”
พัดในมือเฉิงยวนหยุดชะงัก จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา
ส่วนหัวหว่านเดินมากดไหล่เฉิงยวนไว้พลางส่ายหน้าให้เธอ
ฉู่ลั่วกวาดสายตามองเช็คใบนั้น ก่อนเอ่ยว่า “เวลาฟู่ปู้เสวี่ยนมี
ปัญหาอะไร เขาก็ได้หัวหว่านคอยช่วยให้เรื่องทุกอย่างราบรื่น”
คุณนายฟู่หางตากระตุก นำเช็คออกมาอีกใบแล้วเขียนอีกรอบ
หนึ่ง
ฉู่ลั่วรับมาตรวจดู กล่าวต่อ “เวลาฟู่ปู้เสวี่ยนพูดจาไม่รู้เรื่องจนทำ
ให้ใคร ๆ นึกโมโหเขาบ่อยครั้ง หัวหว่านก็จะเป็นคนออกหน้าช่วย
ไกล่เกลี่ยให้ตลอด”
คุณนายฟู่ “…ปรมาจารย์ฉู่ คุณหมายความว่า…”
ฉู่ลั่วเหลือบตามองช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มบางเบา “คุณนายฟู่
อยากจะคุยเรื่องฐานะครอบครัว เบื้องหลัง แล้วก็เงินทองไม่ใช่เหรอ
คะ”
“ถ้าเป็นเรื่องครอบครัว ครอบครัวของหัวหว่านนั้นเรียบง่ายมาก
ไม่เหมือนกับตระกูลฟู่ที่ขนาดพี่น้องในบ้านยังไม่ลงรอย สามีภรรยา
บาดหมาง กระทั่งลูกหลานก็ไม่คิดเชื่อฟังด้วย”
“ส่วนเรื่องเบื้องหลังของเธอคือบ้านฉู่อวิ๋นค่ะ และฉันมั่นใจว่า
พวกเขาแข็งแกร่งกว่าตระกูลฟู่มากนัก”
“คงมีแค่เรื่องเงินทองที่หัวหว่านไม่ได้มีมากมายเท่ากับตระกูลฟู่”
“แต่ทั้งเบื้องหลังและครอบครัวของเธอ ตระกูลฟู่กลับสู้หัวหว่าน
ไม่ได้ มีแต่ด้านเงินทองเท่านั้นที่สามารถเอามาใช้กดข่มคนอื่นแบบนี้
ได้”
ท่าทีของฟู่หงเย่เปลี่ยนไปทันที “ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราไม่ได้
หมายความว่าอย่างนั้นนะครับ พวกเรา…”
“ในเมื่อจะใช้เรื่องเงินทองกดข่มคนอื่นแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็มา
คำนวณกันให้ชัดเจนไปเลยแล้วกันนะคะ”
ฉู่ลั่วลุกขึ้นเอ่ยกับเฉิงยวนว่า “ให้เธอคำนวน”
จากนั้นหันไปพูดกับหัวหว่าน “เรียกเก็บเงินให้หมดเลยนะ”
สายตาเธอมองฟู่ปู้เสวี่ยนเป็นคนสุดท้าย “ส่วนนาย ตามฉันมา
นี่”
ฟู่ปู้เสวี่ยนลุกขึ้นอย่างเชื่อฟัง แม้ว่าฟู่หงเย่กับคุณนายฟู่จะอยาก
ห้ามเขาไว้ แต่เขายังยืนยันจะเดินตามไปอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว
ส่วนด้านเฉิงยวนโบกพัดไปมาพลางคิดบัญชีด้วย
“เมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขาเด็ดดอกไห่ถังในสวนดอกไม้ไปหลาย
ดอก มันเป็นดอกไม้วิญญาณ ราคาแพงมากทีเดียว”
“อีกทั้งหลายวันก่อนเขาก็ทำจานแตกไปหนึ่งใบ คุณนายฟู่ดู
บ้านของเราสิ แค่มองก็น่าจะรู้ว่าจานบ้านเราย่อมไม่ใช่ของราคาถูก
แน่นอน มันเป็นจานที่ผลิตมาเป็นชุดเดียวกันทั้งนั้น ถ้าแตกไปหนึ่ง
ใบ จานชุดนั้นก็ไม่ครบจำนวนแล้ว”
“แล้วก็…”
คุณนายฟู่เขียนเช็คด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว
เฉิงยวนยิ้มกริ่มคิดบัญชีด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย
ส่วนหัวหว่านเก็บเช็คเหล่านั้นด้วยสีหน้างุนงง
ไม่รู้ว่าทำไม…
เดิมทีเธอมีความหดหู่อยู่เต็มอก แต่เมื่อเห็นเช็คในมือเพิ่มจำนวน
ขึ้นเรื่อย ๆ หัวหว่านรู้สึกว่าความหดหู่นั้นเบาบางลงไปมาก
เธอเอ่ยกระซิบย้าเตือนด้วยตัวเองอีกหน “เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ตอน
เราออกไปจ่ายตลาดด้วยกัน มีสาวสวยคนหนึ่งมาเกาะแกะเขา แต่
เขากลับบอกว่าเธอขี้เหร่จนพวกเขาเกือบทะเลาะกัน ฉันจึงต้อง
จ่ายเงินเพื่อจบเรื่องไป”
เฉิงยวนพยักหน้า
คุณนายฟู่กัดฟันเขียนเช็คลงไปอีก
จากนั้นหัวหว่านพูดขึ้นมาอีก “แล้วก็มีอีกอย่างค่ะ…”
อีกด้านหนึ่ง ฉู่ลั่วมองฟู่ปู้เสวี่ยนซึ่งยังคงสีหน้าเรียบเฉยแล้วถาม
“นายคิดว่ายังไง อยากจะกลับไปไหม”
ฟู่ปู้เสวี่ยนคล้ายไม่เข้าใจ “พ่อให้ผมติดตามคุณมา”
“คนที่นายเห็นเมื่อกี้น่ะคือพ่อจริง ๆ ของนาย”
“พ่อให้ผมติดตามคุณ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนพูด “ผมมีพ่อแค่คนเดียว”
ฉู่ลั่ว “…”
หญิงสาวถอนหายใจ “ถ้าอย่างนั้นก็มาหารือเพื่อตัดสินใจกัน
เถอะ !”