เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1046 เกิดเรื่องกับถังอวิ๋น
หลังจากส่งคนตระกูลฟู่กลับไปแล้ว คนบ้านฉู่อวิ๋นก็มาประชุม
หารือร่วมกัน
“คนตระกูลฟู่อยากรับตัวฟู่ปู้เสวี่ยนกลับไป” ฉู่ลั่วกล่าวเปิด
ประเด็น
ฟู่ปู้เสวี่ยนเม้มปากเอ่ยว่า “พ่อให้ผมติดตามคุณ”
เฉิงยวนหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา “แล้วเจ้าจะกลับไปทำไม ไม่
ต้องกลับหรอก”
“ถ้าเขาไม่กลับไป แล้วเรื่องทรัพย์สินของตระกูลฟู่จะทำยังไงล่ะ”
หัวหว่านก้มหน้านับเช็คในมือของตัวเอง พลางพูดด้วยท่าทางแบบ
นั้น “ตระกูลฟู่คงจะรวยมาก”
เฉิงยวน “…ถ้าอย่างนั้นก็ให้กลับไป”
“กลับ!” ฟู่ปู้เสวี่ยนพยักหน้าเช่นกัน “ตระกูลฟู่รวยมาก กลับ”
ฉู่ลั่ว “…”
คนพวกนี้กลับคำพูดเร็วเกินไปหรือเปล่าเนี่ย
เฉิงยวน “…”
เธอกดเสียงกระซิบให้มีเพียงพวกเธอสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน
“ทำไมก่อนหน้านี้ข้าไม่เห็นรู้เลยว่าฟู่ปู้เสวี่ยนจะคิดกับหัวหว่าน…”
ฉู่ลั่ว “…วิญญาณเขาไม่สมบูรณ์”
เฉิงยวนมองค้อนเธอ “เขาแค่วิญญาณไม่สมบูรณ์ แต่ใช่ว่าจะ
เป็นอิฐปูนเสียหน่อย เจ้ากลับพูดมาได้ว่าวิญญาณเขาไม่สมบูรณ์…”
เจ้ายังสู้คนที่วิญญาณไม่สมบูรณ์อย่างเขาไม่ได้เลย
เมื่อฉู่ลั่วเห็นความไม่พอใจในสายตาของเฉิงยวน เธอขมวดคิ้ว
สับสน
อีกด้านหนึ่งพวกเด็ก ๆ กำลังล้อมตัวฟู่ปู้เสวี่ยนอยู่
“ถ้าพี่ปู้เสวี่ยนไปแล้วจะกลับมาอีกไหม”
ฟู่ปู้เสวี่ยนตอบ “ถ้าได้เงินแล้วฉันจะกลับมา”
เฉิงยวนหัวเราะเย้ยหยัน “เจ้าคิดว่ามันง่ายดายขนาดนั้นเลย
เหรอ? อย่างเจ้าน่ะหากกลับไปตระกูลฟู่คนเดียว คาดว่าคงไม่เหลือ
กระทั่งกระดูกหรอก”
“แม่ของเจ้าเตรียมลูกสะใภ้ไว้แล้ว เรื่อง ๆ คงต้องวางแผนให้เจ้า
เรียบร้อยหมดแล้วแน่”
เฉิงยวนส่ายหน้า “ไม่ได้ เราจะให้เขากลับไปไม่ได้”
ฉู่ลั่วบอก “ฉันไม่ได้จะให้เขากลับไปคนเดียว แต่จะให้หัวหว่าน
กลับไปด้วย”
หัวหว่าน “…”
ขณะเธอกำลังนับเช็คอยู่ถึงกับต้องชะงักไป “คะ”
เฉิงยวนกะพริบตามอง “จะให้หัวหว่านกลับไปด้วยเนี่ยนะ เจ้าไม่
เห็นท่าทีของคุณนายฟู่มีต่อหัวหว่านเมื่อครู่เหรอ แล้วยัง…”
“นั่นไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของฟู่ปู้เสวี่ยน”
ทั่วทั้งห้องรับแขกพลันเงียบสงัดไปทันที
“อะไรนะ !”
ตามมาด้วยเสียงอันวุ่นวายนี้
เฉิงยวนถึงกับตัวกระโดดลุกขึ้น “ว่าแล้วเชียว ! ฟู่ปู้เสวี่ยนของ
พวกเราทั้งไร้เดียงสาทั้งใจดีขนาดนี้ จะมีแม่จิตใจน่ารังเกียจแบบนั้น
ได้ยังไง ต้องไม่ใช่เพราะจากสายเลือดแน่ !”
“ที่แท้นางก็เป็นแม่เลี้ยงนี่เอง!”
“ถ้าเป็นแม่เลี้ยง เช่นนั้นก็ให้เขากลับไปเลย” เธอหันมองหัว
หว่าน “หลังจากเจ้ากลับไปกับฟู่ปู้เสวี่ยนแล้วก็ไม่ต้องกลัว เข้มแข็ง
เข้าไว้ ในเมื่อไม่ใช่แม่แท้ ๆ ก็ไม่ต้องกังวลแล้ว”
หัวหว่านเอ่ยถาม “แน่ใจแล้วเหรอว่าจะให้ฉันกลับไปกับเขา”
“ถ้าเจ้าไม่กลับไปกับเขา ฟู่ปู้เสวี่ยนจะสู้กับผู้หญิงสองคนนั้นได้
เหรอ”
หัวหว่านลองคิดดูแล้วก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
“ใช่ว่าฟู่ปู้เสวี่ยนจะวิญญาณไม่สมบูรณ์มาตั้งแต่เกิด คนตระกูล
ฟู่คงพอมีโอกาสช่วยเขาได้” ฉู่ลั่วกำชับหัวหว่าน “ถ้าเธอไปด้วย บาง
ทีอาจจะทำให้วิญญาณของเขากลับมา”
สิ่งนี้เป็นความหวังอันริบหรี่ของฟู่ปู้เสวี่ยน
ในขณะพวกเขากำลังหารือกันอยู่ว่าควรทำอย่างไรให้คนตระกูล
ฉู่ยอมตกลงให้หัวหว่านกลับไปด้วย จู่ ๆ กริ่งประตูคฤหาสน์พลันดัง
ขึ้น
หัวหว่านลุกขึ้นพลางเดินและหันไปพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “ห้ามแตะ
ต้องเช็คของฉันนะ ห้ามเด็ดขาด !”
เธอไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
แต่ตอนนี้เธอมีในครอบครองแล้ว
ผ่านไปพักหนึ่ง หัวหว่านก็พาใครคนหนึ่งเข้ามา “คุณหลินโจวอี้
มาค่ะ”
เธอแจ้งทุกคนจบก็วิ่งไปที่โต๊ะแล้วหยิบเช็คของตัวเองไปนับอย่าง
มีความสุข
เงินเยอะมาก เยอะแยะไปหมด !
ทว่าสีหน้าหลินโจวอี้กลับดูแย่มาก ทันทีที่เขาเห็นฉู่ลั่วก็เอ่ยปาก
ทันที “ปรมาจารย์ฉู่ได้โปรดช่วยถังอวิ๋นด้วยครับ”
ฉู่ลั่ว “ถังอวิ๋น ?”
“ครับ”
น้าเสียงหลินโจวอี้สั่นเครือ “ปรมาจารย์ฉู่บอกราคามาได้เลย
ครับ ตราบใดที่ผมจ่ายได้ ต่อให้จะเป็นชีวิตของตัวเอง ผมก็ยอม”
บนแขนของเขายังมีบาดแผลอยู่ด้วย แต่ในเวลานี้เขาไม่สนใจ
อะไรทั้งนั้น เอาแต่มองฉู่ลั่วด้วยดวงตาแดงเรื่อคู่นั้น
ฉู่ลั่วเงียบไป
เสียงตุบดังขึ้น
ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับก้มศีรษะโขกพื้นอย่างแรง
เอ่ยสะอื้น “ขอร้องล่ะครับปรมาจารย์ฉู่ ช่วยถังอวิ๋นด้วยเถอะ”
น้าเสียงของเขาไม่ดังแต่กลับฟังดูเศร้ามาก ๆ
ศักดิ์ศรีและความเย่อหยิ่งของนายน้อยตระกูลหลินก่อนหน้านี้ไม่
เหลืออีกเลย
คำพูดของเขาทำให้ห้องรับแขกเงียบไป
“ช่วยเธอด้วย”
“ช่วยเธอด้วยเถอะ”
“ผมขอร้อง ได้โปรดช่วยเธอสักครั้ง”
YOU MAY ALSO LIKE
